|
Dokunsam Sevdama
Dokunsam sevdama gözyaşlarım çağlayıp sel olur Her kimde ki yoktur aşk ateşi o bana el olur 1997 Zeynal Yaman |
Dua 2
Mademki meydan savaşını kaybetti sevabımız İstemem anılsın günahlarla birlikte adımız Ya Rab! Öyle bir rüzgâr gönder ki o yüce katından Kırılsın günahlarında ısrar eden inadımız Zeynal Yaman |
Düşündükçe Daha da İnsanlaşacağım
Ben bir insanım Gönlüm deryalardan engin Düşüncelerim sınırsız Ben bir insanım Dualar kadar hürüm Ne mekân tutar beni ne de zaman Yırtarım perdeleri bir bir Yol alırım sonsuza Ben bir insanım Yer benim için Gök benim için Mi'raç benim için Kimler zincire vuracakmış beni Kalbim zikrederken her an Allah'ı Kimler perçinleyecekmiş dilimi? Ben bir insanım Düşünme diyene inat Düşünüyorum karanlık *******de Düşüneceğim de Güneş doğana dek dünyamıza Artık kimse uyutamaz beni Karanlıkların kara bağrında Müezzinler Allahuekber diyene kadar ayaktayım Ben bir insanım Fıtridir idrâkim Düşüneceğim Ve düşündükçe daha da insanlaşacağım..: Zeynal Yaman |
Düşüş 1 (s.m.d)
Fuhuş terakki etti; şimdi 'aşk yapmak' diyorlar adına Artık yüz kocalı kız(!) gönderiyor analar damadına 11.05.2006 Zeynal Yaman |
Düşüş 2
Seksen yıllık ömründe dedem eskitememiş ninemin aşkını Oysa nice kız tanıdım on yedisinde eskimenin şaşkını 11-05-2006 Zeynal Yaman |
Ekranlar
Ekranlardan fuhuş akıyor hanemize Evimizde günah kokusu Yanıyoruz... Zeynal Yaman |
Ekranlar Ve Biz 1
Ekranlarda sanal bir aşk hikâyesi Sevdi mi sevmedi mi? Aldattı mı aldatmadı mı? ... Bize de kalan dedikodu bakiyesi: Aldatmasa şaşardım... Zeynal Yaman |
Ekranlar Ve Biz 2
Ekranlarda karı-koca kavgası Küfürler... İthamlar... Dökülüyor birer birer ortaya Mahremsiz mahremler İffet üşüyor Edep düşüyor ... Millet takılıp düşmesin diye Düşeni kaldırmak da bize kalıyor Zeynal Yaman |
Ele Veriyor
Ele veriyor ele veriyor Bu sözler beni ele veriyor Bâzen akla rehber olur gönül Bâzen de aklı yele veriyor Bak şu dünyanın tuhaf işine Ne işleri ne ele veriyor... 1995 Zeynal Yaman |
Emrahça Bir Sitem
Dedim: Ruhumuz nerdedir? Dediler: Batı pazarında Dedim: Değeri nedir? Dediler: Bir pul etmez nazarında Dedim: Ne yaptınız dedemin kefenini? Dediler: Haçlı mezarında Dedim: Mirası erdemimiz...? Dediler: Büyük Sezar'ında Dedim: Bize kalanlar? Dediler: Yok yok Dedim: Bu bir talan Dediler: çook çok.. 1992 Zeynal Yaman |
Enkazda Talan Var
'Kadın hakları' diye haykırdı Kocasını döven kadın Yumruğu havada attı bir adım Peşinde her boyadan kalabalık Ellerinde dövizler:'yaşamı tadın' Bugün bu sokakta gösterdi gücünü Millete söven kadın Hak istediler Hakların doruğunda olanlar İleri mi geri mi? Onlar da bilmiyorlar efendim Kocaları sevindi mi? Bu kavga düzensizlikle değil Öyle zannettiler düzenin bekçileri Şimdi düzeni yıkmayadır meyil Arş hanımlar ileri Salınmak şeref ve şan Alçalın dağalar alçalın Gelen var Ağla ey elleri nasırlı anam Enkazda talan var... 1987 Zeynal Yaman |
Erkekler ve Kadınlar
Erkekler nefis toprağından put yapıp ona tapınca Kadınlar da onlara uymakta görmediler sakınca 2006 Bursa Zeynal Yaman |
Erzurum
Kokusunda buram buram memleket soluduğum Gönül yaylasında açan bir çiçektir Erzurum 07-06-2006 Zeynal Yaman |
Ettiler
Dün dedenle dedemi vuran eller Bugün seni bana düşman ettiler Fitne okunu salıp Şark'ın bağrına Kardeşi kardeşe yaban ettiler Tütmesin diye İslâm'ın ocağı Her hain plâna iman ettiler Önce paramparça ettiler ümmeti Sonra yavaş yavaş talan ettiler Akan kanlar bizim değilmiş gibi Bir de suçlu diye ilan ettiler Her şeyimizle benzedik Batı'ya Bu sefer de âleme tan ettiler Bir türlü yaranamadık şu dünyaya Hakkımızda hep suizan ettiler Ey Zeynel! gel deşme sen bu yarayı Bak, seni bile ağlağan ettiler 1992-Çankırı Zeynal Yaman |
Ey Çocuk
Ağlama ey çocuk! Nedir mavi gözlerinden akan şu yaşlar? Yoksa, söyle! Bu yaşta mı kalp atışı başlar? Daha çok küçücüksün Dayanamazsın bu acıya Nedir şu yanaklarından süzülen yaşlar? Yoksa bu yaşta mı kalp atışı başlar? Hicranın mı büyük? Bağrın mı yanık? Nedir bu yıkık kaşlar? Yoksa bu yaşta mı kalp atışı başlar? Sevdalı mısın birine? Gözlerin pek gamlı bakıyor Ya şu kanlı yaşlar... Yoksa bu yaşta mı kalp atışı başlar? 1984-Ordu Zeynal Yaman |
Ey Yâr
Bu sabah sessizdi bahçem Bülbüller ötmüyor Sabah rüzgârı esmiyordu Yalnızdım Sensiz yalnızlığım daha da büyüyordu Pencereden bakmadım Kapının sesini de dinlemedim Biliyordum; bir daha gelmeyecektin Gidişin hicretti gönlümden Bir sabah vakti öylece çekip gittin Arkana bile dönüp bakmadın Her şeyi geride bıraktığını düşünmüştün Yanında beni de götürdüğünün farkında değildin Artık ben bensiz biriyim Şimdi beni senden geri istiyorum Yalnız biraz dağınığım Toplaman gerek beni senden Gözlerinden, kirpiklerinden O tatlı tatlı gülüşünden Belki de saçının her telinden Kokuna dahi sinmiş olabilirim Ey yâr! Eğer beni senden ayırabilirsen Beni bana gönder Ya da beni sende kalan ben’e çağır! 02–11–2006 Zeynal Yaman |
Eza
Boş konuşan sultan olsa sözü ezadır bana Anlatsa Allah'ı bir gedâ sultan olur bana Zeynal Yaman |
Geçemem
Zamana uymak düşer mahkûm kullara Aşka dalan düşer zamansız yollara Bıraktım kendimi açılan kollara Gayrı bir sıcak kucak aramam artık Binbir gedik açıldı dünyevi surdan Aydınlandı gönlümüz ezeli nurdan Haber almışız birkez Musa'dan-Tur'dan Gayrı nefsin dağına varamam artık Kalp gözümüzle seyreyleriz âlemi Hakk'a teslimdir âşıkların kalemi Sefa bildik bu yolda derd ü elemi Gayrı isyan bayrağı açamam artık Mağaradan mâverâya yol bulmuşuz Korkuları yok edecek kol bulmuşuz Hakk'tan gelen her nimeti bol bulmuşuz Gayrı bir eteğe yüz süremem artık Her kim ki Muhammed'e ümmet oldu Susuza su garibe himmet oldu Zeynel de bunu görüp zimmet oldu Gayrı bu sevdadan geçemem artık 1990-Çatalca Zeynal Yaman |
Gel Hele Gel
Sen düşlerin bana hediyesisin gülüm Ancak Yusuflar anlar düşümden benim Ben ki gül dalında inleyen bülbülüm Dikenler kalbimi paralar benim Hele gel de bir tut elimden hele gel Öyle uzaklarda durma hele gel Gel de bak hangi sevdayla yanar bağrım Gözyaşlarını sel eyle de hele gel Bak susuz kaldı mecnun çöllerde Dudakları hu dudakları su diyor Bir nağme gibi mırıldanır dillerde Ney sesini duy da hele gel Gel gülüm gel gelmezsen anlamazsın beni Uzaktan uzağa meşk olmaz gülüm Gel de bak kimmiş feryadımın nedeni Gönül tellerine vur da hele gel Kurur gözpınarları kurur da yaş akmaz olur Mecnun erer de Mevla’ya yüzüne bakmaz olur Feryat edersin figan edersin boşuna Aşk pınarını dinle de hele gel Gel hele gülüm gel gel de bak halime Bak hangi dertle inler hangi aşkla çağlarım Aşkı olanlar meydan okur ölüme Aşksız ölülere bak da hele gel Gel hele gülüm gel, gel de dikenim ol benim Aşkın fidanını kalbime dikenim ol benim Mademki bu sevdalar eylemez beni mesut Sonsuz sevdalara ekenim ol benim Bir aşk uğruna bak İbrahim ateşe girdi Oysa ateşinde İbrahim’inde Rabbi birdi Hiç yakar mı ateş sinesinde aşk olanı Ateşi suya çevir de hele gel Zeynel’im özümü köze vurdum köz yandı Konuştu sessizlik dilimde söz yandı Gördü de yüzünü alevinde göz yandı Gönül gözünü aç da hele gel Hele gel de bak sineme hele gel Öyle uzaklarda durma hele gel Gel de bak hangi aşkla yanar bağrım Gözyaşlarını sel eyle de hele gel 13-10-2003 Zeynal Yaman |
Genç
Genç dediğin ilimden ve edepten pay almalı Âlem düşerken çukura; o, zirvede kalmalı 11-05-2006 Zeynal Yaman |
Gençler ve Yaşlılar
Bir milletin gençleri bozulmazmış bozulmadan yaşlıları Bilmem bunu ne zaman anlayacak devekuşu başlıları 11.05.2006 Zeynal Yaman |
Girdap
Kapıldık zamanın girdabına Varoluş kavgasını veriyoruz artık Altımızda sonsuz karanlıklar var Üstümüzde masmavi bir gökyüzü… Birinde ölümün soğuk yüzü Diğerinde hayat öpücüğü… İki ihtimal var: Ya öleceğiz ya yaşayacağız. Zeynal Yaman |
Gönül
Ey gönül seni sana âşık yapsam Çektiğim ahuzarı anlar mısın? Bir de içine hicranımı katsam Çektiğim ahuzarı anlar mısın? Sevda deyip sakın atma yabana Nice mağrur başı çeker tabana Ayrılıp sıladan düşsen yabana Çektiğim ahuzarı anlar mısın* Her ah çekişte tutuşsa dillerin Bâd-ı hazana kapılsa güllerin Acılar taşısa saba yellerin Çektiğim ahuzarı anlar mısın? Sevdiğin mektubu kan ile yazsa Depreşip dertler yaraların azsa Gurbette mezarın kargalar kazsa Çektiğim ahuzarı anlar mısın? Gel etrme ey gönül dinle sözümü Sevdadan kaybettim iki gözümü Bağrına koysam aşkımı közümü Çektiğim ahuzarı anlar mısın? 1987-Ordu Zeynal Yaman |
Gönül Hanemize Ateşten Naleler Düştü
Ya Rab! Gönül hanemize ateşten naleler düştü Bülbüller intizar etti; güller, lâleler düştü Ebreheler kuşattı her yeri; burçlar, kaleler düştü Sen dilersen kalkarız, dilemezsen yanarız ya Rab! Aralık,2005 Zeynal Yaman |
Gönüllerin Sevdasıyız
Tarihin rahminde yoğurmuş bizi kader Artık bu hamuru ne su, ne tuz terk eder Bu birliktelik hakkın rızasına gider Ne Amed’iz ne bakır; biz Diyâr-ı Bekir’iz Gönüllerin sevdasıyız, dillerin zikriyiz Aynı maziden süzülen pâk bir özüz biz Bir başta bakan iki sürmeli gözüz biz Haktan gelen bir emir, bir tatlı sözüz biz Ne Amed’iz ne bakır, biz Diyâr-ı Bekir’iz Gönüllerin sevdasıyız, dillerin zikriyiz Malazgirt Meydan Muharebesi’nden beri Paylaştık aynı semada aynı kaderi Vatan yapan ne varsa bizdedir bu yeri Ne Amed’iz ne bakır, biz Diyâr-ı Bekir’iz Gönüllerin sevdasıyız, dillerin zikriyiz Seyyitler nazar etmeyiversin bir yere Bir fiili dua olur yükselir göklere Sorun Arş-ı Alâ’ya, sorun meleklere Ne Amed’iz ne bakır, biz Diyâr-ı Bekir’iz Gönüllerin sevdasıyız, dillerin zikriyiz İstiklâl Harbi’nde dosta- düşmana karşı Söylemiştik hep birlikte istiklal marşı Şahittir şu Mabetler, şahittir şu çarşı Ne Amed’iz ne bakır, biz Diyar-ı Bekir’iz Gönüllerin sevdasıyız, dillerin zikriyiz Bir zehirli ok battı diye bağrımıza Sanmayın ki merhem bulunmaz yaramıza Her gün bir fitne soksanız da aramıza Ne Amed’iz ne bakır biz Diyar-ı Bekir’iz Gönüllerin sevdasıyız, dillerin zikriyiz Daha çok yakmak için milletin canını Her gün içersiniz bebeklerin kanını Fakat aşamazsınız halkın irfanını Ne Amed’iz ne bakır, biz Diyar-ı Bekir’iz Gönüllerin sevdasıyız, dillerin zikriyiz Herkes şunu bilmeli, anlamalı artık Biz düşmanlığı Devr-i Küfür’de bıraktık Şimdi dostluğun sönmez çerağını yaktık Ne Amed’iz ne bakır, biz Diyar-ı Bekir’iz Gönüllerin sevdasıyız, dillerin zikriyiz Alet olmayız ki hiçbir hain niyete Binip alâmete gidelim kıyamete Lânet olsun, lânet her türlü cinayete Ne Amed’iz ne bakır biz Diyar-ı Bekir’iz Gönüllerin sevdasıyız, dillerin zikriyiz Gelin şu terörün defterini dürelim İçimizden bir bir ayırtlayıp sürelim Sonra mağrur bir aslan gibi kükreyelim Ne Amed’iz ne bakır biz Diyar-ı Bekir’iz Gönüllerin sevdasıyız, dillerin zikriyiz Bu Garib’in özü de sözü de birdir, biline Kapılmadık, kapılmayız fitnelerin seline Selam olsun Seyyitlerin Seydaların eline Ne Amed’iz ne bakırız, biz Diyar-ı Bekir’iz Haktan gelen bir emir, Haktan gelen bir zikiriz 07-01-2008 Zeynal Yaman |
Gözlerdeki Perde
Allah ne feza boşluğunda ne de yerdedir Allah müminlerin mahzun gönüllerindedir Hakk'ın didârına âşık o gönül erleri Bir ömür süren ebediyyet seferindedir Ölümü sabit bir noktada arayan gâfil Ölüm şu hayat yolunda meçhul bir yerdedir Ey inanmışa 'gafil' diyen bre kâfir Gaflet kâfirlerin gözlerindeki perdedir 1988 Zeynal Yaman |
Gözyaşı Kelimeler
Kuşatmış ruhumu azap Her yanımda Zebaniler Fildişi kulemde serap Deprem üstüne depremler Ateş ortasında çukur Sonsuz akışın içinde Ben kazanda fokur fokur Kaynamanın çilesinde Ejderin ağzında boşluk Kayıp giden düşünceler İlk gözağrısı sarhoşluk Talan edilen ******* Gündüzler geceyi sardı Güle güle karanlıklar Aşıklar menzile vardı Seyran olan samanlıklar Açıldı semaya eller Gözyaşıdır kelimeler Gönülden Allahuekber Ağlıyor melaikeler! 1987 Zeynal Yaman |
Gözyaşları
Ah şu gözyaşları! Kimse bilmez nedir gözyaşları Bir damlası düşse eritir taşları! Derler ki: Âdem’in gurbetidir gözyaşları Kimine göre Âdem’in pişmanlığından doğmuştur Kimine göreyse Havva’dan olmuştur Kimi der: Âdem ile Havva’nın vuslatıdır Kimi de der: her ikisinin vüsatıdır Kimine göre hicranın adıdır Kimine göre de aşkın tadıdır gözyaşları Kim ne derse desin… Hiç ölüler ağlar mı? Bana göre yaşamanın adıdır gözyaşları… Zeynal Yaman |
Gülmezdi
Gönlümün gördüğünü bir kez görseydi gözler Gitmesin diye hayâli bir ömür görmezdi Sıyırıp ar perdesini soymasaydı yüzler Hayâ eder de Mevla'dan bir ömür gülmezdi 1987-Çatalca Zeynal Yaman |
Güneşe Sevdalananlar
Hep nefretin mi sesi duyulur bu yerlerde? Muhabbet bestesinin hiç sedası gelmez mi? Farzedin toprağa gömülmüş her güzel sevda Güneşe sevdalananlar toprağı delmez mi? Zeynal Yaman |
Güneşe Sövenler
Ya Râb! Öyle bir fitne asrında yaşıyoruz ki her şey perişan Güneşe 'karanlık' diye söverlerken bile her taraf ürüşan Sorun, yarasaların kendi zindanını aydınlık sanmasında Demek ki ışığa düşman oluyor bir kez karanlğa alışan Zeynal Yaman |
Günün Şiiri
Günün şiirine baktım, seçenin kıstası yok ******* şarap fıçısı, içenin kıstası yok Gerçi Altınyıldız'dır bizim kumaşımız amma Gel gör ki dikenin de biçenin de kıstası yok Zeynal Yaman |
Haramiler
Ağıt yaktım 'caz' dediler Kemer sıktım 'naz' dediler 'Bütün bunlar az' dediler Haramiler haramiler Elim verdim 'kol' dediler Soygun dedim 'yol' dediler Yok'u yedim 'bol' dediler Haramiler haramiler Suyum verdim 'kan' dediler 'Kuru ekmek ban' dediler 'Her gün bizi an' dediler Haramiler haramiler Gece dedim 'tan' dediler 'İçin için yan' dediler 'Soymak bize şan' dediler Haramiler haramiler Hakkım dedim 'yok' dediler 'Al sinene ok' dediler 'Şifa veren şok' dediler Haramiler haramiler Kanım durdu 'don' dediler İniltime 'fon' dediler 'Susar isen on' dediler Haramiler haramiler 1990,Çatalca Zeynal Yaman |
Hatıralar
Şu zaman yokuşunda dostlar Ne de çabuk geçti yıllar Artık eski bir resim gibi solgun Eski bir şarkı gibi nostaljik hatıralar Zeynal Yaman |
İnkâr
Şu inkâr pek zayıf pek tutarsız argümanlara dayanır Ama mülhide sorsan, kendini allâme-i cihan sanır Bu hâl, öyle büyük bir gaflet,öyle derin bir uykudur ki Bir kere kendini kaptıran bir de cehennemde uyanır 25-02-08 Zeynal Yaman |
İstemem
Mademki meydan savaşını kaybetti sevabımız İstemem anılsın günahlarla birlikte adımız Ya Rab! Öyle bir rüzgâr gönder ki o yüce katından Kırılsın günahlarında ısrar eden inadımız Mart 2007 Zeynal Yaman |
İrşâd
Küfürle halkı irşâd nerde görülmüş Bu istisna da ma'lesef bizde görülmüş 1997 Zeynal Yaman |
İslam
İslâm ki evrenseldir hitap eder herkese Onu marjinallaştıranlar tıkar kafese 1997 Zeynal Yaman |
İstanbul
Ezeli bir aşığınmışım gibi yanıma sokul Ey mavi gözlü, hüzzam bakışlı, sevgili İstanbul! Zeynal Yaman |
Kadın
Her kadın benim için annem kadar anne Anneler ölürken nasıl derim bana ne? 2000 Zeynal Yaman |
| Forum saati GMT +3 olarak ayarlanmıştır. Şu an saat: 05:04 AM |
Yazılım: vBulletin® - Sürüm: 3.8.11 Copyright ©2000 - 2026, vBulletin Solutions, Inc.