Beceriksiz

Bol bol harcar maaşını,
Yetiremez beceriksiz.
Hırsla bekler aybaşını,
Getiremez beceriksiz.

Ne kadar sıksa dişini,
Yine kaçırır çişini.
Eksik bırakır işini,
Bitiremez beceriksiz.

Beş tavukla baş edemez,
Üç keçiye su veremez.
Koyun meler, kuzu yemez,
Yediremez beceriksiz.

Yola çıksa, yolda kalır,
Aklı, fikri hep dağılır.
Yumurtayı sağlam alır,
Götüremez beceriksiz.

Hacıağa gibi durur,
Har vurup, harman savurur.
Tencerede et kavurur,
Pişiremez beceriksiz.

Şaşırır hep bildiğini,
Bilmez ne halt yediğini.
Yapmak ister dediğini,
Başaramaz beceriksiz.

Bir kaşık suda boğulur,
Hemen bir bahane bulur,
Yalan söyler, rezil olur,
Beceremez beceriksiz.

Zeki Çalar

Beğenmez

Kendini münekkit zanneden biri,
Bayırı beğenmez, düzü beğenmez.
Fikir budalası, duygu fakiri,
Şiiri beğenmez, sözü beğenmez.

Ne edebi bilir ne de edibi,
Konuşur şiirden anlarmış gibi.
Hor görür gönülden yanan garibi,
Ateşi beğenmez, közü beğenmez.

Böyleleri el üstünde tutulur,
Söylediği ne yenir ne yutulur.
Bir sap gibi hep ortaya atılır,
Türküyü beğenmez, sazı beğenmez.

Takma adın arkasına saklanır,
Ben onu tanımam, o beni tanır.
Ukalâ kendini bir matah sanır,
Aynada gördüğü yüzü beğenmez.

23 Mart 2006

Zeki Çalar

Bekle beni sevdiğim

Hep ağlattın be felek!
Ne zaman güleceğim?
Bıktım hasret çekmekten,
Kahrımdan öleceğim.

Bekle beni sevdiğim,
Yakında döneceğim.
Vallahi çok özledim,
Sarılıp öpeceğim.

Huzuruna varınca,
Hemen diz çökeceğim.
Ben ettim, sen de etme,
Merhamet diyeceğim.

Ellerini tutup da,
Gül yüzüne bakıp da,
Dizine kapanıp da,
Gözyaşı dökeceğim.

Zeki Çalar

Ben

Bazen ince fikirliyim,
Bazen de yoz fikirliyim.
Sağım sıla, solum gurbet,
Hem köylü hem şehirliyim.

Sırtıma aldım çuvalı,
Yaylada çaldım kavalı.
Anamdan doğdum doğalı,
Ben bir hasret şairiyim.

Zeki Çalar

Ben iyi çocuktum

Sözümün eriydim, dimdik biriydim,
Yıllara yenildim, biraz eğildim.
Hâlimi sordular, iyiyim dedim,
Ben iyi çocuktum, kötü değildim.

Dokuz ay on günlük bir yoldan geldim,
Annemi tanıdım, babamı bildim.
Beşikte uyurken melek gibiydim,
Ben iyi çocuktum, kötü değildim.

Temize imrendim, pisden iğrendim,
Kolaya yöneldim, zora direndim.
Sokaklarda küfretmeyi öğrendim,
Ben iyi çocuktum, kötü değildim.

Hayalim genişti, merakım çoktu,
Kovana taş attım, arılar soktu.
Küçükken bu kadar günahım yoktu,
Ben iyi çocuktum, kötü değildim.

Bülbüle özendim, gülden hoşlandım,
Bazen alkışlandım, bazen dışlandım.
Vicdanıma karşı biraz borçlandım,
Ben iyi çocuktum, kötü değildim.

Gerçeği ararken hayale daldım,
Yokluktan, çileden payımı aldım.
Çevreme bakınca çaresiz kaldım,
Ben iyi çocuktum, kötü değildim.

Zeki Çalar

Ben sevdalı bir şairim

Ben sevdalı bir şairim,
Dergilerde yoktur yerim.
Dertleşecek bir dost bulsam,
Çocuk gibi sevinirim.

Duygularım gelir dile,
Söz olur çektiğim çile.
Gönlümdeki bu aşk ile,
Ölüp ölüp dirilirim.

Severim dost sohbetini,
Yaparım güzel methini.
Nazlı yârin kıymetini,
Anam bilmez, ben bilirim.

Sevdalıyım, hâlim yaman,
Başım tüter duman duman.
Mecnun olsan zaman zaman,
Bir yâr için deliririm.

Sahte şairler türedi
Gel gör, şiiri n'eyledi?
Okudum, aklım ermedi,
Cahil diye yerilirim.

Kafiyesiz söz yazarlar,
Şiire mezar kazarlar.
Doğru söylerim kızarlar,
Bir kalemde silinirim.

Ahenksiz sözler bollaştı,
Mısraların tadı kaçtı.
Şiir halktan uzaklaştı,
Hep bu yüzden dertlenirim.

Garibim sesim duyulmaz,
Gönlüm yine rahat durmaz.
Yazdığım şiir sayılmaz,
Zaten hep hor görülürüm.

24 Ekim 1997

Zeki Çalar

Ben Şairim

Kâinatın ötesinden bakarım,
El uzatsam, yıldızları tutarım.
İmge bende, duygu bende, us bende,
Ben şairim, ne istersem yaparım.

Bir boyuttan, bir boyuta geçerim,
Cennet bahçesinde Kevser içerim.
Hurilerin güzelini seçerim,
Ben şairim, ne istersem yaparım.

Sarp dağlarda, kaya gibi dururum,
Sözcük harmanında, söz savururum.
Çiğnense de kahrolası gururum,
Ben şairim, ne istersem yaparım.

Her sözcükten anlam alıp, satarım,
Bazen meteliğe kurşun atarım.
Çok kızarsam, feleğe de çatarım,
Ben şairim, ne istersem yaparım.

Hiç eksilmem, günden güne artarım,
Pençe vursam, ufukları yırtarım.
Her sözcüğü ölçer, biçer, tartarım,
Ben şairim, ne istersem yaparım.

Bülbül olup, gül dalında öterim,
Tutuşursam, baca gibi tüterim.
Çok kötüyüm, beterden de beterim,
Ben şairim, ne istersem yaparım.

Zeki Çalar

Ben yarını düşünürüm

Ben yarını düşünürüm,
Çocukla çocuk olurum.
Bir gönüle girebilsem,
Her gönülde yer bulurum.

Kuş uçmalı, gül kokmalı,
Çevreye doğal bakmalı,
Her dereden su akmalı,
Su olmazsa, kavrulurum.

Fidan gibi filizlensem,
Sevinirim, meyve versem,
Kesilen bir ağaç görsem,
Can evimden vurulurum.

Arı gibi petek örsem,
Övünürüm, yüz güldürsem,
Yıkılan bir gönül görsem,
Üzülürüm, kahrolurum.

7 Temmuz 2000

Zeki Çalar

Benim gibi yap

Madem seviyorsun;
Yârini ihmal etme,
Yüzüne baksın.

Benim gibi yap;
Hamamda türkü söyle,
Ses güzel çıksın.

16 Haziran 2007

Zeki Çalar

Biga bir dağa dayanır

Biga bir dağa dayanır.
Ovası yeşil boyanır.
Biga'nın güzel kızları,
Sabah erkenden uyanır.

Nazlı akar Biga Çayı,
İkiye böler Biga'yı,
Aşıp gider düz ovayı,
Denize doğru uzanır.

Bir kız gördüm melek yüzlü,
Sarışın ve mavi gözlü,
Ya nişanlı ya da sözlü,
Dantel örmekten usanır.

Sepeti takar koluna,
Çıkar Bandırma yoluna.
Allah'ın güzel kuluna,
Yürek mi can mı dayanır?

Hendekleri hoplar geçer,
Şalvarını toplar geçer,
Gümüşçay'da ekin biçer,
Selâm versem çok utanır.

Yolları tutar jandarma,
Yapar arama tarama.
Bu askerlik biter, ama,
Ömür boyu hatırlanır.

Zeki der ki: Dünya yalan,
Sev bir güzel, sev oyalan.
Şu Biga'da asker olan,
Elbet bir gün akıllanır.

Zeki Çalar

Bildiğim insanlar

Güzel insan bilirim,
Her gönülde yeri var.
Önünde eğilirim,
Gözümde değeri var.

İyi insan bilirim,
Sanatı, hüneri var.
Hiçbir çağa sığmaz o,
Güzel bir eseri var.

Güleç insan bilirim,
Şeker gibi dili var.
Düşmanı dost eder o,
Öpülecek eli var.

Kötü insan bilirim,
Kini var, kibiri var.
Ne yazık ki böylesi,
Ta ezelden beri var.

Zeki Çalar

Bilecik türküsü

Bilecik'te gidiyorum işime,
Kaderime türkü yaktım, n'eyleyim?
Veda ettim çocuğuma, eşime,
Dostlarıma hazin baktım, n'eyleyim?

Bilecik'te yorgun argın gezilmez,
Erken gelip, ev bulanlar üzülmez.
Ağlasam da, ağladığım sezilmez,
Gözyaşımı içe attım, n'eyleyim?

Ayrılmak zor toprağımdan, malımdan,
İş aradım, gurbet çıktı falımdan.
Bir çiçektim, koparıldım dalımdan,
Yudum yudum hasret tattım, n'eyleyim?

Bakanlıktan tayin emri gelince,
Yola çıktım ta gecenin üçünde.
Ev aradım Bilecik'in içinde,
Otelleri mekân yaptım, n'eyleyim?

Çırpınırım kaderimin ağında,
Kavrulup giderim kendi yağımda.
Bir iş buldum Bilecik'in dağında,
Evli iken, bekâr yattım, n'eyleyim?

Oku bana bir Bilecik türküsü,
Şair eder türkülerin büyüsü.
Çile yazar her işçinin öyküsü,
Bir derdime bin dert kattım, n'eyleyim?

Zeki Çalar

Bilgili ol

Başarıyı istiyorsan,
Oku, öğren, bilgili ol.
Yarınlar benim diyorsan,
Oku, öğren, bilgili ol.

Boş geçirme zamanını,
Değerlendir her anını,
Düşün sözün anlamını,
Oku, öğren, bilgili ol.

Bilgi sırrın anahtarı,
Fikrimizin gülpınarı.
Bilgi açar ufukları,
Oku, öğren, bilgili ol.

Cahillerin sözü mü var?
Karanlığın yüzü mü var?
Her zorluğun çözümü var,
Oku, öğren, bilgili ol.

Bir faydan dokunur yurda,
Can veren var bu uğurda.
Başarının sırrı burda,
Oku, öğren, bilgili ol.

Akıl, fikirle geziyor,
Çok okuyan çok seziyor.
Kitaplarda ne yazıyor?
Oku, öğren, bilgili ol.

Zeki Çalar

Bir canın var

Makamın var, unvanın var,
Senin de bir vicdanın var.
Bir gün tenden uçar gider,
Kuş misali bir canın var.

Hükmün yürür, tanınırsın,
Yaptığınla anılırsın.
Mağrur olma, yanılırsın,
Serçe kadar bir canın var.

İsrter han ol, ister hakan,
Baki değil mevki, makam.
Kefen giysen hani yakan?
Hakk'a teslim bir canın var.

Bu dünyayı alsan satın,
Neye yarar yatın, katın?
Bir namazlık saltanatın,
Bir salâlık bir canın var.

4 Nisan 2007

Zeki Çalar

Bir çocuk ağlıyor

Koşuyor saatler, dönüyor dünya,
İnsanlar telâşlı, dünya telâşlı.
Dinleyin anneler, duyun babalar,
Bir çocuk ağlıyor gözleri yaşlı.

Zaman bir tiyatro, açılmış perde,
Mekân adliye sarayı ve bir de,
Boşanma davası varken içerde,
Bir çocuk ağlıyor çatılmış kaşlı.

Davacı, davalı, tanık burada,
Hâkimin yüreği yanık burada.
Herkesin vicdanı sanık burada,
Bir çocuk ağlıyor masum bakışlı.

Zeki Çalar

Bir esmerde gözüm var

Bir esmerde gözüm var,
Görsem mutlu olurum.
Söylenecek sözüm var,
Söylesem kurtulurum.

Esmer sevdim seveli,
Gezerim deli deli,
Başımda kavak yeli,
Gönlümce savrulurum.

Gül yollarım gül diye,
Yalvarırım gel diye.
Yine göreyim diye,
Bir bahane bulurum.

Keklik gibi sekiyor,
Ceylan gibi bakıyor,
Ateş gibi yakıyor,
Yanarım, kavrulurum.

Ah bir tutsam elini,
Sarsam ince belini.
Olsun anam gelini,
Olmazsa kahrolurum.

Zeki Çalar

Bir fidan dik

Bir fidan dik, dibini sula,
Gözün gibi bak, büyüt.
Filizlensin dalları,
Yapraklarla donansın.

O fidanı öyle bir büyüt ki;
Koskoca bir ağaç olsun.
Kuşlar konsun dallarına,
Cıvıl cıvıl cıvıldasın.

Her ilkbaharda çiçeklensin o ağaç,
Yaz gelince meyve versin.
Çocuklar oynasın gölgesinde,
Meyvesini yesinler.

O ağaç eserin olsun,
'Dikili bir ağacı var' desinler.
Biz seni hep eserinle analım,
Gölgesi serin olsun.

26 Mayıs 2007

Zeki Çalar

Bir garip öldü

Bir garip öldü.
Selası okunurken,
Hüzün göründü.

Bir garip öldü.
Kimi 'Bana ne! ' dedi,
Kimi üzüldü.

Bir garip öldü.
Cenazeyi görseydi,
Yine ölürdü.

Bir garip öldü.
Ah bir zengin olsaydı,
Binler yürürdü.

Bir garip öldü.
Duası da kısaydı,
Hemen gömüldü.

Bir garip öldü.
Mezar taşı bile yok,
Tahta dikildi.

15 Nisan 2007

Zeki Çalar

Bir güzele sevdalandım

Bir güzele sevdalandım,
Tozdum Ayşe! Ayşe! Diye.
Hem aklımı hem fikrimi,
Bozdum Ayşe! Ayşe! Diye.

Tam boyuma göre boyu,
Hep huyuma benzer huyu.
Gözler n'eylesin uykuyu?
Sızdım Ayşe! Ayşe! Diye.

Giresun'un yollarında,
Su içtim yaylalarında.
Gözüm fındık dallarında,
Gezdim Ayşe! Ayşe! Diye.

Hasretim var buram buram,
Yârdan ayrı nasıl duram?
Sevmeyene dünya haram,
Sezdim Ayşe! Ayşe! Diye.

Ne neşem var ne güldüğüm,
Ayrılık zor ey sevdiğim.
Duygularım düğüm düğüm,
Çözdüm Ayşe! Ayşe! Diye.

Dertler bırakmaz yakamı,
Felek, garezin bana mı?
Hem anamı hem babamı,
Üzdüm Ayşe! Ayşe! Diye.

Zeki der ki: Sözüm hastan,
Kopup geldim ta Milas'tan.
Bir güzele yazdım destan,
Yazdım Ayşe! Ayşe! Diye.

Zeki Çalar

Bir güzele vuruldum

Bir güzele vuruldum,
Vurulmak kolay değil.
Ne durdum ne yoruldum,
Durulmak kolay değil.

Ne süslü ne ojeli,
Yanakları gamzeli.
O bir köylü güzeli,
Sarılmak kolay değil.

Evleri var tuğladan,
Mektup yazdım Muğla'dan,
Hem yârdan hem sıladan,
Ayrılmak kolay değil.

Şalvar giyer basmadan,
Salkım toplar asmadan.
Neler çektim haspadan,
Yalvarmak kolay değil.

Zeki Çalar

Bir kız sevdim Milas'ta,

Bir kız sevdim Milas'ta,
Aklım yine iflâsta.
Kız güzel, ben sevdalı,
Bakarım hasta hasta.

Ne sarıldım, ne öptüm,
Bir güzele dil döktüm.
Boşa mı yanıp tüttüm?
Hey gidi felek usta!

Bir güzele dil dökmek,
Kolay mı sevda çekmek?
Ne aş yerim ne ekmek,
Tarhanam kaldı tasta.

Milas'ın yanı Beçin,
Ören yolundan geçin.
Ağladım o kız için,
Yalvardım eşe dosta.

Zeki Çalar

Bir masal söyle

Bir çocuk olayım, yatır dizine,
Bir anne gibi bak, bir masal söyle.
Sevgiyi, şefkati takın yüzüne,
Bir anne gibi bak, bir masal söyle.

Güneş uyandırır, hasret yandırır,
Umutlar hayali gerçek sandırır.
Sözler yalan olsun, gözler kandırır,
Bir anne gibi bak, bir masal söyle.

Her sabah yeni bir umutla başlar,
Yine cıvıl cıvıl ötüşür kuşlar.
İnandırsın beni masum bakışlar,
Bir anne gibi bak, bir masal söyle.

Dağlar dumanlanmış, kurtlar ulumuş,
Çobanlar uyumuş, sürü dağılmış.
Doğruyu söylemek sana mı kalmış?
Bir anne gibi bak,bir masal söyle.

Zeki Çalar

Bir mektup gönderin

Bir çınar bilirim gölgesi serin,
Unutmam derenin neresi derin.
Hasret yüreğimde nasır bağladı,
Bir mektup gönderin, bir haber verin.

Türküler söylerim gözlerim nemli,
İçimde özlem var, hasret kıdemli.
Razıyım olsa da binbir sitemli,
Bir mektup gönderin, bir haber verin.

Hasretin derdinden hislerim çağlar,
Gözlerim dursa da yüreğim ağlar.
Düşüme giriyor kekikli dağlar,
Bir mektup gönderin, bir haber verin.

Özledim sılamı güzel yurdumu,
Leylekler geldi mi, yuva kurdu mu?
Tek ayak üstünde öyle durdu mu?
Bir mektup gönderin, bir haber verin.

Sürüler çayıra dağılıyor mu?
Alaca inekler sağılıyor mu?
Taş dibekte bulgur döğülüyor mu?
Bir mektup gönderin, bir haber verin.

Sılayı andıkça gözlerim dolar,
Deli gönül yaylaları arzular.
Yine meleşir mi körpe kuzular?
Bir mektup gönderin, bir haber verin.

Sodra Dağı bulutlara değer mi?
Ak üstüne yeşilleri giyer mi?
Cırcır böcekleri türkü söyler mi?
Bir mektup gönderin, bir haber verin.

Kardeş kardeşini hiç aramaz mı?
Dostlar birbirini hatırlamaz mı?
Seven sevdiğine mektup yazmaz mı?
Bir mektup gönderin, bir haber verin.

Bir kalem, bir kâğıt, bir de zarf olsun,
Sıladan gurbete köPage Rankingü kurulsun.
Kalem tutan elleriniz nur olsun,
Bir mektup gönderin, bir haber verin.

Merak ediyorum hasta mısınız?
Ölen kalan mı var, yasta mısınız?
Milas'ta mı, yoksa Kars'ta mısınız?
Bir mektup gönderin, bir haber verin.

Zeki Çalar der ki: Ey Gülten bacı!
Hasret bir dert ise, mektup ilacı.
Durur mu avluda o dut ağacı?
Bir mektup gönderin, bir haber verin.

Zeki Çalar

Bir sigara tüttürdüm

Bir sigara tüttürdüm,
Dumanı Maltepe'den.
Marmara'yı seyrettim,
Umurbey Aytepe'den.

Sıra sıra ağaçlar,
Zeytin dolu yamaçlar.
Bura Gemlik Körfezi,
Dağ biter, deniz başlar.

Gemlik deniz kıyısı,
Gazino, çay bahçesi.
Kulaktaşı'na çıksam,
Duyulur bülbül sesi.

Daldan sarkan zeytinler,
Martı sesini dinler.
Bir güzeli özledim,
Geçmez oldu bu günler.

Zeki Çalar

Bir şairi küstürdüler

Düşlerini çok gördüler,
Umudunu söndürdüler.
Kına yaksın yalancılar,
Bir şairi küstürdüler.

Mert bildiği namert çıktı,
Dost dediği kurşun sıktı,
En sevdiği gönül yıktı,
Bir şairi küstürdüler.

Haklı çıktı hep haksızlar,
Onurlandı ahlâksızlar.
Yürek yanar, bağır sızlar,
Bir şairi küstürdüler.

Ona, buna çok güvendi,
Hayatta hep kazık yedi.
Gören, duyan yazık dedi,
Bir şairi küstürdüler.

Alavere dalavere,
Aldandı göz göre göre,
Mağdur oldu yüz bin kere,
Bir şairi küstürdüler.

Bu nasıl iş, nasıl plân?
Yuva yapmış yalan dolan.
Sebep oldu falan filan,
Bir şairi küstürdüler.

Zeki Çalar

Bizim dünyamız

Bağlarda keklik ötmeli,
Dağlarda duman tütmeli.
Bu dünya bizim dünyamız,
Fidan dikip, büyütmeli.

Kar yağmalı, su akmalı,
Kuş uçmalı, gül kokmalı.
Her millete hoş bakmalı,
Irkçılığı öğütmeli.

Diller ayrı, dinler ayrı,
Ayrılığın var mı hayrı?
Nefret, garez bitsin gayrı,
Hep sevgiyi öğretmeli.

Adım Zeki, sözüm nazım,
Türkü söyler gönül sazım.
Yaşanacak dünya lâzım,
Dostça fikir yürütmeli.

28 Ocak 2007

Zeki Çalar

Bodrum güneşi

Milas'tan doğarken Bodrum güneşi,
Denizin üstünde uçar martılar.
Yorgun balıkçılar döner avından,
Kumlarla sevişir nazlı dalgalar.

Yeşil, beyaz ve mor, bir yanda mavi,
Bir cennet yaratmış doğa dokusu.
Çamların gölgesi yatmış denize,
Yâr olmuş dağlara kekik kokusu.

Ağustos sıcağı yakarken bizi,
Seyrettik kaleden berrak denizi.
Görür gibi olduk eski çağları,
Yeniden yaşadık geçmişimizi.

Güneşi yutunca dağların ardı,
O güzel sahili serinlik sardı.
Türkçeye hasrettik o gün Bodrum'da,
Yollarda yabancı turistler vardı.

Zeki Çalar

Bu fabrika

Beni de yedi bitirdi,
Bu fabrika, bu fabrika.
Yirmi yılımı götürdü,
Bu fabrika, bu fabrika.

Ne öldürdü, ne güldürdü,
İşçisini süründürdü.
Nice umutlar söndürdü,
Bu fabrika, bu fabrika.

Çok titiz bir müdürü var,
Her şeyde bir kusur arar.
Hem kâr eder hem de zarar,
Bu fabrika, bu fabrika.

Bilmez ki baharı, yazı,
Çevresine yayar gazı.
Düdük çalar bazı bazı,
Bu fabrika, bu fabrika.

15 Nisan 1995

Zeki Çalar

Bu gece düşümde gördüğüm kadın

Hasbahçe içinde çul serdi bana,
Bu gece düşümde gördüğüm kadın.
Dalından koparıp gül verdi bana,
Bu gece düşümde gördüğüm kadın.

Gözleri masmavi, gülüşü hoştu,
Yüzüne bakarken gönlüm sarhoştu,
Şiirden, sanattan, aşktan konuştu,
Bu gece düşümde gördüğüm kadın.

Sımsıcak bakışla tuttu elimden,
Bir şarkı söyledi en güzelinden,
Ne aklımdan çıktı, ne hayalimden,
Bu gece düşümde gördüğüm kadın.

Gülerek gözümün içine baktı,
Hüzünlü gönlüme bin neşe kattı,
Usulca sokulup yanıma yattı,
Bu gece düşümde gördüğüm kadın.

25 Şubat 2006

Zeki Çalar

Bu gönül

Hasretle yaşamak bir dert olsa da,
Bir sevgili için yaşar bu gönül.
Yolumun üstünde cennet olsa da,
Yine sevgiliye koşar bu gönül.

Güzellikten ilham alan göz olur,
Kerem gibi yana yana köz olur,
Şarkılara, türkülere söz olur,
Bir sevgili için coşar bu gönül.

Önüme duvarlar örülse bile,
Sıra sıra dağlar gerilse bile,
Bir sevgili için gelir de dile,
Her türlü engeli aşar bu gönül.

Bazen diken olur, bazen gül olur,
Karda, fırtınada keskin yel olur.
Coşar duygularım azgın sel olur,
Bir sevgili için taşar bu gönül.

Sabrın törpüsünde bilenmek için,
Çile dergâhında çilenmek için,
Yârin kapısında dilenmek için,
Yeniden yollara düşer bu gönül.

Vicdanım önünde hesap veririm,
Gözyaşlarım ile yıkanır kirim,
Kaybolur benliğim, pak olur dirim,
Aşkın kudretine şaşar bu gönül.

Zeki Çalar

Bu şair

Çok keskin bir kılıç gibi kullanır,
His dilini tutamaz ki bu şair.
Komşuları aç yatarken düşünür,
Lokmasını yutamaz ki bu şair.

Odunu yok, kömürü yok kış günü,
Varsa yoksa sigarası tütünü,
Omuzlamış gam kasavet yükünü,
Üzerinden atamaz ki bu şair.

Gözlere hoş gelir güzelin seyri,
Şaire ilhamdır ezelden beri,
Doğruya doğru der, eğriye eğri,
Söze yalan katamaz ki bu şair.

Sevdası eksilmez, hasreti dinmez,
Zalimden çekinmez, caniden sinmez,
Haram bilmez, hile bilmez, gasp bilmez,
Vicdanını satamaz ki bu şair.

Zeki Çalar der ki: Sözün kısası,
Hep böyledir şu huyumun yasası,
Bana düşer dertlilerin tasası,
Yan gelip de yatamaz ki bu şair.

Zeki Çalar

Burası Gemlik

Burası Gemlik
Hem denizi görürsün
Hem de zeytini.

Karşıda deniz,
Bayırda zeytin varsa;
Gemlik'tesiniz.

Zeki Çalar

Bursa'nın

Yeşili, beyazı güzeldir ama,
Mavisi de alı da var Bursa'nın.
El emeği, göz nuruyla dokunur,
İpeği de şalı da var Bursa'nın.

İmrendirir geleneği, töresi,
Şenlikler yapılır bir yaz süresi,
Cennet köşesidir Keles yöresi,
Peyniri de balı da var Bursa'nın.

Gözünü sevdiğim Gemlik Körfezi,
Bir bakışta hayran eder herkesi,
Bu şehir bir Anadolu merkezi,
Her tarafa yolu da var Bursa'nın.

Keklik sesli bahçeleri, bağları,
Kar suyundan pınarları, çayları,
Kekik kokar yaylaları, dağları,
Lâlesi de gülü de var Bursa'nın.

Görmek gerek uzaktaki köyleri,
Ker***tendir, tuğladandır evleri,
Öyle çok ki gezilecek yerleri,
İznik gibi gölü de var Bursa'nın.

Tezgâhlarda nice ilmik atılır,
Desenlere alın teri katılır,
Çarşılarda, pazarlarda satılır,
Havlusu da tülü de var Bursa'nın.

Çeşit çeşit meyvesiyle övünür,
Kış gelince, kardan duvak bürünür,
Tam karşıdan gelin gibi görünür,
Güvey gibi hâli de var Bursa'nın.

Zeki Çalar

Bülbülün derdi

Bülbülün derdi
'Gül mü, diken mi? ' derken
Beni de gerdi.

Dertsiz bülbül yok
Koklamak kolay mı ki?
Dikensiz gül yok.

06 Mart 2007

Zeki Çalar

Büyüklenme

Pire sana yalvarınca,
Büyüklenme ey karınca!
Bir gün pişman olacaksın,
Vicdanın hesap sorunca.

İyi değil gurur, kibir,
Mümkünse her gönüle gir.
Küçük de bir büyük de bir,
Kul Tanrı'ya kul olunca.

İlkbaharın, yazın, kışın,
Sebebi var, iyi düşün.
Temiz olsun için, dışın,
Alnın secdeye varınca.

Etrafına şöyle bir bak,
Daldan düşer kuru yaprak,
Hepimizin sonu toprak,
Düşün kendi kararınca.

Zeki Çalar

Canan

Gün doğmadan uyandım tanlar içinde,
Çay yaptım, simit sattım hanlar içinde.
Evlerinin önünden gelip geçerim,
Canımın cananı var canlar içinde.

Bir tenhada buluşsak, tutsam elinden,
Dünyalar benim olur sarsam belinden.
Ne aklımdan çıkıyor, ne hayalimden,
Cananı düşünürüm gamlar içinde.

Gözyaşımı akıtmam, içe atarım,
Derdime dert katarım, simit satarım.
Bir kara gözlü için gidip yatarım,
Milas mapus damı var damlar içinde.

Zeki Çalar

Cepten ara

Şimdi cepler bir numara,
Moda buysa cepten ara.
Sesin gitsin uzaklara,
Dünya duysa cepten ara.

Al hattını, tak kartını,
Koy cebine, gör farkını,
Yeter ki uy her şartını,
Biri sorsa cepten ara.

Hafızası, numarası,
İlgi çeker her markası,
Kazık gibi faturası,
Paran çoksa cepten ara.

Çok okuyan çok kültürlü,
Her alosu teşekkürlü,
Havası var türlü türlü,
Tüpün koksa cepten ara.

Kimisinin yırtık donu,
Cebinde cep telefonu,
Her arayan bulur onu,
İşin yoksa cepten ara.

Kimisi çalım atıyor,
Ceple düşman çatlatıyor,
Bazı gece aç yatıyor,
Karnın toksa cepten ara.

Ben istemem kırk yalanı,
Asla sevmem geç kalanı,
Her yer kapsama alanı,
Yılan soksa cepten ara.

Zeki Çalar

Ceyda bebek

Altında belek,
Sırtında yelek,
Sanki bir melek,
Bu Ceyda bebek.

Ağzını açar,
Gülücük saçar.
Kuş olsa uçar,
Bu Ceyda bebek.

Kundağı çözer,
Anneyi üzer.
Kucakta gezer,
Bu Ceyda bebek.

Uyur, uyanır,
Süte dayanır.
Dünyayı tanır,
Bu Ceyda bebek.

Zeki Çalar

Cilveli

Kaş oynattın, göz ettin,
Göz cilveli cilveli.
Mutluluktan söz ettin,
Söz cilveli cilveli.

Palto aldım Ayaş'tan,
Giyemedim telâştan,
Aklım da gitti baştan,
Kız cilveli cilveli.

Güzelliğin bir sanat,
Sevdim gerdim kol kanat,
Gez gülüm bana inat,
Gez cilveli cilveli.

O gamzeler, o gülüş,
Gerçek değil sanki düş,
Yanıyorum tez yetiş,
Tez cilveli cilveli.

Ben dertli bir bülbülüm,
Dikenlidir her gülüm,
Çok mu ettiğin zulüm?
Az cilveli cilveli.

Bir düş gördüm yanıldım,
Boş yastığa sarıldım,
Kız ben sana darıldım,
Boz cilveli cilveli.

Bele uzat saçını,
Giy güzellik tacını,
Yaz aşkın ilacını,
Yaz cilveli cilveli.

Bu aşk akıl kârı mı?
Ziyan ettim varımı.
Kaz benim mezarımı,
Kaz cilveli cilveli.

Dudakların al kiraz,
Aşkınla oldum maraz,
Gözlerini süz biraz,
Süz cilveli cilveli.

Zeki der ki: Dar giyer,
Hem yandırır hem güler,
Zor kavuşur düğmeler,
Çöz cilveli cilveli.

Zeki Çalar

Çağdaş

Gerçek adını bileyim,
Gel söyle de aklan Çağdaş!
Neren doğru, neyin yanlış?
Kendince bir yoklan Çağdaş!

Tarzımla söz söylesen de,
Alay edip, eğlensen de,
Beğensen, beğenmesen de,
Her sözüme katlan Çağdaş!

Ne uyudum ne de aydım,
Merak etme, çağı duydum.
Ben seni de ozan saydım,
Saygı duy da toplan Çağdaş!

Taş atmakla nedir kârın?
Dost oluruz belki yarın.
Kirli sözcüklerden arın,
Bir yıkan da paklan Çağdaş!

Vazgeç dostum sen bu hırstan,
Zarar gelir ihtirastan.
Neyi çaldık ki mirastan?
Akıllı ol, uslan Çağdaş!

Ne han gördün ne de kubbe,
Bir şaire verdin rütbe.
Zeki Usta'ya gözükme,
Sen yine de saklan Çağdaş!

Zeki Çalar