Santranç 2

Rakibini iyi tanı yıkılmadan başa gel
İyi tanı sakın korkma güvenerek işe gel
Yıkılmadan güvenerek ileriye yürürken
Başa gel işe gel yürürken azimle coşa gel

Yanlış yapma düşünerek işlerini bil getir
Düşünerek nerde olursa sevdiğini bul getir
İşlerini sevdiğimi bülbülüyle gül getir
Bil getir bul getir gül getir gelirken neşe gel

ATAROĞLUM samimi ol sakın girme riyaya
Samimi ol gerçek söyle emek gider havaya
Sakın girme emek gider mal mülk benzer rüyaya
Riya havaya rüyaya girmeden beşe gel

Savaşamaz

Sevdası olmayanın
Gönlü ölür yaşamaz
Acıyı tatmayanlar
Tatlıya ulaşamaz

Mayası temiz kişi
Harama bulaşamaz
Harama bulaşanlar
Asla hür dolaşamaz

Yufka yürekli olan
Çetin yollar aşamaz
Yağmur almayan ırmak
Yatağından taşamaz

Ülküsü yoksa eğer
İleriye koşamaz
Uğrunda can vermeyen
Canana kavuşamaz

ATAROĞLU insanı
Sever hiç kin taşımaz
Sabretmeyi bilmeyen
Nefsiyle savaşamaz

Sazım

Babam yollayınca beni gurbete,
Sıkıca tutmuştum elini sazım.
Senin ile gittim gurbetten öte,
Gösterdin sevdamın yolunu sazım.

Sapını taktırdım, teknen oydurdum,
İçine muhabbet, sevgi koydurdum,
Her yöreden türkülere doydurdum,
Gezdirdim köyünü, ilini sazım.

Cümle âleme senin ile seslerim,
Göğsüne nakş olur tüm heveslerim,
Toka takar güzel, güzel süslerim,
Kıskandırır kızı, gelini sazım.

Ne yana çevirsem döndün sen bana,
Söyleştik sevgiyi hep kana, kana,
Sevdamızı ilân ettik cihana,
Neyleriz dünyanın malını sazım?

Sadık dostlarını bırakıp gitme,
Sen sen ol kimseye intizar etme,
Gönüller yap, gönülleri incitme,
Kırma Yaradan’ın kulunu sazım.

Bendeki dertlerin hamalı sensin,
Sırtımda gezersin, yamalı sensin,
Gönül şehrimizin tellâlı sensin,
Anlayan anlıyor dilini sazım.

Ağır ol da mala, mülke satılma,
Gir meydana bir kenara atılma,
Muhannetler arasına katılma,
Kırarlar tekneni kolunu sazım.


Ataroğlu’m sevdasından vazgeçmez,
Sırlarını senden gayriye açmaz,
Akordun bozulmaz, düzenin kaçmaz,
Yâr saçından taktım telini sazım.

Sen gelmeyince

Hasretliğin yara açtı gönlümde
Tuz bastım yarama sen gelmeyince
Geçtiğin yollardan avuçlayarak
Toz bastım yarama sen gelmeyince

Görünce sevdiğim bana kızmasın
Eller duyup dertli diye yazmasın
Yakayım da dışarıya sızmasın
Köz bastım yarama sen gelmeyince

Günlerce bayıldım uyanamadım
Gözüm açtım ama inanamadım
Sinemde yangına dayanamadım
Buz bastım yarama sen gelmeyince

Ahbaplarım kaçtı ele dönüştü
Göz yaşlarım doldu göle dönüştü
Yaram kanadıkça sele dönüştü
Bez bastım yarama sen gelmeyince

Bana ne ki artık elin dilinden
Bülbül haber almaz oldu gülünden
Teselli bekledim sazın telinden
Saz bastım yarama sen gelmeyince

Istırap içinde yandıkça yandım
Sanmasınlar ben bu dertten usandım
Verdiğin mendili durdurur sandım
Tez bastım yarama sen gelmeyince

Niye dönmüyorsun bilmem ki niye
Selam bekler Ataroğlu hediye
Bu da fevasızdan yadigar diye
İz bastım yarama sen gelmeyince

Sensizliği düşündüm

Bu gece ben sensizliği düşündüm
Yıldızlar aniden sönüverdiler.
Çıkış var mı diye geriye döndüm.
Perdeler ard arda iniverdiler

Sen var iken her şey temizdi aktı.
Ufkum geniş geleceğim parlaktı.
Sen gidince herkes beni bıraktı.
Yüz çevirip arka dönüverdiler.

Parçalandım takla, takla yarıldım
Ele değil ben kendime darıldım
Sebeplere dönüp, dönüp sarıldım
Hepsi sukut edip siniverdiler

Bir kez göreyim de öleyim dedim.
O nerdeyse bende geleyim dedim.
Kârı zararımı bileyim dedim
İşte halin diye dünü verdiler.

Ben her şeyi baştan yeni istedim.
Bülbülü ben bir gülşeni istedim
Vallahi billahi seni istedim.
Farkınız yok deyip, beni verdiler

Ataroğlu’m dedim kalksın şu perde
Perdeler kalkacak elbet bir yerde.
Tamam, bu benimde yarısı nerde?
Bu sefer de tutup seni verdiler

Sev

Sevmek aşkın temeli,
Seni seven ferdi sev.
Mevlâ için sevmeli,
Dermanı sev, derdi sev.

Olma kötüye dalan,
Yalandır geri kalan,
Özü sözü bir olan,
İnsanı sev, merdi sev.

Bir vatanda bir bayrak,
Parçalanmayı bırak,
İnanca dayanarak,
Türkü, Laz’ı Kürd’ü sev.

Ataroğlu’m süzdüğün,
Türklere dizdiğin,
Vatan diye gezdiğin,
Toprağı sev, yurdu sev.

Sevdalar

Sevdalar
Her gönülde ayrı renkte bitiyor,
Sır yüklüdür, çözülmemiş sevdalar.
Gözlerimde buram buram tütüyor,
Türküleri yazılmamış sevdalar.

Bir taraf sönerken yanar ötesi,
Bir taraf habersiz tanır ötesi,
Sevdalarım vardı sınır ötesi,
Gurbet kaldı gezilmemiş sevdalar.

Sevdalar yamaçta özlüyor düzü,
Sönmez ama belki küllenir közü,
Doludur gözleri, soluktur yüzü,
Hangi çağda üzülmemiş sevdalar?

Kimisinin tarlasında ekinmiş,
Kilimlerde motif motif dokunmuş,
Destan olmuş, dilden dile okunmuş,
Hiçbir zaman ezilmemiş sevdalar.

Bazısı karadır, yüreği çöker,
Bazısı dumandır dağlara çeker,
Bazısı diyemez boynunu büker,
Daha çoktur çözülmemiş sevdalar.

Birinde nazlıdır çiçek misali,
Birinde oynaktır köçek misali,
Havada, karada böcek misali,
Bir kararda dizilmemiş sevdalar.

Sevdalar var sırma saçta ve kaşta,
Sevdalar var derin derin bakışta,
Sevdalar var çeyizdeki nakışta,
Antikadır, kazılmamış sevdalar


Sevdalı sevdanın elinden nider,
Ataroğlu bile elinde heder,
Benimle beraber mezara gider,
Ambalajı bozulmamış sevdalar.

Sevdayı

Sevdayı sevdaya düşenler anlar
Nasıl anlatayım size sevdayı
Çile çekiciyle aşk çivisiyle
Evvelden çakmışlar öze sevdayı

Aslı peşi sıra Kerem getirmiş
Mecnun Leyla’sını çölde yitirmiş
Ferhat almış dağ başına götürmüş
İndiren var mı ki düze sevdayı

İlkbaharın çiçeği var alı var
Yeşili var meyvesi var dalı var
Yaz ayının arısı var balı var
Neden bırakmışlar güze sevdayı

Yakalanan iflah olmaz kurtulmaz
Aklın kantarında sevda tartılmaz
Küllenir ya asla üstü örtülmez
Acep kim saklamış köze sevdayı

Dağların inişi yokuşlarında
İşlenen mendilin nakışlarında
Seven sevilenin bakışlarında
Sanki yapıştırmış göze sevdayı

Nice diller döktüm kanmadı söze
Çıkmış yükseklere inmiyor düze
Yaşım geçip varsa dayansa yüze
Gönül arzu eder taze sevdayı

Ataroğlum sanma o da yanmadı
Sevda uykusundan hiç uyanmadı
Teknesi çatladı tel dayanmadı
Keşge demeseydim saza sevdayı

Sevdiğim

Mutlu bir yuva kurmuştuk,
Her hâl uğradık nazara.
Ben doğuştan çileliydim,
Sen de çıktın bahtı kara.

Zaman döner mi ki geri,
Getirsem güzel günleri,
Yazımız oldu zemheri,
Hasret kaldık ilkbahara.

Ümitler bekler sabahı,
Akşama yükler eyvah’ı
Almadık mazlumdan ah’ı
Rast gittik bir intizara.

Evelinden verdik karar,
Seven sevdiğini arar,
Sensiz hayat neye yarar?
Beraber gidek mezara.

Sancıdan yıkılır kaşlar,
Gözünden dökülür yaşlar,
Biri durur biri başlar,
Dertler sende sıra sıra.

Ataroğlu’m hatrın sorsa,
Doya doya seni sarsa,
Kaderinde çile varsa,
Ben mi attım gülü zara?

Sever

Ocaklar ateşi özler
Bacalar tütmeyi sever
Çiçekler baharı gözler
Keklikler ötmeyi sever

Biri bire eş yaparken
İki, üç, dört, beş yaparken
Çalışanlar iş yaparken
Tembeller yatmayı sever

Avare gönlünü eyler
Geçmez akçe insan neyler
Alim sözü özlü söyler
Geveze atmayı sever

Ak’a dönünce karalar
Kapanır nice yaralar
İnsan var kavga aralar
Haylazlar çatmayı sever

Yalan gerçekten kaçmayı
Olur olmaz laf saçmayı
Münafık sırrın açmayı
Dost ise örtmeyi sever

Çiftçiler tohum ekişi
Terzi elbise dikişi
Müşteri alış verişi
Pazarcı satmayı sever

Saçlı saçını örmeyi
Cömert dağıtıp vermeyi
Mecnun Leyla’yı görmeyi
Leyla aratmayı sever

Ataroğlum düz gitmeyi
Çoban kuzuyu gütmeyi
Zalim insan yok etmeyi
Mevla’m yaratmayı sever