...Mucize...
Mucizeleri tanımlamak zor,bilirim…
Belki de ummadık anda,ummadık bir şeylerdi bizim için…
Anlamlı bir tesadüf belki de…
Belki de ümidimiz olmadığında,aniden,
Gülümser ya yüzümüz en içten…
Hayatıma böyle girdin işte sen…
Bir mucize yaşadım kendimce ben! ...
Gözyaşlarının tutunaksız olduğu bir günde,
Hayata yüklenen anlamların birer birer silindiğinde içimde…
İhtiyacım olan,bir mucizeydi işte…
Gülümsedin bi yerden….
Gülümsemişim ben…
Hayat güzelmiş…
Seviyormuşum ben! ...

...MucizeM...
Hani derdin ya,mucizeleri sever misin? ...
Sen zaten o anda benim hayatıma bir mucizeydin…
Sadece,
Farkında değildin…
Hani,olağan üstü bir şeydi ya mucize,
Ve aslında sen de öyle bir şeydin…
En olmadık zamanımda,en olmadık bir şekilde,
Mucize gibi istenen,ve olan aniden…
Sen,en vurgun zamanımda,
Gözyaşlarım hazırlanırken birer birer atlamaya,
Yüzümü tebessümden öte güldürebilen sen…
Şimdi söyle bana…
Mucize değilsin de,nesin sen bana? ...

...Mutlaka...
Bugün seni son görüşüm olsun…
Ya sen gitmelisin…
Ya da ben…
Yollar açık olmalı birimize mutlaka…
Gidenin dönüşü de bir daha asla olmasın…
Bugün seni son görüşüm olsun…

...Ne Fayda...
Her güne,yeni bir karar alarak giriyorum…
Ve her yeni karar,
Bir öncekinin tekrarı aslında…
Bir başarısızlık tekrarı…
Her güne,bir önceki gün verdiğim kararla başlıyorum…
Tutamıyorum kendime verdiğim sözleri ilk defa…
İlk defa kızıyorum kendime,
Şaşıyorum halime…
Bu defa,
Son kez söylüyorum sana dair olanları…
Son olsun istiyorum,
Ama izin vermiyor hayat buna…
Bir şekilde getiriyor seni aklıma…
Kaçıyorum…
Bir şekilde çıkarıveriyor seni karşıma…
Ve susmam gerekiyor sana…
Ebediyen susmak…
Ben sussam…
Şarkılar anlatıyor seni bana…
Ya da bir film sahnesi yaşıyor senli bir anımı…
Ben sussam…
Hayat anlatıyor seni bana…
Ben sussam…
Ne fayda…

...Nedeni Var...
Gözlerine bakmaya gücüm yok artık…
Dilime gelen her söz söylenmek istese de,
Hiç olmadığım kadar suskunum artık…
Oysa o kadar çok özledim ki seninle gülebilmeyi…
Bir bebeğin gözleri kadar masum gözlerini…
Ve o gözlerin gülerek gözlerime değmesini…
O kadar çok özledim ki…
Canımı acıtır oldu eksikliğin…
Aklıma geldiğin her an,
Saklı duran yaşlar salınıyor gözlerimden…
Bir zamanlar seninle gülen…
Varlığın en güzel avuntumken…
Şimdi…
Gözlerine bakmaya gücüm yok artık…
Farkındasındır…
Suskunum artık…
Akıp gitmiyor sözler…
İçim acıtıyor bir şeyler…
Daha çok özlüyorum seni…
Ve hiç ummazken seni bu kadar çok özlemeyi…
Korkutuyor bir şeyler beni artık…
Sen büyüdükçe içimde gideceğim senden…
Sen büyüdükçe gitmem gerek senden…

...Nedenli...
Tanrı,
Sevmek için yürek verdiyse…
Düşünmek için akıl,
Unutmak için de irade vermiş…
Sevda bittiği anda yürek hala varsa,
Tanrı,
Yeniden sevebilmek için,
Doğruyu bulmak için,
Bir şans daha vermiş…
O şansı fark etmek için akıl,
Aklın hakkını vermek için de,
Yürek vermiş…
Tanrı,
Yürek verdiyse,
Bu hayata mutlaka hak eden bir sevgili vermiş…

Neredesin? ...Bak,bir gün daha dinleniyor buralarda…
Ve sen…
Çok uzaklarda…
Sensiz geçiyor bu akşamlar…
İçimde dinmek bilmeyen arzular…

Hep hüzünlü mü oluyor ne bu saatlerde şarkılar? ...
Gözlerimde hazır mı bekliyor kahrolası yaşlar? ...

Uzaklara dalıyor gözlerim,elimden geldiği kadar,
Yaklaşıyorum olduğun yerlere…
Nerdesin? ...
Nasılsın? ...
Bilmeden geçiyor bu zamanlar…

Bir daha seni dünya gözüyle görebilecek miyim sanki? ...
Tüketecek beni bu korkular…
İçimde dinmek bilmeyen telaşlar…

Sesini duymalıyım…
Yüzünü görmeliyim…

Neredesin? ...
Neredeyim? ...

Ben seni hala deli gibi sevmekteyim…

...Olmasan Da...
Hani sen olmasan da yaşanır bu hayat...
Gün güneşle doğar,mavi siyaha bulanır...
Hani sen olmasan da yaşanır bu hayat...
Mevsim döner,bahar olur,elbet açar papatyalar...
Çikolata hala tatlı,çayım hala üç şekerli olur...
Tebessümlerim de olur hala,utanmadan ağlarım da...
Gün,yaşanması için doğar sade,
Gece,bir günün üstünü örtmek için olur...
Mevsim bahar diye açar papatyalar...
Açması gerektiği içindir...
Olması gerektiği içindir artık herşey...
Sen varsın diye değildir tüm güzellikler...
Ki tebessümler de varlığından değildir sade...
Gözyaşı,özleminden akmaz ki bir tek...
Senli bir gün diye mi güzel her yeni gün? ...
Hani sen olmasan da yaşanır bu hayat...
Hani olmasan...
Yaşarım ki elbet...
Sade...
Aşkı unuturum...
Hayallerim eksik kalır...
Şarkılar ağlar,ben ağlarım...
Beklerim seni sonra...
Hiç beklentisiz hayatımda...

...Oysa Şimdi...
Gittin…
Şimdi yoksun ya bu şehirde…
Kaçışlarım başladı işte köşe bucak…
İnsanlardan…
Sanki herkes yabancı…
Herkes el…
Kimse umrumda değil sanki…
Sığınamadım kimseye,
Ruhum bedenimde can çekişmekte…
İşte tam şuramda,şu sol yanımda bir acı…
Boğazımda çözüldükçe yenilenen düğümler…
Gittin…
Yoksun…
Uzaklardasın ve ben…
Ve ben nefessizim…
Yarımım…
Acıyor sanki her yanım…
Her adımı senle dolmuş bu şehrin,
Her köşesinde senin izlerin…
İşte şu köşe hep buluştuğumuz yer…
Sen şurdan kollarını açar gelirdin bana,
Gülümserdin en güzel halinle,
Sarılırdım sana bir günlük özlemle doya doya…
Şimdi ise günler oldu,
Özledim…
Çok özledim…
Birikti içimde,
Biriktikçe ağladım…
İçin için çocuklar gibi ağladım…
Bak işte…
Yine aynı düğüm boğazımda…
Önce birikiyor,acıyor yakıyor ve gözlerim ağlıyor sonra…
Ben ağlıyorum…
Gittin…
Gittin…
Ha şimdi şu köşeden çıkıvereceksin sanki…
Ha şimdi ‘aşkımm ben geldim çık balkona’ diyivereceksin gibi…
Beş dakika görmek yetecekmiş gibi…
Oysa şimdi…
Oysa şimdi…
Ya şimdi…

...Ömür Uzattık...
Tanrı,gerçekten erken mi alır sevdiklerini yanına? ...
Peki ya biz? ...
Durdukça daha da kirlenecek miyiz daha? ...
Tanrı…
Biz insanlardan da sakındırır mı oldu kulunu? ...
Ya biz? ...
Sakınmayacak mıyız daha? ...
Utanmayacak mıyız? ...
Ömrü uzatmak gerçekten geldi mi elimizden? ...
Peki ya tanrı,ne dedi? ...
Tanrı,
Gülümsedi kuluna…
Bu zamanda…
Bu gidişatla…