|
Cesur muyum?
Cesur musun? diye sorsalar bana Bilemem Hiçbir kavgada dövüşmedim kıyasıya daha önce Hiçbir kurşun sıyırıp geçmedi kulaklarımı Korkak mısın? diye sorsalar Herkes korkar derdim Kaçıyorsa eğer Herkes cesurdur oysa Korkularıyla savaştığı kadar Yaşamak elbette güçtür Bir acıyı yazmaktan Hem yaşamak Hem de yazabilmekse Şair eder adamı Hem de baştan ayağa kadar... |
Cotigo Ergo Sum
Boşver matematiği 2+2= “Sen” diyor bana yüreğim. Yalanlıyor beynim Sensiz yaşanmış bütün günlerimi Kışın yağmıyor kar Yazın güneş yakmıyor tenimi “Sensiz bütün devrimler yarım” diyor Marks Bütün sofralarda eksik tuz ve ekmek Ve her yürekte eksik “Hürriyet” Sen olmayınca Doğmadan can veriyor Yaşama delice sevdalı binlerce çocuk Mürekkepten nehirler akıyor yüreğimin yamacından, Kağıtların beyaz düzlüğüne Adını yazıyor bütün deltalar Senin akmadığın derelerden Kuşlar su içmiyor. Seninle karanlık zindanlarda hürriyet Ve sensizlikle Sonsuz yeşil bahçelerde esaret. “Şimdi seni düşünüyorum ya O halde gerçekten varım ben...” 2005 Melih Coşkun |
Çabuk Büyü Çocuk
Çabuk büyü çocuk Ödenecek borcun var daha senin Borçlu doğdun sen Yurdunda doğan her çocuk gibi Borçlusun, Çabuk büyü, Erken yürü ki At kendini sokaklara Mendil sat, ayakkabı boya Kalabalık kaldırımlarında şehrinin, Okula gidemeyeceksin Gitmene gerek yok zaten Hayat çok şeyler öğretecek sana Öğreneceksin kaçmayı zabıtadan Kovalamayı bir lokma ekmeği kar altında, Yüreğin erken büyüyecek Yüreği erken yaşlanmış bir çocuk olacaksın Biraz daha büyüdüğünde küçük hayaller kuracaksın Sıcak bir yuva, sıcak bir yemek belki de Parçalayacaklar yırtıcı kuşlar Bu küçük hayallerini bile senin Çabuk büyü çocuk Daha çok borcun var ödenecek Büyü ki öde borcunu... 7 Haziran 2002 23: 59 |
Çabuk Gel Çocuk
Çabuk gel çocuk Gel ki aydınlansın karanlık *******im Gel ki ışısın gözlerim Sol yumruğunun namusu için gel İki damla gözyaşı için gel Düşüşün bir depremdir senin çocuk Yıkarsın bütün dünyayı Yeniden kurarsın aydınlık yarını Gel ki doğsun yine güneş Ay yine aydınlatsın gecemi Gel ki bitsin bu hasret Gülmeyi unutan çocukların gülsün Karlar kalksın dağlarından Sen giderken bir ayazdı Gel ki ısınsın yüreğim Emeğimin namusu için gel Sol yumruğumun namusu için gel... 18 Eylül 2002 21: 49 Melih Coşkun |
Çağımın Son İsyanı
Özgürlük, çiçek olup açtı Küçük bir kız çocuğunun alnında. Kimi zaman bomba olup yağdı evimizin çatısına. Dostluğun uzattığı el; Kore'de kopan kol, İtalyan mayınıyla Yiten gençliğimiz oldu. Kimi gün kurşunlandık yaşımız kadar, Kimi gün haraca bağladılar hürriyetimizi Parası kadar hür olan bir yurdun Ne kadar haykırılsa da Seslerin duyulmadığı Yahut duyulsa bile Kimsenin aldırış etmediği tenha sokaklarında. Her sarsıntıda kayboldu bedenimiz, Enkazlar altında kaldık Binlerce On binlerce. Kireç tozu döktüler acılarımızın üzerine. Toplu mezarlarda. Hep söyledik Ne kadar çok sevdiğimizi Ancak Malum olmadı kimselere hiçbir zaman. Çektiğimiz hiç bir acı. Yalnızım şimdi Kundaklamış bir ormanda Hayatta kalan Son çam fidanı kadar. Tek isyanıyım şimdi çağımın Beni sevmesenizde olurdu Yeter ki anlasaydınız Birazcık olsun… 2005 Melih Coşkun |
Çalmayın O Yalnızlığı Benden
Çalmayın o yalnızlığı benden Benden o şiiri, Yalan da olsa bölmeyin Gecenin o en güzel anını. En güzel hayali düşler ülkesinin İçinde en güzel sevgileri saklayan Ve seni seviyorum diye haykırabilmek Yırtarcasına sessizlikleri Seni seviyorum diyebilmek Bir manifestoyu Şehrin en kalabalık meydanlarında Yüreğinin olanca sesiyle okumak gibi Belki duymadınız hiçbir zaman ayak seslerimi Hiçbir zaman önemsemediniz Çocuk yüzümü Şiirim kadar çok severken hepinizi... En umutsuz zamanlarda Uzak dağlarda yanan ışıklar Kamaştırırken karanlığa alışan gözlerimi Yeni doğan bebeğin ilk çığlığının Eli kulağında bir şafağı uyandırması gibi, Ölüme ve sevdaya dökülen ilk ve son gözyaşında Yalnızlığın kulağını çınlatan her fısıltıda Ve bir kitabın Bütün hücrelerimi yakan yangınında Sevmekti elimizden gelen Sevmekti sadece Hiçbir şey beklemeden karşılığında. Yani dost, yorulmaya değecek bir şeyler var hala... Mutlu olunacak bir şeyler var ki hayatta Onun için çekilen bunca acılar. Uğruna ölünecek sevda bitmedi daha, Ateş sönmedi Umut mu? O zaten beni hiç terk etmedi... Melih Coşkun |
Çatlamaz mı Bu Gece Bu Yürek
I. Çatlamaz mı bu gece bu yürek Fırlayıp göğüs kafesinden Hürriyetini istemez mi bu gece Alıp başını gitmez istemez mi uzak denizlere II. Doğuştan esir di zaten bu yürek Kısılmıştı bir göğüs kafesinin içine Yıllar geçti, Büyüdü ve bir gün sığmaz oldu kafesine Gün oldu sevdalanmak kederi, Gün oldu ihanet, Çırpındı kafesinde yıllar boyu Yıllar boyu hür olamayacağını bilemeden Ve öğrendiği gün sonsuz esareti Çırpınmaz oldu birden Artık ne sevdalanmak kederi Ne ihanet Gayrı sı sadece ölüm... 5 Ekim 2002 00: 15 Melih Coşkun |
Çevirdim Başımı Sol Yanıma
Çevirdim başımı sol yanıma Gülümsüyordu duvarımda En yakışıklı fotoğrafı devrimin Bir sonbahar şafağında doğuşumdandır belki Böyle dişlerimi sıkarak okumam bütün türküleri Rüzgarsız göçen her kahramanın Aydınlık izi düşer karanlık sokaklara Ve her sesin yankısı vardır Her düşüşün yarattığı bir deprem vardır mutlaka Martın, Eylülün çocuklarıdır onlar Kimse sormamıştır onlara Karartırken gökyüzünün mavisini Çalarken beyazını Kanla, emekle yaratılmış cennetlerin Ve kanunları yapanlar Hiç şiir okumamışlardır belki hayatlarında Yüceliği üzerine insanlığın Yaratmanın ve yaratılmanın Yani onuru üzerine insan olmanın Kanunları yapanlar güçlüler midir o zaman Türküleri yaratanlar kadar Halkının kaderini kanla yazarken tarih Yumruklaşan bir heyecanla Kırılıyor paslı zincirleri sessizliğin Koşuyor güzel kızları Ve yakışıklı çocukları devrimin Düşüşlerinde depremler saklıyorlar Ve güneşten ödünç almışçasına Alev gözlerini Öyle güzel bakıyorlar hala O alev gözleriyle Gülümsüyor hala duvarımda En yakışıklı fotoğrafı devrimin Bir sonbahar şafağında doğmuş olduğumdan mıdır bilinmez Ne zaman bir marş dinlesem sıkıyorum dişlerimi... Melih Coşkun |
Çiçek Toplayacağım Ben Bütün Yaz
En güzel çiçekler uçurum kıyılarında açar Korkmuyorum artık düşmekten Uzanmak istiyorum sadece hesapsızca o güzelliğe Derin bir boşlukta Zamansız bir ölümde olsa bedeli Halbuki zamansız yaşanmıyor hiçbir şey Herşey zamanı geldiği için Nasıl olsa her ölüm bir sebep bulur kendine Nasıl olsa soğur damarlarındaki kan Korkmuyorum artık Bir tek mağlubiyetim kaldı geriye Çünkü korkmak Her gün kaybetmektir eksik yaşanılan şu ömrümüzde Kaybolmaktır her an bir bilinmezin boşluğunda İpince bir sınır korku ve cesaret arası Bir adımlık yol O uçurum kıyısındaki zirve Mevsimler değişiyor Yüreğimin ikliminde, Belki yine kurak geçireceğiz bu yazı Eğilip bakmaya bile korktuğumuz En güzel çiçeklerin açtığı O uçurumların kıyısında O en güzele O en iyiye Feda etmekten korktuğumuz Yitip gidecek belki bir hiç uğrunda Ve yıllardır düşündüğün o cevapsız sorular Çözülecek kafanda Hızla yaklaşırken o dipsiz boşluğa Uçurum diplerinde bekle beni Çiçek toplayacağım ben bütün yaz.... 1 Haziran 2003 01:09 |
Çiçeklerimi Sulamayı Unutma
Silahının kabzasına Gülen çocuk resimleri çizen Zoraki bir kontrgerillayım ben dağlarında. Nişan almayı bilmez ellerim Kalem tutmayı bildiği kadar Anne bak Senin için gül büyüttüm koynumda Koklama sakın Dokunma Güzel annem/ Ağlama... Dicle'm; Sen gözyaşıydın dağlarımın Taptaze kurşun yarası döşümde, Kızaran yanağı gelinlik kızın Oğlanın sert bakışının ardında sakladığı Ölümüne sevdası, Saymadım Toprak olan kaçıncı ana yüreğidir adım Kaç mektubum var hiç yollanmamış Hasretimin çetelesini tuttuğum defterin arasında Silahının kabzasını Gökkuşağının yedi rengine boyayan Zoraki bir kontrgerillayım ben dağlarında Bir parka verdiler adımı Güleç yüzlü çocukların oynadığı Bak güzel annem Senin için gül büyüttüm koynumda Çiçeklerimi sulamayı unutma... |
| Forum saati GMT +3 olarak ayarlanmıştır. Şu an saat: 09:41 PM |
Yazılım: vBulletin® - Sürüm: 3.8.11 Copyright ©2000 - 2026, vBulletin Solutions, Inc.