İzmirli Şiirler -I-

bu kentin rüzgarları
hep sevmeye varıyor
korkuyorum körfeze tutulan
çocukluğumdan
dilimde içli bir Ege türküsü
kumru bakışlı aynam
gtmiyor ıtır kokulu ergenliğim
gönüllü düş oyunumdan
işte! ...iskelede kalan son gemi
ve ağlarda unutulan
bir parça zaman
deniz yüzü gözlerde
yüzsem de her an
yine İzmir’dir suyun üstünde
bizden... fazla kalan
yemin olsun içlenmeyeceğim
silinsem de hayatın seyir defterinden
yalansa çarpsın yosun kokusu yüreğimi
her dizesi İzmir di şiirlerimin
Ege mavisidir
soluk yüzümü okşayan

Güzin Eye Dündar

K o z a d a n Ç ı k m a y ı B e k l i y o r

K o z a d a n Ç ı k m a y ı B e k l i y o r
a f s u n l u d i l i m
ezberim acı biber tadında
giyiyor dünya esirliğin
ölüm pusu kurmuş kıvrımlarına
kanıyor curcuna toprak
her acıya bir koza çatlayacak
bebeklerin göklerin ve yerin
ölümcül öfkesi çaktı çakacak

k o z a d a n ç ı k m a y ı b e k l i y o r
a f s u n l u d i l i m
yazılsın hayatın bir ucuna
Hiroşima’nın, Nagazaki’nin
ve…tekrarı tarihin, çernobil in
dost yüzlü, aç gözlü devin utancı gökyüzüne
bedeli ödenmeyen nükleer kirin
lanet ütopyası, arka bahçelerin
izdüşümü soğuk savaşın

k o z a d a n ç ı k m a y ı b e k l i y o r
a f s u n l u d i l i m
ölüme açıyor kalbi bebelerin
secde ediyor imgelerim
tekin olmayan anlamlara
ezberini tutuyor gizli ölümlerin
okşuyor kalbimizi teknolojinin eli
tattıkça gönüllü esareti
nabzımızda demleniyor ölümcül zehri
kim ödeyecek yeni doğanların diyetini
arındıracak evreni, nesilleri
soyutlanıyor kül bedenim
ezberim acı biber tadında

k o z a d a n ç ı k m a y ı b e k l i y o r
a f s u n l u d i l i m
ölümsüz yanımdır size kalan…
tenime acıkmış toprak
bu gök kuşağı yalan
soğuk,nedensiz savaşlar da
hiçbir şey eskisi gibi olmayacak
bir yılkı atı zamanı değiştiriyor
yıkılmakta köhne tapınak...

Güzin Eye Dündar

Kaçak Yaşayan

Yabancı kentlerin

tüm caddelerine

dost oldum

ışıklarına küstüm

yalnızlığın hafifliği adımlarımda

karanlıklardan ürktüm.

Güzin Eye Dündar

Kaçış-II-

alıp başını gitmek istedi sıkıntım
bahçeler öyle görünmez oldu
tırısa kalkmış bir tay gibi
hızlı ve ritimli
ıradım dışarı

kapana kısılmış
yaralı hayvan gibi öfkeli
bir deniz ki deli mi deli
tuz, buz bastım yaralarıma

ışıklarımı yakıp günün gözüne
bir ağaç gölgesini giydirdim
çapkın otlar, akşamdan kalma

adımlarıma denk düşmüyor
uykuya kanıyordu
sevindirdim


bir martı kanadı
gönül yüküm
isteyene yolladım

şimdi! demirliyorum
gül renkli sabahın eteğine
kente sığmıyor göğüm


renklerini getirdim zakkumun
bademleri pembeleriyle aldatıyor

kentin kirli havasından uzakta
Tanrı elini atmış omzuma
içime bakıyor

adımı yineliyor rüzgar yanık sesiyle
orada kadim bir çınarın
yaşlandığı yerde
intihar etmiş sıkıntım
kekik kokusu genzini yakmış
saatleri vurmuş yeşil
vallahi duymadım.

Güzin Eye Dündar

Kaçış

Suskun *******ime

uzanmasın gözlerin

şimdi yatağım sıcak

ve buz gibi bedenim

bir tasasız gecenin

hasretini çekerek

yıllar yılı boşluğu

kucakladı ellerim

senin zalim sevgine

tutsak olmamak için

düşmeden kucağına

ayakta kalmak için

zorluğunu bilerek

yaşam boyu sevmenin

büyüsüne kanmadım

vadedilen cennetin!

Güzin Eye Dündar

Kalbimi Öperdi Babam

Bir çığlık ekledim yalnızlığa
öptüm eski günlükleri
başucumda
içimi sızlatan eski bir resim

farkında değildim amma
o zamanlar Tanrı tutardı
günahsız ellerimi
güne ışıktı
kalbimi okşayan
her masal

ana kucağında
bulurdum sevdiklerimi
hayatı taşırdım
bir okul çantasında

her akşam
çok ağrıyan yerlerimi
kalbimi
öperdi babam
yorgun güne ödül
sevgi rengi mavi ince tül
büyük bilirdim
çocuk düşlerimi.

Güzin Eye Dündar

Kanayan Ayrılıktır

Bazen her bahar aşktır

tendeki gizemli cevher

gitme zamanı geldiyse eğer

dökülür şiir

üç harf… kafiye gürler

yenik düşer aşk

kanayan ayrılık

fısıltıya döner çığlık

yorgun martı kanatlarında

ölü sözcükler

zamandır beklenen

yeni iklimler

bin şiir yıkanır

taşa oyulan söze

her acıya bir şiir

her anıya bir dize

düşsel yolculuk zamanda

bazen bahar da insanı incitir.

Güzin Eye Dündar

Kapat… Perdeleri

Kapat… perdeleri

son nota kaçmasın

pencereden

bu erguvan şarkı

eksilmeden gün

hasreti sarsın

diril sensizliğe

gün ışığı

tende çoğalsın

seninle şenlensin bahar

bedenim kuşat

hüznü gölgelere bırak

son saat çalsın.

Güzin Eye Dündar

Karanlıklara Gittim

çatlıyor mutluluğun güncesi
biliyorum
ayrılık vakti
ışıktan çalınan geceye
veda ettim
uçurumlarından korktum
yüzünün
fırtına öncesi
karanlıklara gittim
poyrazın korkusundan
bir ağaç kovuğuna sığındım
kırgın çocuk gibi
sımsıkı sarıldım suskun yanıma
hangi yağmur deydi alnına
hangi batı rüzgarı
dağıttı renklerini
kaçıncı kez uyandım yokluğuna
nasıl değiştim kimbilir? ...bilmedin.

Güzin Eye Dündar

Kısır Döngü

tutsak ayaklarımızda

kırıldı zaman

alakoydu bizi

birşeyler yaratmaktan

aldı da onca bütünlükleri

bıraktı bize

en yarım şenlikleri

Güzin Eye Dündar