Bu ne hiddet

Kaşların çatık niye?
Gözlerin ateş kusuyor.
Suratın asık niye?
Niye bakışların dağlar deliyor?
Bu hiddet niye?

Bastığın yerlerde,
Taşlar uçuşur ayaklarından
Dağlar eğilir önünde
Ağaçlar selam verir.
Değirmen taşını,
Kaldıracağını zannediyorsun.

Bakışların,
Bir hançer kadar soğuk,
Kibirin dağlar kadar büyük.
At dostum,
Yüreğindeki kini,nefreti,
Alçak gönüllü ol, sevecen,
Hoş görülü ol, incitme kimseyi
Yaşayalım, barış içinde,KARDEŞÇE.

22.06.2005

(‘ŞİİR HARMANI’ından)

Mazlum Zengin

Bugün bayram

Bu gün bayram çocuklar
Sarılın, öpün birbirinizi
Kenetleyin ellerinizi çocuklar
Bu gün sevmenin tam vakti.

Bu gün bayram çocuklar
Varsa, yeni giysileriniz giyinin
Birbirinizi sevin çocuklar
Yüreklere, akmanın tam vakti.

Bu gün bayram çocuklar
Bizim yanlışlarımızı yapmayın
Oluk oluk kan akıtmayın çocuklar
Hoşgörüyle, bakmanın tam vakti.

Bu gün bayram çocuklar
Gösteriş için kurban kesip
Kavurma, ızgara yapmayın çocuklar
Fakire, düşküne yardımın tam vakti.

Bu gün bayram çocuklar
Siz bizim yanlışlarımızı görüp,
Dil, din, mezhep ayrımı, asla çocuklar
Kardeş kardeş yaşamanın tam vakti.

Bu gün bayram çocuklar
Tüm oyuncak silahlarınızı kırın
Şiddet ekranlarını karartın çocuklar
İnsanlığın yaralarını sarmanın tam vakti.

Bu gün bayram çocuklar
Büyüklere sevgiyi, saygıyı öğretin
Tüm dünyada, el ele tutuşun çocuklar
İnsanlığa, sahip çıkmanın tam vakti.

Bu gün bayram B Ü Y Ü K L E R
Çocuklarınızın sözünden çıkmayın
Sokakları, kırmızıya boyamayın büyükler
Mazlum’a ezilene yardımın tam vakti.

www.mazlumzengin.com

(Herkese hayırlı bayramlar diliyorum)

Mazlum Zengin

Buğday tanesi

Bekle beni buğday tanesi,
Bulutlardayım ağır, ingin.
İneceğim yanına, doyuracağım seni,
Toprağa kök salacaksın,yeşereceksin.

Boy vereceksin güneşin yardımıyla,
Başak olacaksın,
Rüzgâr savuracak seni,toprağa sıkı sarıl.
Ve başını dik tut güneşe doğru.

Ben yağmur damlasıyım
Doyuracağım seni,ıslatacağım toprağı.
Rüzgâr esecek deli deli.
Başağın sararacak, olgunlaşacak.

Binlerce tohum vereceksin.
Bir ekilip bin biçileceksin.
Ve başını kaldırıp yukarı,
Doğacak güneşe koşacaksın,özlemle.

02.04.2002

(‘ŞİİR HARMANI’ından)

Mazlum Zengin

Buluşacak gibi

Koyunların tuza seğirttiği gibi,
Koşar, üstüne üstüne zalimin.
Ellerinde pankartlar, dövizler,
Fabrikalar boşalmış bir sel gibi.

Gecekondu mahalleleri suskun,
Fırtınadan önceki gibi,
Kulakları sağır edercesine bir haykırış,
Kol kola ilerliyorlar halay çeker gibi.

Okullar, üniversiteler sancılı,
Her an patlayacak bir bomba gibi,
Bir insan,bir öğrenci seli oldu ortalık.
Gecekondu, fabrika, üniversite buluşacak gibi.

27.05.2005

(‘ŞİİR HARMANI’ından

Mazlum Zengin

Bulutlarda şiir yazmak

Bembeyaz bulutlar karşıladı bizi
İstanbul’un keşmekeşinden sonra
Ak kanatlı martılar uğurladı bizi
Ormanlardaki ağaçların,
el sallamasını görüyorum.
Ağaçsız topraklar,
Erozyondan boyunları bükük ve üzgün
Bulutlar bembeyaz, pamuk dağları gibi
Bazıları yağmura gebe
Bırakmışlar kendilerini rüzgârın kanatlarına
Özgürlüklerinin tadını çıkarıyorlar
Bilmezdim bulutlardan bu kadar etkileneceğimi
Bu kadar yüzleri güleç görmemiştim
Bilmezdim bir bulutun camları tıktıklayacağını
İmrendim rüzgârın kanatlarına,
Pamuk dağlarını omuzlarında taşıyan.
Hoşçakalın,
Hoşçakalın güzel ak bulutlar hoşçakalın
Bir dahaki sefere görüşmek üzere
Yağmur tohumları attım her birinize tek tek
Büyütün onları bütün gücünüzle severek
Ve bekliyor sizi çatlayan toprak
Ve bekliyor sizi bahçeler bağlar
Yangındaki ormanlar
Ve toprağın damarları akarsularımız
Hoşçakalın bulut dağları hoşçakalın

28.09.2006

Mazlum Zengin

Burası yangın yeri

Yangın yeri burası annem,
Yürek yangını yürek
Sen hep bana,derdin görüş günlerinde
“yüreğim yanıyor”diye.
Bilmezdim yürek yangınını ben annem,
Ten yangınını,koğuş yangınını,cezaevi yangınını
Barikatı aşamayınca,
Yüreğimizi geçemeyince,
Yaktılar annem yaktılar.

Metris,Bayrampaşa,Çanakkale’de
Kömür işçileri ve
Galeride gibiyiz annem,
Her yer kapkara kapkaranlık
Ülkemin aydınlık günleri nerde annem.
Yaktılar yaktılar bizi
Yüreğimizi bedenimizi
Bilesin,bilesin ki,
Düşmedim son nefesime kadar
Ayakta yandım duvara yaslanarak
Son gücümle,
Sana mektup yazarak.

Yalnız ben değil annem
Tüm arkadaşlar düşmedik düşüremediler
Onurlu mücadelemizde,
Belki yaktılar bedenlerimizi ama,
Onurumuzu ve kimliğimizi asla yakamadılar.
Üzülme annem üzülme hep umutlu ol
Bir şafak vakti,
Kapıda bulacağın çiçek olacağım
Nergis ve papatya kokuları ile
Yüreğine dolacağım.

05.09.2005

(‘ŞİİR HARMANI’ından)

Mazlum Zengin

Can dostum

Fidan boylum can dostum,
Seninle dağları aşalım var mısın?
Kalın duvarları, tel örgüleri aşalım, beraberce.
Beraber yürüyelim, omuz omuza var mısın?

Can dostum Kızıl derede Şarkışla’da olalım
Beraber yağlayalım mavzerlerimizi,
Beraber sürelim namluya mermilerimizi,
Aynı anda çekelim tetiklerimizi var mısın?

Can dostum, yoldaşım, arkadaşım,
Metriste, Çanakkale’de aynı anda her yerde,
Beraber direnişte, ölüm oruçlarında,
Kaldıralım, daha yukarı bayrağımızı var mısın?

Nurhak’ a çıkalım,can dostum,seninle
Güneşin doğuşunu seyredelim, beraberce
Bir boy ateş yakalım,hiç sönmeyecek bir ateş,
Etrafında halay, zılgıt çekelim var mısın?

Beraber çıkalım darağacındaki sehpaya,
Sen Deniz’in yerine, ben Yusuf’un.
İşi cellada bırakmayalım,can dostum,
Beraber takalım ipi boynumuza var mısın?

Bizi öldü sansınlar, can dostum,
Hemen işe koyulalım, kök salalım toprağa,
Milyonlarca filiz verelim,dal olalım,
Tekrar mavzer alalım elimize var mısın?


02.08.1983

(‘ŞİİR HARMANI’ından)

Mazlum Zengin

Çağladı güzel

Asfalt yoldan saptı cılgaya geldi
Elleri koynunda ağladı güzel
Gözlerinden akan yağmurdu seldi
Yürek yangınında çağladı güzel

Yürek yarasına tabip ne gerek
Çaresi sendedir ağlar bu yürek
İki adım çukur kaz kazma kürek
Bakışların beni dağladı güzel

Kış idim bahara çevirdin beni
Kara kâbuslardan devirdin beni
Yabanda meraydım çevirdin beni
Yeşil bahçelere bağladı güzel

Şiirlerim sana hep sana olsun
Sevdam rüzgar ile kalbine dolsun
Gülmezsen yüzüme gül benzin solsun
Paslanan yüreğim yağladı güzel

Yolun sonu dedim başına geldim
Deli sevdam ile baharda seldim
Kafamı taşlara vuran bir yeldim
Mazlum’u ölüden sağladı güzel

08.07.2007

Mazlum Zengin

Çatlak ellerine

Bizim,
Analarımızın, bacılarımızın,
elleri çatlak-çatlaktır.
Bezik, konken bilmezler
Tarlada, ekinde, otta,
diken doludur elleri,
Bilmezler okşamasını.

Bizim,
Analarımızın, bacılarımızın
elleri toprak, tezek kokar
Parfüm, koku bilmezler
Dağda kevende, tarlada kes,te
kapkaradır kocamandır elleri,
Manikür, pedikür bilmezler.

Bizim
Analarımızın, bacılarımızın,
elleri eziktir yaradır
İnşaatta çalışırlar
Sıva yaparlar metrelerce.
Bilmezler sinemayı, tiyatroyu, konseri,
Evdeki transistörlü radyodur eğlenceleri.

Bizim,
Analarımızın, bacılarımızın,
elleri yumuk yumuktur.
Bilmezler kremi, bakımı
Bakraç-bakraç sitil –sitil,
süt sağarlar gece gündüz
Öbek-öbek ot doğrarlar şafakta.

Bizim,
Analarımız, bacılarımız
türlü-türlü şampuan kullanmazlar
Kil toprak koyarlar saçlarına
Onun için, Anadolu kadını
toprak kokar, tezek kokar
Öperim tezek-toprak kokan ellerinden.

07.10.1985

Mazlum Zengin

Çelik

Suyu;
Çelik suyu,
İradesi,çelik,
Gözleri,
Çakmaktaşı çarpışması,
Kılıç kınında
Kin, nefret yok.

Bir lokma ekmeği,
Bir sevdalı yüreği,
Yüreğindeki, acıyı bölüşür,
Yarin yanağından gayri.

Sözü,
Bir ustura keskinliği,
Gözü,
Dostu, düşmanı ayıran,
Sabah, tan atanda,
Su verende toprağa,
Eğleşmek gerek,
Toprakla güreşmek gerek.

20.06.2005

(‘ŞİİR HARMANI’ından)

Mazlum Zengin