|
Yüreğin Gül Bahçesi
Kokular sarhoş eder yakın durma bu sıra Yüreğin gül bahçesi nefesinle gül eser Şifaya hasret kalan ağrı veren bu yara İçime çöken hasret yolunda yolum keser Sahralarda serseri çığlığında sevdası Kumların tanesinde Leyla’ların ahı var Vurduğu yüreğimde hasretin gamı yası Çektiği acılarda Mecnunun günahı var Bir gülün kanadıkça ağrı veren yarası Ağlayan bülbüllerin efkârından sezilir Nefesin can veriyor ölüm hayat arası Hayatın son nefesi yüreğimden süzülür Uzattığım ellerim itildikçe sızlıyor Ağrıların merkezi yüreğimi bir görsen Nefesin cana sebep canım seni özlüyor Kendin orda dururken hayalinle can versen Yanan yüreğim senden bir nefes huzur umar Çalkalanan dünyanın özü sende durulur Ahımı duyan yıldız ya kaybolur ya donar Ben vardıkça o gider bezgin düşer yorulur |
Yanmamak Neyin Nesi
Ayrılık külleriyle yana yana kaybolan Ruhumun defni için bu mezarı aç artık Yuvalar talan olmuş yavrular feryat figan Acze düşen ruh ile derbederlikten bıktık Önüm uçsuz bucaksız açıkta bir mezarlık Yığın yığın insanlar leş kesilmiş bakıyor Tutmuş ihanet beni ruhuma verir darlık Yüreğime acıyla kan, irin, yaş akıyor Dünyanın alçak malı meftun etmiş alçakları Çelimsiz benliğimde ihanetten iz durur İnsanı hayvan eden dünyanın kirli varı Dava diyen riyakâr insanlıktan dem vurur Sinende sızı mı yok yanmamak neyin nesi? Mahremimdin el gördü esrarın bitti sevdam Kimlere ne diyerek sorayım seni şimdi İliğimle kanımla dünyamı tuttu akşam Bir sızılı yürektir narına düşüp yandım Dağlar taşlar dereler görmez tanımaz bilmez Önüme dünya çıktı şeytanlara inandım Ölmeye geldiğim dünya ardıma düşüp gelmez |
Cennet Kokar Çanakkale'de
Baharda kuş sesleri gelmez Çanakkale’den Edebinden dört büklüm kayalar secde eder. Irmakların denize inişinde kan kokar Sabahları kıtalar ötesinden ses gelir Baharda kuş sesleri gelmez Çanakkale’den Karanlığa karanlık ulanır zamanlarda Işığa dudak büken irin ruhlu eşkıya Toplamış toplanmışlar kıtalar ötesinden Bakışları öfkeli, yüreğinde kin kokar Zaman tarihin izini silmez Çanakkale’den Anadolu kahırla sitemli bakar şimdi Ak poşulu gelinin yaşmağına kan düştü Parmaktaki kınalar karardıkça kararmış Denizden ateş yağdı, toprağa civan düştü Sükuneti şerefi, sabrı alın yazısı Her haneye cepheden ateşli figan düştü Ehli küfür dersini almaz Çanakkale’den Bir ananın ocağı yavrusuyla tüterken Çarıkların bağında parmakların izi var Ceylanların terk ettiği dağlarda yanıyor Bir köy kızının gönül tutan aşkı sevdası Bir ananın böğründe körpe yürek kanıyor Çelimsiz bedenlerde yüreğin saklı hası Hiçbir yiğit çekinip kalmaz Çanakkale’den. Çanakkale bir devin yaralanıp döndüğü Çanakkale, zalimin zulmü ile yandığı Çanakkale, imanın ateşleri yendiği Çanakkale milletin öz haline döndüğü Bir mübarek zaferin tarihteki adıdır Çanakkale Malazgirt zaferinin yadıdır... |
Gitme Gidilmez Gülüm
Yalnız yürümeliyim sırları çözülmeden Kimseye görünmeden arkada iz koymadan Bir yabancı gönüle duyulup sezilmeden Yürümeliyiz gülüm caydırmadan caymadan Kıskacına düştüğüm talihin tarihinde Kim bilir kaç sevdalı yıkıp geçmiş tahtını Kim bilir kaç yara var tarihin talihinde Kim bilir ümitsizce kaçı bozmuş ahdini Yol bezginlik götürmez sabır yoksa gidilmez Asılsız kelimeler dileklerden ıradı Kökten kopan ağrılar hiç tedavi edilmez Ağrıların düşün/de nedir acep muradı Sahile düşen umut kaç Yunus’un kaçkını Gitme gidilmez şimdi gül mevsimi gönlümün Sevdaların hançeri parçaladı kaç kını Kaç sevdalı çekerken hasretini ölümün Öldürdüğün sevdanın başucunda şiirler Hatıralar ölümdür hatırasız yürekte Ölürken bir kulak ver son nefesinde ne der Gitme gidilmez gülüm hicran vaktini bekle |
Sükûtla Büyür Elem
Elemim beynimdeki her şeyimi bitirir Teslim olan ruhumun mezarlıktır meskeni Böylesi hain sükut başa bela getirir Bir haince susuşa feda etmişim seni. Sustukça ruhumdaki sevdalardan kaçmışım Ya utandım ya korktum sahip çıkmadım yurda Hainin gönlündeki işgale amaçmışım Tavşan gibi burkulup bekleyip kaldım burda. Gözümdeki gözyaşı başka gözler bularak Birleşseydi sel olur yıkıp geçer her bendi Bu daracık ufkumda korkup zelil olarak İçimdeki korkular aşkı sevdayı yendi Kırk dağ bin dere geçtim yorgunluk ne bilmedim Çığlıklar korkuların yüreğinde eridi Yurduna çıktı hain utanmadım ölmedim Hâlbuki yüreğimde ne sevdalar var idi İçimde büyür elem saklanır kendisinden Gözyaşlarım bağrımda kara diken büyüttü Ne beni soran oldu ne derdimi dedim ben Yüreğime inerek derdi döken büyüttü. |
Acıların Havuzuyum
Soluk benizler yanık güzelliği yerinde Sayılı yıldızların her birinde o büyür Mihnetin acıların ağrısıyım şimdi ben Kalk, geceyi öldürüp sabaha karşı dur Çaresizliğin çaresi umutsuza umut ol. Uzaklara götür beni ak benizli güzelim Ne kadar ışık varsa şekillensin yüzünde Gideceğim mekânlar ateş olsun kan olsun Acısın artık dünya üstünde öksüzüne Yürüsün yüreğinde sevgiliye giden yol. Bir yanılgı içinde suçlarıma yöneldim Tek kişilik ölümler artık açmıyor beni Bir arınmış alemden silkinip çıkıp geldim Ama burda görmedim gördüğümü göreni Kemiklerimi yakar sırtımdaki bu vebal Ay nurun içindeki hallerini ne bilsin Zanneder ki kör nefis parmağıyla ay böler *******i düğümlenen sihirlerden değilsin Kuş dolusu dünyada gönül bir kanat diler Taşıyamaz yükümü benden gayri kırk hamal. Döndüğünde yüreğim güz gününde şenlenir Mantarlarla tıkalı şişelerde sevdalar Susuz kalmış bir serçe dal dibinde dinlenir Diktiğim fidanları kendi ellerim yolar Yürüdüğün yol zalim gitme gel yurdunda kal. |
Acır Sanma
Bu ahı işiten duyan acır oldu halime Gösterme gönülsüz yâre gamlara sarıp beni Acımayı unutmuştur su değdirmez gülüme Acır sanma o vicdansız bu halde görüp beni Görüp beni acıyarak baktırsaydı yüzüne Yer kalmazdı yüreğimde bunca gama hüzüne Belki gönlü kederlenir görünmeyim gözüne Çiğnetin yâre bedenim toprak gibi serip beni Bedenim de gizli yara ağrısını çekerim Ağrılara ilaç diye gamı derdi ekerim Yar aklıma geldiğinde içime kan dökerim Bu hicrandan kurtarın yar iline sürüp beni Toprak bana imrenecek yar bağrıma basanda Yar cevrine sabreyleyip ateşlerde susanda Geçer zaman erir ömür hal kalmadı Hasan’da Çekti gitti can yurdundan bıraktı garip beni |
Aç kapını hasretim
Göveren göceklere gönülden bakıp gördüm İçlerinde sabreden kahraman bir çekirdek Tırnakları hayatın sinesinde büyürken Harâmiler elinde bezgin düşer bir yürek Kaldırmış parmağını sana şahadet eder. Camekânlar örterken saksılarda isyan var Toprağında sevimsiz yaratıklar gezinir Kalbimi işgal eden senden ayrı sevdalar Senin olan mekânda sensizliğe ne denir En mukaddes duygular şeytana doğru gider Sonu gelmez zamanlar derdi bana yüklüyor Put kesilen hayaller ismin ile yıkılsın Bir gönül var ki benden belki sevgi bekliyor Tükensin senden gayri bende her şey yok olsun Sana tutkun gönüller senden gayrisin nider Çok gönülde aradım o mübarek sevdayı Her beşerin yüreği kendi saçından kara Kimi tuttu kapıda kurarken boş hülyayı Kimi benle eğlendi oldum arsız maskara En hoş bildiğim gönül benim için kin güder Ellerim uzanmışken itip geri çevirme Aç kapını hasretim sevdan ile erisin İnandım ki sen varsın yok olana yol verme Sen bütün noksanlıktan eksiklikten berisin Açtığın nur gözeler ağrımı teskin eder |
Adımı Aklında Tut
Sancı saran yüreğimde sen varsın Issızlaştı dünya Mehtabı zifte bular efkârımın karası Ağrımı tutan eldin yaramı saran eldin Sahte çiçeklerde güllerin maskarası Sahte çelenklerde donuklaşan efkârsın Burkulan mevsimlerin neresinde gül açar Ne zaman biter beynimi yoran fasıl İklimlerin baş ağrısı ayrılık Baharların şevki umut Ne olur ey muhannet Adımı aklında tut Yoksun bu gece Radyoda şarkılar sensiz anlaşılmaz, duyulmaz Bir resim var duvarda mağrur Donuk hayalinden bıktım, bakmıyorum İçinde öfke büyür, gözlerinde gurur Bir heybetli kulede esir yürek Burada yanan bir kul var. Yok mu dedim ne Ne demek yok. Aha bu el sensin, aha bu baş sen İçimdeki derin sızı, ağrı, acı, telaş sen. Sana ağladığım zamanlar Kahrediyor sevdiğimi bilmemen Bir hain sandal çeker derinine göklerin Yıldızlar benimle döner İşte senden kalan tek mısra Kaç gündür gam dolar bestelerimde. Gel, dediğim zamanlarda Yere çakılan gök kuşağı yanardı Omzumda dünya yükü mihnetlerle koşardım. Yürüdüğümüz yolarda Yalnızlığı gel de seyret Gel de gör sensiz yanan suları Gel zaman yaşlandı, bizler yaşlandık Bir sevda yoluna yandıkça yandık Gel, yol başında tuttuğun el bekliyor Bülbülden sakındığın gül bekliyor Hasretin gözümde yaş, gövdemde ter Bekletme her şeyinle beraber |
Ağıt Renkli Velvele
Göklerin ağıt rengi içimdeki velvele Mahzundur mahzunlaşıp derdiyle yanan kullar. Kaç asırdır perişan her gönülde bin çile Zamanın mihenginden geçer nice kof pullar Tükenmişim yokluğun var bilinen yerinde Kaybettim merhemi yaram sızlar derinde Her varlığın yüreği seher vakti çağlarken Bu mücrimin yüreği kırk çıkında saklıdır. Sana tutkun âşıklar sine yakıp ağlarken Bu mücrimin yolunu kesen cılız aklıdır. Aklıyla yol arayan cahilden iz sormuşum Çakıldığım mekânda kırk senedir durmuşum. Kırılmış oyuncaklar görünmüyor çocuklar Geçmişin izbeleri geleceğe mum sürer Bir yıldırım hızıyla var sandığım o yoklar Alır beni götürür herkesle birer birer Eşiğinde durduğum öz mekânım açılır Bir gün olur, an gelir o mekâna geçilir Özlediğim anların acısıyla mutluyum Yaralarım yar diye ağlarken ben yanarım Ummanların özünde zerreden umutluyum Kan koymasın bedende boşaltsın göz pınarım Ne mübarek hicrandır ateşi bahar gelir Ne mübarek acı ki bitiminde yar gelir Hep suskun yalnız gezdim hasretin arkadaşım Nefsimin tat verdiği şeytanları büyüttüm Çırpınan günahları örselerken gözyaşım Hayat denen oyunda ne ütüldüm ne üttüm Meskenete yatkındır ruhumdaki ağrılar Sana gönül vermenin bedelidir ağrı yar. |
| Forum saati GMT +3 olarak ayarlanmıştır. Şu an saat: 07:09 PM |
Yazılım: vBulletin® - Sürüm: 3.8.11 Copyright ©2000 - 2026, vBulletin Solutions, Inc.