Daldım Geometriye
1/:
Ne önümde dört dörtlük kare,
Ne arkamda mükemmel üçgen var.
Makas gibi bir açının arasındayım.
Top oynuyorum kocaman noktalarla.
Virgüllerle sekerek sek sek...
Ben Ahmet'im.
Ben Fatma'yım,
Ben Lale
Zaten hep çizgilerle oynarım.
Ya kırarım, ya eğerim, ya da bükerim,
Kırpar kırpar çevreme yıldız ekerim.
2/:
Oyunda sobemin sahası üçgen prizma.
Bir zıplarım, Mısır'da piramitlere binerim.
İnerim silindirlerin yuvarlak dibine,
Enine, uzununa ünlem ekerim.
Su çekerim kesik konilerle kuyudan.
Minareden külah çalar,
Koni diye satarım dondurmacılara.
Bir bu yana eğilirim,
Kaykılırım bir öbür yana
Paralelkenarlarla yan yana durur
Geometri dersinde halay çekerim.
Tırmanırım kare prizmalara.
Ya kırarım, ya eğerim, ya da bükerim,
Kırpar kırpar çevreme yıldız ekerim.
3/:
Bilirim sen tostoparlak bir küresin.
Nokta kadar küçücüksün.
Dünyalar ve yıldızlar kadar iri...
Üçgen prizma diye yaramazın biri,
Başsız omzuma konar.
Dönüşürüm anında şirin bir eve
Dalgın dalgın bakarım
Çevremi saran her bir şeye
Ardından dalarım amcam geometriye
Ya kırarım, ya eğerim, ya da bükerim,
Uzaya yıldız ekerim.

Güzel Ördek
1/:
Mavi gölde gün boyu yüzen
Ayakları perdeli paytak ördek
Yeşile kim boyadı güzel başını?
2/:
Mor çayırlarda öte öte gezen
Kül renkli çayır kuşu
Kim dokudu kilim gibi nakışlı kanadını?
3/:
Ulu dağlarda tek başına uçan
Kıvrık gagalı soylu kartal
Kim tıraş etti keloğlan gibi başını?
4/:
Kahverengi tarlalarda yem arayan
Başı yerde dolaşan tarla kuşu
Kim taradı prenses gibi saçaklarını?
5/:
Dumanlı kaf dağında masal arayan
Bin bir yaşındaki zümrüt anka kuşu
Kim koydu seni şehzade gibi masallara?

Dedem Derdi ki
1/:
Dedem sıradan bir vatandaş...
Açardı ağzını yavaş yavaş:
'Evlat,' derdi bana.
'Bir gün boğazda Çanakkale'de...'
Anlat dede, de hele
Anlat dede bizlere...
2/:
Dedem sizin gibi bir vatandaş...
Yumardı gözünü yavaş yavaş:
'Yavru,' derdi
'Bir başka gün sıcak Yemen'de...'
Anlat dede, de hele
Anlat bizlere dede...
3/:
Dedem herkes gibi bir vatandaş...
Açardı ellerini yavaş yavaş:
'Torunum,' derdi
'Bir gün kanlı İnönü'de...'
Anlat dede, de hele
Bizlere anlat dede...
4/:
Dedem zavallı bir vatandaş...
Yayardı yüreğini yavaş yavaş:
'Çocuğum,' derdi
'Bir gün sen de...'
Evet dede,
Anlat dede, de hele
Anlat dede bizlere...

Dedemin Dili Bir Acayip
Sabahlardan bu sabah
Satıcılardan bir satıcı
Sokağımızda tezgah açtı
Ne incik ne de boncuk sattı kızlara
Ne de iğne iplik yaşlı ninelere
Bu satıcı isim sattı bizlere
Kimi ince:
'İnci' dedi kendine
Kimi uzun olanı seçti:
'Kemalettin' adını beğendi
Kimi yenide karar kıldı:
'Sarp' olabilir dedi
Eski kimiye uzandı:
'Abdülhamit' adına sarıldı
Herkes beğendi yakışanı kendine
Ben de 'Ahmet'i' aldım elime
Sevine sevine
Taktım döşüme.


Ahmet Yozgat

Dedemin Diyecekleri
1/:
'Bizim zamanımızda...' Diye
Bir başlarsa konuşmaya
Pamuk sakallı geveze dedem
Sonu gelmez diyeceklerinin
2/:
'Bizim zamanımızda...' Diye
Bir başlarsa konuşmaya
Kaç kere anlattı bilinmez bana
Adanalı çavuşunun dediklerini
Ve seferberlik öykülerini
3/:
'Bizim zamanımızda...' Diye
Bir başlarsa konuşmaya
Bitiremez düşmanlarını kese kese
Anlatır bana koridorda
Sana anlatır sokakta ayaküstü
Ve anlatır önüne gelen herkese


Ahmet Yozgat

Dedemin Gözlüğü
Dede canın gözlüğü çekti ilgimi
'Bakayım hele şuna.' diye aldım elime
'Eyvah.' tutamadım düşürdüm yere
Kırılıverdi gözlüğün camı
Ben kaşıyarak kafamı:
'Şimdi ne etsem? '
'Nereye gitsem? ' derken
Aklıma geliverdi birden
Hemen daldım mutfağa
Elime aldım çekici, keseri
İşe yaradı yağ şişesinin dibi.

Hakkı Amcam Haklı Ama
1/:
Haklısın Hakkı amca.
Biliyorum ki çok haklısın.
Çıkmamalıyım sözünden büyüklerin.
Oturmalıyım. Onların otur dediği yerde.
Kalk dediği yerde kalkmalıyım.
Bakmalıyım büyüklerimin eline
Gözlerine bakmamalıyım.
Bakışlarımı yere dikmeliyim
Gitmemeliyim kafamın estiği yere
Haklısın be Hakkı amca
Çıkmamalıyım sözünden büyüklerin.
Oturmalı. Otur dediği yerde.
Kalk dediği yerde. Kalkmalı...
Ama. Küçük bir çocuğum ben de.
Bazen de tepem atmalı.
2/:
Haklısın Hakkı amca.
Kara yerden mavi göğe kadar,
Haklısın hem de.
Ama. Çocuğum ben de.
O kadar geniş ki hayallerim,
Bir ucu burada düşlerimin
Diğer ucu yıldızlara kadar.
Oyunlarım buradan başlar
Uzanır ekvatora kadar
Yani bu kocaman dünya bana dapdar.
Ellerim ta uzaya kadar uzanır.
Ben koşarım, hayalimin sonuna kadar.
Haklısın be Hakkı amca
Çıkmamalıyım sözünden büyüklerin.
Oturmalı. Otur dediği yerde.
Kalk dediği yerde. Kalkmalı...
Ama. Küçük bir çocuğum ben de.
Bazen de tepem atmalı...


Ahmet Yozgat

Deniz Feneri
1/:
Ben bir fenerim
Denizlerin sahilinde
Bir yanar, bir sönerim.
2/:
Ben bir fenerim
Işığıma bakarak
Yol bulur denizciler
Bir o yana
Bir bu yana dönerim.
3/:
Ben bir fenerim
Yalnız başıma
Denizler kıyısında
Bir ağlar, bir gülerim
4/:
Ben bir fenerim
Gözlerime bakarak
Bayram eder yunuslar
Sönecek olsa ışığım
Acı ile inlerim.


Ahmet Yozgat

Halay Başı Kınalı Kız
1/:
Ne zaman duysak davulcunun sesini,
Döver topuğumuz toprağı: Güm güm!
Yerimizden zıplarız.
Zillerimiz ötüşür: Çen çen!
Biz küçük halaycılarız.
Halay başı şu kınalı kız.
Yandaşı da ben.
2/:
Ne zaman duysak zurnacının sesini,
Döver topuğumuz toprağı: Güm güm!
Gömleğimiz has ipek,
Cepkenimiz mor keten.
Ne zaman duysak sesini,
Tozu dumana katarız.
Biz küçük folklorcularız.
Düğün başı şu saçaklı kız,
Nedimesi de ben.
3/:
Ne zaman duysak düğüncünün sesini,
Zillerimiz ötüşür: Çen çen!
Tokmağımız gürgen,
Kasnağımız meşeden.
Gömleğimiz has ipekten,
Şalvarımız mor keten.
Biz küçük oyuncularız.
Düğün başı şu köçek kız,
Sağdıcı da ben.


Ahmet Yozgat

Halaya Duran Kızlar
1/:
Köy meydanında, davuluna vuranda,
Aşağı köyden davulcu Haydar.
Bizi de alın aranıza,
Halaya duran kızlar.
Seyre çıksın cümle yıldızlar.
Tepiklerimizin altında toprak sarsılsın,
göğe kalksın bin batman toz...
2/:
Haydar da Haydar hani,
Davulu has koyun derisinden.
Koluna dolanan kaytanı kayış,
Düğün evine varış
Sanki gürültülü göğe tırmanış.
Haydar’ın tokmağı demirden
Bir vurdu mu “Güm! ” diye
Kıvılcım sıçrar her yerinden. Salkım kahküllü kızlar,
Alın aranıza,
halayınıza bizi de katın...
3/:
Nerede düğün, Haydar orada.
Sıra sıra kızlar köyün ortasında.
Oğlanlar katmer katmer dam başlarında.
Büyük, küçük demeden,
Herkes durur halayın halkasına.
Aşağı köyden davulcu Haydar,
Demir gibi tokmağını vuranda davuluna
Halaya duran kızlar,
Bizi de alın aranıza.
3/:
Haydar da Haydar doğrusu,
Yok üstüne bir daha.
'Dum dum dum! ' deyince davulu,
Bağırır delikanlılar:
'Ha ha ha! ...'
Sanki bağırır bütün dünya:
'Ha ha ha! ...'
Hele hey, ha bir daha!
Çekelim ağırlama...”


Ahmet Yozgat