Çocuklar Ölmesin

Bazen ıskalıyoruz zamanı
çocuk bahçesinde
kutlamalıyız mayıs ayını

düşümün karşısına

bir sunak çiziyorum

aklımdan geçen

secdeye varmak amma

ölü çocuklar geliyor aklıma

bebeler için bir adak

diliyorum.

yeni bir gelin gibi

süslüyorum gün ışığını

kıyısında yüzgörümlüğü gece

düşüyor amansız ölüm

çığırtkan kuşlar

yırtıyor seslerini

her yeni ölenle

gömülüyorum

zamanı bırakıyorum

emanet, çocuk bahçelerine

körpe kız heyecanı içinde

turfanda meyveler deriyorum

pembe yüzlerini seçiyorum bir / bir

ve damıtıyorum çocukça masumiyeti

unutkan kadınların ve erkeklerin ellerine

çocuklar ölmesin diye...

Güzin Eye Dündar

Çocukluğumu Ver Zaman

Çocukluğumu ver zaman

masum yüzümü ellerimi

korkulu gözlerimi

gülen ve bir anda ağlayan

ışıkları yüzüme dökülen

dimdik genç çınar

evin şenliği

içimde bahar

ana kucağı

büyülü erguvan

kızkardeşim nar

tüm kesişmeler

sevince doğar

çocukluğumu ver zaman

masum yüzümü

ellerimi

korkulu gözlerimi

gülen ve bir anda ağlayan

Güzin Eye Dündar

Çocuksu kız

Bir kız vardı

birzamanlartatlı sert

bir kız... delidolu

o çok sevilen

ve unutulmayan

oyunlar oynadık

çocukça

öpücükler çaldık

yıldızlardan

çocuksu kız, tatlı kız

bizi çocuk yaşta çıldırtan

çocuklu kız, tatlı kız

o çok sevilen ve unutulmayan...

Güzin Eye Dündar

Çöle Düştü Yüreğim

Kapımı araladım,

gelen sahibimdi

tenimde kaldı gözyaşı

geceye uzadı ışıklarım


uzakların çağrısını

aldı ve gitti

çöle düştü yüreğim

......ötelerde kaldım

çoğaldı yokluğu

dilimde alıngan adı gidenin

ne diller dokundu

suskunluğuma

kaç iklim sardı tutkulu

gizli bahçelere ektim umudu

İlgisiz mekanlara taşıdım gözlerini

dilsiz duvarlar yıkıldı

yokluğuna taşındı

içimde ki masum çocuk

yaşamak isterdi

sisli sabahlarında

sensizlik sardı tenimi

bensiz yürüyorum

bir dilim kaldı sevda

ne söylediğini bilmiyor hasret

soluk alamıyorum

tükendi kokusu teninin

bunun için döküldüm

sisli sabahlara

sınırlar çizildi

içlenmeler sardı İzmir i

yüzümdeki serinlik rüzgar değil

karanlığın değdi

hedefsiz başlangıçsız yollara düştüm

sislerin içinde ki senden

ışığa kavuşacaktım

kızgın ateşine tan yerinin

istersen dokunacaktım

bir günlük kelebek olmak yeterdi yanında

körfez gibi karıştı renklerim

dudakların değse tuzuma durulacaktım.

Güzin Eye Dündar

Çöz Akıl Düğümlerini

Yüreğin

şaha kalkmış gidiyor

çöz akıl düğümlerini

çöz de yol alsın

ellerin arasından

uçup gidiyor zaman

bırakta bir anı

bir öykü kalsın....

Güzin Eye Dündar

Çöz Tanrısal Dilini Bulutlarla

Yaprakları okşayan
rüzgara fısıldadım
çöz Tanrısal dilini
..............................bulutlara
fısılda gizemini atlasın
tek armağanı doğaya
nasıl ihanet etti insan
titresin yürekler
......................tepeden tırnağa
zamansız kadere
döndü kuraklık
yandı toprak
haykırdı orman
.................çok az kaldı hasata
yanık yüzler ölgün bakışlar
unutuldu denize koşan ırmaklar
çekildi küskün kaynağa
................. yanmakta toprak
yakıcı soluk dönüştü yokluğa
yaşanmış o laneti anlat
çok bilinen ve unutulan
çöz Tanrısal dilini doruklarda...

Güzin Eye Dündar

Da.....sın

Buram buram

sevda kokan

şiirlerdesin şimdi

bu kez kollarını özlediğim

o büyük kenttesin

her esişinde

büyülü kokular eker

rüzgarları mutluluk taşır

sen simdi asla erişemiyeceğim

mutlu kenttesin

İstanbuldasın

Güzin Eye Dündar

Dağ

Sen yeşil başlı

hüzünlü dağ

gün ışıklarıyla çiçeklen

yağmuru karşıla


güler yüzünle

kaçan renklerine

tutun güneşin

rüzgarla seslen

gecenin ışıklarını getir

yıldızlar eski dost gibidir

seninle güzeldir uzaklar

baharı şenlendir.

Güzin Eye Dündar

Dap-Dar

Senin ışık kentlerin

düşlerin ve ellerin

mutluluk kokar

benim kırgın yüreğim

boyutsuz sevgilere

dap- dar

Güzin Eye Dündar

Davet

Ey! ... bizi

altında saklayan güller

sıcak toprak, sakin gökyüzü

ölümsüzlüğe yeşeren yaprak

gözlerim seyirci

gözlerim ıslak

alıngan kimsesizlik

dar geldi bedenime

eylül ışıklarında yüzün

buram buram sevda tütüyor

şimdi gizli bahçede

kimbilir kaç mevsim gittik

kaç değişim yaşadık mutlu / esrik

yaban güllerinde kaldı tenin kokusu

her solukta kaybetme korkusu

yokluğa davet

ölümüne dirilik

ete, kemiğe büründü

HASRET.

Güzin Eye Dündar