Şans Kapısı

ŞANS KAPISI

Benden şanslı insan var mı acaba,
Şu dünyada…?
Bilseniz ne çok şanslıyım..!
Bütün kapılar açılır,
Bana bu dünyada …

Öyle şanslıyım ki,
Ne zaman bir şeye niyet etsem,
Ne zaman bir şeye yönelsem,
Açılır, tüm kapılar bana…

Öyle şanslıyım,
Öyle şanslıyım ki,
Şans hep yolumu gözler…
Daha içeri girmeden,
Şansızlık kapıda bekler…

Mehmet KIYAK*

Mehmet Kıyak

Şiir

Bir sıra dışılıktır şiir,
Bir şarkı, bir türkü gibi…
Ötelerden düşünmek,
Ötelerden hissetmek gibi…
Bir gizdir şiir,
Güneşle doğmak,
Ayla ölmek gibi…


Mehmet KIYAK*

Mehmet Kıyak

Şiir İçin- 1

Bir sevdadır şiir kalplerde,
Bilinmez hangi zamanda,nerde,
Kimi bir şehirde,kimi bir köyde,
Yaşıyor,şimdi dizelerde...
Kimi ayrılıklarda,kimi kavuşmada,
Kimi özlemde,kimi feryatta...
....
Yaşıyor,şimdi şiirlerde...

Mehmet Kıyak

Şiir İçin- 2

Anlamı yoksa bir yazının,
Anlamı yoktur,
Okumanın yazmanın…

Nasıl da benzerdir,
Şiir ve insan...
İki unsur:
Şekil ve öz…
İki varlık:
Şiir ve insan…

Eğer öz ise,
İnsanı insan yapan,
Özdür o zaman,
Yazıyı yazı,
Şiiri şiir yapan!

Öyle değilse,
Nerde kaldı,
Şiirin ruhu,
O zaman?

Mehmet Kıyak

Şiir İçin- 3

BİR GÜN BİR ŞİİR YAZACAĞIM...

Bir gün bir şiir yazacağım...
Hiçbir kurala uymayacağım.
Nasıl geliyorsa içimden,
Öylece yazacağım.

Nedir bu korku?
Birilerine benzemek…
Nedir bu kaygı?
Birilerine benzememek…

Ne Soyutçular’a benzeyeceğim,
Ne Maviciler’e…
Ne Gelenekçilerden olacağım,
Ne Garipçilerden…
Ne de…

Bir gün bir şiir yazacağım,
Kural tanımazlardan olacağım!


Mehmet KIYAK*

Mehmet Kıyak

Şiir İçin- 4

ŞİİR İÇİN- 4

Ezelden sevmem,
Şiir yazmayı,
Sanat yapmayı,
Hele kafiyeyi…

Yazmaz olsaydım!
Nerden de yazdım,
Şu bir iki karalamayı…
Yazsam olmuyor,
Yazmasam olmuyor…
Oysa ben,
Ne güzel yazardım düzyazıyı….
Ne güzel yapardım konuşmayı…

Şimdi,
Yazmayı da unuttum,
Konuşmayı da…
En kötüsü,
Yolda yürümeyi unuttum!

Mehmet KIYAK*

Mehmet Kıyak

Şiir ve Şair

Şiirler, bir gülistanın gülleri gibidir.
Şairler, gülistanda şakıyan bülbüllerdir.

Mehmet Kıyak

Tanıdığım O

TANIDIĞIM O

Tanrılaştırmak istemiyorum,
Nasıl tanımlayayım bilmiyorum;
Fakat Tanrı’nın yarattığı en mükemmel,
İnsanlardan biri olduğunu sanıyorum!

Mehmet KIYAK

Mehmet Kıyak

Telaş

Nedir bu telaş böyle..?
Gelenler,gidenler...
Aşağı inenler,
Yukarı çıkanlar...
Nereye gidiyor bu insanlar..?

Hiç mi ilgilendirmiyor bizi,
Şu kuş,şu çiçek...
Şu ağlayan çocuk...
Şu yaşlı nine...
Şu düşünen adam..?
...
Bir yanda cennet,
Bir yanda cehennem...

Artık ne gördüğümüze bakar olmuşuz,
Ne baktığımızı görür...
Ne sağımızı görür olmuşuz,
Ne solumuzu...
Önümüzü bile görmüyoruz..!
Hep telaş,hep telaş...

Tatlı bir tebessüme,
Bir merhabaya,
Bir selama bile zamanımız kalmamış!
Nereye gidiyoruz böyle...
Nedir bu hız..!
Nedir bu telaş söyle..!

Mehmet Kıyak

Terkedilmiş Yuva

TERKEDİLMİŞ YUVA

Nasıl da telaştadır,
Kuşlar baharda…
Erkek- dişi, yuva yapmak için
Yarışta…

Nasıl da şendir yuva,
Nasıl da cennettir,
Cıvıl cıvıl yavrularla…

Uzun sürmez bahar,
Nasıl da terk eder yavrular,
Kanatlanınca…
Nasıl boş kalır yuva…

Zaman başa döner,
Nasıl da kalır baş başa,
Anneyle baba…

Uçurduk şimdi yavruları,
Bomboş kaldı yuva…

Şimdi terkedilmiş,
Bir cehennem yuvada,
Âdem ile Havva…!

Mehmet KIYAK*

Mehmet Kıyak