Kene uçağa binmiş

Bu sabah haberlerde öğrendim
Kene uçağa binmiş
Hem de bilet almadan, kaçak
Olmaz ki ama
Herkes kaçak binerse
Ve istediği yere giderse
Türk Hava Yolları
Zarar etmesinde kim etsin.

Bu işte bir iş var ama ne?
Araştırılması lazım bence
Ankara’dan Malatya’ya
Acaba? diye düşünüyorum
Ankara’dakiler,
Her Vilayete bir tane gönderip,
Belki istihbarat için
Belki de seçim nabzını tutsun diyemi?

Aman dostlar dikkat
Dağdan şehre indi
Arabayı beğenmeyip uçağa bindi
Ne olacak halimiz ahvalimiz şimdi?
Gözümüzü dört açalım
Gördüğümüz yerden kaçalım
Çok dikkat edelim
Ve toplu taşımalara bindirmeyelim

Bu kene başka kene
Meydana çıktı gene
Dikkat ısırmasın sizi
Bu sene kötü sene

04.08.2006/saat08.35

Mazlum Zengin

Kerbelâ'nın gülü

Güzel dost,Sarı Mecnun elinden misin?
Sen Hüseyn’nin yolundan mısın?
Onar Dede gibi köyün üstünde
Abdülvahap gibi zirvede misin?

Güzel Şahım Necef’temi Küfe ’de misin?
Postalların altında işgalde misin?
Düldül,ün Zülfükâr’ın yok mu yanında?
Elinde Gürz,ün çınlasın mübarek sesin

At üstünde misin düşürdüler mi?
Susuz musun yerde süründürdüler mi?
Miski amber kokundan anladım senin
Sen KERBELÂ’nın gülünden misin?


30.04.2001


(‘ŞİİR HARMANI’ ından)

Mazlum Zengin

Kır zincirlerini

Silkin kır zincirlerini
Omuzla demir kapıyı
Ki tutsak olan halkıma
Hürriyetini veresin.

Parçala kır prangalarını
Dağıt gökteki kara bulutları
Ki gün doğsun üzerine, halkıma,
Özgürlüğünü veresin.

Vur yık hücrenin duvarlarını
Kalsın cellat, lar ayaklar altında
Ki kırılsın zincirleri, halkıma,
Kırmızı bir gül veresin.

25.10.1983

Mazlum Zengin

Kırmızı bisiklet

Dizleri kan içindeydi
Yanaklarından süzülen yaşlar
Toz kaplı yüzünde çamurumsu
Bir görünüm veriyordu.

Daha beş altı yaşlarındaydı
Sokakta bisikleti
Yaşamda hayatı öğreniyor
Yeni emekleyen bir çocuk gibi
Habire düşüyordu.

Babası balkondan bakıyor
Ve hiç bir şey söylemiyordu
Çünkü o da böyle öğrenmişti hayatı
Bisiklet kırmızıydı
Çocuk her düşmesinde
Babasına doğru bakıp ağlıyordu
Ve diğer çocuklar gıpta ile bakıyorlardı.

İkinci gün erkenden
Sokakta karşılaştım çocukla
İçi içine sığmıyordu
İki dizi sarılı
Ve kafasında bir bandaj vardı.

Öğrenmişti her şeye rağmen
Bir aşağı, bir yukarı
Gidip geliyordu
Kırmızı bisikletli çocuk
Öğrenmişti bisiklet kullanmasını
ve hayatın binde birini.

7.8.2005

('ŞİİR HARMAN'ından)

Mazlum Zengin

Kısrak gibi

Elleri, avuçlarımda
Gözleri gözlerimde
kaçamak.
Yüreği,
Bir balıkçı oltasındaki
kıraça gibi, pır-pır
Elini bırakırsam,
ipe sapa sığmayan hırçın
bir kısrak.
Elini bıraksam kaçacak
ve bir daha göremeyecekmişim gibi.
Tetikte,
Bir ceylan gibi ürkek,
her an düşmanlarının
saldırma korkusu.
Güzelliği, Güneş
Endamı,selvi
Bakışları,
Karlı dağları delen bir
ateş gibi.

05.07.1986

(‘ŞİİR HARMANI’ ından)

Mazlum Zengin

Komando

Bala yiğit yeşil gözlü mavi bereli
Üzerine sağlam bas ayaklarının
Namus için vatan için batman ol
Yeşil gözlü mavi bereli genç
Aman gafil avlanma dikkat et
Makinelini, roketini sıkı tut
İsparta da hakkari de şırnakta
Namus için vatan için sadık ol.

Hain pusuda hain tuzakta olabilir
Üzerine sağlam bas ayaklarının komando
Seni sizi gafil avlayabilirler dikkat et
Elini tüfekten gözünü düşmandan ayırma
Yaşın yirmi zıpkın gibisin kurban olduğum
İncitmesinler seni sıkı ol pek ol
Namus için vatan için dikkat et.

Zigana geçidi ağrı dağı yüksek ova
Engel değil sana hey komando
Nasıl taşlar uçuşur ayaklarının altından
Güneş doğmadan tan vakti alacakaranlıkta
İsparta da Bolu da Kıbrıs,ta
Namus için vatan için dikkat et KOMANDO

14.10.1999

(Oğlum için yazdığım bir şiir)

Mazlum Zengin

Kum gibi

Kum taneleri,
kayar ellerimden binlerce
Deniz masmavi
Ortalık bir insan denizi
Sesler karmakarışık.
Kebap,mangal,sucuk,kokuları
birbirine karışmış,
Okey taşları,Istaka,satıcı sesleri.
Bulaşık kuyruğu,
tuvalet kuyruğu,
ve duş kuyruğu.
yemek pişirme,
ve aç karınları doyurma telaşı.

Avuçlarımdaki,
yıldızlaşmış, kum tanelerini savurur
rüzgar metrelerce.
Sevgililer, sarılmışlar birbirilerine
Çocuklar,el ele tutuşmuşlar
oyunlar oynuyorlar,
Kumdan evler,kaleler yapıyorlar.

Kimi bikinili,
kimi entarili,
kimi şalvarlı
denize atıyorlar kendilerini.
Avuçlarımdaki, kum taneleri gibi
elimden kayıp giden
ömrümden,
Kayıp giden günler,
Masmavi denizdeki dalgalar gibi,
ve uzayıp giden yollar gibi.

Ağaçlar akasya,çam, söğüt,
Gölgelerini esirgemediler bugün de bizden,
Dallarına asılan,
Ekmek çıkınlarına, poşetlere
Üzerlerine atılan havlu ve elbiselere rağmen.
Kum taneleri
Avuçlarımdan kayıp giden
Yaşam gibi,ömür gibi
Terk edip giden sevgililer gibi
Kaydılar ellerimden.

17.07.2005

(‘ŞİİR HAMANI’ ından)

Mazlum Zengin

Kurşun sesleri

Sokaklar,bizim sokaklarımız
Can alan,can veren,çocuklarımız
Her gece kurşun sesleri,patlamalar
Ve,her gecenin sonunda acıyla gün doğar

Can veren,can alan istemiyoruz artık
Bedenler üryan, yatar yerde karanlık
Ortalık kan gölü,ortalık kardeş kanı
Silahlar çekilmiş,kurtarıyorlar vatanı

İhtilâller,darbeler de istemiyoruz artık
Tarihten ders almayı bilmiyoruz
Ne dağda,ne şehirde,olmasın silahlar
Fabrikalar,tarlalar dolsun,hapisler olmasın.

14.06.1985

(‘ŞİİR HARMANI’ ından)

Mazlum Zengin

Mahkeme günü

O gün
Kollara üç dolam,
Zincir takılır özenle
Ve asma kilitle kilitlenir.
Yağlı namlulara,
mermiler sürülür
Sıralanmış kara tüfeklerin arasından
ring aracına yürünür.

Parmaklıklı küçük pencereli
Aracın içinde sadece
Cüssen kadar yer var kendine.
Yine güneş yok, hava yok.
Kırın arkadaşlar,
kırın camları
Tutun güneşi sokun koynunuza
Ve bizi ayakta tutan
Sloganlarınıza başlayın

Dipçikler coplar yıldırmasın sizi,
Güneş istiyoruz güneş
Taş duvarlar ardında vermediğiniz
güneşi burada verin
Yolda,sokakta,caddede verin.

28.12.1980

(‘ŞİİR HARMANI’ından

Mazlum Zengin

Malatya'nın çiçekleri

Malatya’nın karanfilleri,
Boyunları bükük, ürkek, sinik,
Bütün yanakları yaşlar sıyırdı,
Deryalara karıştı gözyaşları.

Korkunun çığlıkları yükseldi,
Feryatları dağları deldi,
Ağalar dünya turunda,
Güllerden kan damladı yerlere.

Körpecik minicik bedenlere,
Tekmeler tokatlar her yere,
Kara ruhluların ellerinden,
Kanlar aktı her yerlere.

Ey, Bakan’lar Bakmayanlar!
Çiçekler sevgiyle, ilgiyle büyürler,
Sular güneşle yürür ağaçlara,
Sizin çocuklarınız, çiçekleriniz yok mu?

“Sev beni” diyen tomurcuklar,
Bahara kadar yaşayabilirlerse,
Güneş görüp su alabilirlerse,
Baharda çiçek açacaklar.

Kapkara koltuklarına değil,
Halkına sevdalılar istiyoruz,
Gülleri çiçekleri ezen değil,
Şefkat ilgi gösteren istiyoruz.

Siz emanetlere hıyanet ettiniz,
Tüm gözyaşlarını arkada bırakıp,
İngiltere’ye gittiniz,
Suç işlediniz rahat uyuyor musunuz?

27/10/2005

(Ülkemdeki, tüm
Çocuk Esirgeme Kurumundaki
Çocuklarımıza armağanımdır)

Mazlum Zengin