|
Mahmut Cantekin
Acı Coğrafya
Balıkların gözyaşıdır deniz, Kardeş karnında yem… Dağların öfkesidir rüzgâr, Özgürlüğüne vurulmaz gem… Sevginin filizidir ağaç, Dallarında yeşil cem… Hüznün yoğunlaşmasıdır bulut, Toprağın bağrında nem… Sevdanın tutsağıdır gönül, Aşk çiçeğinden dem… Güvercin kanadıdır umut, Oktur sırtında kem… Uçurum kıyısıdır efkâr, Karanlık kuyudur hem… Acıların coğrafyasında doğum, Ömür boğum boğum elem… Mahmut Cantekin |
Aç Gönlünün Surunu
Gönül sarayımda Acem halısı, Gel kurul üstüne candır nefesin… Sinem sevda tahtı sevgi yalısı, Güz gülüm bir tanem budur adresin… Senden aldı gözüm bütün nurunu, Aç baharım bana gönlün surunu, Gül bahçende attım sevda turunu, Dermandır derdime o tatlı sesin… Kadife gülümsün tacım, ecemsin, Güneşli günümsün Aylı gecemsin, Gül yüzlü mısrada gülen hecemsin, Mutluluk soframdır gönül kafesin… Mercan gözün izi umut filizi, Onura edelim aşkla biz bizi, Sevginin bağrında sevdanın gizi, Gönlüm gülün olur bitmez hevesin… Cantekin der; sensin tatlı meltemim, Gönülden gönüle sevgi istemim, Görmediğim gün yâr başlar matemim, Böyle yüce olsun aşkı herkesin… Mahmut Cantekin |
Açık Cezaevi Lice
Açık cezaevi bu ilçe, Sokağı yorgun, Toprağı yorgun, Yorgun bağ bahçe… Açık cezaevi bu ilçe, Havası durgun, Suyu durgun, Durgun karanlık gece… Açık cezaevi bu ilçe… Mehmet vurgun, Memo vurgun, Vurgun yaralı Hatice… Açık cezaevi bu ilçe… Suçsuzu sürgün, Çulsuzu sürgün, Sürgün canlar hasret kelepçe… Açık cezaevi bu ilçe… Nefret azgın, Gaflet azgın, Azgın Saddam’lar sanki Halep’çe… Açık cezaevi bu ilçe… Yüreğimde yangın, Gözlerimde yangın, Yangın yeri bu Lice… LİCE 1993 Mahmut Cantekin |
Adalet Mülk Temel
Bir bayan yazardır Adalet, Yaşar İstanbul şehrinde… Mülk Kâhta’nın bir köyü, Ker**** evleri sararmış yokluktan… Karadeniz’de horon teper Temel… Daha hızlıdır balıktan… Adalet sanki hayalet, Kaldırımda güpegündüz, Araba çarpar kendisine… Kara bulutlar yutmuş ışığı, Direksiyonda cehalet, Darbedir yürek sesine… Mülk’ün toprak damı, Barındırır keder gamı… Çağın ayağında pranga, El atılmamış yokluk... Saf güzel insanlar, Hak etmiyor bu dramı… Herkes ayrı anlatır Temel’i, İnsanca yaşamaktır emeli… Mesken tutmuş gurbeti, Sanki Fadime’dir tek hasreti… Maviye boyasa da düşünü, Hırçın dalgalar yumruklar döşünü… Etimi kanatır dişim, Değişmeyen değişim… Bir gün gülümser Adalet, Baharı yaşar Mülk, Muradına erer Temel, Biter güneşe hasret… Mahmut Cantekin |
Adam Değilsin
Döşediğim iyi niyet taşları, Sundun bana cehennemin nârını… Döndü sele iki gözün yaşları, Kör kör baktın ilâh ettin kârını… Kaç fatiha okudun sen vefaya? Kurban ettin onurunu sefaya, Yürek hazır her hançere cefaya, Yitik benlik git arabul arını… Uzattığım dost elini dişledin, Kucak açtım gül bağrımı şişledin, Sen kendine yakışanı işledin, Sat kendini başa taç yap varını… Adam olmak bence esas mesele, Kalbin katran yüzün olmuş kösele, El – etek öp her domuzu kesele, Ruhun köle yarat kendi çarını… Cantekin der; insanlıktır talebim, Sevgi ile yoğrulmuştur edebim, Saflığımdır derdim – çilem sebebim, Bin kez düşün seç dostunu yârını… Mahmut Cantekin |
Adam Olmadan
Yaşım on dört yıl 1966 Bir öğle vakti, Beynimde şafak attı… Bu gün yıl 1996, Dile kolay koca otuz yıl, Ömür sevdalanmış hümanizme… Gönül aklın kucağına yattı, Sevmenin güzelliğini tattı… Halk aç perişan, Eğleniyor yüzlerce uşak… Balondan şeref şan, Ellerinde her kavşak… Nice fidan kondu yokluk rayına, Gözyaşlarını lokmasına kattı… Bu beden kendi payına, Düşen nice acılar tattı… Katran yürekli kişilikler, Viski rakı şişelerinde, Azıyorlar köşelerinde… Halka kin nefret kusuyorlar, Desteksiz ahkâm kesiyorlar… Bu beyin bu yürek, Sapmadı otuz yıl doğru bildiğinden, İnsanlık uğruna izledi aynı hattı… Yedi demir kapılı zindan, Yürekleri halkın acılarına… Zengin oluyor haramzadeler, Adam olmadan... Ar hayâ paspas işportada vicdan, Yalanlara talan kattı, Hortumlayıp halkını sattı… Mahmut Cantekin |
Aday
Hani alkışlayan, el – kol sallayan, Yağlı kemikleri zevkle yollayan, Üç oy çıktı, hani seni oylayan, Pirinç gelir sandın, oldun bulgurdan… Mahmut Cantekin |
Adı Eylül
Durmadan dönüyor Dünya, Dönüyor akrep, yelkovan… Milyarlarca insan, O kadardan da fazla sorun, Almış canlıyı cenderesine… Yüreklerde acı, hüzün, Yaşları eksilmiyor birçok gözün… Ayaz yemiş umutlar, Birçok bedende… Gölge olmuş kara bulutlar, Can gelende, gidende… Sonradan öğrendim adı Eylül’dü. Dünya güzeli bir kız, Sarılmıştı annesine… Parkta, bir köşede, Çökmüştü bir ağacın altına… Eylül, Kaldırdı Dünya güzeli kızı, Yüzünü dayadı yüzüne… Çığ düşmüştü sözüne, Baban öldü Gizem! Bıraktı gitti bizi… Ev yok! Para yok! Kimsemiz yok! Bu koca kentte yalnızım, Çaresizim Gizem! Çaresizim kızım! Ağlıyordu Eylül, Hüngür hüngür ağlıyordu, Dünya güzeli küçük kız… Dünya onlardan habersiz, Onlar benden, gözyaşlarımdan, Yanan yüreğimden habersiz, Ağlıyordum sessiz sessiz… Mahmut Cantekin |
Adıyaman
Figan eder Mahmut gurbet ellerde, Uyan Adıyaman duy Adıyaman… Sevdam türküm gezer bütün dillerde, Uyan Adıyaman duy Adıyaman… Kanımla sulandı güzel toprağın, Canımla kardeşti ovanla dağın, Hani havan suyun nerede bağın? Uyan Adıyaman duy Adıyaman… Körler yüreğimin gördü narını, Sağır bile duydu ahu zarını, Unutma toprağım evlatlarını, Uyan Adıyaman duy Adıyaman… Baykuşlar mı kondu toprak taşına? Kargalar mı daldı ekmek aşına? Söyle neler geldi senin başına? Uyan Adıyaman duy Adıyaman… Cantekin der; dinle benim sesimi, Gurbette tüketme son nefesimi, Canım seni ister bil hevesimi, Uyan Adıyaman duy Adıyaman… Mahmut Cantekin |
Adıyaman İçinde
Adıyaman Sokağı, Parke taşlar döşeli… Soldu gülün yaprağı, Ben bu derde düşeli… Adıyaman toz duman, Yokluk düşmüş bir liman, Arar gönlüm bir derman, Ben bu derde düşeli… Adıyaman dağ düzdür, Alev düşmüş gündüzdür, Garip gönlüm öksüzdür, Ben bu derde düşeli… Adıyaman bir güldür, Ayaz yemiş melüldür, Dört mevsimim eylüldür, Ben bu derde düşeli… Adıyaman çiçektir, Tüm tarihe mercektir, Yara kanar gerçektir, Ben bu derde düşeli… … Mahmut Cantekin |
Adıyaman Mahpushanesi
İçinde sevdiğim yiğit yatıyor, Yıkıl Adıyaman mahpushanesi… Dertli dertli nice yürek atıyor, Yıkıl Adıyaman mahpushanesi… Yüksek duvarlarla dört yan örülmüş, Diri diri nice garip gömülmüş, Anam burada yatmak aman ölümmüş, Yıkıl Adıyaman mahpushanesi… Kapılar demirli, duvarlar taşlı, Yıl, ay, gün sayıyor genciyle, yaşlı, Ana, baba, çocuk hep gözü yaşlı, Yıkıl Adıyaman mahpushanesi… Görüş günü camdan geçmiyor sesler, Yarınlara kaldı bütün hevesler, Hasret hasret kokar bütün nefesler, Yıkıl Adıyaman mahpushanesi… Cantekin yatıyor efkâr içinde, Özgürlük türküsü akar içinde, Simsiyah saçları tam kar içinde, Yıkıl Adıyaman mahpushanesi… Mahmut Cantekin |
Ağıt
Adım Nazif Demirezen, Kara bulut başta gezen, Bu dünyada beni üzen, Ölüyorum gün görmeden… Şu Mersin’de bir garibim, Derman bulmaz bir tabibim! Ölüm yazmış bak kâtibim Ölüyorum gün görmeden… Doğdum Kâhta denen yerde, Genç yaşımda düştüm derde, Oğlum Yusuf şimdi nerde? Ölüyorum gün görmeden… Ağlar anam ağlar bacım, Günden güne arttı sancım, Eşi dostu yakar acım, Ölüyorum gün görmeden… Bensiz kaldı yavrum eşim, Ak kefende bak naaşım, Yaz Cantekin yaz kardeşim, Ölüyorum gün görmeden… Mahmut Cantekin |
Ağıt Yakma
Yüreğine göm acımı, Ağıt yakma cesedime… Çağır gelsin dört bacımı, Ağıt yakma cesedime… Yanmış beden kopmuş başım, Yirmisinde yoktu yaşım, Olmaz olsun mezar taşım, Ağıt yakma cesedime… Söyle annem saç yolmasın, Yüreklere dert dolmasın, Ela gözlü yâr solmasın, Ağıt yakma cesedime… Canım babam yaş dökmesin, Bir köşede diz çökmesin, Tabutumda mıh sökmesin, Ağıt yakma cesedime… Cantekin der; ağla ovam, Bu kadarmış suyum havam, Kardeş sana teslim yuvam, Ağıt yakma cesedime… Mahmut Cantekin |
Ağla Gönül
Bitmez senin hiç efkârın, Ağla gönül ağla gönül… Sılan nerde hani yârin? Ağla gönül ağla gönül… Felek sardı dört bir yanın, Sıkıntısı bitmez canın… Tadı yoktur fani hanın, Ağla gönül ağla gönül… Sen yayasın sevdan atlı, Evin yok el villa yatlı… Ölüm sana daha tatlı, Ağla gönül ağla gönül… Yaşam kolay gelir dile, Her bir günün anın çile… Erir dağ taş olsa bile, Ağla gönül ağla gönül… Cantekin der; özümsün sen, Yâr biberim tuzumsun sen, Ciğerimde közümsün sen, Ağla gönül ağla gönül… Mahmut Cantekin |
Ağlama Yavrum
Bu fani Dünya’da bitti nasibim, Ölüyorum yavrum sakın ağlama… Yine azdı yaram sarmaz tabibim, Ölüyorum yavrum sakın ağlama… Kesme doktor kesme nazik tenimi, Akıtma yerlere aman kanımı, Azrail alıyor tatlı canımı, Ölüyorum yavrum sakın ağlama… Ağlamasın oğlum yiğit kızlarım, Kara toprak öter açık gözlerim, Karıştı maziye bahar yazlarım, Ölüyorum yavrum sakın ağlama… Gurbet elde ölüm dayandı cana, Elveda zamanı bu yalan hana, Haber gelmez oldu sıladan yana, Ölüyorum yavrum sakın ağlama… Cantekin der; dağdım kara borana, Hesap soramadım kalbim yorana, Selam eşe dosta beni sorana, Ölüyorum yavrum sakın ağlama… 1980 – Afyon Mahmut Cantekin |
Ah
Beyinler, Ah beyinler! Egoya kilitlenmiş, Haramda bitlenmiş, Erdemsiz beyinler… Yürekler, Ah yürekler, Afyon’un mermerine, Karabük’ün demirine, Dönüşen yürekler… Gözler, Ah gözler! Nemrut’un tepesinde binlerce yıl, Bakar görmez tanrıların, Bakışlarına dönüşen gözler… Kulaklar, Ah kulaklar! Arşa yükselen feryatları, Çığlığa dönen imdatları, Duymayan kulaklar… Kararma beynim, Taşlaşma yüreğim! Kör olmayın gözlerim! Sağırlaşmayın ağırlaşmayın, Duyun acıları kulaklarım! Mahmut Cantekin |
Ah Abuzer
Ah! Ah, Abuzer! Sende şans ne gezer… Eskidi ker**** dam, Temelinde vardı keder - gam… Dertler üst üste basık, Omzundaki heybende, Abuzer, Abuzer… Ah! Ah, Abuzer! Suçu arama yabanda, Yokluk, cehalet babanda… Adı Efkâr, yükü efkâr, Surat efkârdan asık… Abuzer, Abuzer… Ah! Ah, Abuzer! Yer yatağında, Yokluk batağında, Hırslanır her akşam, Kör karanlıkta anneni zorlar, Ağzı var dili yok kadını üzer, Tespih tanesi gibi, Durmadan çocuk dizer, Abuzer, Abuzer… Ah! Ah, Abuzer! Üç – beş derken on, Devam ediyor üstü… Suçu aramıyor kendinde, Tutturmuş baban; “Felek bize küstü” Bir gün olsun; Felek hiç güldü mü size Abuzer? Tek bir saniye, Oldu mu babanın dostu? Abuzer, Abuzer… Ah! Ah, Abuzer! Çark felekten yana, Cehalet, yokluk düşmüş babana! Bu karanlık ortam, Seni üzer, Silindir gibi ezer… Abuzer, Abuzer… Ah! Ah, Abuzer! Zorluklara inat, Yılma! Diren! Dört elle sarıl yaşama… Tırnaklarınla tek tek, Sök- al güzellikleri… Adım adım, Aşama aşama, Abuzer, Abuzer… Ah! Ah, Abuzer! Sen akıllı ol! Kader değil cehalet! Kırarsın zincirleri inat et! Pes eder topal Salih, Dize gelir kör talih! Bir gün mutlaka, Bize de mutluluk yazar, Mahzun mahzun durma, Yüreğimden vurma, Abuzer, Abuzer… Mahmut Cantekin |
Ah Bu Lice *******i
Ah! Bu Lice *******i, Okyanusta kırık bir gemi, Köz köz dağlar sinemi… Pusuya hazırlıktır gün batımı, Hain karanlık basmadan daha, Özenle kapatırım perdemi… Yalnızlığıma gelir korku oturur, Hasret kudurur! Beni benden alır sevdan, Yaşadığın mekânlarda volta vurdurur… Seni düşünürüm bir tanem, Renk cümbüşü caddelerini… O gül yüzünü, Sevincini hüznünü… Ah! Bu Lice *******inde, Firar eder uyku mecburiyetten, Prangalıdır zaman sabah olmaz… Buralarda çeşit çeşit top düşer, Mermi düşer rüyalarına… Davetsiz gelir bağdaş kurar Azrail, Bekler başucunda sabırsız… Film şeridi olur geçmişin, Geçer gözlerinin önünden, Karıncalı hızlıdır ekran… Sevdan umudun, Can çekişir cenderede zamansız… Ay olur dakikalar, Saatler yıllara bedel… Yay olur sinirler, Geldi gelecek diye ecel… Ah! Bu Lice *******inde, Sigara molası verince namlular, Sen gelirsin gözlerimin önüne… Sahildesin, Tatlı tatlı eser rüzgâr, Dağıtır ipek gibi saçlarını… Başını kaldırmadan yürürsün, Denizin o kendine has kokusunu, Çekersin ciğerlerine… Eski günlerin anısına, Belki de güzelim, Sen de beni düşünürsün… Ah! Bu Lice *******i, Çekilmez çiledir bilesin… Ayrılık zor, Hasret yüreğinde kor… Bir dostun telefonda sesi, Damarlarında kan olur… Başucunda beklettiğin mektuplar, Her okunuşunda, Donmuş bedeninde can olur… Bıkmışsın duygusuz asık suratlı, Çıkarcı insan bozuntularından… Bir tatlı söz bir gülücük, İnanır mısın bin insan olur… Ah! Bu Lice *******i, Yürek yakan ölüm kokan, Yanık birer gazeldir… Tanklar panzerler tüfekler, Oluşturmuşlar orkestrayı, Bestesi özeldir… Yandım anam çığlıkları, Yükselir gökyüzüne… Hayatta kalmak bin ömre bedeldir… Ah! Bu Lice *******i, Kâğıt gibi barakalarda, Yaşayanlar daha iyi bilir seni… Ey sevgilim HUZUR! Kıraç toprakların suya özlemi gibi, Hasretim sana anla beni… Gün be gün köreliyor beyin hücrelerim… Ulu dağın karları düştü saçlarıma. Kalbim daha ne kadar dayanacak? Korkarım bir daha göremem seni! ŞUBAT 1997 Mahmut Cantekin |
Ah Yar Ah
Hayalin gönlüme yetmiyor gayri, Eridim kar gibi haberin var mı? Gönül sevdiğinden olur mu ayrı? Yürek al nar gibi haberin var mı? Mahmut Cantekin |
Aha
Aha! Dedi aha! Az kaldı sabaha… Kurtulacak insanlık, Dedim; Yaş kırk gülmedim daha, Yol uzundur sabaha… Aha! Dedi aha! Az kaldı sabaha… Bitecek karanlık, Dedim; Bu çağda taparsan krala şaha, Derdini anlatırsın benim külaha… Aha! Dedi aha! Az kaldı sabaha… Bitecek yoksulluk, Dedim; Git başımdan! Sokma beni günaha! Aha! Dedi aha! Az kaldı sabaha… Acımayla baktım yüzüne; Dedim; Sürü olma genini atmadan ruhundan, Çok beklersiniz daha… Mahmut Cantekin |
Ahmak
Ah! Mak! İftira sana has, Babandan miras! Ah! Mak! Yalan dolan, Babandan sana kalan… Ah! Mak! Seni rezil dalkavuk, Babandan sana bu buyruk… Ah! Mak! Benim babama bak, Budur aramızdaki fark… Mahmut Cantekin |
Ahu Gözler
Sardı özü sevda közü gel gayrı, Ahu gözde aşk şerbeti tattım yâr… Gördü yüzü gönlün gözü yel gayrı, Dağda – düzde aşka kulaç attım yâr… Aşk bayrağı çektim gönlün burcuna, Adın yazdım direğinin ucuna, Elalemin mermisine, murcuna, Göğsüm siper ben sevdana yattım yâr… Şirin sözler güzel gönlün vergisi, Resimlerin gözlerimin sergisi, Seni yazar bu gönlümün dergisi, Sevdamızı şiirlere kattım yâr… Bam telinde tek nağmesin sazımın, Çiçeğisin baharımın, yazımın, Altın kalpli durağısın nazımın, Sevdan umman ben ummana battım yâr… Cantekin der; yâr yoluna adağım, Sevgi dolu benim gönül bardağım, Senden başka yâr tanımaz çardağım, Sevdim seni, gam – kederi sattım yâr… Mahmut Cantekin |
Akıl Fukarası
Akıl satar şu akıldan fukara, Bilgiç zurna öter durur havalı… Beyin bomboş yürek dersen kapkara, Çalar karga her makamda kavalı… Söz dinlemez laf anlamaz kafası, Bendedir der her bir derdin şifası, Hava atmak bir tek zevki, sefası, Kem sözüyle bozar incir çuvalı… Bu şah dersin takındığı pozundan, Boğulursun pisliğinden, tozundan, Kaç insanın zevzeğinden, yozundan, Hem şehirli, köylü, dağlı, ovalı… Dili uzun geçer kırklık pabucu, Burnu kalkmış geçmiş koca havucu, Hep bana der açar eli – avucu, Kendi hariç herkes ile davalı… Cantekin der; canım sıktı ukala, Ortam uygun ite, kurda, çakala, Düş yakamdan başkasını yakala, Takatim yok ben çekemem mavalı… Mahmut Cantekin |
Akıl Gönül Savaşı
İki ben var bu bedende ben gibi, Sol memenin tam altında birisi… İki can var cenk edende sen gibi, Başta durur odur her dem dirisi… Sol memenin altı magma doludur, Köroğlu’dur gelme, doğma, Bolu’dur… Bazen sevgi bazen boğma yoludur, Hem cini var hem de birçok perisi… Başta duran deney kitap görgüdür, Bazen settir bazen harap örgüdür… Gece-gündüz her an hesap sorgudur, Yanıtını bulur doğru eğrisi… Sol memenin artık bitmiş yavaşı, Tüm gücüyle ilan etmiş savaşı… Yedirecek zehir katmış lavaşı, Haindir yâr lafın önü gerisi… Cantekin’im, nedir bunun doğrusu, Gönül kalkmış çalar vurun borusu… Akıl diyor vardır yârin sorusu, Biraz sabır sevgili bal arısı… Mahmut Cantekin |
Akıl Rehberdir
Sırma saçlım badem gözlüm, Baharıdır gençlik ömrün… Sevda taçlım tatlı sözlüm, Baharıdır gençlik ömrün… Sen bir gülsün hem de gonca, İyi kötü atar kanca, Sevsin seni yâr insanca Baharıdır gençlik ömrün… Ver gönlünü gönlü hasa, Genç yaşında girme yasa, Gözyaşını dökme tasa, Baharıdır gençlik ömrün… Dalma aşka deli deli, Gazel eder üzer belli, Güller sunsun yârin eli, Baharıdır gençlik ömrün… Cantekin der; pişman olma, Dizin dövme saçın yolma, Akıllı ol hemen solma, Baharıdır gençlik ömrün… Mahmut Cantekin |
Akıldan Gönüle
Sarıl gönül halden bilen insana, Ser sofranı içir sevgi şerbeti… Yüreğe bak bakma renge, lisana, Cahil bilmez zehir eder sohbeti… Ayaz vurmuş yazık olmuş hayâya, Bin bereket koşmuş gelmiş riyaya, Yanlış dostlar çarpar seni kayaya, Yüzün gülmez gönül çeker zahmeti… Sevgi ile doldur gönül büfeni, Haram koyma seller alır küfeni, Kefen sardı Karun denen efeni, Ecel vermez mala - mülke kıymeti… Aman gönül sen hor görme garibi, Garip - fakir hepsi bir kalp sahibi, Varsa gücün ol dertlerin tabibi, Kötü görmez iyi görür hürmeti… Cantekin der; benden bana nasihat, Dev aynada kendin görmek kabahat, El sırtında gönül sürme sefahat, Uzun sürmez haram malın rahmeti… Mahmut Cantekin |
Al Gönlünden İçeri
Güvercindir yaralıdır bu yürek, Aç bağrımı çek tabibim hançeri… Bu acıya sevgi gerek aşk gerek, Aç kapıyı al gönlünden içeri… Keser elin bıçak gibi ağrımı, Lale, sümbül, gül doldurur bağrımı, Duysun artık kulakların çağrımı, Aç kolunu sar sevdalı göçeri… Gözlerinden gönlüm alır ilacı, Olur derdin gam - kederin hallacı, Aşk denizi bekler bizden kulacı, Aç limanı barındır bu naçarı… Tatlı dilin şafak olur, gün olur, Biter dertler mazi olur, dün olur, Büyür sevda destan olur, ün olur, Aç defteri ver sevdaya geçeri… Cantekin der; sevda yelim cananım, Alev alev yanar sensiz sol yanım… Özlem zordur gülüm nasıl dayanım? Aç gözünü olma ömrün biçeri… Mahmut Cantekin |
Al Kanlar İçinde Mehmet'im
Kâhta Mezarlığı çekiyor beni, Mehmet’im yatıyor toprak altında… Unutamam onu gömdüğüm anı, Mehmet’im yatıyor toprak altında… Yirmi bir yaşında nazlı fidandın, Kahpe kurşunuyla genç yaşta yandın, Al kanlar içinde düştün uzandın, Mehmet’im yatıyor toprak altında… Pir Sultan olmuştun zulme isyandın, Hızır paşalara hedef insandın, En önde yürüdün sen bir aslandın, Mehmet’im yatıyor toprak altında… Halka adamıştın her bir anını, Siper ettin halka tatlı canını, Satılmış hainler döktü kanını, Mehmet’im yatıyor toprak altında… Cantekin adına marşlar dizildi, Mehmet’im tarihe şehit yazıldı, Kâhta toprağına mezar kazıldı, Mehmet’im yatıyor toprak altında… Mahmut Cantekin |
Al Sende Kalsın
Ne istiyorsun tabanlarımdan? Kes ayaklarımı sende kalsın, Uyur uyanır vurursun… Ellerime zincir neden? Kes ellerimi sende kalsın, Ellerimle şiir yazarsın… Niye bağlıyorsun gözlerimi? Al gözlerimi sende kalsın, Evreni gözümle görürsün… Ne istiyorsun beynimden? Al beynimi sende kalsın, İnsanları düşünürsün… Zorun nedir yüreğimden? Al yüreğim sende kalsın, Saksı yapar sevgi büyütürsün… Hırsın nedir kitaplarımdan? Al kitaplarım sende kalsın, Okur insanlığı öğrenirsin… Mahmut Cantekin |
Al Yüreğimi De Götür Kahtalım
Kara gözlü siyah saçlı inci dişli, Kâhtalı esmer çocuğum… Göz pınarlarımın kaynağı, Ezik yüreğimin baş konuğu. Şimdi dokuz yaşındasın, En ön sırada, Gözlerini dikip gözlerime, Kulaklarını açıp sözlerime, Üç yıldır olduğu gibi, Bu gün yine karşımdasın… Aylardan Eylül gün pazartesiydi. Okulun ilk günü, Sevinç coşku heyecanın, Zirvesiydi insani duyguların… Onlarca annenin tutup ellerinden, Okula getirdiği çocuklardan biriydin. Daha o ilk gün, Duruşunla bakışınla sen ayrıydın… Cümle kelime hece harf, Dolup taşıyordu zarf, Öğrendin okuma yazmayı… Şiirler okudun tatlı sesinle, Fıkra öykü masal anlattın yaşar gibi. Son günlerde çok dalgınsın, Bugün de öylesin hemşerim… Küçücük yüreğinde büyük dertler saklamışsın. Hani hem öğretmendim size hem arkadaş… Bölüştük sırlarımızı çözümde olduk seferber, Ekmeğimizi paylaştık sınıfta üç yıl beraber… Ne oldu sana Kâhtalı esmer çocuğum, Bu yaşta saklıyorsun gözyaşlarını… Uzaktan seyrediyorsun boynu bükük, El ele tutuştuğun arkadaşlarını… Bilirsin Kâhtalı esmer çocuğum, Sizler renk renk güllerisiniz bahçemin… Gözlerinizden okurum iç dünyanızı, Gözleriniz yüreğinizin aynası… Kara gözlü siyah saçlı inci dişli, Kâhtalı esmer çocuğum… Sır vermedin bana bu kez, Ben vardım sırlarına senin… Yaktı yüreğimi sırlarına yolculuğum… Baban işsiz annen hastaymış, Ev kirası kat kat katlanmış… Birikmiş su elektrik faturası, Yokmuş evde ekmek parası. Sabah aç çıkmışsın yola, Beslenme de getirmemişsin okula… Kara gözlü siyah saçlı inci dişli, Kâhtalı esmer çocuğum… Mahallemizden taşınacağınızı söyledi annen, Çözer mi sorunları bu ayrılık. İş bulabilecek mi baban? Kira parası ilaç aş… Söyler misin ne değişecek arkadaş? Gideceksin gözün yaşlı boynun bükük… Giden diğer arkadaşların gibi… Yine bağrıma taş basacağım, Gizleyeceğim senden arkadaşlarından, Akıtacağım içime gözyaşlarımı… Git doğmadan bahtı karartılmışım… Şehirdeki göçebem… Kara gözlü siyah saçlı inci dişli, Kâhtalı esmer çocuğum… Canım hemşerim benim. Al yüreğimi de götür, Avuçla götür gözyaşlarımı… Ağlıyorum gizlemeden bu kez. Götür boynu bükük duruşumu da… El sallarım ardın sıra kalırsa takatim… Kader ettiler bana mum gibi erimeyi… Közde cayır cayır yanasıcalar, Düşünmüyorlar sizi çocuğum, Kâhtalım benim bahtı karalım… Mahmut Cantekin |
Alçalt Alçağı
Sıkma, Boğma gerçeği, Yüreğinin mengenesinde… Tükür yüzüne! Alçalt alçağı! Her keresinde… Dayandı kesti kemiği, Arsızın bıçağı, Susma, yanarsın testeresinde… Titremesin dizinin bağı, Kaçırma kaçağı, Nefesini duysun ensesinde… Sözün kokmasın domuz yağı, Ol kardelen çiçeği, Yaşa gönlümün bahçesinde… Mahmut Cantekin |
Alev
Kirleniyor doğa, Süzülen irin, Deterjanı bulunmadı daha, Benliklerdeki kirin… Hırslar dizginsiz, Acılar fırtına, Gözyaşları sel, Mutluluğun adı var… Gören gözüm, Alev taşır yüreğime, Kar tanesi ömrüm… Mahmut Cantekin |
Alışırsın
Alışırsın alışırsın, Uzun uzun yollar yürümeye, Yeterse ömrün alışırsın… Alışırsın alışırsın, İliğini kemiğini donduran soğuklara, Yeterse ömrün alışırsın… Alışırsın alışırsın, Bıçak gibi mideye saplanan açlığa, Yeterse ömrün alışırsın… Alışırsın alışırsın. Gözlerin açık yatmaya, Yeterse ömrün alışırsın… Alışırsın alışırsın. Lokmanı bölüştüğünün ihanetine, Yeterse ömrün alışırsın… Alışırsın alışırsın Sevdiklerini elinle toprağa vermeye, Yeterse ömrün alışırsın… Alışırsın alışırsın. Onursuzlara inat insan olmaya, Yeterse ömrün alışırsın… Alışırsın alışırsın, Bataklıkta gül olmaya, Yeterse ömrün alışırsın… Mahmut Cantekin |
Alışkanlık
Dostlarını sattı önce, Şımardı para görünce, Anasını ince ince, Çarşı, pazar tanır oldu… Mahmut Cantekin |
Alnıma Yazılmış Adın
Dün düşümde gördüm seni, Dediler ki alın yazın… Sardım öptüm tüm bedeni, Dediler ki alın yazın… Yastık yaptım sana dizim, Açtım gönlüm döktüm gizim, Mavi gökte güneş bizim, Dediler ki alın yazın… Kır çiçeği doldu çimen, Kuşlar geldi öttü hemen, Aşk bağına döndü dümen, Dediler ki alın yazın… Gül yüzünde güller açtı, Dert tükendi hüzün kaçtı, Sevda başta altın taçtı, Dediler ki alın yazın… Cantekin der; attım nida, Aklım aldı tatlı eda, Nazlı yârim canım feda, Dediler ki alın yazın… Mahmut Cantekin |
Aman Lice
Bilmecesin bir bilmece, Aman Lice canım Lice. Gündüz oldu bize gece, Aman Lice canım Lice. Kimden geldi böyle ferman, Lice oldu duman duman, Boynum bükük halim yaman, Aman Lice canım Lice. Yandı evim yandı barkım, Kamyon kamyon gitti halkım, Göçmen kuştan yoktur farkım, Aman Lice canım Lice. Yanık yanık kokan sensin, Boynu bükük bakan sensin, Şu gönlümü yakan sensin, Aman Lice canım Lice. Cantekin der; dinsin yaşlar, Geri dönsün göçmen kuşlar, Gülsün yüzler kalksın başlar, Aman Lice canım Lice. EKİM 1993 Mahmut Cantekin |
Aman Muhtar Gel Bize Bak
Sobamız var odun yoktur, Aman muhtar gel bize bak… Odan sıcak karnın toktur, Aman muhtar gel bize bak… Hele gel de bir bize bak… Aman gel de bir bize bak… El buz oldu burun havuç, Öğrencide kalmadı güç, Anlatırım anlamaz hiç, Aman muhtar gel bize bak… Hele gel de bir bize bak… Aman gel de bir bize bak… Pencerenin kırık camı, Su sızdırır okul damı, Soğuk etti buz adamı, Aman muhtar gel bize bak… Hele gel de bir bize bak… Aman gel de bir bize bak… Mahmut Cantekin |
Amerikalı
Akan kanlar insan kanı, Kova kova için beyler... Servet yapın giden canı, Havalarda uçun beyler… Saltanatlar beden beden, Size gelir bizden giden… Çok can aldı yamyam deden, Siz de vahşet saçın beyler… Aynı kafa aynı takım, Dünyamıza onlar hâkim, Savaş halka açlık yıkım, Halkı ezin geçin beyler… Cayır cayır Arap çölü, Şehir belde tam kan gölü, Her gün artar sakat ölü, Kanlı kefen biçin beyler… Cantekin der; gönlüm yara, Devran sürer kirli para, Halklar vurun bu tüccara, Kaçış yolu seçin beyler… Mahmut Cantekin |
Amerikalı Kovboy
Hey! Amerikalı kovboy! Azmış çıldırmışsın yine… Kan bürümüş aç gözüne, Kan istiyorsun kan… Horişima Nagazaki Vietnam… Doymaz mısın sen? Bunca vahşet yetmez mi Amerika? Hey! Amerikalı kovboy! Özlemişsin yine kan kokusunu, Çalıyorsun savaş borusunu… Katil Saddam bahane, Petrol parasıdır gözünü karartan… Yığıyorsun Irak topraklarına, Amerikan ordusunu… Hey! Amerikalı kovboy! Artık görüyor en körü, Attığın nara, Kazansın diye silah fabrikatörü… Sen düşmansın halklara, Ayak bastığın her yerde, Kan gözyaşı açlık… Bir ahtapotsun sen, Çağdaş yamyam vampir, İnim inim inliyor insanlık… Hey! Amerikalı kovboy! Çeşit çeşit boy boy, Silah bomba uçak, Ekonomik gücün müteffiklerin, Ve binlerce uşak, Seni kurtaramayacak… Batacaksın köhne gemi gibi, Boğulacaksın hazırladığın bataklıkta… NOT: Bu şiir Irak savaşından önce yazılmıştır. Mahmut Cantekin |
Amir Bey
Hele bakın neşesine, Bayılıyor zil sesine… Bak yılanın maskesine, Günü gelir havan iner… Koltuk döner, amir döner, Amir beyin başı döner… Çok sallanma amir beyim, Günü gelir havan iner… Amir beyim zevke düşkün, Çok uyanık çok da pişkin, Aval aval bakma şaşkın, Günü gelir havan iner… Koltuk döner, amir döner, Amir beyin başı döner… Çok sallanma amir beyim, Günü gelir havan iner… Amir beyim düşük ayar, Gece gündüz para sayar, Zemin kaygan koltuk kayar, Günü gelir havan iner… Koltuk döner, amir döner, Amir beyin başı döner… Çok sallanma amir beyim, Günü gelir havan iner… Mahmut Cantekin |
| Forum saati GMT +3 olarak ayarlanmıştır. Şu an saat: 03:55 AM |
Yazılım: vBulletin® - Sürüm: 3.8.11 Copyright ©2000 - 2026, vBulletin Solutions, Inc.