|
Ben Yine de Sevdim
Camların buğusunda gizli adın Ve mavisinde kalmış gözler suların Sensiz adımlarım ardındaki boşluk benim adım Alışkanlıklarına gömdün beni Ben seni yine de anladım Uzun yolların nöbetini tuttu gözümdeki yaşım Kısa yollarda yine de hasretti adım Hasreti gün geldi yaktı sevdam Küllerinde aradın bitmişliğin sevdasını Ben seni yine de saydım Anlaşılmaz kelimeleri doldurduk bir balona Saldık gökyüzüne, kuşların göğüne En olmadık yerinde patladı sanki gök Saplandı tüm kelamlar bir bir kalbime Ben seni yine de kırmadım Ne edalar ne haller kaldırdı gözlerim Bitene git bile diyemedi dilim Ellerim bağlı, gözüm yolda kaldı belki bin kere Gelişlerini zehir etti gidişlerin her seferinde Ben seni yine de sevdim Gülay Yıldız |
Benim KaLan
Mana arıyorum gülüşlerin ardında Sessizce çekilen rüzgarı sorguluyorum, nereye? Bir kalabalık ki sorma gitsin... İçleri boş kafaların yankısını duyuyor kulaklarım. İki kelime arzını beklerken dünümden, Yarınımı kaçırdığım trenin yalnız raylarında gözyaşlarım Üstünden geçen her bir ağır yükü omuzlayan, Kocaman bir yürek olmuş içimdeki yumruk Öyle bir başımı dik tutmuşum ki İki kıvılcım sıçramış yüreğine gözlerimden Ürkmüşsün, gitmişsin İçinde kalanları kusmuşsun! Yanlızlığını paylaştığın yatağın batmış... Benim mağrur duruşum ne sana ne başkasına sevgili İçimde yıkılmayan kaleler bana annemden hatıra Uğraşma boşuna... Gözyaşlarım geçici, gülüşlerim kalıcı Gülay YıldızBenim KaLan Mana arıyorum gülüşlerin ardında Sessizce çekilen rüzgarı sorguluyorum, nereye? Bir kalabalık ki sorma gitsin... İçleri boş kafaların yankısını duyuyor kulaklarım. İki kelime arzını beklerken dünümden, Yarınımı kaçırdığım trenin yalnız raylarında gözyaşlarım Üstünden geçen her bir ağır yükü omuzlayan, Kocaman bir yürek olmuş içimdeki yumruk Öyle bir başımı dik tutmuşum ki İki kıvılcım sıçramış yüreğine gözlerimden Ürkmüşsün, gitmişsin İçinde kalanları kusmuşsun! Yanlızlığını paylaştığın yatağın batmış... Benim mağrur duruşum ne sana ne başkasına sevgili İçimde yıkılmayan kaleler bana annemden hatıra Uğraşma boşuna... Gözyaşlarım geçici, gülüşlerim kalıcı Gülay YıldızBenim KaLan Mana arıyorum gülüşlerin ardında Sessizce çekilen rüzgarı sorguluyorum, nereye? Bir kalabalık ki sorma gitsin... İçleri boş kafaların yankısını duyuyor kulaklarım. İki kelime arzını beklerken dünümden, Yarınımı kaçırdığım trenin yalnız raylarında gözyaşlarım Üstünden geçen her bir ağır yükü omuzlayan, Kocaman bir yürek olmuş içimdeki yumruk Öyle bir başımı dik tutmuşum ki İki kıvılcım sıçramış yüreğine gözlerimden Ürkmüşsün, gitmişsin İçinde kalanları kusmuşsun! Yanlızlığını paylaştığın yatağın batmış... Benim mağrur duruşum ne sana ne başkasına sevgili İçimde yıkılmayan kaleler bana annemden hatıra Uğraşma boşuna... Gözyaşlarım geçici, gülüşlerim kalıcı Gülay Yıldız |
Benim Penceremden
Bir yudumunda gizli hayat; Çağlayan ırmağın akışında Vardığı çölleri yeşertişinde sevgi; Sevdiği gönüllere umut salışında Minik bir bebeğin gülümsemesinde huzur; Annenin kucağında uyunan uykuda Tanrıya yakarışında beklentin; Gelme ihtimalinde sevgilinin aklına Öpüşünde gizli aşk; Sımsıcak vücuduna sarılışında Nefesinde saklanılan ömrün; Nefsinde emanet cennet sana Kaleminde yazı, kelamın dilinde; Dudağında tebessüm, sevgin kalbinde Korkunda değil yüreğinde iman, Tanrıya olan sevginde... Gülay Yıldız |
Bilinmez
Güvenilir ya da güvenilmez duygularım Bir adımda biten ama asla tükenmeyen Bir kor, bin ateş gibi devam eden Ama asla anlam verilmeyen Özlemse son raddede, O uzak mı uzak bana, Doğrusuzluk deryasında boğuluyorsam bugün Yılanları gizlediği, hançerleri sapladığı yolda Onu ararken verilen yanlış kararlarda hata Yaşam sıkıcı ve bitik Bir kaç mum ışık tutan Ve birgün o acımasız rüzgar Bitirecek o son umudu inan... Gülay Yıldız |
Bilsen ki
Bilsen ki duygunun başka türlü anlatıldığı yerdir kelimeler Ve bilsen ki içindeki kirli kanı atar şiir Okumaktan daha da ileri gider yazarsın Yazdıkça anlarsın, kelimelerle ağlarsın Gülay Yıldız |
Bin Tane Güneş İstiyorum!
Her yanı yılanlarla çevrili bir ada sanki kaderim Dualar okuyarak geçiyorum içlerinden, dokunmuyorlar! Güneşleri doğurtmak istiyorum günüme 'Bir tane var' diyor masalda ki dede 'Ve binlerce isteyeni var' diyor Anlıyorum ki hak etmeliyim önce... Mistik bir koku var hafızamda senden kalan Bir tütsü yakımında geçen zamanların getirdiği Onsuzluğu unutturan sevdanın hediyesi... İki yana düşmüş acılarımı çamurlarda bırakan, Orda eriyip gitmesine göz yuman, Baharın peşine takılıp gelen bir kırlangıcın sesi Budur hayatımı kolaylaştıran yan... Ve sonsuzluğun olmayan bitişinde hayal ettiğin Parlak bir inci tanesi gibi hayalimdeki yerin Acılarımı eriten ve bana sevgiyi bırakan rüyanı anlattım Fincanın dibinde kalanlar gibi sevdası tadın Gülay Yıldız |
Bir Gülün İz Düşümü
Bir hüzünlü şehir masalı saçların. Saçların, şehrin hüzün sarmalı. Ne yana savrulsa bir melek endamı, Her bir teli pırıl pırıl saçların. Gülüşünü aydınlatan kıymetli birer taş gözlerin Gözlerin, dostluğun kaçınılmaz gülücüğü. Ne kadar sussa o kadar anlatır sevgini Her bir haresi ışıl ışıl gözlerin. Ne kadar uzağındaysan coğrafyamın O kadar yakınsın ruhuma Gülün izi, Saçları gün aydınlığı, bakışı kıskanç dost ışığı, Hangi uçurumdan yuvarlansam Desteğim ellerin... Güliz' ime... Gülay Yıldız |
Bir Masumcuk Hediye
Tebessümleri gamzesine kaçmış Koca adam bakışında gözlerin... Gözlerin; Ilık bir denizden dalgalanmış Ufkun çizgisinde demirlemiş, Birer düş sebebi... Ürkekliğini gerisinde bırakmış Kendinden emin duruşunda ellerin... Ellerin; Bir maziyi hançerlemekten tutulmuş Onca gün anısına el sallamış Ansızın gidiş nedeni. Kıymetli mi değil mi bilinmez sözlerim... Sözlerim; kırgın uyku yeniği Yine de bildiği ve dillendiği Güzel bakışlı, sıcak tutuşlu hallerin... 2007, Mayıs 19 *Yeni yaşın kutlu olsun hediyesi.... Gülay Yıldız |
Bir Mevsim Kondu Odama
Güneş doğuyor tam karşımdaki pencereden Vuruyor parıltıları iki büklüm olmuş ruhumun üzerine Damarlarımda donan, akamayan kanı ısıtıyor. Uykudaki hayallerimi ayaklandırıyor, Tepiniyorlar beynimin en gizli hücrelerinde Yeni bir mevsim uyanıyor odamda, hissediyorum Kokusu, şöyle ılık bir rüzgar tazeliği Birazda, deniz ile karın birleşimi bir tütsü gibi Yandıkça gözyaşlarımı buharlaştırıyor, Tüttükçe anılarımı odanın havasına katıyor, Kattıkça canımı yakıyor... Yeni bir perde aralıyor gözlerim Bir koridordan geçiliyor önce Kimseciklerin kalmadığı, sessizlik ve hüzün bekçi Kocaman bir kapı kapalı ama açılacak aniden İçeride odalar dolusu gül yığını ve sevgi Mis gibi tütsü, gül yaprağı, ılık rüzgar ve kar Yeni bir mevsim, yeni bir perde, beynim harekette Kıpırdanıyor bedenim, yüzümde bir gülümseme Canım yanıyor, doğuyorum yeniden Birileri tutup çıkartsa beni ve ağlasam doyasıya Bildik bir hikayenin yeninden yaşanılan yanı Hayatımın tekrarında anlamı olsa bu mevsim İçimdeki acıyı yaksın bu güneş Ve doğursun yeni bir gelecek odam da rakseden bu cismin Gülay Yıldız |
Bir Örnek
Yaklaştığın bir buz dağı, görünen yanıltabilir Sevgim karmaşıklığın aynası, beni sana yansıtabilir Uzak dur alevim üşütmesin Yüzündeki çizgiler sana bir, bana bir Denizlerin üzerinde yakamozların Ve asi nehirlerin taşıdığı kayaların Rüzgarla savrulan tozun toprağın Evrene sunduğu sevgim sana bir, bana bir Kelamım bitişin son dansına eşlikte Ellerim gidip gelen kağıdın son çizgisinde Sessizliğimi çığlıklaştıran bu gecede Derindeki manalarım sana bir, bana bir Gülay Yıldız |
| Forum saati GMT +3 olarak ayarlanmıştır. Şu an saat: 05:22 AM |
Yazılım: vBulletin® - Sürüm: 3.8.11 Copyright ©2000 - 2026, vBulletin Solutions, Inc.