|
Hasretini Düşündükçe
Hasretini düşündükçe Cudi'ler küçülür gözümde Kızılırmak bir içimlik su Bir nefesimde yıkılır şu köhnemiş dünya Üzerime devrilir içi boşaltılmış zaman Hasretini düşündükçe Yollar kısalır gözümde Dicle'yi kurutur yüreğimdeki alev Binlerce kez tükürürüm ölümün kalleş yüzüne En gerçek türkümdür bu benim Haykırsam uzak kalır sesim Oysa yazıllmış en gerçek hikayedir Sadece eksik kalmış yüreklerin duyamadığı Sazım kırıktır Yahut kopartılmıştır bütün telleri Üç telden anlatmaya başlarım sana bütün bildiklerimi Susuz dere yataklarını Kurutulmuş yüreğini insanlığımızın Ne kadar sevmişsek O kadar hor görüldüğümüzü Hasretini düşündükçe Günler uzar gider Zaman hoyrat bir nehirdir Ömrümü akıntısına bıraktığım Bekle beni Yüce dağların ardında Akıp giden hayat gibi bekle Her adımım sana uzanır Her adımım hayata BEKLE BENİ DENİZE ULAŞIR BİR GÜN BÜTÜN NEHİRLERİM... Melih Coşkun |
Hata Yapmayı Seviyorum
Hata yapmayı seviyorum İnsan olduğumu anımsatıyor bana her seferinde Seviyorum acıyı mutluluğu sevdiğim kadar Acılarda bizim içindir bu dünyada En az mutluluklar kadar Seviyorum gerekli gereksiz bütün heyecanları Yüreğimin çarptığını anımsatıyor bana Her defasında. Paylaşılan bütün mavilerini seviyorum hayatın Düşmanlarım sizi seviyorum Mücadeleyi öğrettiğiniz için bana Dik durmayı öğrettiniz haksızlıklar karşısında, Seviyorum karanlığı Değerli kıldığı için sürekli aydınlıkları, Sevmeyen her kim kaldıysa bu dünyada Hepinizi seviyorum Sevmeyi öğrenirsiniz diye bir gün... 15 Kasım 2002 18: 40 Melih Coşkun |
Hatırlat Bana Sevgili
Hatırlat bana sevgili Yalnızlığı aşkla bölünmüş bir adamın Kar ayazında kalmışçasına titreyen ellerini Gözlerinden dökülen yaşlarla sula Koynumuzda açacak kızıl çiçekleri Acınla besle İsyanınla büyüt Geri getir bana sevgili Ellerimin o eski sıcaklağını Yine tek bir sözcüğünle Gökyüzüne vursun başım Çoğalt beni sevgili Git gide azalmakta olan yüreğimin sevincini Sıradanlaşan sözlerime Yeni anlamlar yükle yine Hatırlat bana sevgili Gözlerim sen diye baksın yine dünyaya Ve seni yazsın her bir damla mürekkebi kalemimin... 2007 |
Hayat
Hayat; Yüzlerce yıl yaşansa da bırakıp gidilemeyecek kadar değerli, Bütün yaşanılanların tek kalemde, tek nefeste silip atılabileceği kadar anlamsız, Sevinçlerin ve heyecanların sığdırılamayacağı kadar kısa, Bitmek tükenmek bilmeyen kederlerin kadar uzun, Yeni doğmuş bebeğin ağlayışı gibi genç Her an ölünecekmiş gibi yaşlı, Hürriyet için sıkılan kurşun kadar namuslu, Üç kuruşa ruhunu satacak kadar kalleş, Ne kadar gezinseler de yaralarında baş eğmeyecek kadar onurlu... Ama ne olursa olsun, Hayat; -Aşık olmak kadar güzel Ve yalnızca bunun için yaşanacak kadar umutlu |
Hayat Okulu
Hayat okulu Ders 1: Bir beyin, bir yürek ve hayalden başka ihtiyacın yok hiçbir şeye sevebilmek için... Ders 2: Kaybetmek üzerine kurulmuş bir dünyada hiçbir yenilgi sana ait değil, Asıl yenilen insanlığımızdır aslında, asıl kaybeden gülen yüzü insanlığımızın... Ders 3: Biten hiçbir şey için üzülme. Çünkü her bitiş yeni bir başlangıç taşır içinde... Ders 4: Kendi kendini önemli bulduğun kadar önemlisin. Başkalarının seni önemsediği kadar değil... Ders 5: Dürüst olmaya karar verdiysen İşe kendi kendine bir şeyleri itiraf etmekle başla... Ders 6: Yapabileceklerini en iyi kendin bilebilirsin. İşe kendine inanmakla başla. Ders 7: Bu acıyı taşıdığın için şanssız sayma kendini. Dünyanın en güzel yarasını taşıyorsun çünkü yüreğinde... Ders 8: Yaşamak; pişmanlık duymamaktır son nefesini verirken yaşadıklarından... Ders 9: Doğru; inandığın yoldur senden başka kimse inanmasa da. Doğru; ölebilmektir gerekirse, inandıklarına inanmayanlar uğrunda... Ders 10: Hiçbir ders kitabında yazmayacak hayatın acı gerçekleri. Çünkü hayatın gerçek yanı ders kitaplarında yazılmayanlardır... Ders 11: Hata yapmayı sev. Çünkü insan olduğunu hatırlatır sana her seferinde... Ders 12: Büyüyüp gerçeğin kötümserliğini kabul etmektense, çocuk kal ve hayalin iyimser dünyasında yaşa... İnan ki daha mutlu olacaksın... Ders 13: Seni sevmeyenlerin söylediklerini önemse. Şüphesiz ki seni sevenlerden daha açık sözlü olacaklardır... Ders 14: Mutluluğu uzaklarda arama. Mutluluk; her zaman düşündüğünden daha yakınlarda bir yerdedir... 30 Nisan 2003 22:22 Melih Coşkun |
Hayat Tüketiyor Günden Güne İyi Çocuklarını
Hayat tüketiyor günden güne iyi çocuklarını Türküsüz bir güne dönüyor gökyüzü Her gün biraz daha karşılıksız kalıyor sevmelerim Saklayamaz oluyor artık yüzüm solukluğunu Alın terim Can suyum Güzel çocuk Ne olur çevirme yüzünü ötelere Sensiz sahipsiz kalır acılarım, Günden güne daha da çoğalıyor omuzlarında İnsan olmanın ağırlığı Ve sadece iyi çocuklarını böyle hırpalar hayat. Şarkılarda kalmayacak kadar gerçektir Güzellikten yanmak Ve bunun için garip bir haz duymak... (İnanmak; Gerçekten de inanmak mıdır? Bedelini göze almamışsan.) Melih Coşkun |
Hayat Yine Savurmakta Yorgun Bedenimi
Hayat yine savurmakta yorgun bedenimi Hiç bilmediğim uzak limanlara Bu sefer her zamankinden farklı Beynimi de götürüyorum beraberimde Ve beni ben yapan tüm heyecanlarımı Tüm şiirlerimi sökerek almak istiyorum Bütün sokaklarından bu köhnemiş kentin Ve bütün sevinçlerimi bitirmeden Bu düş teröristi şehir Bir karşı eylem gibi gidiyorum buralardan Ve başlamadan biten aşklarımı yazarak çatlamış duvarlara Birkaç yıkık dize bırakarak ardımda |
Hayata Dair Cümleler
Hayata dair cümleler kuruyorum Bilincim; Hiç bir zaman tükenmeyen kalemim Söylenmemiş söz kalmayıncaya dek Dokunulmamış yara... Ah benim eksik yanım Şimdi senin olmadığın her şiir biraz yarım Her boş kağıt biraz yaralı Geniş zamanları yaşamak hangimizin harcı Takılıp bir balığın peşine tüm deryayı dolaşmak Sonra serin rüzgarlarda kurutmak ıslanan bedenimizi Hayatın anlaşılır yüzüyüm ben İyi bilirim Kendi dilinde karanlığa küfretmeyi... Dostlarım bilir en iyi beni Bazen durgun Bazen nasıl coşkunca aktığımı Tek bir kıvılcımla Bütün dünyayı saracak alevler yaktığımı... “Bir sen bilsen yeter” diyeceğim Bir sen kalsa yeterdi oysa bana Gülümseyişimin ardında Ihlamur kokulu bir bahçe saklardım o zaman sana Her gece gizlice yıldız toplardım göğünden Hayatın anlaşılır yüzüyüm ben ey can Gözlerime baksan yeter Anlamak için kederimi... 2006 |
Hayata Sitem
Ne olurdu Bir kaç dize eksik kalsaydı şiirimde Ve sadece kavuşmayı Anlatabilseydi yazılmış bütün öyküler. Daha az acıtsaydı canımı hayat Güzel haberlerin umuduyla Açabilseydim çalan telefonu Bu kadar tez duyulmasıydı Kara haberi yiten dostların. Çektiğim acılar şair yaptı beni Ne olurdu Şair olmasaydım...............! 2005 Melih Coşkun |
Hayatın Nizamiye Kapısı
Hayatın nizamiye kapısından Çok oldu geçeli, Kendimi bildim bileli Her birimiz İkinci sınıf bir dünyada İtaatkar bir sıra neferi Konuşmak yasak bize, Türkü söylemek Veya ıslıkla çalmak çok sevdiğin bir melodiyi Hazır ol! .. İkinci bir emre kadar, Rahat etmek Sadece özgür insanın işi... Emrindedir Gıcırdayan postal sesleri arasında Şeffaf zarfları Siyah elbiseli adamlarıyla Teksas tipi demokrasi... Kalın kitapların başlıklarını bile okumak yasak bize Sevdiğimiz şiirleri ezberlemek Düşünmekse ölümcül bir günah Hayatın nizamiye kapısından Çok oldu geçeli Kendimi bildim bileli Her birimiz İkinci sınıf bir dünyada İtaatkar bir sıra neferi... (Bir Askerin Kaleminden) J. Komando Asteğmen Melih COŞKUN |
| Forum saati GMT +3 olarak ayarlanmıştır. Şu an saat: 12:21 AM |
Yazılım: vBulletin® - Sürüm: 3.8.11 Copyright ©2000 - 2026, vBulletin Solutions, Inc.