Gitti

Gençliğimde, o delilik çağımda,
Bir güzel görmüştüm gönül bağımda,
Taht kurup oturdu aşk otağımda,
Aldı gençliğimi süpürüp gitti.

Aşkından del'oldum kendimden geçtim,
İlk aşk şarabını elinden içtim,
Azgın akan aşkın selinden geçtim,
Takatım koymadı bitirip gitti.

Gülen gözlerine gülenay dedim,
Mah yüzlü sevdiğim sana ay dedim,
Mutluluğa doğru, günler say dedim,
Çaldı günlerimi götürüp gitti...

İNCE geçen günler geri gelir mi?
Solmuş goncalarda koku olur mu?
Yalandır bu dünya sana kalır mı?
Güzeli kar gibi eritip gitti...

Gittikten Sonra

Bin defa hacca gitsen ne olacak,
Gönül kabesini yıktıktan sonra,
İltifat görecek hacı olacak,
Mekke, Medineye gittikten sonra.

Gönül kabesini tavaf etsene,
Yaşın kemalini bulduktan sonra,
Gönül tarlasına tohum eksene,
Tohumu toprağı bulduktan sonra.

Keramet olsaydı taşta, toprakta,
Beden çürümezdi öldükten sonra,
Bir vefa olsaydı varlıkta, tahtta,
Gidenler gelirdi öldükten sonra.

Varlık denizinde yüzgeç olsan da ,
Bir dalga batırıp, gömdükten sonra,
Allah'ın arslanı Ali olsan da,
Zalim hançer kalbi deldikten sonra.

Taht ile tacıyla Süleyman olsan,
Ayaksız bir ata bindikten sonra,
İnce'm Azraile bir ferman sunsan,
Şu nefsin atından indikten sonra.

Gurbet 1

Gurbet rûhumda poyraz gibi esdiydi bir gün,
Hazân, türküler söylüyordu; yerlerde yaprak...
Sînemde iniltili hâlâ o hicranlı dün,
Gönlüm, hafakanlarıyla dalgalanan bayrak...

Daldım eski günlerdeki derin melâlime,
Kandan bir lücceydi âdeta gördüğüm yerler.
Ürperdim; bir kere daha acıdım hâlime,
Geçince birer birer hayâlimden o günler...

Gerçi yine bir gurbet hüznü var sînelerde,
Poyraz biraz serince okşuyor çiçekleri;
Perde perde neş’enin çağladığı her yerde,
Bir gamlı melodi susturuyor böcekleri.

Ama, o hep kasvetle esip gelen hicranlar,
Artık göçedip gittiler bir başka diyara...
Asırlardan beri gerçeği saran dumanlar,
Birer birer eriyip yol verdiler bahara...

Şimdi dertli sînemin o eski huysuzluğu,
Yalnızlık *******imde vefâlı arkadaş...
Ve çöllerdekine denk gönlümün susuzluğu;
"Az ağrı, âsân ölüm " ve îmân ola yoldaş..!

Güllerim Var

Derde derman arıyorum,
Her gelene soruyorum.
İsteyene veriyorum,
Tezgahımda mallarım var.

Talip olan gelsin alsın,
Almayan saçını yolsun.
Yaşlar aksın da zor silsin,
Silecek mendillerim var.

Dost uğruna verelim can,
Hakka olabilsek kurban?
Her varlara rehber Kur'an,
Kuran olmuş dillerim var.

Arşa doğru uzar gider,
Bilmeyenler yolu nider?
Haberi yok ki derbeder,
Mirac olmuş yollarım var.

Saki doldur ver içelim,
İçip de dosta geçelim.
Yeter artık biz seçelim,
Seçilecek güllerim var.

Haydi İNCE koşalım mı?
Karlı dağlar aşalım mı?
Seller gibi coşalım mı?
Coşacak bülbüllerim var.

Gülüm

Kadehlerde yudum yudum
Seni içiyorum gülüm
Kalmasa da hiç umudum
Seni seçiyorum gülüm

Koklamaya kıyamadım
Sevgine hiç doyamadım
Kaç yıl geçti sayamadım
Seni seviyorum gülüm

Arayıp sormasan bile
Uğraşlarım hep nafile
Sen yaşa tek güle güle
Seni istiyorum gülüm

Yıllar oldu neredesin
Bilmem şimdi kiminlesin
Bilmiyorum ne haldesin
Seni kokluyorum gülüm

İnce közde yanıyorum
Seni benim sanıyorum
Hep kendimi sınıyorum
Seni bekliyorum gülüm

Gümüş Tenli Dünya

Gördümdü o gümüş tenli dünyâyı,
Kapı kapı hakîkatı ararken;
Ve onun ötesindeki manâyı,
Buldum bulanlarla bir sabah erken...

Artık gözlerimde tüllenen eşyâ,
Tıpkı bir kitaptı ışıktan, renkten;
Bu bildiğim arz, o göz kırpan semâ,
Bir güzel endâmla karşımda yekten;

Nergis gibi o mahmûr bakışıyla,
Gönlüme sihirli kemendler saldı...
Durup durup gamzeler çakışıyla,
Geçtim kendimden, rûhum kala kaldı...

Her nağmede büyüleyen bir sadâ,
Kulaklara çarpan, Cennet şarkısı;
Nağmelerinde füsünkâr bir edâ,
Ruhlara ninni kevser çağıltısı...

Sevdâyla yatar, sevdâyla kalkarlar,
Bu iklimde hayata uyananlar...
Yüzlerinde sönmeyen ışık pâr pâr,
Anlar bunu ancak aşkla yananlar.

Nağmeler salarlar gelip geçerken,
Zümrüt hülyâların altın sesinden;
Şevk ü târâbla coşarlar ve derken,
İlhâm soluklarlar Hak nefesinden...

Kendilerini Cennette sanırlar,
Haz duyarlar ebedler kadar derin;
Binlerce yıl ve binlerce asırlar...
Bu tâli’li bendeleri kaderin..!

Tenezzühe çıktıkları her yerde,
Tıpkı Itrî gibi bestekârlardan;
Mûsikîler dinlerler perde perde,
Zevkine doyulmayan baharlardan...

Günahkarım

Günahkarım aman yarab,
Affet beni affet beni,
Deli gönlüm olmuş harab,
Affet yarab, affet beni.

Cümle günahlar bendedir,
Affetmek yalnız sendedir,
Akan yaşlar didemdedir,
Affet yarab, affet beni.

Sevgi verdin sevemedim,
Kulluk için evemedim,
Can evime giremedim,
Afet yarab, affet beni.

Aşkına düştüm ağlarım,
Boş gelip geçti çağlarım,
İNCE çoktur hatalarım,
Affet yarab, affet beni.

Güneş Doğacak

Ey mâyesi nurla yoğrulmuş millet!
Hele dişini sık az daha sabret!
Aman, sönmesin sînendeki himmet!
Son durağın "Devlet-i ebed müddet..."

Hiç durma yürü ki, yollarda gözler!
Durmuş şehid baban yolunu gözler
Geril, koş! Seni bekliyor pürüzler
Gel artık sevinsin kederli yüzler...!

Belli, da’vâ büyük yollar da uzun;
Ne gam! Yolcusu olmuşsun Sonsuz’un.
Kutlu Rehber bu yolda kılavuzun...
Lafı mı olur artık, karın-buzun...!

Nasıl olsa bir gün güneş doğacak;
Çevreye yeniden nurlar yağacak;
Dağ-dere, ova-oba bucak bucak,
Işık gelip karanlığı boğacak...

Güzel

Girdim güller bahçesine gezmeye
Gülü yar elinden koklamak güzel
Aşkın badesini bir bir ezmeye
Demi pir elinden beklemek güzel

Güller bir bir açmış nazlı yar gibi
Kokular reyhalar saçmış ter gibi
Dağın yücesine düşmüş kar gibi
Karı har elinden saklamak güzel

Çiğdem çiçek lale sümbül salınır
Has behçe içinde her gül bulunur
Sanma para ile bu gül alınır
Dili yar gönlünden yoklamak güzel

Yarin bahçesinde bin bir koku var
Dikenleri batar türlü fakı var
Bülbülün bitmeyen bir fırkati var
Vuslat zar elinden aklamak güzel

İNCE bir çizgidir geçenler bilir
Bin bir gül içinden seçenler bilir
Ayrılık gömleğin biçenler bilir
Gidip yar elinden toplamak güzel

Güzeli Severim

Yozgat, Yozgat, Yozgat
Yoruldum Yozgat..
Yeşil dağlarına,
Vuruldum Yozgat...

Bayrak, bayrak, bayrak
Ay yıldız bayrak..
Şerefim, namusum
Vatanım bayrak...

Allah, Allah, Allah
Yaradan Allah...
Alemi noktada
Bir eden Allah

İnce, İnce, İnce
Sıratdan ince..
Güzeli severim,
İnceden ince..