Tamay Önal Polat
 

Acayip iyi olmak nasıl bir şeyse
Öyle
Acayip işte
Her biten gibi bitecek acayiplikler de
Ortalama olacak yaşam
Sadece izler kalacak
Moda olduğu üzre
Estetik yaptırırız biz de
Görünmez olur acı.


Tamay Önal Polat

Acı Şiir
Sana diyecek sözüm vardı
Bana kaldı.


Tamay Önal Polat

Açamayan goncalar tarlasıdır yanaklarım
Damla damla sularım
Sessiz serininde *******in
Bir aydınlık yakalar da
Güneşlendiririm ara sıra...
Ama
Açmaz, açamaz güller
Dudaklarına hasret kaldıkça

eylül 93


Tamay Önal Polat

Terlikçi tezgahı
Rengarenk bakar.
Kestane kebabı
Buram buram kokar
yangın rengi dudaklı hazanın gamı,
Baharın taze zamanına
Nice dil döker
Çöker...
Saçakaltı korunağında
Alkış sesi gibidir
'Merhaba' sesi
'Şükür kavuşturana' denilmesi
Sizin oralarda böyle demezler mi?
Sizin oralar neresi

Haziran 99


Tamay Önal Polat

Dün bize geldin ya
Camda bir
Balkonda bir
İki çiçek vardı
Sevinçten ikisi de ağladı.
On dakikacık mutlu olmuşlardı
Narin bir gonca ile
Henüz açmamış cam güzeli
Öpmek istemişlerdi seni
Biri soldan,biri sağdan can sevgili
Tutsaklardı
Toprak bağlamıştı onları
Ondandı işte
Uğurlarken de ağlamaları.


Tamay Önal Polat

Ailevi Şiir
Onlar benim herşeyim
Biri kız
Biri erkek
İkisi de kardeşim
Yavrum sesli,
Sevgi nefesli
Melek ateşli
Yanık yürekli
Anneciğim
Ve artık toprak kokan babacığım....


Tamay Önal Polat

Alay Eden Şiir
Ela, yeşil, mavi bakmalardan
Sarı sırma saçlardan
Yürek hoplatan
İnce narin endamlardan
Yoksunluğumla
Çırpınır gülünç olurum
Kahkahaların değer kulaklarıma
Alaylı
Oynamak öylesine zor ki
Aptallığı


Tamay Önal Polat

Bir savaştır kazanır
Sen çekersin o kaçar
Zafer sarhoşluğuyla
Sevgini yıkar
Özlemini yakar
Özverini talan eder giderken
Işıldar gözbebeği
Kanat çırpar yüreği öteki alemlere
Mutlanır
Gülümser
Sessiz,,,,
Süzülür uzağına
Oyum oyum oyduğu yaralar
Kabuklanır yeniden
Ellerin arar
Gözlerin ağlar
Artık hiç bir yerdedir
Bunu aptal kafan anlar
Gönül nerededir
Akıl nelerin peşinde
Bunu da anlayamaz....


Tamay Önal Polat

Aranan Şiir
Dün bir şiir yazdım
Öyle güzel oldu ki
Nereye mi gitti.


Tamay Önal Polat

Ara Sıra Gelen Şiir
Tüm solukların beni unuttuğunu,
Adımın dudaklarda kuruduğunu sezinlerim ya...
Her bir yüreğin ayrı bir yüeğe uyanışını
Yüreğimin ıssızlığında yuvarlanışını
Yağmurlu yanaklarla izlerim ya...
Kendi vucuduma kendi kollarımla sarılıp
Acı acı sıkarım ya...
Utanırım bazan.
Çıkıvermişindir,
Gelivermişindir
Yılların ardından.


Tamay Önal Polat

Arzu Eden Şiir
Arzu Eden Şiir
Hırs ile kalkmış,
Zarara yatmış
Bir gönül
Arzu eder deli deli,
Niçin?
Neyi?


Tamay Önal Polat

Asalak Şiir
Solmaya gönüllüyüm diye
Soldurdun doyumsuz köklerinle
Pörsüdüm, donuklaştım.


Tamay Önal Polat

Bir sirk atı,
Bakımlı, iri yarı.
Bir kamçı;
Şıkır şıkır,pırıl pırıl alımlı.
Kamcıyı tutan bir el,
Bir de şeker
Ufak, tatlı, tadımlık.
At koşar,kamçı uçar havada.
Coşar kamçıcı
Alkışlar...Alkışlar...
Şeker dil altında biter
İnler yerler gökler, mutlanır.
At sırtını düşler...
Utanır


Tamay Önal Polat

Avlanan şiir
Bir çift kara gözdü kocaman
Büyülendi bir gün
Yıldız oldu
Kuyruklu yıldınız kuyruğuna takıldı
Güldü,
Sevdi
Dolaştı
Işıldadı sersem sersem
Yalnızlığa değdi birden
Büyü bozuldu
Aktı yıldız
Göklerden dökülürken parçacıkları
Dilekler diliyordu yeryüzünün insancıkları
Aldırmadı
Kaydı yıldız
Denize daldı
Sardı serin sular ateşi
Büyü yinelendi
Ateş balığı oluverdi
Yüzdü
Oynadı
Şımardı
Arındıkça arınıyordu ki
Balıkçı ağına takılıverdi
Çırpındı, yakardı,
Büyü bozulsun diye
Yakardı ulu bildiğine
Çırpınışı da
Yakarışı da işe yaramadı.
Soluksuz kalışını çouklar izlediler
Yürekleri sızıda
Onu oburlar mideye indirdiler
Habersiz, duyarsız katledildi
Yarasın dediler
Şerefe dediler
Şerefe...


Tamay Önal Polat

Ay Çarpmış Şiir
Çarmıhta çivi
Erguvanda utanç çiçeği
Tesbihte
İlahına amade tane.
Köprü altı
Pabuçsuz ayaklı.
Somun ucu ısırık avurtlarında
Banka reklamı.
Aşkın kör gözünü
Ay çarpması aydınlattı.
Her yar ıslaktı.


Tamay Önal Polat

Aydınlık Şiir
Şahlahır
Uçururum uçmazları
Gece her yer ova
Her yer dümdüz.
Ovamda koşturuşun
En aydınlık,
En gündüz.


Tamay Önal Polat

Ayıklanan Şiir
Yaşamımdan ayıklandın
Yağmur tanelerinin eğim açısı,
Vazodaki karanfilin acıtan yalnızlığı,
Altıyol kargaşası
Ve tanışmadığın duvarların kör bakışı ile
Başıboş söyleşmelerim sürer...
Yeni yaşam biraz da böyle gider..


Tamay Önal Polat

Ayıp Eden Şiir
Kıvranıyor acılar içinde insanlar
Savaşmaların korkunç işkencesi
Ölümlerin illetlerin acımasız pençesi
Açlığın yoksulluğun
Perişan kol gezmesi bitmiyor.
Şiirler dkuyorum
Sevdam sevdalım diyor
Şiirler yazıyorum
Sevdam sevdalım tütüyor.
Atıp be
Utanıyorum.


Tamay Önal Polat

Aykırı Şiir
Çapları,
Kesenleri,
Teğetleri,
Aykırı doğruları sonsuz sayıdaki çemberi küçülttük.
Keseni,çapı,teğeti bütünleşti,
Aykırıları uzaklaştı....


Tamay Önal Polat

Aynalıkavakta Gezinen Şiir
Bu mayıs başka mayıs,
Aynalıkavaktayız.
Koynunda suyu
Zevkten dört köşe bir havuz
Üstünden atmaya çalışıyor
Son kış uykusunun tatlı mahmurluğunu.
Dingin suların sakin dokunuşu
Nilüferlerin yaprağında okşayış oluyor.
Bir sevişmedir tutturuyor
Nilüfer çiçeğinin açık pembesi ile
Baharın dayanılmaz esintisi sere serpe...
Bu büyülü sevişmeye takılıp kalıyor
Sevgilisiz bir mor menekşe.

Ve çocuklarımız
Narin bedenleri
İncecik belleri
Duyarsız koşturuyorlar
Başlarında onbeşinci yaşın kavak yelleri...

Sevgime tutsaklığım,
Sevgisizliğine isyanımla
Havuzun başında ben
Heykellerin yıkıldığı
Şairlerin yakıldığı
Şiirlerin gömüldüğü
Ezgilerin gürültüye dönüştüğü
Efsaneler şehrinde yapayalnızdım elbette..

Geçmişle geleceğin,
Hüzünle neşenin
Sükunla karmaşanın
Yazla kışın dokunuşunda
İçime sığdıramadım içimi...

Sancılı bir günün orta yerinde
Bir bahar düşünden geçişimi,
Mutsuzluğu gönüllü seçişimi
Anlatayım derken istediğimce
“Değmeyin feryadıma
Figanıma değmeyin
Eğer sevmek bu demekse
Ben vazgeçtim beni sevmeyin” diye
Sertab seslendi birden bire...

Dinledim derinden
Haliç ağlıyordu kederinden..

Garip, zavallı, ihtiyar bir dilberdi o şimdi.

Kanadını titretti bir kuş
Bir laventenin açık penceresine tünedi
Bir Aynalıkavak kasrına baktı
Bir o perişan dilbere
“Müşterisi çoktan tükenmiş
Hey gidi altın boynuz
Kimdi seni ağlatan soysuz
Nerede asırlarca beklediğin
O ipeksi dokunuş” diye
Ağıt yaktı keder ile...

Çimenler saçlarından hüzün damlattı avuçlarıma
Okşanmayı bıraktı nilüfer yaprakları
Pembelikler vazgeçti sevişmekten
Sadece bir parça mutluluktu
Hepsini hepsi birden unuttu...

Süslü mü süslü
Gelin yüzlü duvarlara döndüm yüzümü,
Selam sandım hasretime,
Tutmak istedim o canım ellerini
Kırışık ellerimle...

Eskilerden kalan
Masalsı makamından
Son hoş seda çınladı kulaklarımda..

Perdelerinde....
Toprak olmuş,
İnce, narin, nazenin parmakların
Gezindiğini gördüm tamburun.
Ud, ney, kanun inlerken
Yoksundu her biri sazendesinden...

Nameler döküldü sıra sıra
Aynalıkavak ak polenler indirdi lapa lapa
Altınsarısı ince toprak yollardan
Akarken sana damla damla
Ahşap bir masaya tutundum
Eski bir filme girmiş gibiydim.
İstanbul’u yeniden sevmiş gibiydim.

TAMAY ÖNAL POLAT


Tamay Önal Polat

Başı Göğe Ermiş şiir
Başı Göğe Ermiş şiir

Bir mayıs akşamında
Damlalar altında
Cılız bir filiz
Karanlığa inat toprağı deliyor
Ve hemencecik
Başı göğe değiyor

Utan hala yorgan altından çıkmayan kafandan
Hatta
Yorganına göre uzatmaktan bıkmadığın ayaklarından

Gök o kadar uzak değil
Toprağın delindiği yerdedir.

Başarı
Toprağı delebilmededir.

Sevgi gök gibidir.
Sevgi sonsuz güzelliktedir.
Ve fırtınalı,
Yağmurlu,
Parçalı bulutlu,
Günlü güneşlidir.
Şimşekler geçirmek,
Yağmurla süzülmek,
Uçuşan kar tanelerince uçuşuvermektir,

Martılarca çığlıkların
Sonsuz titremelerinde
Kanunun telinden olma
Mızrabından doğma
Atonal inlemelerdir..

Gül ekip dikenine değmedir kimi kez
Bir akşam saatinde,
“Gitme” diyebilme,
Kalıvermedir.

Tanklar geçebilir
Postallar ezebilir tepesini...
Boynundan koparılıp bir anneye de verilebilir belki...
Büyükbaş bir boynuzlunun midesine de girebilir.
Kim bilir
Başı göğe değmeden ölmektense
Bir filizin ucu gibi
Sevgiden pay almasını bilmek
Yada oturup
Kendi kendini didiklemek....


Tamay Önal Polat

Beceriksiz Şiir
Birbaşıma kaldım da
Göz attım satırlara.
Yaşadıklarımla yaşayamadıklarım arasında
Gidip gelişimin sarhoşluğu sarstı bedenimi
Sendeledim.
'Şair oldum' sandığım zamanların
Alaylı kahkahasını duydum
Ezildim.
Damar damar başarısızlık sızdı sözlerden
Mini mini çiğ taneleri düştü eteklerime gözlerimden
Üzüldüm.
Her şiirde senin için ağlayan bir dize gördüm
Güldüm.
Sevginden bir parça düşüresin istedim;
Açtım ellerimi
uzatım dudaklarımı
O soğuk boşluğu öpmekten
Bıkmadım usanmadım
Sadece çok yoruldum.
Böylesi reddedilmeye
En katıaçılmamışlarla küfredebilmek istedim
Ağız dolusu,
Aklımdan geçti
Aradım buldum küfürleri
Beceremedim.


Tamay Önal Polat

Beş Para Eden Şiir
Bin kocamandı
Binnaz
Bin güzel
Binnur koyduk kızlarımızın adını
Beş küçücüktü
Beş para etmedi kocamanlar
Beşibiryerdeleri gerdanlarında
Beş para ettik sandılar.


Tamay Önal Polat

Buzlu Şiir
Kapat gözlerini
Arala yüreğini,
Hatta saçmala.
Özleminin eline bırak üşüyen ellerini.
Dünyanın en güzel pembesi yanaklarında
Yanakların yareninin ipeksi dudaklarında
Yan yana kol kola omuz omuza
Buzlu sokakları adımla
Olacağı yok ya bunların
Olsun varsın
Saçmalayarakta donarsın.


Tamay Önal Polat

Bir Demet Şiir
Yunus diliyle sorgu suale çekilmiş
Sarı çiçek,
Kaçkarlardan sivrilmiş çiğdeme
İçini dökecek.
Buram buram nefes yakan şebboya
Burjuva bakışlı şakayıklar bakacak.
Aykırı tarafıyla gece sefası
Karanlıkta açacak.
Aruz şiirinen kaçan fettan nergis,
Halikarnas yalısına yapışmış begonvile
Abayı yakacak.
Zamanı geçmemiş zarif lale
İnat olsun diye belediyeye
Ful ile el ele
Fing atacak caddede…
Yar yolunu kollayan akasya
Seviyor, seviyor, seviyor diyen papatya
Öpücük atacaklar ağlayana
Hercaiden çok kendine küsmüş şair kardelen
(ki bu ben oluyorum)
Pembe beyaz sardunya bizim evden
Zeki Müren sesinden muhteşem bir yasemen
Bülbülü delirten ataşlı mavi gül
Oya ağacının dölgesinde
Bir Demete.
Bir demet ödül….01.03.2008 TAMAY ÖNAL POLAT


Tamay Önal Polat

Büyülü Şiir
Büyülendim.
Sen hiçbirşey yaptın.
Yarattım
Yaşattım
Sevgi tattım ben.
Sen hiçbirşey yaptın.
Çöktüm
Ezildim
Parçalandım ben.
Sen hiçbirşey yaptın.
Direndim
Savaştım
Sersemledim
Havlu attım ben.
Seni büyü tutmuyor
Sen hiçbirşey yaptın.
Hep sanin yaptığının
Tersini yaptım ben.


Tamay Önal Polat

Çalışkan Şiir
Kendim çalıştım.
Emekler verdim.
*******i uykusuz kalarak,
Güneşin doğuşunu ardarda yakalayarak,
Her sınavın sonunda
Yeniden başlayarak çalıştım.
Nefessiz kaldım koşmaktan
Bedel ödedim
Yırtılıp parçalanarak.
Şarkılar söyledim çirkin sesli,
Adaklar tükendi,
Mumlar eridi,
Ömür bitti,
Bu yol hala bitmedi.
İçimde cocuk yüreğim
Ben sevmeyi hiç KOPYA ÇEKMEDİM.


Tamay Önal Polat

Çimlendirilmiş Şiir
ÇİMLENDİRİLMİŞ ŞİİR

Köklerini saldığı toprağın,
Zehrini alıp
Soğanında sakladı.
Tutundu ince çıplak sapına,
Eğdi boynunu
İndirdi ışıklarını yere,,
Er kısmının dilinde,
Nergis-i Mahmur'dan
Nergis-i Şehla'ya
sonra da
Nergis-i Fettan'a
Dönüştüğünden habersizliğini
Çimlendirdi şairim
Gönül sulaklarında....
TAMAY ÖNAL POLAT
16.12.2008
Şair dostum NESRİN CANSEVER Hanım(L) a


Tamay Önal Polat

Delik Şiir
Sevgi
Biraz da yaratmaktır sevgiliyi.
Yarattım
Kendime
Kendimce.
Sen sen oldun hep
Üstüne pislenmiş bir çakıl taşı,
Yuvarlandın önümde
Her edalı yosmanın
Yapiştın ellerine
Gördüm
Zor geldi.
Gözyaşlarım gözbebeklerimi
Son kez deldi.


Tamay Önal Polat

E-5 te Ölen Şiir
Sana köpek dediler
Birçoğu köpektiler
Havlıyordun,
Kokuyordun,
Isırıyordun.
İstemediler seni
Sokaklar mekanın
Çöplükler tabağındı
Gördüler
Utanmadılar.
Attın kendini dört tekerli canavarın ağzına
Yere yapıştın
Ölümü sen seçmiştin
Onlar öldürdük sandılar
Bilmezsin köpek
Gerçek insanlar arkandan ağladılar.


Tamay Önal Polat

Emzirilmemiş Şiir
Sen benim emziremediğim,
Çalınan ve birtürlü çalınamayan
Bütün kapılarda beklenen,
Çıkan ve çıkmayan sokaklarda
Yolu gözlenen,
Ruyalarımın sunduğu
Şirlerimin bulduğu
Gözlarimin okuduğu
Yazılmamış romanlardaki beyefendim.
Hem hesretken
Hem gözgözeyken özlediğim.
Dayanamadığım açlığım
Canımın çektiği yürek tadım
Aklımın sadece tutulmaya erdiği
Tutkunluğum,
Değişik mutluluğum.
Her damlayla gelenim
Her kanatla gidenim
Beni ben gibi bilmeyenim
Hüzünlerimin rahmeti
Ağlamalarımın bereketi
Yasaklım
Sevgili kara oğlanım.


Tamay Önal Polat

Evire Çevire Yazılan Şiir
Ufuklarımda belireceksin
Dokunulmaz uzak.
Yokluğun boşluğum olacak.
Karanlığın zamanıdır
Mızrabım yasa vuracak.
Ağıtlarım uçuşacak.
Kara bulutlar arasından
Düşlerime kayacaksın.
Gece seninle sürecek.
Gündüz
Sensizliği evirip çevirecek.


Tamay Önal Polat

Fitne Şiir
Endamı yoktu,
'Kaşla göz,gerisi söz' deseler de
Saçları 'ı-ıh' tı.
11. 02. 2000


Tamay Önal Polat

Giden ve Biten Şiir
Biri gider
Öbürü biter....


Tamay Önal Polat

Gönüllü Şiir
Gönül yana yana bir şarkı söyler
Gözümün içinde yıldızlar söner
Kor yürek umarsız sadece özler
Gönül yana yana bir şarkı söyler.

Utanır yaşından damlasız aşlar
Gönül sönmeden boşuna yanar
Alevi sadece yananı sarar
Yalan yalan diye bir şarkı söyler..
“içerim yanıyor
dudağım serin” ekim 99


Tamay Önal Polat

Gözbebeği Olan Şiir
GÖZBEBEĞİ OLAN ŞİİR
Değişeceksin.
Ak düşecek
Saçına, sakalına, kaytan bıyıklarına.
Sesin, sedan, edan değişecek.
Bin çöküntü içinde
Gözbebeklerini görecek gözlerim.
İçinde kendim,
Taptaze, dipdiriyim.
Direneme
Gözbebeğindim,
Gözbebeğinim.


Tamay Önal Polat

Hayal Kuran Şiir
Bir yumak kara bulut
Yükseklerden bakıyor
Öyle çatık ki kaşları
Güneşe bile meydan okuyor
Bir rüzgarın pençesine düşerse
O da görür gününü
Adının yağmur olup
Yağmurca öldüğünü
Toprakta çamur
Denizde dalga
Hayal olur
Umarsız bir sevdalının penceresinde
Salak saçma.

5/3/1996


Tamay Önal Polat

Heceleyen Şiir
Eski mektupları yakmadım hala,
Yatağım taş şimdi haberin var mı?
Sırrımı şiire katmadım hala,
Her mevsim kış şimdi haberin var mı?

Zulümsün zalimsin vur derim sana,
Göçensin gidensin dur derim sana,
İçimde biriken sır derim sana,
Her yerim boş şimdi haberin var mı?


Tamay Önal Polat

Göz Kırpan Şiir
Görünür yeri şiir
Görünmezliği hortlaksı bir şair
Baba kalbinin
Parmaklarda titremesini verip
Oğul gamzesi alacak
Özlem kavruğu ufuk altında
Şiir büyüsü yapacak
Kazıdıkça -oy- kan
Durdukça -off- haram
Tortuları eritip
Yağmurlara salarken
Dingin Kaplumbağa
Dudağı gamzelisinde
Göz kırpacak hortlağa…


Tamay Önal Polat

Helal-i Hoş Şiir
AŞURENİZ GELDİİİİİİİİİİİİİ
olsuNur beldesinin
İzbe ambarlarından
Çağları aşan zenginlik,
Doğadan doğurganlık
Bir damla gözyaşı içine eklenen merhamet
Besinlerin halayında
Sevgi çeşitliliği,
Solgunluğu bilmeyen gökkuşağı rengi umutlar,
Sevgililerin gözlerinde yitirilmiş ay ışığı
Değeri yürek dibine indirilmiş anılar
Vefayı, şefkati öğreten,
Onur duyulan Yeter ana Hasan baba ve yarlar…
Hüzün süpüren yağmurlar
Ölü bir kar kristali
Hormonu bol kaçmış sevda mutluluğu
Sevgimizden yaptığımız kalkanımız içinde
Kondu ocağa
Umut getiren rüzgar körükledi ateşi.
Gençlerin karıştırarak tat kattığı emekler
Eteklerinde çanlar çalan telaşlı kelebekler
Dost sohbeti hatırına
Dibini yutturup
Kokusunu salarken ufuklara
Aşure çığırtkanları
Başladı bağırmaya
Arılar vızıldadıkça
Çiçekler kokularını saldıkça
Aşure dağıtılacak
Çocuklara ikram yapılıp
İnsanlığa barış lezzeti sunulacak
Yarasın
Helal-i hoş olsun
İnsanoğlu yası matemi unutmadan
Aşure tadıyla lezzet bulsun
Sohbet sofraları
Türlü çiçeklerle bezenip
Bereket sunsun! ! ! !
Çığırtkanın bu sesi
Nuh’un gemisinin yorgun güvertesinde topladı bizleri
Mert pirlerden el aldık
Saza zülüfü tel eyleyip
Türkü çaldık
Ağıt yaktık
Kırıldık
Kovulduk
Savrulduk
Asıldık
Acıyı bal eyledik..
Balı arıya verdik
Özümüzden olmadık
Bu sene biz aşureyi böyle paylaştık.(2008 aşure günü 18 ocak)

Nadir Sayın... Meliha Yüceaktaş... Eren Berk....
Fatoş Huy.... Mehmet Salih.... Cansu Keleşoğlu
Erol Duran.... Abdullah Gümüştakım..... Ali Akça
Tülay içen.... Eren Berk... Serap Özen
ve Tanay Önal Polat


Tamay Önal Polat