Vasfiye Çetin
 

Duyguların Tercümanı Grup Atışması***

DUYGULARIN TERCÜMANI GRUP ATIŞMASI

GRUP ATIŞMALARI

Gönülden gönüle yolları açsak
Özünden sözüne sevgiler saçsak
Kötüden riyadan her daim kaçsak
Dostluğa yelkenler açsak bu gece........Ayfer Yaba

Kederim benimle mahşere gider
Kim ne ediyorsa kendine eder
Aşkın hatırası sadece keder
Pazara çıkarıp satsak bu gece.........Fatma Aras

Şiirler yazarım büyük âzimle
Mâniler söylerim kırık sazımla
İyiye bakarım kışım yazımla
Gönülü gönüle katsak bu gece.......Seher Atan

SEVGİSİZ GÖNÜLDE BİTMEZ BITIRAK,
SEVER BU YÜREĞİM HAKK'I ANARAK,
BEN BIRAKTIM GAMI GEL SEN DE BIRAK,
GARDAŞI BACIYI SEÇSEK BU GECE………………Zübeyde Gökbulut

Buyurun çalalım güzel bir gece
Kalemimiz yazar dilimiz hece
Elele verelim hep beraberce
Kadehi kıralım gitsin bu gece.........Seher Atan

Gönülden gönüle köprüler kursak
Çileyi kederi sevince karsak
Dünya'ya gelmişiz madem ki varsak
Satalım anasın gitsin bu gece.........Ayfer Yaba

GAM DEĞİL YÜREĞİM ATMASA BİLE
SEVDAYI SEVDAMA KATMASA BİLE
SOL YANDA ŞURAMDA YATMASA BİLE
ACIDAN KEDERDEN GEÇSEK BU GECE...ALİ ALTINLI

Dostlara uzaktan haberler salsak
Onlardan muştulu haberler alsak
Derim ki canlarım baş başa kalsak
Felekten bir ömür çalsak bu gece.........Fatma Aras

Selamı salmışım duyanlar gelsin
Varını yoğunu ortaya sersin
Üç günlük dünyada damlasın yelsin
Bakalım dünyanın falın bu gece........Ayfer Yaba

Gönülde köprüler kuruldu bu gün
Sedası kalacak yüreklere ün
Feleğin oyunu bozulmuştu dün
Dertleri salalım gitsin bu gece............Fatma Aras

Feleğe çelmeyi atmalı artık
Düzeni başından yıkmalı artık
Mutluluk yaşları akmalı artık
Düzeni yeniden yazalım bu gece.......Ayfer Yaba

Sözcükler yükselip avada açtu
Ayfer bu atışma kapısın açtı
Mutluluk coşunca sıkıntı kaçtı
Yıldızlar sevinci dizsin bu gece........Fatma Aras

Dizi dizi dizilsin inciler perde
Hüzünler olmasın vuslatta serde
Duygular tercüman olsun gel de
Yelin dostlar yelin yazın bu gece.........Ayfer Yaba

Sevda kaybolunca nereye gider
Vefasız olanlar kendine eder
Yürekten sevene sadece keder
Pazara çıkarıp satsak bu gece...........Fatma Aras

Nerdedir dostlarım sesler sustu
Dizeler hüzünlü kalemler puslu
Bu gurup bu vakit fazlaca uslu
Tozları dumana katalım bu gece........Ayfer Yaba

Gah aşkı sevdayı bir bir yazsak ta
Gah gönülü pazara karıştırsak ta
Zalimce yürekler yarıştırsak ta
Özleri suretten alsak bu gece……………Yıldırım Uzun

Ellerim duada gözlerim gece
Gözyaşım akmıyor, kurudu 'dere'
Dostluğa yelkenler açılan yerde
Umuda sarılsak uçsak bu gece..........Vasfiye Çetin

Duydum geldim selam verdim dostlara
Kolay gelsin derim göze kollara
İnciler sermişler bu sayfalara
Sükutu dostlukla bozduk bu gece.. Bilal Esen

Sükutu dostlukla ördük nicedir
Gönüller sözlere sestir hecedir
Kalemin hoşluğu yürek tacıdır
Kelâmı ilhama saldık bu gece..........Ayfer Yaba

Dostluk sevgi ister, yaklaşım ister
Acıyı,tatlıyı paylaşım ister
Birazda hoş sohbet paslaşım ister
Dillerin pasını atsak bu gece........Hamit Körken

Dillerde pas kalmaz dostluk oldukça
Kalemler tükenmez sözler doldukça
Geceyi sabahı hayra yordukça
Dikeni gülünden sökelim bu gece.......Ayfer Yaba

Dostların sözü karalamadıkça
Kalemler özü yaralamadıkça
Dillerden muhabbet,sevgi aktıkça
Bir cem_i sema yapalım bu gece______Hamit körken

Dostlara sözümüz asla olamaz
Bu sohbetlerimiz yarım kalamaz
karalayan şair bize yaramaz
Hepimiz bir karar kılalım bu gece.......Bilal Esen.


Dost denince durur akan ırmaklar
Kapanır onulmaz denen yaralar
Artık yas tutmasın gülsün analar
Cefayı sefaya karalım bu gece...........Ayfer Yaba

Gerçek dostluklara fedadır canım
Dostluklar uğruna aksada kanım
Bir dostu görende biter hicranım
Tasayı gamı atalım bu gece...........Hamit Körken

Gül bebeğim güller açsın yüzünde
Bal kaymakla dolsun tatlı sözün de
Dostluk paylaşmaktır işin özünde
Barışa huzura selam bu gece..........Vasfiye Çetin

Grupta çiçekler böylemi açar
Cevheri olmayan biçare naçar
Gönlü güzel dostlar gülleri saçar
Kalemler durmasın coşsun bu gece....Bilal Esen.

Ferahlar insanlık son debdebede
Aydınlık sarılır yarın göklere
******* gündüze gebedir gebe
Sönmesin umutlar, gülsün bu gece...............Vasfiye Çetin

Ne kadar yazsak ta anlatmaz kinim
Yıllardır sineye çektim ve sindim
Yeminler ettim ben tutulmaz ferdim
Birleşsin yürekler taşsın bu gece..........Ayfer Yaba

Dostlar sofrasına afiyet olsun
Gönülden sevene muhabbet olsun
Destan yazanlara mübarek olsun
Kalemler durmasın, coşsun bu gece..........Vasfiye Çetin

Vaktimiz geçmeden şiir yazalım
Düşmana karanlık kuyu kazalım
Kıskansın el alem oyun bozalım
Hoş sohbet birlikte olalım bu gece....Bilal Esen

Kalem elimizde destek olalım
Gönülden gönüle köprü kuralım
Gün bu gündür dostlar birlik olalım
Gökyüzünden nurlar yağsın bu gece........Vasfiye Çetin

Kalemden alırız ilhamı gücü
Sağlamdır kurulan köprünün harcı
Çökertemez kimse imanlı burcu
Üzümün çöpünü seçelim bu gece..........Ayfer Yaba

Gerçek güçlü Allahını bilendir
Sevdi mi hak için sevebilendir
Gücünü güçsüzde yenebilendir
Sevgiye bir yol, açalım bu gece_________Hamit Körken

Seven gönüllerde açar çiçekler
Seven sevdiğinin ismin heceler
Yürümeyi bilmez çocuk emekler
Sevgiyi ekelim yola bu gece......Bilal Esen.

Başlar gücünü görecek Türkün
Yazacak tarihler başarı öykün
Eşkiya ininde silecek birgün
Namımız her yana yetsin bu gece.........Ayfer Yaba

Türklerin gücünü bilmeli 'başlar'
Çıksa da yoluna 'ufacık' taşlar
Başarı kalplerde ümitle başlar
Yıldıramaz kimse, gülsek bu gece........Vasfiye Çetin

Gecemiz aydınlık gönüller hoşça
Dostlarım divanda kalem telaşta
Baharı yaşadım yürek ataşta
Katılan dostlara selamım bu gece.......Ayfer Yaba

Atışan dostlara selam eylerim
Güzel insanları gözden peylerim
Teşekkür borcumu peşin öderim
Dostların gözünden öptüm bu gece......Bilal Esen

Vasfiye Çetin

Adı Yok

Yatağımda ölmeliyim
Sessizce.
Uyanmamalıyım bir sabah.
Güzel düşler görmeliyim
Yüzümde bir gülümseme
Olmalı.
Yormamalıyım fazla,
Geride kalanları.
Üzmemeliyim.
Sorun çıkarmamalıyım
Kimseye.
Veda etmemeliyim -
Nasılsa görüşürüz
O meşhur günde.
Bir umut olmalı;
Bir umut olmalı,
Kalmalı içimde.

(19.02.2007,Ankara)

Vasfiye Çetin

Ağladım Kurak Topraklara

Ağladım kurak topraklara
Çatlamış ve çirkindi yerler
Bir ölüm yalnızlığı içindeydiler.
...Ağladım kurak topraklara
...Kapansın açılmış yaralar
...Yeryüzünde gülsün, yetişsin canlılar!
Ağladım kurak topraklara
Sen ağla sabahlara kadar
Susuz kalmış hiç gelmemişler baharlar.
...Ağladım kurak topraklara
...Yeşerdi ve şenlendi dünyam
Canlı, bereketli ve olağan doğam!

(06.05.1981)

Vasfiye Çetin

Ağustos

Ağustosun ardından gelirmiş hazan.
Güneş inadına yakıyor. Hava aydınlık mı aydınlık. Bulutlar bembeyaz ve ulaşılmaz, bukadar mı güzel görünürler!
Gece yıldızlar parlak mı parlak.
Bakmak istemiyor insan.
44 evlerde bir ev var...üç ev yokolmuş, bir ev var, bir ev yok... bir...bir...ev...
60 evlerde sokaklar tanınmıyor. Sokakları var, girilmiyor. Neresindesin semtin, bilinmiyor, zor seçilir. Seçemiyorum...bilemiyorum...
Enkazlar, enkazlar, enkazlar. İnsanlar, insanlar, insanlar.Kimse yadırgamıyor sokakta ağlayanları. Burada herkes ağlıyor.
Enkazın başındayız. Bekliyoruz. Bina diye bir şey yok! Katlar, yok Toz olmuş beton.
Altında enkazın, kızkardeşim yatıyor. Yaşıyor ümidi var. Bir ümit. Köpek uluyor.Köpek ağlıyor. Köpek hayretler içinde koşuyor, koşturuyor.
Gece karanlık. Kurtarma ekibi gidiyor. Bacım, yakınlarım kalıyorlar. Bayılırım diye, çocuğum küçük diye gönderiyorlar beni. Bir de benimle uğraşmak istemiyorlar. Dayanırım ben, ahh, dayanırım.
Yaşıyormuyum... Düşünmüyorum. Yol boyunca aynı manzara, aynı insanlar, insanlar...
Makineler duruyor. Yer sallanıyor. Çadırlardan sokaklara fırlıyoruz. Herkes kardeş, birbirine sarılıyorlar.
...Tekrar çadırlara dönüyoruz.
Artık yıldızlara bakmak istemiyorum. Gökyüzüne, bakmak istemiyorum.

(2006, Ankara)

Ağustos!

Ne zamanlar seni gülerken görürsem
Nurların saçılır gözbebeklerimden
Ağlarken görürsem ben seni birtanem
Dünyalar kararır o zamanlar hemen...

Eğilmiş yerlere secdede asuman
Sararmış bulutlar nefessiz kalırsın
Balkonda yıldızlar bir el uzanırsan
Işıklar elinde kalırlar sanırsın.

Bu uğultular nedir? Dönmekte değirmen
Çaresiz çekilir suları denizden
Bir alev yakalar gecenin içinden
Yeryüzü sarsılır bu gece derinden.

Bu sessizlik nedir, tufanın ardından?
İnsanlar nerede, inmezler ormandan.
Zamansız kaydılar yıldızlar semadan
Feryatlar yükselir, nereden bu duman?

Ağustos ardından geliyormuş hazan.
Yakan son güneştir, dünyamı ısıtan.
Kavuran ateştir biz kuluz, biz insan
Sonsuz bir hüzündür İzmit'e dağılan.

Ben seni ne zaman aklıma düşürsem
Çığlığım susuyor kalbimde derinden
Hayalin gitmiyor yaşlı gözlerimden
Canları yitirdik ne geldi ki elden.

Ateşinde yazın bu güzelim vatan
Gecesinde ışık saçılan asuman
Arındı bulutu sarı toz dumandan
Yaralandı gönül, kocadı can, gamdan!

(29.03.2007, Ankara)

Ağustos (Yeniden)

Ne zaman gülerken görsem seni ben
Şavkın dökülürdü şu gözlerimden
Ağlarken görürsem tükenir ömrüm
Donar kararırdı dünyamız birden.

Secdeyle eğilmiş yere gök sema
Bir nefes alınmaz küçüldü dünya
Uzansa balkondan elin yıldıza
Gökyüzünden düşer silinir dünya.

Bir ses işitilir döner değirmen
Derin derin yanan alev yakalar
Biçare denizden çekilir sular
Dünya yıkılıyor ömürdür sönen.

Vakitsiz yıldızım düşer semadan
Feryat yükselirken siner bir duman
Nerede inmez ki ormandan insan
Sessizlik bürümüş biter bir tufan.

Deniz alevlendi yükseldi bir an
Gam elem kederli İzmit perişan
Yıkıldı bir alem biz kul biz insan
Onyedi Ağustos geldi bir hazan.

Aklıma ne zaman düşürsem seni
Gitmiyor hayalin güler gözlerin
Ne geldi bu elden yitirdim seni
İçimde çığlıklar ağlar öz'lerim.

Mevsim ötesinde güzelim vatan
Söndü gecesinde bir değer: İnsan.
Arındı gökyüzü sisli dumandan
Keder ile gönül kocadı gamdan.

(16.08.2007 İzmit, Derince)

Vasfiye Çetin

Ah-ah

Bana yaşın ne deme
Başımda kırlara bak
Boyamak benim neme
Boya tutmuyor bırak.

(...)

Vasfiye Çetin

Aile

Çekirdek ailemde
Ben doğan yıldızım.
Eşim ise,
Batmayan güneşim
Oğlumuz:
Umut veren gençlik.

(13.13-10.06.2007)
A n k a r a

Vasfiye Çetin

Akşam

Benim yurdum. Bir yatağa sahibim
Dışarıda bütün şehir benim
Tanımadığım dostlara talibim
Şimdi ise dostum hüzün benim.

(27.04.1978-Ankara)

Vasfiye Çetin

Akşamlar

Bastı yine karanlık
Yine yandı ışıklar...
Geceyi aydınlatır
Gökyüzünde yıldızlar.

(15.12.1972)

Vasfiye Çetin

Akzambak

Sade kahvemi içerim,
Şiirimi de yazarım.
Ben örgümü de örerim,
Yemeğimi de yaparım.
..Ve bana hiç kimsecikler,
Tembel tembel, demesinler.
..Ve, tembel derlerse eğer,
Alınları 'karışlarım'.

(08.01.2007,15.30,ANK.)

Vasfiye Çetin

Ankara'da

İki milyon insan ve ben.
Seni arıyorum.
Arıyorsam da;
İki milyon hep yanımda,
Bir sen, tek sen -
Yoksun ortada!

(1978)

Vasfiye Çetin

Ankara, Sevda Yolum

Ankara - Gerede - Bolu,
Düzce - Ada - İzmit yolu
İlkbaharda rengarenktir,
Yaz gelende, gül-çiçektir
Sevmek için bu Vatanı -
Onu tanı! Onu tanı!
Kış gelince, beyaz karlar,
Sonbaharda son yapraklar...
Bahçeler, kırlar, ovalar,
Göller, ormanlarla dağlar.
Coşar sularla dereler,
Koyun, kuzu, kelebekler,
Uçuşur gökte leylekler.
...Sevdiklerim bizi bekler.
Otobanda arabalar,
Gökyüzündeki bulutlar...
Güneş ısıtır her yeri
Toprağı ve ekinleri;
Tanımak için Vatanı -
Onu tanı! Onu tanı!
İzmit, Ada, Düzce, Bolu...
Ankara' dır sevda yolu!

(01.01.2007, 02.30 - Derince)

Vasfiye Çetin

Anlatamam

Ben anlatamam, o hep içimde
Yeri gelir, söz almadan söyler,
Yeri gelir sen yapmadan yapar
Ve kendini bilir. Seni bilmez.

Ben anlatamam, o hep içimde;
Yeri gelir de bıkmadan susar,
Yeri gelir de usunu dinler
Ve kendini bilir. Seni bilmez.

Ben anlatamam, o hep içimde...
İstemedi mi ne desen, olmaz,
O us mantık demez, hiç dinlemez
Ve kendini bilir. Seni bilmez.

Ben anlatamam,o hep içimde,
Bir gün gelir bir umutsuz kılar
Gün gelir sanki melek eder...
Ve, kendini bilir, seni bilmez.

(28.03.1979-Ankara)

Annem

Kulağımda sesin,
Gönlümde sevgin,
Anneler içinde
En güzelisin!

Çalışkanlığın,
Üretkenliğin,
Benim için sen
En iyisisin.

Alçakgönüllü,
Hoşgörülüsün.
Kin, nefret bilmez
Senin yüreğin.

Sevgi dolusun,
Eli bol'lusun.
Erdemin bitmez _
Anadolu'msun!

Güçlüsün, güçlü,
Beceriklisin.
Dün, yarın, her gün
Can sevdiğimsin.

Isıtır kucağın
Güven verirsin,
Canından can katıp
Sen, emzirirsin.

Sen uyutursun,
Sen büyütürsün;
Herşeyim Ana
Senin eserin.

Işık tutan bana
Sen Güneşimsin,
Ben ne isem Ana,
Senin eserin.

Başarılarımsın,
Mutluluğumsun,
Sevgili eşimsin,
Can çocuğumsun.

Anacığım, sana,
Ne desem,azdır...
Neler yazsan Ona,
Sığdıramazsın.

Bitmez, tükenmez,
Dolduramazsın _
Öyle yücedir,
Anlatamazsın...

Ne çok sevsem de _
Sevgim,az gelir.
Neler söylesem _
Kelam, az gelir.

Ne kadar yazsam _
Kalem, az gelir.
Nasıl şükretsem?
- Yetmez! Az gelir.

Biricik Babamın
Emaneti sen
Sağ, ol Anacığım,
Varolasın sen! ..

Yüreğim yanar,
Hislerim coşar,
Özlemim kocar...
Gözlerim dolar.

Uzat ellerini
Öpeyim seni,
Koklayayım misler
Kokan yüreğin.

Aşkımsın, Birtanem,
Canım Annemsin.
Aşkım, Birtanemsin _
Canımsın! Annem! ! !

(29.01.2007-13.30/Ankara)

Vasfiye Çetin

Annem!

Annem!
Sensiz yetişmiyor bak acı biberler,
Ne kadar sulasak da, yine nafile.
Ne çiçek, ne biberler -
Gülmezler bize
Gülümsemez peynirli 'pide'
Kabak 'pide'sine ben 'he' demem.
Sensizim! ..
Tatsız mı olur bunca yemekler? !
Annem...
Ne olursun
Gel! -
Evlat.

(Ankara, 05.10.2007)

Vasfiye Çetin

Aşınmaz yürümekle yollar

Yürümekle aşınmaz yollar
Söylendi bir zamanlar laflar
Dünümüzden bugün insanlar
Yoldadır, haklı Süleymanlar.

(13.45-07.04.2007, Ank.)

Vasfiye Çetin

Aşk Felsefesi

Sen bir köle,
Dünya böyle
Bakma öyle,
Hadi, söyle!

Unutulmaz terkedenler
Sevendir, terkedilenler.
Terkeden de terk edilir -
Terkeden de sevenidir.

İşte, canım, Dünya böyle!
Seven 'köle'! Bakma öyle?

(04.01.2007-Ankara)

Vasfiye Çetin

Aydınlanır güneşle sabahlar

Aydınlanır güneşle sabahlar
Filizlenir baharla topraklar.
Bir tarihi yazdı kahramanlar,
Toprak anamız koynunda saklar.

Yeşil çimenler, beyaz anıtlar
Mermer, döker gözyaşları, ağlar.
Mermer değil dağlar taşlar ağlar.
Şimalden garktan gelir insanlar...

Vatan uğruna döküldü kanlar
Bizim için yitirildi canlar.
Kemal Paşa emrinde aslanlar
Yarınlara destanlar yazdılar.

Gazi, şehit gençler ve yaşlılar
Toprak anamız bağrına basar
Filizlenir baharla topraklar,
Aydınlanır güneşle sabahlar.

(19.03.2007, Ankara)

Vasfiye Çetin

Babam

Yine yutkunurum, seni düşündüm...
Yüreğim burulur, içimde hüznüm.

Farkına varmadım, hayattayken sen;
Senden ne istersem, yapardın, hemen!

Önerdiklerini Profesörlerin,
Babam uygularmış, anladım şimdi.

Bizlere değil de, Anneme söylem:
'Çocuklar ne yapsın, almazsak önlem?

Bardak düşürmezler - yerine konsun!
Kimse üzülmesin- canın sağ olsun! '

Annemle ikiniz, çalışmak için
Dünya'ya geldiniz, sanıyoruz biz.

Ne işiniz biter, ne didişmeler -
Ne sevginiz biter, ne de türküler!

Daima birlikte, her an beraber,
Ayrılmazdınız - Ayırdı Kader!

Canım Babam, seni, kızın özledi!
Anar, yüreğinle - dolar gözleri! ..

Çok üzüldün bana:Sırat'ta durdum!
Sen pes ettin ama, ben se kurtuldum.

Şimdi görsen beni çok şaşırırdın,
Örnek alıp,belki, sen savaşırdın!

Ne mutlu bana ki her zaman sevdim,
Sevgimi gösterdim, çok da üzmedim? ! .

Kaybettiğim gün de sarıldım, öptüm.
Veda ettim sana, doymadı gönlüm! ..

Türkü dostu Babam, özlerim seni...
Pür dürüst bir insan - Canımsın benim!

Bahçede güllerin - senin eserin -
Annem ilgilenir, eh, emanetin! ..

Sarı, beyaz, pembe...Baharla coşar -
Uçuşur üstünde Canım Arılar!

Kırmızı ve bordo - asil mi asil;
Yetişir topraktan sümbül, karanfil.

Açtı kardelenler,sıra çiğdemde -
Baharı beklerler sümbül ve lale.

Saksı çiçekleri saymakla bitmez;
Gönül ateşimin alevi sönmez!

Canım Babam seni kızın özledi!
Anar yüreğinle! .. Sevdan bitmedi! ..

(29.01. - 04.02.2007, Ankara)

Vasfiye Çetin

Balans

Ne çok sevmelisin beni
Ne de az
Çoğu marazidir
Azı
Sevgi değildir
Bu bir Balans.

(06.02.2007,Ank.)

Vasfiye Çetin

Bana Ne!

Kimseler beklemiyor beni,
Niye kaçayım ki?
Saat altı olmuş,
Memur saati bitmiş;
Umurumda mı benim? _
Kimseler beklemiyor ki...

(15.04.1981 _ Ankara)

Vasfiye Çetin

Bekliyorum

Telefonun çalmasını istemiyorum,
Ama her telefon çalışında
Aramanı bekliyorum.
Gelmeni de hiç, ama hiç istemiyorum,
Ama her akşam duraklarda
Seni arıyorum.
Bekliyorum.
Kendimden nefret ediyorum,
Ama, bekliyorum.

(1978-1981)
Vasfiye Çetin

Vasfiye Çetin

Belediye

Daldırırım kumsala ellerimi
Dolup gider kumlar avuçlarımdan
Akar parmaklarımdan taneleri
Sevdiğimi ellerimde tutamam.

(05.10.1982-Derince)

Vasfiye Çetin

Belki

Bir özlem, fırtına içimde
Bin yalan, bilirim, düşlerim
Ne zalim, ne hain esse de,
Gerçek değil düşündüklerim.

Bilirim nasıl çaresizim
Yorumlar yok. Hoş duygularım.
Yalnızlık.
Bilin; kimsesizim,
Umutlar, yok! Boş umutlarım.

Anlatırım-aylar kendime,
Bir sınır çizerim aradan.
Ne yapsam, ne yapsam nafile,
Düş-gerçek bölünmez ortadan.

Yine selam olsun Sevgi'ye
Belki haberi yok, sevenim,
Öleceğim, bir gün derdine -
Kimseler suçlu değil.
Benim.

(26.10.1981-Ankara)

Vasfiye Çetin

Ben

Yeni doğmuş bebek gibiyim
Nerden başlasam
Nasıl Yaşasam...
Bu yollarda çok yeniyim.
Güneşi gördükçe yaşadığımı anımsıyorum
Anımsamak dileği ile havaya bakıyorum.
Nekadar güzel! Bahar geliyor mu?
Artık her günümde yaşıyorum!

(06-08.03.1978 Ankara)

Vasfiye Çetin

Ben de Değilim

B en de şair değilim, Okulu mu var?
Gitmek istiyorum da... bir başka bahar.
Önce nasıl gence, harçlık yaratırım,
Açık verdi bütçe - nasıl kapatırım.
Aysonu gelmeden gene borçlanmışız;
Olmadı be canım, sınıfta kalmışız!
Ben şair değilim, kursları mı var, da
Gitmek istiyorum, bir - başka - baharda.

(10.01.2007,Ankara)

Vasfiye Çetin

Ben De Öğreneyim Da...

Nasıl bir şey dargınlık
Anlatın bana da
Nasıl bir şey dargınlık
Bana anlatın artık!
Ayrılık mı?
Yalnızlık mı?
Bitmeyen yolculuk mu?
Satarlar mı bakkalda?
Ben de öğreneyim da...

(Derince,08.07.07)

Vasfiye Çetin

Ben Uzaylıyım

...Başlangıcı yok bu yazının. 'Derine' dalıyorum.
...Halkı aydınlatma çabasında değil; kasalarını doldurma sevdasındalar. Ne yazık!
...Halkı yönlendirmeyin veya yanlış yönlendirin: duygularını sömürerek.
...Helal olmasın!
...'Halk böyle istiyor' masalıyla ekranlarda hep aynı isimler, aynı yüzler Afyon gibi, esrar kullanır gibi. Aynı programlar, aynı seslenişler.
...Milli kazık!
...Ben, uzaylıyım. Ben bunları külliyen istemiyorum, ama etrafımda evden dışarı çıkmayan ya da çıkamayan 'tonlarca' insan var..
...Mecbur kalırsam seyredenler nedeniyle katlanıyorum.
...Fakat yalnız değilim. Benim gibi bundan nefret edenler de var. Seyretmeyen de çok, benim gibi. Seyretmeyenler artıyor, nazara almasalar da! ..
...Sanırım ki;
...Ben 'uzaylıyım'.
...Bizler halk değil miyiz?
****************************
İsmail Cem'i aradım, aradım...İsmail Cem'i arıyorum.
Bir değere yazık oldu.
*************************
...Beklemeyin; sonucu da yok yazının, başlangıcı olmadığı gibi.
...Herkes alınmasın.
...'Yarası olan gocunsun' derler.

(22.08.2007-Derince)

Vasfiye Çetin

Benim de babam vardı

Benim de babam vardı
Yitirdim yıllar önce
Bakar semalardan sevgiyle;
O şimdi cennette.
Canım, güzel babam!
Benim doğuşumu
Beklemekte.

(Ankara, 23.10.2007)

Vasfiye Çetin

Benim Rütbem Halk

Benim rütbem halk.
Üyesi değilim, parti-derneğin.
Okurum biraz,
Oku arkadaş!
Yollarda yürürüm, meydanlar benim
İnsanlar tanırım; insanlar - benim!
Gitmeden sandığa önce düşünür
Omuzumda başım; aklım var benim.
Memleketi düşünürüm ve insanları,
Tekrar memleketimi ve karar veririm.
Oyum benimdir, sadece benim!
Bu Vatan bizim, hürriyet bizim.
Hep insanız biz, ey halkım benim
Silah ve panzer hükmedemezler.
Var mı panzer dünyada, insanlar kadar?
Biz icat etmişiz, yok edecek biz!
İnsanlar, kum tanecikleriyiz
Yaşarız deryalar içinde
Gider gibi görünsek de
Güçlenerek geliriz.
Yaşam denizinde
Hedef sevgi ve dostluk,
İnsanca yaşamak
Onurlu, çağdaş.
Halkız bizler,
Halkım ben,
Halkım, halk
Rütbem!

(Mayıs, 2007 - Ankara)

Vasfiye Çetin

Bırakmam

Onca yabancı şiirler vardır
Aynen çevirmek mümkün değildir
Bilirsiniz, ama; beğenilir,
Hoşunuza gider ve sevilir.
******
Hece, vezin vesaireye bakmam _
Kulağıma hoş gelir: Bırakmam!

Vasfiye Çetin

Bil-sen

Öyle hoşsun ki sen,
Nasıl anlatabilsem?
İçinde olanı yazamazsın,
Söylesem de sana,
İnanmazsın!

(04.04.1978-Ankara)

Vasfiye Çetin

Bir başka gün

Bugün Dünya bir başka,
İnsanlar bir başka bugün.
Güneşin bakışıyla
Başlıyor bir düğün...

Bir bakın bu gece,
Yıldızlar konuşuyor,
Bu gece sokaklar,
Mutlulukla coşuyor...

Bugün bir başka gün,
Bu gece de başka;
Bu düğün bizim düğün,
Hayat başka, başka bugün! ..

(11.01.1973-Derince)

Vasfiye Çetin

Bir damla gökyüzü

Bir damla gökyüzü
Düşüyor gözlerimden,
Marmara'dan Sapanca'ya
Uzanıyor,
Çıkıyor Ankara yoluna.

Bir damla gökyüzü,
Gözlerimde,
Ağlamıyorum,
Kaybolup gitmesin diye.

Arkadaşlarımdan ayrılalı,
Gurbeti yaşıyorum.
Yalnızlığım birikiyor
Damla damla yüreğime...

Bir damla gökyüzü
Gözlerimde,
Bir damla gökyüzü...
Ağlamak istemiyorum.

(İzmit)

Vasfiye Çetin

Bir Düşte Gördüm Seni

Bir düşte gördüm seni...
Çıplak ayaklarınla
Kumsalda yürüyordun.
Güneşten
Daha bir sarışın,
Denizden
Daha da mavimsiydi,
Gözlerin.
Bir düşte gördüm seni...
Daha yakın,
Daha gerçek:
Gülüyordun.
Yanında bir çocuk.
Sana benzemiyor, ama,
Senin gibi mutlu.
Oynuyordu.
Bir düşte gördüm seni...
Konuştun.
Bir şarkı söyledin.
Güneşten,
Daha bir sarışın.
Denizden,
Daha da mavimsiydi
Gözlerin.
Bir düşte gördüm seni...
Bir düşte,
Gerçek gibi.

(19.11.1980)

Vasfiye Çetin

Bir Gariplik İçimde

Çöktü gariplik içime
Tonlarca ağırlığında
Üzüyor beni riyalar,
Üzüyor beni bu Dünya
İkiyüzlü mü insanlar
Çıkar peşinde duygular.
Güvensizlik öldürüyor
Dürüstlük yok mu ortada
Öyle uzakta kaldılar
Benim canım eski dostlar.
Nasıl arıyorum şimdi
Geçen güzel günlerimi
Hep içime ata ata
Yoğunlaşmış hislerimle,
Tonlarca ağırlığında
Büyür gariplik içimde!

(03.12.1981-İzmit)

Vasfiye Çetin

Bir kerecik bir

Onbeşlik ömründe bir kerecik bir
Rüşvetini annen bak verebilir
Seninle birlikte Ran'a gidilir
Nazım Hikmet filmi seyredilinir.

(24.03.2007, Ankara)

Vasfiye Çetin

Bir Rüya

Bir rüya geliyor,
seni gördüğüm, bir rüya...
Yoksa Arap çöllerinde
bir serap mı? ..
Bilmiyorum.
(08.08.1982-Derince)

Vasfiye Çetin

Birer birer

Sıralanır tuğlalar birer birer
Örülüyor duvarlar birer birer
Bitecekler yakında birer birer
Örülüyor duvarlar birer birer
Betonların ardında birer birer
Ölecek karanlıklar birer birer
Sonra da dünyamızda birer birer
Doğacak aydınlıklar birer birer.

(04.10.1979, Ankara)

Vasfiye Çetin

Biz

Beş parasız dolaştığımız yollar
Anımsar mı bir gün bizleri;
Sakarya parkında akşamlar,
Yitiriyordu gündüzleri.

Ne güzel bir dostluk, bizim üçlümüz,
Tertemiz, oldukça, hisleri
Yalanlara yeter gücümüz,
Ansalar da yanlış, bizleri.

Bir bakarız buralara; şüphesiz,
Her taraf mutlu, neşe yolu...
Bu akşam, üçümüz çaresiz -
Bir Eylül parasız, dert dolu.

(02.09.1981-Ankara)

Vasfiye Çetin