|
Yıldız Kayınca
Yıldız kayınca Derler ya gülüm Unutulmuş sevdâlar gibi Bir yerlere gelir ölüm Direnir kaymamak için bütün gücüyle En haşmetli ışıklarını yayar Bir çiçek olur boynu bükülür Yaprakları dökülür... Derler ya gülüm Unutulmuş sevdâlar gibi Bir yerlere gelir ölüm… Karanlıkları aydınlatmak ister son gayretiyle Belki sevdâsına kavuşmak Belki sevdalısına vedâ etmek için parlar Geri gidemeyen ayaklar… Derler ya gülüm Unutulmuş sevdâlar gibi Bir yerlere gelir ölüm Sıcaklığını taşır ruhunda Varlık yokluk olmaz umurunda Bir ayrılığın gözyaşları uğrunda Hep ayrılık türküleri söyler… Derler ya gülüm Unutulmuş sevdâlar gibi Bir yerlere gelir ölüm... Yıldız kayınca Derler ya gülüm Unutulmuş sevdâlar gibi Bir yerlere gelir ölüm... Turgut Uzdu |
Yine Aklıma Düştün
Unutmak istedikçe seni Gökyüzünü görmek istedikçe Kaçmak istedikçe senden Her yanda sen varsın Her yanda ben kadarsın.. Hep aklımdaydın Kaçan her adımımda senin ayak seslerin Göz kapaklarımın içine işlemiş resmin Dudaklarım ismine kilitlenmiş Duygularım sana düğümlenmiş.. Tam kurtuldum diyorum senden Tam unuttum diyorum Bir merhaba diyorsun Bütün kararlarım siliniyor Sana yeniden başlıyorum. Yine aklıma düştün Yine özledim seni Rüyalarda hep sen, hayallerde sen Güneş sen, mehtap sen Kurtulamıyorum bir türlü senden.. Nerden rastladım sana Nerden tanıdım seni Uzaklaştıkça yaklaşıyorsun En büyük haykırışların sessizliğin Bir türlü ben olamıyorsun.. Yine aklıma düştün İşte yine buradasın İçtiğim çay, çektiğim nefes oldun yine Göğsümde, sol yanımda bir ağrı var ya İşte tam oradasın. Bir meçhûl değilsin Sen meçhûllerden en tanıdığımsın Belki orada belki burada Ama sen, ama sen var ya sen İnan son aşkımsın Son şarkımsın. Turgut Uzdu |
Yine Aklıma Geldi Ölüm
Yine aklıma geldi ölüm Yine öldüm bu gün Hani yaşayacaktım Çiçekler toplayacaktım mısralarıma Hiç yorulmadan bütün gün. İlk nefesim vardı ya Kendim mi almıştım, Doktor mu tokatlamıştı, ebe mi İşte o nefes olmasaydı ah ah Şu son nefesi almayacaktım. Ben saymadım ki hiç Kaç güneşe şafağı yaşattım ******* boyu oynaştığım kaç yıldız var Gönlüm kaç defa aşkı yaşadı Kaç defa gözlerimi ağlattım… Daha dündü koştuğum yalınayak Kahkahalar attığım çılgınca gülüp Sevgilerimi yalnız mı bırakacaktım Bir anda ansızın Bir köşede ölüp… Ben istemedim ki ölmeyi Rengarenk dururken ışık Neden olsun toprağın altında Bir tek renge mahkûm İstemediğim karanlık. Ben istemedim dostlar son nefesi İlk nefesim hep benimle kalsın Beni çiçeklerimden ayıran ölüm Gönülleri değil Ölümleri alsın. Çiçekler bensiz kalacak yine Yine öldüm ya bu gün Yaşamak kelimesini sildim sözlüğümden Sadece karanlığı seyredeceğim dostlarım börtü böcek Hiç yorulmadan bütün gün. Turgut Uzdu |
Yine Akşam Oluyor
Yine akşam oluyor Bilmem niye sustu bülbüller Hani hep duracaktın Hep gülecektin Sevdayı dinleyecekti bütün güller… Hep sen olacaktın En güzel türkülerin sesi Hani yemin ediyordun Aşkım senin için Hem ilk hem son nefesti. Yine akşam oluyor Hatıralar dizilecek tespihlere Hayalinle bir söyleşi dillenecek Sonra iki damla yaş düşecek Sensiz üşüyen ellere. Yine akşam oluyor Saracak her yanımı gecenin zulmü Dudaklarında acı bir tebessüm Akşam görüşmek üzere diyerek Şafakla başlayacak gecenin ölümü. Turgut Uzdu |
Yine Bir Sabah
Yine bir sabah, Dünün artıklarını omuzlamış Beklentiler bulutlanmış Arada görünen bir güneş Ve bir hayal, şarkıya başlamış. Yine bir sabah, Ne deniz manzarası var ruhumda Ne sen tutmuşsun ellerimi Ne kordon boyunda yürüyoruz Martılar da çığlık çığlığa değil Ben de seni göremiyorum Açıp da gözlerimi. Yine bir sabah, Boynum omzuma yaslanmış Çileli başıma dizin de destek olmamış Ellerim ceplerimde üşüyen ellerini arıyor Dudaklarım bir şeyler mırıldanıyor Bir banktayım hasretim yanıma oturmuş. Yine bir sabah Kadife sesini duymayan kulaklarım Kaldırımlardan adım seslerin silinmiş Bir kalp Bir kalbi yalnız bırakarak sabahlara Uzaklara gitmiş. 20/01/2007 Turgut Uzdu |
Yine de Severim
Bir aşka tutuldum Karlardan bile beyaz Çok seviyorum fakat Ne olur Ne olur etmese naz. Her gecem arar Bir yerde muhakkak bulur Ay olur, yıldız olur Bir bakarım Gecenin kendisi olur. Melek olur Beyazlar içinde ortaya çıkan Sonra ayrılır acımadan Bu defa ben olurum Gözleriyle haykıran. Tutmak istediğim tek şeydir O’na ait bir tutam saç Düşe kalka gezerken ardından Dönüp bakmaz bile Ben yamaç yamaç. Severim edasını İtse de her uçurumda yine Bir defa, Bir defa dokunabilsem derim Yumuşacık ellerine. Turgut Uzdu |
Yitik Sevgi
Tesadüfen yüzünü gördüm dün gece Göğsüm sıkıştı, içim titredi Üşüdüm Sözlerinin sıcaklığını aradı kulaklarım, sesine hasret Ellerini tutmak istedim yine Dizinde uyumak… Hayali de olsa saçlarımı okşasa dedim Bana şiirler okusa Gülümsesem Gülümsese bütün hüznümü alıp gönlümden Eskisi gibi, Eskisi gibi sevdayla gözlerime baksa Yine ateşler yaksa ruhumda Şarkılar alevlense Şimşekler çaksa beynimde Hasret ağlatmasa… Oysa yoksun Sesinin perdelerinde kaybolurdum Ne güzel günlerdi Sabahlara uzardı Gecesi olmazdı günümüzün Güneş alkışlardı her sabah yüreğimizi Yıldızlarla vedalaşırdık Aşkımızla dolu ne ******* yaşardık… Ne çare kader Ayrılığa mahkûmmuşuz Gözyaşına köle Oysa şiirler kadar güzeldi hayallerimiz Şiirler kadar masumduk. Sen hasretinle savaştasın Ben yokluğunla Galibiyetin olmadığı bir dünyada yaşamaktasın Yaşamaktayım senin gibi İşte, ******* *******ine vurgunken Yağmurlar ıslatır yanaklarımı Hayalin her uykumda dans eder Sabah güneşi küskün Ben üzgün Sen üzgün… Belkiler bekler kapıda, bir türlü gelmez, gelemez Türküler vardı vuslatı anlatan Söylenmedi bir türlü Bir türlü söylenemez… Sesini duydum ya yine Yine göğsüm ağrıdı Yine titreyişi sardı bedenimi Sanki yanımdaydın Bir an canım Bir an Yanında sandım kendimi Yanında... Ne zulüm Allah’ım Bu ne eziyet Ancak bu kadar sevilirdi sevilenler Suçumuz neydi, ne günah işlemiştik Biz sadece, Sadece birbirimizi gerçekten sevmiştik.. Turgut Uzdu |
Yokluğunda
Bir deli sevda uğruna seni sevdim Son aşkım, son sevdalım oldun da bir güneş gibi *******imi bitirdin, Aldın yalnızlığımı Meçhullere götürdün Ardından seni sevdirdin. Bir deli sevda uğruna seni sevdim Sana bağlandım mehtabın geceye aşkı gibi Çiçeğin suya, balığın denize bağlandığı gibi bağlandım Bir bilsen Yokluğunda gelesin diye ne kadar ağladım. Bir deli sevda uğruna seni sevdim Şimdi geldin dudağında gülücükler var Görününce gülücüklerim oldun Kalbin sevda dolu bir bahar Ben mutluluğu seninle buldum Seninse saçlarını rüzgârlar okşar. Bir deli sevda uğruna seni sevdim Düşünüyorum da yokluğunda Ne acılar çekmişim Bir beklenene sevdalanmış Hep onu beklemiş ******* boyu ne gözyaşları dökmüşüm. *******i dizmişim tespih danelerine Dualar etmişim Gözlerini hayal etmişim ebemkuşağındaki renklerde Sen yokken bile Seni ne çok sevmişim.. Rüzgârlar eserken tenimde Senin de saçlarını okşuyordur şimdi demişim Kokusunu taşıyor diye saçlarının Kim bilir kaç kez Ciğerlerimin en ücra köşelerine çekmişim. Yürüyen her gölgeye hayran olup Belki sensin diye sevinmişim Canım benim Sen yokken bile seni Senden çok sevmişim. Kırmızılara büründürmüş Rengârenk elbiseler giydirmişim Yaktığım her sigarayı ateşin bilmiş Yaksın, kül etsin diye Durmadan içmişim. Derviş olunca sabırla kardeş Ben muradıma ermişim Yılların acısını bırakmışım unutulmuşlukta Bir tanem İnan seni benden çok sevmişim. Turgut Uzdu |
Yoksun
Yoksun Güneş kızarıp hıncından saklandı bak, Bülbüller sustu, unutuldu söylenecekler Gece mateme büründü Sen, Sen yoksun. Yoksun Rüzgâr esip nasıl okşasın saçını Ay yükselip nasıl taklit etsin kaşını Gonca dudağını görmeyince üzüldü, büzüldü Sen, Sen yoksun. Yoksun Şimşekler havai fişeklere benzemiyor artık Ne saadet damlası oluyor yağmur, ne kar dans ediyor Sana benzerdi eskiden bulutlar, küçüldü Sen, Sen yoksun. Yoksun Yapraklar beklemede, sessiz Bir iç çekişe yaslanmış deniz Şairler suskun, şarkılar suskun Sen, Sen yoksun. Yoksun Yüreğimde sükûn kalmadı, çırpınır Kokunu çekmek için durmaz ciğerlerim Dağlarda izi kalmamış bulutun Sen, Sen yoksun. Yoksun, Tütsülere eşlik ediyor sanki dualar Depremler dağların yamacında pusudalar Gönlüme yerleşmiş mağmada en sıcak korsun Ne çare, Sen Sen halâ yoksun. Turgut Uzdu |
Yoksun Ya!
Sen yoksun ya, Uyku gözde unutulmuş bir kavram Rüyalar hayal olmuştur Ümitler ise İdam. Sabah olmasın isterim ******* hayal dolu, yumuşacık Her yanda saçların.. Gece sensin, Ben geceye aşık.. ******* uzanır yıllar gibi Kimsesiz yıldızlarca uzak Hayaller dolusu bir meçhul Ve meçhulde bir düğün Duvağın namus kadar ak. Tadını almış sensizlik herşeyin Vuslatın üzeri karlı, yıllanmış çam Bulamayınca meçhûlü Meçhûlce yaşamak istiyorum Her akşam. Sabah olmasın diyorum İsyan ediyor perdeler İhanet her yanımı sarmış Hain Sabahı olan bütün *******. Turgut Uzdu |
Yolcu
Bir kış bahar günü Bir tren kalkmış bir tek yolcuyla Bir defa düdük çalmış Ve bu tren Son istasyona kadar durmayacakmış Her vagon ayrı bir dünya Her dünyada ayrı düğünler, hüzünler Beyaz önlüklüler son istasyonun adını haykırmış Ve trenin durmasına Çok az kalmış Yolcu korkmamış Ürkmemiş ama sevinmemiş de Boynunu bükmüş, son hazırlıklarını yapmış Doyasıya bir dize başını koyamamış Gözleri yaşarmış Tren yavaşlamaya başlamış. Bindiği vagona dönüp bakmaya başlamış Bazen gülmüş, bazen ağlamış Bir yolcu daha beklemiş hep, gelmeyen Gözlerinde kaybolmak istemiş Tren son durağa iyice yaklaşmış. Hep bekleyerek geçmiş yolculuğu Pencereden akmış yalnız geçen koskoca yıllar Sadece kendini sıkan avuçlarını açmış Geri döndürmek istemiş bir an treni Son durağın soluk ışıkları iyice yaklaşmış. Dostluklarını, karşılıksız sevdalarını doldurmuş Rengârenk bavulları Alarak kapıya yaklaşmış Tren nerdeyse Neredeyse duracakmış 13/11/2006 Turgut Uzdu |
Yolcuya Ağıt
Karanlığın kokusu dolu bir ibrik Bir namaz boyunca huzurunu tebrik Gecede güneş, işte bir alem yitik: Kayalardan kopan küçücük bir taş Ruhun ucunda beden, incecik bir ataş. Kazmalarca seslenir şu büyük dağlar Gönlüm gönlüne, gönlüme kimler ağlar 'Kaybolmuş Deniz'’de küçük yakamozlar Yanıp da sönen kibrit, kalan eczası Rahmetlerle süslü cenaze arabası. Boğulmuş gözyaşlarıyla ağlar güller Fasit daire, dünler hep geriye döner, Yakılsın tekrar dikilen elbiseler. İşte arzu, işte istek, işte sen İşte doğum, işte hayat, sen ölen. Dağlar taşlar inleyip yaşasın bu anı Durmasın damarlarda bu demin kanı Rahmetsiz bırakma O’nu, hem vatanı: Hakim’im sensin, Kadir’sin, sensin Nur Ne olur gelene rahmetinden otağlar kur. Turgut Uzdu |
Yorgun Gönlüm
Vuran vurdu şimdiye kadar, Kınalar yak ellerine, Çok istiyordun, işte sen de vurdun. Oysa ben terk etmem, seni, Çok, ama çok seviyorum diyordun. Ağlatan ağlattı şimdiye kadar Zil tak, oyna, Akmaya alışmış nasılsa gözyaşlarım, Ben ağlatmam diyordun Fark etmez, senin için de ağlarım. Yakan yaktı şimdiye kadar, Gülüşün ayyuka çıksın, Damarlarımda ne geziyor sanıyorsun Lavlar akıyor hasretinden Senin için yanmam mı diyorsun. Çektiren çektirdi yeterince, Sen çektirmezsin demiştim, Bütün vefasızlar hep beni buldu İnan artık hâl kalmadı, Gönlüm yoruldu. Farklı olsaydın keşke, Keşke sevseydin, bu kadar acı çektim, Utan be güzelim, hâlâ sevmiyorsun Yandım, tutuştum aşkından da Bir damla olup damlamıyorsun. Turgut Uzdu |
Yüreğim Kan Gölü
Sigara izmariti, bir damla kül Bakışlar yorgun, ümitler ölü Bardaklar dolup boşalsa da çaydan Yüreğim kan gölü. Hani bakışlar bal tadındaydı Güller yanak rengindeydi Yollara düştü ayrılıklar, yollara düştü Yüreğim kan gölü. Itır kokuları uçmuş ardından Bütün sokaklar yıkılsın diyorum Seni götüren kaldırımları öldürüyorum Yüreğim kan gölü. Göğsüm başını arıyor yaslanan yok Yanaklarıma saklanmış damlaların izleri Ağlamamaya karar veriyorum Yüreğim kan gölü. Turgut Uzdu |
Yüreğim Seni İster
Gönderme selamını olur olmaz yere Yüreğim seni ister selamını değil Sensizliği saydığım her karanlık gece Yüreğim seni ister selamını değil. Gündüzleri unuttum farkında değilim Çökerek köşelerde ağlayan hep benim Ürkerek sensizlikten titrer ya bedenim Yüreğim seni ister selamını değil. Çiçekler açmaz oldu bülbüller ötmüyor Yalnızlık çöktü başa ne desem gitmiyor Bir selam ile inan hasretin bitmiyor Yüreğim seni ister selamını değil. Gittiğin gün dün gibi unutamıyorum Bir sevda bulup inan tutunamıyorum Kaybetmişim kendimi bulunamıyorum Yüreğim seni ister selamını değil. Bakarım aynalara, hepsi seni gizler Solmaya mahkûm oldu çıkmadan filizler Köşelerde beklerken sana ait izler Yüreğim seni ister selamını değil Turgut Uzdu |
Yüzüm
Hep bir yanıyla bakar gözüm, hep yanlı çıkar neden sözüm Başkalaşmak ister de içim bir türlü yüzün açmaz yüzüm. Ne bahar değiştirir beni ne soğuk kışta soğuk ayaz Yunus’laşmak ister de içim bir türlü yüzün açmaz yüzüm. Ben olup da gelmek isterim bir türlü dergâhı bulamam Sema yapmak ister de içim bir türlü yüzün açmaz yüzüm. Dilensem bile her şafakta nefis cimri isteğim vermez Karun’laşmak ister de içim bir türlü yüzün açmaz yüzüm. Elbet pişmanlık bekleyecek son güzergahında geminin Ağıt yakmak ister de içim bir türlü yüzün açmaz yüzüm. Kârı yok, bilse kayaların, altının, elmasın, yakutun Garip kalmak ister de içim, bir türlü yüzün açmaz yüzüm. Turgut Uzdu |
Zamanı Gelmişti Ayrılığın
Zamanı gelmişti belki ayrılığın Araya dağlar koymalıydık Gönüllerimiz aynı yol istese de Aldırmamalı Biz yolları ayırmalıydık. Bir dahaki sefere diyerek Gönüllerimizi teselli etmenin Zamanı gelmişti inan Kavuşmak isteyerek Ayrılıp gitmenin. Güzelliği ayrılıkta bir sevda Vuslatın yakışmadığı yerdeydik Çok sevmiştik birbirimizi Hiç şüphe yok ki zaten Ölünceye kadar sevecektik. Bir “Belki” kelimesini taktık yüreğimize Kırdık mı isteyerek, üzmedik ki Hatırlayınca bile titreyen sol göğsümüz Hep bir dalda asılı kalsın isterim Karşılıklı oturup hiç gülmedik ki. Zamanı gelmişti ayrılığın güzelim Araya yollar koymalıydık Belki bir gün kavuşuruz diyerek Üzülmemeli, İstemesek de yolları ayırmalıydık. Turgut Uzdu |
Zamanı Yaklaştı
Hoş geldin diyecek titreyen elim Yanımda yoksun ya düzelmez belim Azrail’e sökmez şu tatlı dilim Zamanı yaklaştı geliyor ölüm Geçmişim günahla sıkıca dolu Sevda sundu gönül düşünce yolu Neler fısıldardı sarınca kolu Zamanı yaklaştı geliyor ölüm Umutlar besledi kurdu hayaller Beyninde yaşadı ne güzel haller Gezip dolaşmıştı çok güzel iller Zamanı yaklaştı geliyor ölüm Bazen çöker ruha kara ******* Titreyişi başlar sara ******* Sensizlik olunca yara ******* Zamanı yaklaştı geliyor ölüm Gariplik içtedir dışarı vurmaz Sükûnet olsa da dalgalar durmaz Ayırır her şeyi eliyle karmaz Zamanı yaklaştı geliyor ölüm Turgut Uzdu |
Zamansız Ölüm
Ölümlerin en zamansızıydı Gönlümdeki baharlar öldü Ne güzel çiçekler açmıştı, kuşlar ötmüştü Şimdi hepsi birer birer Zamansız zamanlara gömüldü. Çok zamansızdı gülüm Böyle gelmemeliydi ölüm Bu zulüm kaplamamalıydı Sensizliğin ayakları altında ezilmemeli Parçalanıp yerlere düşmemeliydi yüzüm. Neden zamansız geldi ölüm Dalımdan bu kadar erken kopmamalıydım Mevsim kış olsa bile Sararmamalı Yeşil kalmalıydım. Aslında ölüm hiç gelmemeliydi Hep sevda şarkıları esmeliydi rüzgarla Bütün uzak kıyılara gitmeliydi Bizim sevdamızı anlatmalı Kıyamete kadar bitmemeliydi. Ben zamansızlığı yenmeli Bu sevdayı öldürmemeliydim Hep seninle olmalı, sana sarılmalı Sensizliği getiren Zamanı güldürmemeliydim. Turgut Uzdu |
Zeytin Ninem
Kara bir çarşaf, elinde iğ ve iplik Bir avuç toprağı bile yok, Allah sevgisi yüzünde ışır Hep o çarşaftır giydiği Ömrü yüzünde kırış kırıştır. Zeytin Ninem, ah zeytin gözlü ninem! Niye başın önünde eğiktir hep, Niye hep gülümser bakışların? Çok mu güzeldi hayatın, Söyle o yüzden mi ağardı saçların? Öylesine sevgi doluydu ki yüreğin Kapıları hiç kapanmazdı! Dolu değil, hayatın kendisiydi sözlerin İşte bu yüzden gülümsediğin yere gözyaşı uğramazdı Uğrayamazdı. Namazını hiç kaçırmadın, bilirim Hasta yatağında yatarken bile, abdest alıp, kıldın Çözemedim bir türlü, mutlu muydun? Tek başına çocuklar büyütmenin acısını Gülümsemelerinin ardına mı saklardın? Ah Zeytin Ninem, ah zeytin gözlü ninem! İneklere bile en tatlı sesinle: “Ho! Ho! ” derdin. Seni bırakanlar gibi sen de Bir sürü yetim bırakarak ardından Gülümseyerek gittin. Turgut Uzdu |
Zor
Ne kadar zor bilemezsin Bütün gün oturup seni düşünmek Çalışıp seni düşünmek Okuyup seni düşünmek Yazarken bile seni düşünmek Seni yazmak.. Ne kadar zor bilemezsin Sesini duymak Seninle konuşmak Bir camın arkasındaki saçlarını okşamak Ama dokunamamak.. Ne kadar zor bilemezsin Akşamı beklemek seni görebilmek umuduyla Sesini duymak Tatlı şakalarını izlemek Birlikte gülmek… Ne kadar zor bilemezsin Başını kendi koluna koyup Beni seyretmeni seyretmek Ne kadar zor bilemezsin Kolun olamamak Mutluluk yaşlarını silememek Yanağını okşamak ama Dokunamamak.. Seni sevmek ne kadar güzelse Yokluğuna katlanmak o kadar zor Sana aşık olmak ne kadar muhteşem ise Sensizliğin omuzlarına yaslanmak O kadar zor. Ne kadar zor bilemezsin seni sensizliğinde sevmek Ne kadar zor bilemezsin Kilometrelerce seni seviyorum demek. Turgut Uzdu |
| Forum saati GMT +3 olarak ayarlanmıştır. Şu an saat: 09:44 PM |
Yazılım: vBulletin® - Sürüm: 3.8.11 Copyright ©2000 - 2026, vBulletin Solutions, Inc.