Ateşkes

Hep mi böyle olacak eleminin meltemi
Hep mi kırık yanına hissiyat yapışacak
Siteminin nakşına ilmekler çözülürken
Ay güneşe hürmeten yıldızla barışacak

Hacer Esma Yüksel

Atıf

Yazık oldu Mecnun'un sevda istidatına
Kara kuru Leyla'yı peri yapan göz nerde
Boranların hükmünde dalgalanan yüreği
Süt liman sahillere döndürecek söz nerde

Ve belki de bu yüzden kuşlar karar ediyor
Zamane ademinin tepesinde taç gibi
Ve belki de o yüzden modern zamanlarda aşk
En kalitelisinden ala pamuk ipliği

Hacer Esma Yüksel

Bağlantı

Beni sana bağlayan
Bir köprü bir merdiven
Köprüyü bombaladım
Şimdi hedef merdiven

Hacer Esma Yüksel

Bahar

Hayallere kapılmış çıplak yüzen avlular
Seherin bahçesinde çiğler sıraya girmiş
Taze toprak kokusu ambere karışırken
Renkler güzelliğini ebemkuşağı bilmiş

Hacer Esma Yüksel

Baht

Canımın içine dokunan bir el
Bir ılık meltemin serini gibi
İçten bir sedanın mahmurluğunda
Hiç selam almamış,vermemiş gibi

Bir koyu yel alır aydınlıkları
Semanın bahtına gölgeler düşer
Ahenkler deruna akın ederken
Ham olan safiyet erdemle pişer

Hacer Esma Yüksel

Bakış Açısı

Hayat sahanlığına pencereler aralanır
Dışarı kimi bir el kimi bir baş uzanır
Üçü beşi bakarken oradan gökyüzüne
Birçokları hayatı sahanlık diye tanır

Hacer Esma Yüksel

Bakma

Sen sustuğuma bakma
Depremlerimin dili yok ki
Anlaşılmaz bir halde
Söyleyecekleri öyle çok ki...

Hacer Esma Yüksel

Balıklara

Parlak balık tezgahları sıralıca uzanmış
Bilmem içindekiler acep nasıl bir halde
O donuk gözlerinde kilitli ifadeler
Kime mesaj gönderir,kime nasıl neler der
Şevkat göster onlara verme acı ve keder
Tabağımızdan önce mekan olan en son yer

(2004)

Hacer Esma Yüksel

Bekledim

Bekledim
Sarılar yeşile dönerken
Gece semayı öperken bekledim
Umudun bebeği ölene
Çile sevdayı gömene dek bekledim
Bendeki sen yitene
Gözümün feri bitene dek bekledim
Sen gelmedin
Sen hayaldin,çileydin
Sen eceldin
Hayali geçtim
Çileyi seçtim
Eceli içtim
Bekledim...

Hacer Esma Yüksel

Belki

Yenik düşer zamana kelebeğin kanadı
Belki beklediğinden çabuk gelecek ölüm
Cemre bile düşmeden tazeliği anladı
Varoluşu yokluğa belki de büyük zulüm

Hacer Esma Yüksel