|
Hoş Geldiniz Anadolu'ya
1/: Ben Anadolu. Başı karlı dağ dolu, Çiğdemli tepe dolu, Serin yazlı yayla dolu, Çayır kokan bozkır dolu... Gelin Anadolu'ya, Yaşayın dolu dolu... 2/: Ben Anadolu. Çağlayan nehir dolu, Ağlayan ırmak dolu, Ak köpüklü çay dolu, Şırıl şırıl dere dolu... Gelin Anadolu'ya, Yaşayın dolu dolu... 3/: Ben Anadolu. Mor zülüflü kadın dolu, Halay çeken erkek dolu, Küpeli kızlar dolu, Oyunda kızan dolu... Gelin Anadolu'ya, Yaşayın dolu dolu... Ahmet Yozgat |
Bu Bir Kitap Çocuklar
1/: Bu bir kitap çocuklar, Ben ise öğretmenim. Öyle ki size öğrettiğim her şey, İşte burada. Bu iki kapak arasında, Ne yok ki? ... 2/: Kocaman dünyanın her yanı İşte şu sayfalarda ülkelerin hakanı. On beşinci sayfada Namı dünyaları tutan padişah. Gah burada, gah kapının ardında Kendisine mekan tutan halklar Bu kitapta yer bulmuş kendilerine. 3/: Ak yıldızı da sarı güneşi de, Yeniden keşfedebilirsiniz, Yirmi beşinci sayfada. Hatta siz kendiniz de buradasınız. Anneniz, babanız da otuzuncu sayfada İnansanız da inanmasanız da Bu kitap her şey çocuklar, Ben de onun öğretmeni. Ahmet Yozgat |
Hüzün Akar Kırmızı Yanaklarımdan
1/: Canım annem Bir temmuz sıcağında Arı kovanında doğurmuş beni Yani bal çanağına düşmüşüm Ondan tatlıyım bu kadar Bal akar dudağımdan. 2/: Sevgili annem Koca bir ömür harcayarak Büyümemiş büyütmüş beni Acımasız savaşlar görmüşüm Suçsuzluğum görülmemiş Bakılmamış günahsızlığıma En olmadık yaşımda toprağa gömülmüşüm Zavallı annem ağlamış ardımdan Masum gözlerimle ben de ağlamışım Ondan hüzün akar yanaklarımdan. Ahmet Yozgat |
Bu Çocuklar Neden Ağladılar?
1/: Bayıltan gül yerine yüce dağlarda Geniz yakan barut kokladılar Çocuklar işte ondan ağladılar. 1a/: Niye mi ağladılar çocuklar? Büyüklerin savaşlarında vuruldular Başkalarının ateşlerine yandılar İşte ondan ağladılar. 2/: Yumuşacık anne kucağı yerine Buz gibi taşlara uzandılar Çocuklar işte ondan ağladılar. 2a/: Niye mi ağladılar çocuklar? Annelerinin kucağından koparıldılar Uzak yerlere göçlere zorlandılar İşte ondan ağladılar. 3/: Pamuk elleri çatladı keskin ayazda Dost canlısı kardan adam yapamadılar Çocuklar işte ondan ağladılar. 3a/: Niye mi ağladılar çocuklar? Karakışta sokaklarda üşüdüler Zemheride caddelerde dondular İşte ondan ağladılar. 4/: Yüreğinden yırtıldı yapma bebecikleri Yerine bir yenisini alamadılar Çocuklar işte ondan ağladılar. 4a/: Niye mi ağladılar çocuklar? Kentlerde sığınacak yer bulamadılar Dağlarda kovuksuz kaldılar İşte ondan ağladılar. 5/: Oturtup tılsımlı dizinin dibine Pamuk nineler masal anlatamadılar Çocuklar işte ondan ağladılar. 5a/: Niye mi ağladılar çocuklar? Aile içinde itildiler Toplum içinde kakıldılar İşte ondan ağladılar. 6/: Yiğit şehzadeler kuşanıp cesareti Dünya güzeli kızları kurtarmadılar Çocuklar işte ondan ağladılar. 6a/: Niye mi ağladılar çocuklar? Kötü emellere alet oldular Utanç veren tacizlere uğradılar İşte ondan ağladılar. 7/: Gri betonlar dikildi boş arsalara Saklambaç ve çelik çomak oynayamadılar Çocuklar işte ondan ağladılar. 7a/: Niye mi ağladılar çocuklar? Saygı değer toplumlardan atıldılar Mal gibi alınıp satıldılar İşte ondan ağladılar. 8/: Yolları kesen kırk haramiler En renkli rüyalarını çaldılar Çocuklar işte ondan ağladılar. 8a/: Niye mi ağladılar çocuklar? Annesiz babasız kaldılar Yani sevgisiz kaldılar İşte ondan ağladılar. Ahmet Yozgat |
İki Boyacı Kardeşin Şiiri
I/: İki kardeş boyacıyız Kentin en kenar mahallesinde Mahallenin en yoksul evinde Bir ben ağabey olarak Bir de küçük kardeşim Veli İkimiz geçindiririz evimizi Ben boya sandığını taşırım Kardeşim Veli küçük daha O taşır ancak teneke oturağı. II/: Ayakkabı boyasının hasını Cilanın en badem yağlısını Kullanırız yıllardan beri Müşterinin en iyisini Ben ayağından tanırım da Kardeşim Veli küçük daha O tanıyamaz kim kimdir Kim para verir, kim inkar eder. III/: Ben bazen uzanırım Cebeci'ye Hatta Yenişehir istasyonuna Gecekondu semti Mamak'a Kentin ortasındaki Kızılay'a Hatta Gençlik Parkına Kardeşim Veli küçük daha Ancak takılabilir bizim sokağa. IIII/: 'Parlamazsa para yok bizde.' diyerek Geçim teknemiz bir elimizde Öbür elimizde ise Boyayıp fırıncının pabuçlarını Parasız aldığımız yanık ekmek Kuğulu parka ineriz her pazar Ekmek teknemiz bir elimizde Öbür elimizde ise Boyayıp simitçinin pabuçlarını Beleşe aldığımız simidin artık gevreği Bir küçük kardeşim Veli ısırır ucundan Bir ben onun ağabeyi olarak Bir küçük kardeşim Veli Bir de ben azar azar Kardeşim Veli küçük daha Yeter ona simidimizin çeyreği. Ahmet Yozgat |
İlk Kelimem Ne Olsun?
En sonunda Konuşmayı öğrendim Laf aramızda ama Belli etmiyorum kimseye Sabah akşam düşünüyorum 'ilk söyleyeceğim kelime Acaba ne olsun? ' diye 'anne' desem alınır babam 'baba' desem anneme kıyamam En iyisi 'babanne' demem Hem babannem sevinir Hem babam Hem de sevgili annem. Ahmet Yozgat |
İnan ki Anne
1/: Yeminse yemin sana Ben kırmadım ama anne O klasik kristal vazoyu Ben koparmadım ama anne Çiçekli perdeyi kornişinden Yemin ederim sana Anne yemin ederim Ne olur artık bana inansana. 2/: Anne yemin ederim sana Ben dökmedim tezgaha toz şekeri Sökmedim ekmek dolabının kapısını Yoğurdun kasesini ve su bardağını Ben değilim çatlatan Yemin ederim sana Anne yemin ederim Ne olur artık bana inansana. 3/: Yemin ederim anne Değilim kıran pencerenin camını Halıya boyayı ben dökmedim Ve çizmedim odaların duvarlarını Yemin ederim sana Artık bana inansana Yalnız şey anne! Ben kırdım o kristal aynayı Hem de bilerek Neden mi? Görmeyeyim diye Burnumun uzadığını... Ahmet Yozgat |
Hüzünlü Ayakkabı
1/: Ben bir hüzünlü ayakkabıyım Yaşarım bir kapının önünde. 2/: Ben bir hüzünlü ayakkabıyım Kalabalık bir apartmandayım. 3/: Ben bir hüzünlü ayakkabıyım Gün boyu gezdirdiğim ayaklar Burun direklerinin düşmanı Ekşi ekşi kokan terini, Ve bir karışlık kirini Ve de burun direği kıran O dayanılmaz kokusunu Atıp üstüme girer evden içeri. 3/: Ben bir hüzünlü ayakkabıyım Yapayalnız ve terkedilmiş Kalakalırım kapının önünde Siz bana değer verseniz de Vermeseniz de Devam işime Devam işime. 1/: Ben bir hüzünlü ayakkabıyım Hasretim gülüşüme… Ahmet Yozgat |
İnce Ve Uzun Yollar
1/: Nokta nokta üstüne bastığım yollar Alır beni buralardan Bir kaparım maviş gözlerimi Beynimin kapılarını bir bir açarım Rengarenk hayallerimi kucaklarım Kanatçıklarım simli kumaştan dokunur Okunur adım masal kitaplarında Üstüne bastığım yollar toz olur Savrulur ta ufukların ardına Bir çırpıda geçerim bugünümü, Ulaşırım henüz yaşanmamış yarına 2/: Pıt pıt üstüne bastığım yollar Ne kadar uzun ve incesiniz Kıvrılır, bükülürsünüz Önünde küçücük yolcuların Ne de çok sevilirsiniz Ah bir bilseniz! 3/: Zıp zıp üstüne bastığım yollar Alır beni buralardan Bir kaparım yeşil gözlerimi Aklımın kapılarını bir bir açarım Ardıma takılır hayalci çocuklar Zümrüt renkli anka kuşları Bu uzun uçuşları tuz buz ederim Saraylar dikerim omuzlarıma Sultanlar otursun diye Hediye ederim derlediğim masallarımı Ardıma takılan çocuklara Üstüne bastığım kıvrım kıvrım yollar Döner, dolaşırlar hayal ülkemde Sonunda kaf dağına ulaşırlar 4/: Çıt çıt üstünde gezdiğim yollar Ne kadar uzun ve incesiniz Kıvrılır, bükülürsünüz Önünde küçücük yolcuların Ne de çok sevilirsiniz Ah bir bilseniz! |
İpek Böceğim
1/: Görmek istemiyor canım Geçen yayaları kırmızı ışıkta Engel olamıyorsam eğer onlara Bir daha görmeyeceğim Çevremi ipeklerle Ör ipek böceğim... 2/: İşitmek istemiyor canım Şehrin yüksek gürültüsünü Engel olamıyorsam eğer ona Bir daha işitmeyeceğim Etrafımı ipeklerle Ör ipek böceğim... 3/: Solumak istemiyor canım Kirli havasını şehrin Engel olamıyorsam eğer ona Bir daha solumayacağım Her yanımı ipeklerle Ör ipek böceğim... Ahmet Yozgat |
| Forum saati GMT +3 olarak ayarlanmıştır. Şu an saat: 09:29 PM |
Yazılım: vBulletin® - Sürüm: 3.8.11 Copyright ©2000 - 2026, vBulletin Solutions, Inc.