|
Ölümün Ucunda
Az daha gidiyorduk... Kuzey Doğu Akdenizin Binsekizyüzlü rakımlarına tırmandığımızda, Kar yolları kesmişti Bir biz vardık bir de dağlar Alabildiğine kar Kayıyorduk Kayıyorduk...Kayıyorduk... Ölümün Ucu görünmüştü sanki. Işte aklıma O an, ilk sen düşmüştün. Sesin düşmüştü... Sesindeki hüzün buğulanan. Tipilenen kar Ve sisler arasında, Senin gözlerin geldi aklıma: Bir an,baktım: Yaşıyoruz! .. Ve karla,gözlerinle,sesinle... Yaşıyorduk hep beraber. ... Arkamızda bırakırken karı Önümüzde pırıl pırıl bir güneş Uzaklarda Çukurova Dağların tepesinden Ve çok daha uzaklarda ışıklar içinde masmavi bir göl Üstünde yüzüyorduk sanki gökyüzünün ... Serin bir ilkbahar sabahı Aklımda gülümseyen ''Benim' Diyen sesin. Senin sesindi; Bize 'Yaşama Merhaba ' dedirten... ... Suskun,utangaç Ve benden 'Kopan', Yaramaz. ' Bebeğim' Derken '-Hayır. Ölme sakın.' Diyen sesindi bana, Son seslenişin... Ali Arslan |
Ölümünün Ardından Yıllar Geçti
Bu gün Harun’u (*) kaybettik! .. Kanserdi. Paslı tel örgülerden miras. Bir kolsuz Gitti... Gencecikti Diğerlerinden farksız. Karanlığın perdesini araladığımız Günlerde Işıktı! .. Sönmedi! .. Sene Ağustos Bin dokuz yüz yetmiş beş ti... (*) Harun Karadeniz. İnşaat Y. Mühendisi (İTÜ) Ali Arslan |
Öyle Bir Sevmek
Fedakarlığın Bir uzun sevda yolculuğu Bir soluk alış Kadın yüzüne dökülen İnsan yüzün Vazgeçilmezlik hudutlarındayız Nöbetimiz bu seninle Rağmen sevişiyoruz .. Birbirimize geçen ey hayat Yüz yıl önce olsaydık Ya da yüz yıl sonra Bu kez bilerek Öyle bir sevmek Dünyanın bütün sevişmelerine inat Aklın ve duyguların oynaştığı Bir dans Gül kadifesinde hışırdar Çiğdem sütünde Beyazlık Bir masumiyetin tülünde Gelinlik Kırmızı bir çizgi Düşler içinde kıpırdar Yeniden alevlenirdi hayat .. Dünyanın bütün sevişmeleri Açılın Biz geldik. Ali Arslan |
Özet
Sen şimdi Ve artık içimdeki hakikat. Cesaret; Asıl şimdi, Sana, ' Seni Seviyorum ' diyebilmek ise, Evet. Bu da bir hakikat. Ali Arslan |
Özlem
Başını Dalından öne sarkıtan Bir gül’den, Damla damla Dökülen, Kar çiçeğimin bembeyaz yapraklarının Damarlarına, Kan damlaları yayılır Nedendir? Bu gece vaktinde neden? Üzerime üzerime gelir, Bu dağlar. Daracık aralığından bakarken gökyüzüne, Dans eden bu yıldızlar mıdır beni avutan? Düşünüyorum Ne işim var şimdi benim bu dağlarda? Gecesi çok serin bu mevsim buranın Üşüyor kollarım. Aşağıda düğüm düğüm Birbirine eklenerek şelaleler halinde, Apak kayalardan yuvarlanarak Birbirini ağlatarak yürüyen bir mahzun su, Keşiş, Ay ışığıyla yıkanarak Seyrediyor devamlı ovaya doğru. Kül renginde akıyor şimdi Balçık kokusunu sarmış bedenine Karnından sancılı akar bu aylarda su. Ağlıyor bu gece O da, Benim gibi yanarak geçmişine. Andırın'ın dağlarında; Meşe ağaçlarının Geceye, Ay’dan yansıyarak düşen gölgelerinde. Ağlarım. Şimdi çok uzaklardadır kim bilir? Özlemimi kendi içine Bir su duruluğunda saklayan, Sevgilinin gözyaşlarından Düşüveren hüznüne, Ağlar, Yanar durur şimdi benim yüreğim. Ali Arslan |
Özlemi Var
.................................... /Canım Arkadaşıma/ Her yüzün farklı bir bahar Sende sevda çiçeklerinin kokuları var. Bir çocuk gözleri masumiyetiyle dolar taşar Kanarlar. Üşürler yapraksız kış dallarında yoksul Ürkek bir serçenin gözlerinde ağlarlar. Dönüp dururlar, Karanlığın izini süren gölgeleri sessizliğinde *******in. Sen aynamızdan düşünce Yokluğunla başlar böyle bizde kırılmalar. Her yüzün farklı bir bahar Bizde şimdi her baharının ayrı bir özlemi var Ali Arslan |
Özleminle yudumladığım
Ben seni kokladım Sarıldım *******in ıssızlığında tenine Tuna 'nın; Bu koku basbayağı senin kokundu. Ve gözler yeşil ağlıyordu sahiden senin gözlerindi, Damla damla ben vardım bir yerlerinde bu anın. Geller Tepesi'nden Peşte'ye her bakışımda Ay ışığında yıkanan bir tarih düşerken aşağılara, Neden içimde bir karanlık birikir? .. Neden çok üşürüm sensizken böyle Eylül *******inde? .. Şarabını özleminle yudumladığım saatlerinde Ben bu eskiyen Şehrin. (Budapeşte 4 Eylül 2005) Ali Arslan |
Özlüyorum
Seni neden ben gözlerinin içinden çekip alıverdim Ve gözlerimin içine seni her zerrenle beraber sokuverdim ki? Neden gülücüklerin bana hoş geliyor da her seslenişinle Beni benden…..alıyorsun? Bana güzel gelişin …senin içsel duruşunda mı? Yumuşak dokunuşundaki seslenişinde mi gizlisin? Bedenine sinmiş koku mudur seni çeken bana Sevişmelerini bundan mıdır hep özlüyorum…..anlatılmaz Akıyorsun farkında mısın..? Bir şeyler bırakarak geride …..yanıyorsun. Bana dolanışını yaşıyorum….anlıyor musun? Göz bebeklerin beni anıyorlar hissettim şimdi….bilmiyor musun? Çaresizlikler dökülmüş üzerimize……yaramıyor muyuz? ....yakıyorlar. Seni sevdim ya ben….çoğalan bunlar mıdır? Bir başka dökülüyor…bir bakıyorsun aşk diyoruz….aldanıyor muyuz? Kokun yıllardır sinmiş bana sanki bir kekre vişne oluyor…..seviyoruz ikimiz de bunu.. Bir bakıyorum kollarımın arasındasın da…….birden uçuveriyorsun Sonra birden kalakalıyorsun…..sen orda mahzun……..üzülüyorum. Biliyorsun değil mi? Seni öylesine çok……özlüyorum. Ali Arslan |
Özüm
Benim şiirlerimden dökülenler, Geçmişimden süzülen hiç saklamadığım, Damla damla gözyaşlarımdır. Aşk bende, Evrensel her güzelliğe adanan, İçsel bir armonideki sarmaş dolaştır. Her Bahar bir farklı Bahardır bende; Her Baharda başka bir Yıldız açar içimde. Her Yıldıza şavkım vurduğunda, Kendinleyim sanırsa aldanır. Ne ondayım ne bunda, Ben Güneş'i sıcaklığında, ışığında, Gül'ü varsa renginde,kokusunda, Dallarında aşk için toplarım. Damlayan her şeydeyim. Benim şiirlerime serpiştirdiğim imgelerimde, Anlamı öznelleşen sözcük oyunlarına asla gerek yoktur. Beni kendinde bulan herkese aşikârım. Hangi çiçek beni kendi için'im sanırsa aldanır. Ben kâh o çiçekte kâh bu çiçekteyim. Yüreğindeki aşkla tutuşan her şeyin derdindeyim aslında. Ali Arslan |
Papatya
Aşkın arasında bir mesafe olmalı Sıfır mesafe Mesela. O mesafeden bakabilmek Sabırlı bir bekleyiş Ve umutla. Biz seninle sıfırlandığımızda da Bil ki sevgili; Aşk, Şimdi yüreğimizde olan aynı Yapraklarla, Kutsal Apak Bir papatya. |
Paradoks
Bir şarkı çalınır Bir şeyler gelir geçer ağırdan Suzinak makamında, Dökülür durur geçmişten Bu dağlara, Bir zamanlar sırtımızda parkalar, Ayağımızda bol bağcıklı postallarımız Bir nefes kalan sigaramızın ucunda tüten dumanıyla, Bakardık çok uzaklardan. Şimdi bu dağlarda Biz varız. Sırtımızda mavi tulumlarımız Başımızı ak baretlerimizle siper etmişiz Güneş’e Ağzımızda aynı türkü Bakarak çok uzaklara Bu dağlardan. Alevler sarmalasın Işıksız vadilerimiz, Aydınlıklarla kaplansın istiyorduk. Az kaldı Çevrimine Suyun. Işıklar, Nerdeyse parladı parlayacak! Sol döşümüzün altında aynı yaranın sancısı Değişmeyen, Aynı sevdadan dökülen coşkularını, Karıştırır durur birbirine. Düşünsen bir, Hangisi hangisinden Çıkacak aslında? Eğer ışıklar parıldayacaksa Geriye kalan, Bir yanılgı mıdır? Bu paradoksun, Çözülmesi zor Zamana meydan okuyan çıkrığında. Ali Arslan |
Pencerenin Önünde Bir Kız
Pencerenin önünde bir kız Oturmuş ağlıyor Yağmurla birlikte Her damlamasında camın iki yüzüne Beride geçmişi Öte yanda geleceği ağlıyor Serinliğin ve sıcaklığın duyusu aksederken Sanki buğulanan camda bir ömür ağlıyor... Pencerenin önünde bir kız Oturmuş ağlıyor... Yüreğini açamadı Ne kadar da ısrarlıydım Daha fazlasına kıyamadım Siyah iri gözleri vardı Omzuna dökülen siyah saçlarıyla Bence ne kadar da güzeldi Söyleyemedim Dudaklarından aldığım aşk tadından Islanmıştı gözlerim Hala ağlıyordu ben terkederken Camın önüne oturmuş. Pencerenin önünde oturmuş bu kız Yağmuru mu seviyordu Ağlamasını mı? Bilmiyorum Bildiğim tek şey: Onu o an Ne kadar da çok sevmiştim Söyleseydi belki İçindeki acı sevince döner miydi? Hiç bir şey Söyleyemedi. Pencerenin önündeki kız Bilmiyorum hala ağlıyor mu Her yağmur yağdığında Sanmıyorum hatırlasın beni Konuşmalarımız giden yağmur damlalarıyla yıkanmıştır kimbilir Sadece camda kaldı yazılanlar Kalınlaşan buğular şimdi onları Çoktan Anlamıyla tüketip Silmiştir tüm sözcükleri. Ne zaman bir kız görsem pencerenin önüne oturmuş Yağmur yağarken. Aklıma gelir İçimde bir hıçkırık birikir Söyleyemediklerim Söyleyemedikleri... Unutur giderim az sonra..... Bir daha yağdığında yağmur Ben pencerede başka Ağlayan bir kız arayana değin... Ali Arslan |
Pervin
Gök yüzüne her gece baktığımda Bir yıldız demetidirler çifter çifter gelirler Sarılan sarmaşıklar gibidirler, Pırıl pırıl bir gerdanlığı andırırlar. Onlar ki uzayın rakkaseleridir Oynaşır dururlar birbirleriyle. Güneşin saldığı her ışıkla süzülerek, Kendi tülleriyle kanatlanan bu yedi gelin. *******imin kör yalnızlığında, Devamlı yanarlar dururlar gök kubbemde. Bir muamma olurlar hep bana, Ay ‘ın küresine pervanedirler karışık, Ay ‘a dolaşık, Bir muhteşem Pervin! .. Ali Arslan |
Rayiha
Bende berrak Bir damla Çiy Demlenir. Erken gelen bir Baharın, Taze süt kokularıyla her sabah. Çimlenir içim kımıl kımıl. İçim Bir ben, Bir bakarsın sen Olur. Yeşerir yemyeşil Gittikçe ortasından beyazlaşan çizgilerim Boy verir sarılırlar usul usul, Boynu bükük her bir nazenin dalından, Derinlerine düşer bir tohum Köklenir yayılır püskül püskül, Büyür Büyür içinde kocaman tomurcuk Olur. Can suyuyla kabaran uçlarından Meyvesini, Dişlerken şehvetini bir bedenin; Dudaklarımda kavurgan Alev alev, Kızıl bir sevdanın yangını Amansızca tutuşur. İşte sevgili, Senden bana bu ateşin armağan, Hiç tükenmeden, Seni doyasıya koklayacağım bir rayihan Olur. Ali Arslan |
Renklerine Dokunamadığım Sen
Dudaklarıma usulca yanaş, Yavaş yavaş soy çıplaklığını. Kumsalda kimse bulmasın izlerimizi Yaladığında deniz bizi, Çekilirken geri geri, Çözül zülüflerinden, Süzül, Tülün inceliğinde. Ay düştüğünde karanlığa ve sonsuzluğun aralığında yürüyen geceye Ver, Kasıklarının arasında gülen karanfilinden sıcaklığını. Dalgaların içinde bir çırpıntı. Bilincim soluyor yapraklarında. Tarihi tutamıyorum ve sen an diyorsun buna. Yavaş yavaş olmuyor ölüm, Birden bire. Çektiğin yerlerde kalamıyor, Kayıyorum ben. Bir var bir yoksun. Attığın o bir adımla, Aralık bırakılan kapılarda renklerine dokunamadığım sen Ali Arslan |
Sakın Beni Düşürme
Sessizliğinin içine Müptelâsı olan bir mahkum gibiyim Sakın düşürme Her bir zerresinde gözyaşlarının Ben akarım Toprağına tutunan Her yeşilliğinde dallarının bir çiy damlasıyım Üşürüm Sakın düşürme Seninle çağlayan bir baharla O aşk Ne kadar kalsa bile geçmişte Ve ne kadar solsa da Yakana ilişmiş bir nazlı çiçek gibiyim Sakın düşürme Sakın beni düşürme! .. Ali Arslan |
Saklansak Mı? ..
Akıl yutkundu Taş yontan heykeltıraşlar gibi ömrü Yontan sularda. Bekleyen zaman Neyi alkışlardı Kimdi soluk alan her cümlesinde şiirin? .. Sen yıkan! .. Sen yont! .. Sen dökül kelimelere! .. Ömür sürüklüyor bizi bak istenilmeyen mecralara Hangi deniz, Hangi nehir, Ağız ağıza öpüşür gibi alıp verecekler birbirlerine Adı kavuşmak olan Bir hasretin dalgalarında? .. Şimdi bir şafak türküsüdür Çalınsın varsın. Aklın yontulan Yontuldukça yıkanan, Piramitlerinde şekillensin desek mi yaşam? .. Zirvede kalandan Bize bırakılan Bir öpüş, Bir gül Ve bir yudum su Kalsın. Damlasın içimize; Yutkunsak Yutkunsak Bir damlasına kansak Su olsak.. Hep Kaybolsak… Kaybolsak/Saklansak Koynunda şiirin Aşkla ağlaşsak Saklansak Mı? .. Ali Arslan |
Saklı
Fıkır fıkır bir aşk bu Kokusu Bir kahve fincanında köpüklenen Cümlelerin içinde Kelimelerin birbirine Her örülmesinde Bir farklı Farklı bir aşk bu Bir dudağın Bir dudağa Her yeniden buluşmasında renklenen Saklı Saklı bir aşk bu Çok uzağında bir yüreği Yakınına Dokunan bir yürek gibi alan *******in ıssızlığında birbirine sürüklenen Ali Arslan |
Savrun
Kışın bahara dönüşen yüzünde Ay karlarla, Karlarla kalkar düşer iner. Savrulur Savrun, Dik yamaçlarından akan sularla Oyuklarına kayaların, Saklanır. Maviye çalan mor renginde, Gülümseyen nehir çiçekleriyle Akar gider kendi yüreğiyle. Uykuya hasret yatağına, Ağlar cümle bedenini dolayarak. Ay karlarla üşür, Karlarla kalkar düşer iner. Savruna yaşlı bir çamdan kopan, Çürümüş kökler karışır gider. Kösepınarında hüzün neden *******i hep böyle dibe çöker? Kışın bahara dönüşen yüzünde Savrun karlarla, Karlarla kalkar düşer iner Akar gider bir hayat Çukurovaya. Ali Arslan |
Sel
Düşersem birbirine geçen halkalarına gözbebeğinin, Aşk kırılırsa parça parça olursa içim; Ben o taze baharınla yeniden sürgün veririm, Her seferinde kendime. Fışkıran her bir pırıltısında buğulanırsa şayet gözlerin, Sen bir su olursun Yeşeren her dalın ucunda damla damla dökülürsün içime. Farklı her bir yüzüne bakarken, Kalbim ne kadar da kırılgan bugün. Neden hüznün beni kahrederken her seferinde kendime Senin o başka başka yüzlerin düşer içime? .. Ne çok yüzün kaldı şimdi! .. Hayaller bile soluyor zamanla bak: Yaprak dökümü mü? .. Bir küçük esintiyle düşer altına için için tutuşan bir çınarın; Kavrulan kabuklarını saklar, /gün gelir/ gün gelir de Neler anlatır kalanlara sevgili. Senin yüzün gül ve aşk Seninle gülecekti hani? ../gülşeninde/ Şimdi ne taze bir bahar/ ne de yaşlı bir çınar /ağlamaklı düşer bu akşam / Yağmura yüklü gökyüzü içi kanar Düşer bir bir... /Anlaşılmak ne zor/ Sarılamamanın korkusu sardı her yanımızı Bu gün hangi bir yüzündü senin sahi küsen bana? .. Hangi yüzünün mahkumudur bedenim? .. Kemale ermek için yüz yıl mı beklemek gerek? /gerekse/ Yüz yıl senin her bir yüzünde ölmek /varsın olsun/ Sen çal yine de.. Sana acımak mı? .. /sevmek varken/ Seni bin yüzünle de olsa /sevmek/ Bence budur işte. İnce tellerindir senin neden çizmeden acıtır? .. Her kayışında bedenimden geçen bu yayı kemanının. /ruhumuza kıyarken/ Bu akşam bir yürek duruyor önünde /kanamalı/ Geldin… Kanattın… Yavaş yavaş darmadağın ettin /bıraktın tarumar/ Sen ey taşkını olan gönlümün Sel. Ali Arslan |
Sen
Göz bebeklerindi önce...büyüyen......ve içime korkusuzca dökülen Taze bir rüzgâr oldun kış içinde, bende bir bahar gibi çiçeklenen, Yaprak yaprak her yanıma yeşil dallarım oldun......nasıl da sarıldın. Aşk bir sendeydi bir bendeydi, içimize saklanan bir şeylerdeydi. Sana her bir gelişimle,.....bana karmakarışık olan o sen miydin? .. *******ime kapandığında,.kaçışın kendinden mi benden miydi? Düşlerimden...düşlerine ben sen mi oldum masal masal dökülen. Şimdi ne haller............ne haller oldu.....öyle darmadağınıksın sen, Ali Arslan |
Sen Kendini Saklıyorsun
Sen kendini saklıyorsun; kırık çizgileri gibi sanki, Sularla kucaklaşan Sere serpe söğüt dallarının. Bir inip bir çıkan Ve her kayboluşunda özlemi, Her gelişiyle sevinci, Yüreklerimize fısıldayarak sokan. Bizler birer kör ebe; Gözlerimiz bağlandığından beri sana. Saklambacımız sen; Çocuk ruhun, pervasızca bizimle oynaşan. Saklıyorsun sen kendini; Kırık çizgilerinde, Acılarına dudak bükerek, Geçmişinin; Ki seni, asıl sen yapan. Sen kendini saklıyorsun Hala Aşk bahçelerimizde, Sevişmelerimize hasret, bir çiçek gibi! .. Ali Arslan |
Sen Olsaydın Gül Bağım Sen Olsaydın
Buralarda bak başladı yağmurlar; Bildiğin o Nisan yağmurları işte. Şimdi İstanbul gümüş *******inde Ay’ın altında bir başka zamanda beyhude yıkanır. Sen olsaydın, Sen olsaydın gül bağım sen olsaydın! .. Bir Kasım sonuydu galiba gelişin ve bir zemheri sabahıydı terk ettiğin Bahar’ın daha ilk tomurcuklarına bile bırakmadın Kalamadın. Bir mevsimlik miydin ki sen? .. Buralarda yağmurlar incecikten başlar; Birden bire bilek gibi başlar dökülmeye bu dağlara. Vadilerinde Savrun’ un bir nehir olup taşar sanki kalbim, Parçalanmış cam kırıklarıyla kim bilir bu bahar, Hangi deryalara koşar koşar. Sen olsaydın, Sen olsaydın gül bağım sen olsaydın! .. İstanbul’da Büyükdere Caddesinde, Çok katlı bir binanın kim bilir hangi katında bir kadın, Çok uzaklara bakar. Çok uzaklarda tek mevsimlik o aşkı mı hâla arar? .. Gümüş *******inde İstanbul’un, Boğaz köprüsünde, Her akşam iş dönüşü hep gözleri Güney’e dalar dalar. Sen olsaydın, Sen olsaydın gül bağım sen olsaydın! .. Buralarda yağmurlar yine başladı gül bağım; Bildiğin işte, O bildiğin Nisan yağmurları; İncecikten içime sensizliğin sızısı olur akar akar. Sen olsaydın, Sen olsaydın gül bağım sen olsaydın! .. Bir adam, Bir kadına bir İstanbul’a, Bir de Nisan yağmurlarına aklı şaşar bakar bakar. Ağlar kendi kadife yapraklarına kapanan kırmızı bir gül, Bin kez ağlar; Şimdi artık ölü olan o gümüş sırlarındaki beyaz papatyalarına. Sen olsaydın, Sen olsaydın gül bağım sen olsaydın! .. . Kimbilir ne farklı bir bahar olacaktı bu bahar! .. Ali Arslan |
Seni Ben İşte Böylesine Sevdim.
Düşüncelerime yüklendin önce kesin, kararlı gerçeğinle, Altı çizili yazılara saklanırdı düşündüklerin. Damlardı bir gül, Bin yaprağında her biri bir başka kırmızı. Sonra yüreğim çarpmaya başlardı kızıl bir alev renginde Şaşkın kalakalırdım Ve asıl olan sevinçli huzurundu Bayrak bayrak dalgalanırdı avuçlarında, Deniz renginde sen bir güzel maviliklere boyanırdın. Sensizliğim, Sessizliğimde soluyor şimdi bak tükeniyorum artık Kan kelebeklerin içimde kanatlanırken bir bir. Sen ki ey bütün aşkları sanki bir anda sende yaşadığım, Seni ben işte böylesine sevdim. Ali Arslan |
| Forum saati GMT +3 olarak ayarlanmıştır. Şu an saat: 09:38 PM |
Yazılım: vBulletin® - Sürüm: 3.8.11 Copyright ©2000 - 2026, vBulletin Solutions, Inc.