Umutların önümde yürür

Umudum gözyaşımı kucakladığında
Dünler arkamdan ağlıyorsa
Gözümden bir damla yaş düşer denize
Alt kirpiklerimi yalarcasına.
Deniz, hissetmese bile
damlamın derdini
hissetmese bile
düştüğü yeri..

Yüklerim umutlarımı
bir kısrağın sırtına.
Diyar diyar koştururum
ordan oraya.
Yılların köşebaşlarında
düşmanlar birer birer çıksa da
üzerlerinden atlarım
kısrağımla dörtnala....

Sırtıma yüklerim umutlarımı
bir hamal gibi.
Ben durdukça durur
ben yürüdükçe yürür.
Kaybetmek istemiyorsam eğer ki,
Ben gölgesi olurum
umutlarım önümde yürür...

Umuttu onun adı...

Kilitlenmiş gözleri buz gibiydi elleri
Omuza alınınca kar gibiydi kefeni

Umuttu onun adı yarına az kalmıştı
Davasının uğruna canı çıkarılmıştı

Sağa sola sordular anasını buldular
Sahip çıkan olunca tabutunu koydular

Umuttu onun adı yay misali kaşları
Yerinden bir kalkınca tay gibiydi adımı

Anasının feryadı yıktı dağları taşı
Evladın acısıyla aktı gözünün yaşı

Umuttu onun adı güneşine az vardı
Zapdetmek zor olsa da içinde umut vardı

Söğütlerin yanında yatırdılar toprağa
Umudun yollarında dostları çıktı yola

Unutamazsın...

Beni unutmak kolay değil, yıllar bir bir geçse de
Hatıralarım bırakmaz ki, sen hiç istemesen de
Vebalim peşini bırakmaz diyarlara gitsen de
Sen bir beni unutamazsın, başkasını sevsen de

Sevdamı kazıyamazsın, istesen de o kalbinden
Maziler peşini bırakmaz, koşarlar hep gölgenden
Unutmak o kadar kolay mı, silemezsin içinden
Silemezsin atamazsın sen bu aşkı yüreğinden

Senin peşin sıra gelirim, ben kabusun olurum
Kaçma kurtulamazsın benden, gece düşün olurum
Nereye baksan ben çıkarım, senin aynan olurum
Yüzünü yıkamak için su, baktığın göz olurum

Unutma ha! ..

İnsanların satıldığı
Kahrolası şu dünyada
Mevlana'yı, Pir Sultan'ı
Unutma ha, öğren yavrum

Dürüstlüğün, iyiliğin
Kaybolduğu bu ortamda
Bilmediğin cahaletin
Düşmanındır, unutma ha

Dürütlüğü gül yapıp da
Yağmur gibi gökyüzünden
Gülerek dök başımıza
Unutma ha güzel yavrum

Güneş gibi gökyüzüne
Aydınlığı getirecek
Senin gibi ezgilere
Gebeyiz biz unutma ha

Halkımızın yüreğinde
Kalemlerin dillerinde
Sazımın şu tellerinde
Tezene ol, unutma ha

Unutmadım unutamam...

Zor günümde kucak açan
Bir sevdalım bir de anam
Bizi vuran kahpe düşman
Unutmadım unutamam

Bizi bizden alanları
Üç kuruşa satanları
Emekleri çalanları
Unutmadım unutamam

Ozanları yakanları
İnsanlıktan çıkanları
Dini alet yapanları
Unutmadım unutamam

Yoksulluğuna çaresiz
Ondan bundan daha temiz
İnsan gördüm elbisesiz
Unutmadım unutamam

Yusuf Ziya görür gözün
Kurda kuşa değer sözün
Allahsıza yetmez gücün
Unutmadım unutamam

Usta...

Umuda yolculuk
nereye kadar be usta
Git git bu yollar bitmiyor ki
Gökyüzünü kulaçlamak,
Denizi adımlamak gibi
Kör bir yarasa misali
Gözleri bağlı gidiyoruz yarınlara.
Sen bunları aşmışsın be usta...
Dününe mazi,
yarınına kimbilir diyorsun
Umudun bittiği yerde,
Başka umutlara yürüyorsun...

Uyan adamım

Tut ki; Soluduğun nefesi çaldılar
Alın, sizin olsun mu diyeceksin.
Sübyan yaşta, gelin oldun diye
Kocamış bir katıra, nal niyetine çakacaklar
Töredir diye boyun mu eğeceksin...

Tut ki; Eline bir silah tutturacaklar
Namustur, kandır diyecekler.
Kendini düşmanlığa köle mi edeceksin.
Uyan adamım uyan kör uykulardan
Cehalettir seni senden çalan.

De ki; Bize bu katı kuralları koyan
kimlerdir yarınları karartan.
Kimlerdir saman altında öküz arayan.
Yaşasalardı, araçların inadına
eşekle mi gezeceklerdi.
Yıkanmak için hamamın zıttına
mil dolu dereye mi gireceklerdi.
Torunu yaşındaki nalına
karım mı diyeceklerdi.
Yaş kemale dayandığında
gencecik çiçekleri
nasıl gizleyeceklerdi...

Uyan adamım uyan
çocuk doğurmak varken
düşman doğurmak neyine.
Dost katmak varken yüreğine
kısır kalmak niye.
Uyan adamım uyan,
boşa geçiyor zaman...

Uyan ülkem insanı

Bir özgürlük türküsü / Sızdı camdan dışarı
Uyan diyordu rüzgar / Uyan ülkem insanı
Baharları görmeden / Görme kara kışları
Uyan diyordu dağlar / Uyan ülkem insanı

Zincirler vurulurken / bizim kollarımıza
İşkence taşır paslı / kapkara halkaları
Köpekler takılmışken / sokakta ardımıza
Omuz omuza dayan / Dayan ülkem insanı

Bir özgürlük türküsü / Akar Kızılırmakta
Seninle gülüp ağlar / Şu Çeltik tarlaları
Diren der dizeleri / Umut var her şafakta
Emeklerin senindir / Uyan ülkem insanı

Bizi bize kırdıran / oyundur planları
Dinlerken masalları/ Uyan ülkem insanı
Kitlenen umutları / Zincirlenen yarını
Açıp da kırmak için / Uyan ülkem insanı

Senin silahın yürek / Mermilerin dürüstlük
As omzuna mavzeri / Çıkart artık kafanı
Diren namussuza / parçala bölük pörçük
Haykırmak zamanıdır / Uyan ülkem insanı

Uyu bebeğim uyu

Zalimlerin belalı mermileri sıkılır
Haklı insanlar ölür ağıtları yakılır
Aradığımız haklar biz doğarken çalınır
Uyu bebeğim uyu, güzel günler yakındır

Terimizi dökeriz emekçi katındayız
Hakkımızı isteriz, hak arayan yoldayız
Ezenleri sevmeyiz, ezilen saftayız
Uyu bebeğim uyu, biz hak'kın yolundayız

Acıların içinde yaşamaya alıştık
Sazların eşliğinde türkülerde yaşadık
Umudumuzu gökteki yağmura bağladık
Uyu bebeğim uyu, rahmete şartlandık

Yusuf Ziyam, çiçekte tohumlara benzedik
Aydınlığın nuruyla beynimizi besledik
Yarınlarımız için hep sizleri bekledik
Uyu bebeğim uyu, umudu köreltmedik

Üç-beş kadeh atınca...

Üç-beş kadeh atınca
bir de yalpalamaya başlarsam
Dede Efendi'de bile zeybek oynarım
anlamasam da,
nara atarım her mızraba...
Kaldırımda hangi taşı gözüme kestirsem
gittiğin her gün için kafana basarım
aslında hiç basamasamda
sokaklar dar gelir küçücük dünyama...

Biz iki diktatörüz seninle
sen, yüreğimi eştikçe
ben asi olurum avarece.
Döktüğün her yaprağı peşinden toplasam
bırak kesemin dolduğunu
yollara saçarım
yaprak dediğin o yılları.
Her zerresinde benim olduğum
damarlarında, dertlere meydan okuduğum
o yaprakları yol tutarım içki masama...

Üç-beş kadeh atınca
karıştırırsam anyayla konyayı
ekmeği şaraba batırıp da yerim
sen diye, gözümden döktüğümü içerim.

Siz bana ayyaş deseniz de
ben, ayyaşlığı sevdalara eş bilirim
adımlarıma emredemeyip yalpalasam da
bu kör umuda yürümeyi ben isterim...