Alper Kürük
 

Ab -ı Hayatımsın Atam
10 Kasımla başlayacak benim her yılım
Ağlayacağım,ağlayacağım güler gibi,
10 Kasım dökülürken ağzımdan
Titreyecek dudaklarım tiril tiril
Sanki MUSTAFA KEMAL der gibi.

Okşasın diye saçlarımı
Terkedeceğim rüzgârlara,
Hür eser bu toprakta yeller
MUSTAFA KEMAL eser gibi.

Yaşlı kirpiklerim arasından gözlerim
Dalar ölüm karanlığına
Seçer birini ölümsüzler içinden
MUSTAFA KEMAL'i seçer gibi.

Sessizliğe açılmış kulaklarım
Süzer sessizlikten tek ses
Bitmeyen bir âhenkle duyarım
MUSTAFA KEMAL'i duyar gibi.

Koklarım,koklarım hür havayı
Bir canlılık dolar ciğerlerime
MUSTAFA KEMAL dolar gibi.

MUSTAFA KEMAL emrediyor başımda
Emrediyor büyük kumandan
Ben dimdik duracağım yanı başında
Ölmeyen nefer gibi.

Yılda bir gündür 10 Kasım
Üzüntü orduları için sefer gibi,
Eyvah! gitti elden başbuğ
Düştü başlarımız önümüze
Düştü fethedilmiş kaleler gibi.

10 Kasımla başlayacak benim her yılım
Ağlayacağım,ağlayacağım güler gibi,
Noel Baba,benim bu yılbaşlarımda
Beni sevindirmek istersen
İstemem ben oyuncak filan
Onları çocuklara at bacalarından
Bana tek MUSTAFA KEMAL'imi ver
Ben MUSTAFA KEMAL'imi isterim
Yaşamağı ister gibi.
Ab -ı hayatımsın Ata'm
İçerim fikirlerini tekrar tekrar içerim
Ben sana kanamam,ben sana doyamam...
Alper Kürük

Acı Biber

Hayatı hiçe saydım
Boşa saydım hayatı,
Aşk hayatın tadıymış
Bunu önce anlasaydım.
Ayrılık aşkın zehri
Aşkın biberiymiş ayrılık,
Felek,hiç yanmazdım
Biber sürmene ağzıma
Eğer çocukcasına
Aşk için ağlasaydım.
Bense güldüm...
Ayrılığı bilmeyişime gülmüşüm demek...
Ben gençtim Felek
Sen çocuk yerine koydun beni
Biber sürdün ağzıma.
Kendimden geçtim
Her şeyden geçtim ben
Tek aşktan geçemedim.
Dilim yanık
Dilim parça parça o biberden
Zehri geçmese de dilimden
Aşkım tek
Yekvücuduz aşk içinde o ve ben.

Alper Kürük

Acı Gönül Bestesi

Bir acı duyduğunuz gün olursa
Ki insan oldukça acı duyacaksınız
O geceyi unutamayacaksınız.
Dinleyin geceyi içten
Karanlık sizlere birşeyler söyleyecek
Dikkat kesilsin kulaklarınız.
Dinleyin,dinleyin durmadan
Bir inilti duyacaksıız
Karanlıklardan süzüle süzüle gelen.
Dinleyin sabrınız tükenmesin
Dişinizi sıkın birazcık daha
Bu duyduğunuz inilti
Bir ölecek hastanın iniltisi değil.
Bu,ne de bir insan sesi
Belki bu inildeyen bence
Acı bir gönül bestesi...
Artık bize düşen tek şey
Yatağa girip erkence
Yıldızlara göz yaşını göstermeksizin
Ağlamak karanlığa doğru.
Ben ağlasam da yıldız yıldız gülen gök
Yine hepimzin,
Yine hepimizin.

Alper Kürük

Acıkmayayım Mı?

Sözümü dinleyen yok
Beni söz edense pek çok,
Gözüm düşmana tok
Dosta acıkmayayım mı?

Günah hep benim eserim
Sevap düşmanlarımınmış,
Cehennemmiş benim yerim
Cennete acıkmayayım mı?

Çirkin yaraşırmış bana
Sevgi belâymış insana,
Verin o belâyı bana
Aşka acıkmayayım mı?

Her şeyciğe karnım toksa
Dünyada bana yâr yoksa,
Bir sen varsın ey güzel kız
Ben sana acıkmayayım mı?

Aç Ve Muhteris

Açım diyorsun
Kuru ekmek ye diyorum
Tutmaz diyorsun.
Peynir-ekmek ye diyorum
Yetmez diyorsun.
Tabak tabak ye diyorum
Bitmez diyorsun.
Açım diyorsun
Doymam diyorsun.
Evi ye diyorum
Doymam diyorsun.
Mahalleyi ye diyorum
Doymam diyorsun.
Semti ye diyorum
Doymam diyorsun.
İstanbul'u ye...
Doymam...
Türkiye'yi ye...
Doymam...
Avrupayı ye...
Doymam...
Dünyayı ye...
Doymam...
Evreni ye diyorum
Doymam diyorsun.
İyisi mi başını ye
Kurtulursun...

Alper Kürük

Açıl Açılabildiğine

Hatırla birkaç mevsim öncesini
Bir öpücük vermekten kaçınmıştın
Şu dikenimsi sakallarım biraz büyümüş diye.
Toz kondurmazdın kendine hiç
Meğer yalanmış söylediklerin
Niye övündün bunca an niye?
'Yaza bayılırım...'derdin
Ki seveceğin mevsimi bilmemişsin sen
Kışı sevmeliydin çünkü
Vücudunu örten elbiselerin
Yalanlarını onaylıyordu.
Sözlerine kanıp
Diyecek birşey bulamıyordum ben.

Sevgili yazın geldi
Çiçekçesine açıldın sen de
Açıklığından utandı çiçekler
Mecbur oldu kapanmaya
Çünkü onlar edepsizce açılmazlar.
Senin gibi kırıştırsaydı köşede,bucakta
Gül,olurdu bülbüle çoktan yâr.

Hatırla bir öpücük vermemiştin
Güya sakallarım biraz büyümüş diye.
Komadın hâlâ elden nazı
Sen sev yine her yazı
Açıl açılabildiğine...

Alper Kürük

Açılır Belki...

Bana gönlün kapalı kale olmuş geçilmez...
Burçlarından alaylı seyrediyorsun beni...
Ne yaptımsa çâre yok sevgiden vazgeçilmez
Açılır umuduyla gözetliyorum seni...

Ne kaleler yıkıldı sevginin toplarıyla...
Burçlarda dalgalandı utkular sancak sancak...
Ne kâlpler var delindi sevdanın oklarıyla
Bu cenkten seven kâlpler de yaralı çıkacak...

Alper Kürük

Açılmış

Bahar,çiçekleri açmış
Çiçekler de gönülleri.
Yazla gökyüzü açılmış
Bulutlar kaçışmış
Kışlı ruhların semasına.
Hayatın zevkinden bir an
Bir nefes tatlı,ılık rüzgârlarından
Sisli hülyaları silmiş.
Taze bir hava doldurmuş ciğerleri
Kokularla,sıcakla
İnsanı bir hoş eden
Sarhoş eden bir hava...
Plajlarda renk renk
Cins cins kızlarla,kadınlarla
İyi,kötü ihtiraslar taşmış...
Kıyıdan,insandan bıkan
Sadelik,sessizlik arayan insan
Mevsim bu mevsim diyerek
Çekmiş altına bir yelken
Ufka açılmış.

Herşey açılmış dururken
Bir kenarda yalnızca ben
Ezerken dertlerimle ruhumu,
Bir kerecik gönlüm benden
Açılıvermiş...çok mu?

Alper Kürük

Açlık Sınırı...

Atlı arabaların, faytonların peşinde
Yollarda at tersleri kalıyor geçişinde...

Üşüşür ters başına aç karınlı serçeler
Açlığa nîmet olur terste kalmış taneler...

Tek ümit ters gözlemek ise aç karınlara
Aç karınlar ne kadar güvenir yarınlara...

Alper Kürük

Adak

Adaklar adanır Evliya Dedelere
Umutlar kadar çok adaklar,
Kumaş parçaları,ipler bağlanır
Türbe penceresindeki demirlere.

Mumlar dikilir şamdanlara
Gerçekleştikçe ümitler,
Yapılır âyinler,okunur mevlidler
Sevindirilir ruhlar,
Adanır yine taze adaklar...

Alper Kürük

Adem'in İtirafı

Yasaklanmış o meyva kabarttı iştahımı
Şeytana uyup yaptım kaçamak siftahımı,
Gücendirdim bir kere yaratan Alah'ımı
Şimdi gökler kapsamaz çıkardığım âhımı.

Cennetinden dünyana atılmışım bu yüzden
Affın için yıllarca sana tevbe ederken
Farkına varmamışım. kaçırıvermişim gözden
Güzelllikleri gördüm Havva ile yeniden.

Dünyada da Cennetten köşeler varmış meğer
Görür güzellikleri insan isterse eğer,
Sevgilerden doğuyor bence bütün sevgiler
Fâni olsa da dünya yaşamaya da değer...

Ağacın Derdi

Ben kuru bir daldım
İnce uzun öylesine,
O,üstümde yemyeşil
Yemyeşil bir yapraktı.
Onunla beraberken
Gören göz hayran seyrederdi bizi
Kuşlar bile sık sık
Ziyaret ederdi ikimizi.
Rahatımız yoktu hiç
Göz bizde,gönül bizde,kuş bizde
Yalnız yaşamak
Sessiz yaşamak istiyorduk
İkimiz de.
Mevsimler dahi kıskandı
Bu bağlılığımızı
İyi-kötü geçirdik neyse
Bahar balayımızı.
Yaz ateş püskürüyordu
Bizim sevişmemize,
Zaten sevgili yaprağımı
Kavuran da o oldu.
Şimdi o güz yellerini düşünüyorum
Nefretle,içim içime sığmayarak,
Fitne dolu gözler artık
Bende değil.
Anladım,hepsi ondaymış
Ki nazar değdirdiler ona.
Ben yine kuru dalım
Fırtınalı günlerde
Yellerle ağlarım.
Sesimi duyarsınız insanlar
Ama beni anlamazsınız.
Gitti benim yaprağım
Gitti yeşil yaprağım...

Alper Kürük

Ağaç

Güz mevsimi
Ümitlerin yaprak yaprak
Sararıp döküldüğü mevsim.
İnce hastalıklıların
Ortadan kesip el-ayak
Yaprak yaprak döküldüğü mevsim.

El kaldırmış,avuç açmış
Ağaç Allah'a karşı
Bütün çektiği âminler
Doldurup Arşı
Yağıyor baharda kucağına...
Son buluyor artık
Bir kışlık çile.
Dallarda tomurcuklanan ümitler
Dönüyor teker teker
Kâh çiçeğe,kâh yeşile...

Alper Kürük

Ağaçlar Ve İnsanlar

Kıskanıyorum sizi ağaçlar
Rahatlığınızdan ötürü,
Aldırdığınız yok hiçbir şeye.
Başınızda kavak yelleri eser bazan
İki inler durursunuz,
Ya bir dalınız kırılır
Ya da birkaç yaprağınız dökülür
Ümidinizi kesmezsiniz yeşermekten.
Kesseler birkaç yerinizden
Aşılandım der geçiştirirsiniz,
Kısacası memnunsunuz hâlinizden.

Biz insanlar öyle değiliz
Kılı kırk yararız biz insanlar.
Başımızda kavak yelleri esse
Fırtına kesiliriz.
Hem bizim aşılar sizinkilere benzemez
Biz; verem,tifo,çiçek,kuduz...aşısı oluruz
Ama tesir etmez aşı bize
Yine ölür,yine delirir,yine kudururuz
Aç kalacak olsak
Birbirimizi yeriz
Kendi kendimizi yeriz düşünceden.
Toprağımızla beslendiğinden
Bir huyun da bize çekmiş olsa gerek
Belki bu huy: yeşermektir,yeşermek...

Alper Kürük

Ağaçtım Bir Zamanlar...

Yapraklar ve çiçekler verdim dal dal
Dallarımda meyvalar verdim bal bal...
Sevgililer suda gezinsin diye
Sert göğsümden onlara verdim sandal.

Gölge verdim altımda oturacak,
Dalımda kuruldu ipten salıncak,
Çizilen kâlple aşk bilinsin diye
Gövdem,bağrım oyuldu bıçak bıçak...

Kuşlar dallarımda flört ettiler
Yuva kurup yavrular büyüttüler,
Gözle görüp içine sinsin diye
Yuvadan uçurmadan eğittiler...

İhtiyarlık şimdi beni de buldu
Yaprağım,çiçeğim,kuşlar kayboldu...
Kuru boş yer işgâl etmesin diye
Gövdem parça parça yakacak oldu...

Alper Kürük

Ağaçtır Deyip Geçme...

Şu dünyada dikili bir ağacın olsun gel
Ağaçla bütünleşen toprak şanslı ve güzel.

Estikçe,salladıkıça yaprağı çoşar rüzgâr
Sanki seslerden sarhoş olmuş büyük bestekâr...

O yapraklardan çıkar o en güzel besteler
Makamlar binbir çeşit,ne usûller var neler?

Kuşlar o şarkılarla hep aşkı fısıldaşır
Kelebekler çiçekten çiçeğe sevgi taşır.

Yaptı da o ağaçtan NUH NEBİ gemisini
Kurtararak yarattı 'Tufan Efsanesi'ni.

Emirnâmesinde der KANUNİ:'Keserim baş
Kim ki bir ağaç kese,ola o ağaç da yaş...'

Ormanı NERON gibi yakıp bakmak ne demek?
Ömründe kalsa son gün olsun iş ağaç dikmek.

Öneriyor bak bunu Yüce PEYGAMBER'imiz
Ağaç dikmekle olur CENNET 'te de yerimiz.

Küçümseme ağacı olsa da dünya malın
Ağaç ile yapılır t a b u t u n ve de s a l ı n...

Alper Kürük

Ağıt

Sen nesin?
Belki güzel bir bestesin
Duyan kulak değil
Gönlümdü seni.
Sen beni
Öylesine bıraktın ki yalnız
Bir tatlı ses duyarım içimden
Nedir bu?
Kendi kendime sorarım
Anlayamam.
Sen beste olsaydın
Gönlümün telleri susar mıydı hiç?
Tirtir titrerdi aşkının
Hafif,ürpertici rüzgârından.
Sen bir ağıtsın
Şu ölen gönlüme yakılmış.
Ama ne bana acıyan
Ne seni çığıran var.
Yanık yanık inle sen ben yandım
Bana yan,kendine yan...

Alper Kürük

Ağlamak

Havada kara yağmur bulutları
Kafamda kara düşünceler,
Yel gelir dağıtır bulutları
Mavi yüzü güler göğün,
Ne olur esse başımda
Düşüncelerimi dağıtacak teselli rüzgârı.
İçim açılsa benim
Gözüm gün görse gün...
Soğukluk girmesin araya
Bulut ağlar,gök ağlar
Yağmur yağmur.
Hasret,dert,aşk
Ah! bir de şu düşünceler...
Her neyse...
Dokunsalar ben de ağlarım
Nerdeyse...

Ağlayamıyorum...

Ağlamak istiyorum
Ağlamak istiyorum tatlı tatlı
İçimi çeke çeke ağlamak istiyorum.
Ah bu gözlerim
Nereden gördü seni?
Ağlamak istiyorum
Yaşların gözlerimdeki o güzel
O sevimli hayâlini
Sileceğinden korkuyorum.
Erkek ağlar mı hiç?
Diyeceklerinden korkuyorum...
O kadar ağlamak istiyorum
O kadar istiyorum
Ağlayamıyorum...

Alper Kürük

Ağlayan Asma

Vaktiyle bir asma vardı
Küçücük kulübenin önünde.
Yeşildi,körpeydi önce...
Koruğunu mahalle çocukları çalardı.
Salkım salkım üzümlerini yiyen
Evdeki lâf anlamazlardı.

Her sene gittikçe azaldı
Yiyecekleri üzüm,
Birgün geldi vermez oldu
Artık bir yaprakcık bile...
Ana bir taraftan üzgün
Eksik oldu sofradan
Nefis yaprak sarması,
Vermediğinden şimdiye dek
Taze yaprağa para
Baba üzgün öte yandan.

Kestiler orasından,burasından...
Geçerken bir sabah baktım
Kesik yerlerinde su damlacıkları vardı
Sandım asma ağladı...

Alper Kürük

Ağlayan kadın Gözü...

Gözler var pırıltılı,kimi ürkek,korkulu
Elâ,yeşil,mavili,karası,tümü sulu...

Kimi göz var kamaşır bakamaz güneşine,
Kimi gözün rastlanır ceylanda bir eşine...

Susuzu ferahlatan,kiri temizleyen su
Gözlerde inci inci damla olmuş doğrusu...

İşte o incileri dizmiş de kirpiğine
Bir göz var ki ağlıyor vefasız sevdiğine...

Alper Kürük

Ağlayanlar

Damla damla vişne kanı
Tuzlu tuzlu yaşlı gözler,
Duymazlar ki sustursunlar
İçin için ağlayanı.

Aşk günleri demet demet
Anılarda ıslanmış,
Geçen her gün tüter elbet
Burcu burcu burunda.

Sarı sarı yeşil yaprak
Solgun solgun pembe beniz,
Kara kara kara toprak
Meğer biz de sendeniz.

Bizi bize bağlayanı
Bizim için ağlayanı
Ağlatmasın Tanrı'm gayrı...

Alper Kürük

Ah Bir Güneş Olsaydım...

Ah bir güneş olsaydım
Tüm sıcaklığımı verirdim sana,
Eritirdim saçlarındaki karları
Gençlik hep senin olacaktı anlasana.

Ah bir güneş olsaydım
Kuruturdum göz yaşlarını,
Gülmek senin için olacaktı
Ne olur bir kez gülsene.

Ah bir güneş olsaydım
*******i de doğardım senin için,
Aydınlıklar hep senin olacaktı
Yanı başındayım beni görsene.

Ah bir güneş olsaydım
Sana verecektim tüm ışıklarımı,
Gözlerin olacaktı ışıl ışıl
Saçlarınsa sarı mı sarı...

Aşkının beni yakan ateşi
Yetseydi güneş olmam için,
Senin ateşinle seni ısıtırdım
Ah bir güneş olsaydım.

Ah bir güneş olsaydım
Ben bu güneş gibi duramazdım yerimde
Dertleşmeğe giderdim yıldızlara.
Bu güneşin bir amacı yok
Benim amacım sen olurdun
Ve etrafında senin
Garip garip dolanır dururdum.

Ah bir güneş olsaydım
Şimdi canlı için hayat kaynağı olan güneş
O zaman senin uğruna feda edecekti her şeyi
Ölü soğukluğu ortasında.

Bak korkma güneş filan değilim
Ne olur bir an olsun bana aç kollarını
Seni sevmekten başka elimden ne gelir?
Ne de bir farkım var âşıklar arasında.

Alper Kürük

Ah Güzel İstanbul Ah...

İstanbul gençliğimdeki İstanbul değil...
İstanbul'u dinlerdi Orhan Veli gözleri kapalı...

Ben de İstanbul'u dinledim
Ama gözlerim faltaşı gibi açık
Dört bir yanda kapkaççıları var
Olmalıyım uyanık.
İstanbul'u dinledim
Dinleyip de inim inim inledim...

İstanbul'un ortası sinema değil artık
O,o zamanlarmış meğer,
Şimdi İstanbul'un ortasında gökdelenler
Ayağı yerde,başı göğe erer
Belki de göğü bile deler de geçer...
Bulundu Ozon'u delen fâiller...
Ayasofya,Sultan Ahmet,Süleymaniye
Ve diğer câmiler ve de minareler,
Galata,Beyazıt Kuleleri,
Hisarlar ve daha nice kusursuz yükselenler
Kurtuldu suçluluktan
Hepsi mâsum şimdi hepsi...
Gerçek suçlu gökdelenlerle doluyor
Yedi Tepesi...
Nerde? Hani?
İstanbul'un taşı-toprağı altın?
Sonu bu mu olacaktı medeniyetteki saltanatın?

Orhan Veli garipliğini isterdi annesi duymasın.
Oysa ben çaresizliğimi,yoksulluğumu
Değil anneme
Cümle âleme
Duyurmak,anlatmak istiyorum
Duyuramıyorum,anlatamıyorum...

Benim gençliğimde
Beyoğlu'nda gezer
Güzelleri,gözleri süzer,
Paraları ezer...
Şimdi de Beyoğlu'nda
Pejmürde,sefil gezer
Elinde ekmek arası kokoreç yer
Karınca ezmez,insan ezer...

Benim gençliğimde Boğaz'da
Balıkçı salt misina olta ile balık tutardı
O misina yarık yarık parmaklarını yarardı
Zira evde ekmek bekleyenleri vardı...
İşi bittiğinde kimi gün üzgün kimi gün neş'eyle
Oltasını sarardı...
Şimdi Boğaz'ın iki yakasında
Amatör motorlu kamışlar
Zevk için umudun peşinden
Suya dalar dalar çıkar.

Bir kemer yetmedi
Takıldı güzelin incecik beline ikinci kemer
'Boğaziçi' ve 'Fatih' isimli köprüler...
Dünyası,kimyası farklı iki yakası
Yine de bir araya gelemediler...
Boğaz'dan akan su dün ve bu gün aynı akar
Gece eğlencelerinde safahat ayyuka çıkar...

İstanbul, ah güzel İstanbul!
Gönlünce yaşanacak şehir
Olsun da yine İstanbul olsun...
Yapaylarıyla çirkin,
Varoşlarıyla yoksul...
Yine de doğasıyla,doğalıyla güzel
Yine de Haliç'iyle,Boğaz'ıyla güzel...
Eh! varsın bu kadarcık da kusuru olsun...

Alper Kürük

Ah Şu Kadınlar...

Güvenilmez oldu kadınlara...
Gündüz yüz vermezlerken
Hiçbir anlaşma olmadan
Girerler kendiliğinden
*******i rüyalara...

Ak Ve Kara

Teneşirde yıkanınca
Tenimiz pâk,
Kefenin rengi ak
Kar soğukluğunca.
İçimiz kara günahtan
Mezar karanlk içimizden,
Mezarın içinde biz
Mezar içimizde bizim.
Mezar kara,içimiz kara
İnsanoğlu bu
Gözünü karadan sakınsa
Girer miydi mezara?

Alper Kürük

Akıl Kadere Pusula

Kader,emek vermemek
Kader,aklı engellemek
Olaylar olduğunda aczini söylemek
Kurtuluşsa: 'Kaderim buymuş...' demek.
Kader yok değil kader var
İnsan seçeneğiyle kaderini yapar...
Bir yere gelir ki yol ikilem
İster kötüye isterse iyi yola sapar.
Nasıl bilebilsin diyeceksin
İyinin,kötünün hangisi olduğunu,
Zorda hayır,kolayda şer bulduğunu
Yaşayanlardan öğreneceksin,
Yaşadıklarından öğreneceksin...
Allah sana boş yere vermemiş ki aklı
Senin en büyük hizmetkârın
Onu kuş tüyü yatağında uyutursan
Sen de uyursun hem bu gün hem de yarın...
Sonuçta ne olacak kârın
Yaşarsın işte öylesine yaşarsın,
Kaderine ağlar,kaderine yanarsın...

Alper Kürük

Akıl Mı Kalır Gençte?

Bir görüp gönlümü vermek istedim sana
Sen gönlümü koyup aklımı alıp gittin.
Söyle sanki iyi mi ettin?
Gönül dağıta dağıta
Gönlüm yine de bende kaldı
Oysaki başımda kalmayan şey
Her güzelle gidiveren aklımdı.
Akıl yaşta değil başta derler,
Gelip görsünler gencin hâlini
Bu çağda,bu yaşta
Akıl mı kalır hiç?
Akıl güzelliklerde
Ya yeşil gözde
Ya kara kaşta.
Gencim,akıl aramayın bende...

Alper Kürük

Akis

Suda oynayan akisin gibi
Gönlümde dalgalandı aşkın,
Su bulandı görünmez dibi
Gönlümse şaşkın...

Akislerin aksi gerçek
Hayâller gerçekle kol kola,
Göz bunlardan birini seçecek
Gönlüme hayrola...

Çalkalandıkça aşk gelir özümden
Can sevgiyle coşmuş,taşkın,
Hayâlin düşmez gözümden
Gönül sana alışkın...

Alper Kürük

Aklını Kullan

Safahatin er geç sonu sefillik,
Resmiyetin sonu ise sivillik,
Bir gün başa dert olur bu sivrilik
Gider baştan akıl,gelir delilik...

Bir pusula ancak dört yön gösterir
Akıl pusulası tek yönü verir
İbresi hep doğrulara yönelir,
Seçmek senin,başka elden ne gelir?

Gel aklını kullan,olmasın ziyan,
Durduk yerde niçin bu telaş,isyan?
Şükret Allah'ına kalmadın yayan
Çıplak ayaktır pabucu anlayan...

Alper Kürük

Akrep

Ateş sarmış dört yanımı
Duman gözlerime perde
Hayatı göremiyorum net.
Ben hayattan geçmişim
Hayat benden
Bir vefasız için
Bir vefasız için evet.
Düşüncelerimin karmakarışık ağında
Hayalî bir örümcek
Hareketsiz ve donuk.
Bu gidişle ateşten
Kurtuluş yok pek.
Kıvranıp duruyorum ümitsiz
Diyorlar ne olacak hâli...
Kendi kendimi ben
Zehrimle,derdimle öldüreceğim
Akrebin kuyruğu misâli...

Alper Kürük

Akrostiş - 2 - (Eşime)

(D) ileğim oldu benim
(İ) stemem başka bir yâr.
(L) âyık olmak isterim
(E) lim tuttuğu kadar
(K) albim attığı kadar...

Alper Kürük

Akrostiş - 5 -

(Sevdiğim bir ailenin biricik cici kızları için....)


(D) eniz bir başka güzel,onda başka hayat var
(E) ngin sularını bak hudutluyor ufuklar
(N) ehirler denizlere kavuşmaya can atar
(İ) z bıraksan kumsalda kaldırıyor dalgalar
(Z) annedersin ki seni takip eden biri var...
C) anların en lezizi o güzelim balıklar
(A) ğlarda çırpınırken, balıkçıda umutlar
(N) eş'eye dönüşüyor,sevinir eş çocuklar...

Alper Kürük

Akrostiş - 3 - (Kızıma)

(P) ınar,ismin gibi sen tertemiz bir kaynaksın
(I) lımlısın,sevecen ve oldukça berrâksın.
(N) âmın,ünün dünyaya yayılıp dâim olsun,
(A) dını işittikçe kalbimiz gurur duysun,
(R) âbbim seni korusun,tuttuğun altın olsun...

Alper Kürük

Akrostiş - 7 (Bülent Ecevit)

( SAYIN BÜLENT ECEVİT'İN AZİZ HATIRASINA...

(B) uyruk Yüce ALLAH'tan tek yol bu HAK'ka giden
(Ü) mit oldun Halk için kurmaya hakça düzen...
(L) aik TÜRKİYE'mizin lâyıkıdır bu değer
(E) bediyyen sürecek uymayanlar kaybeder!
(N) ice kara günlere iki ışıktı doğan
(T) ÜRKLER'e Güneş ATA, Ay ise KARAOĞLAN...

(E) CEVİT umudumuz,AK GÜNLER hedefimiz
(C) ümle âlem bilsin ki karayı ak ederiz...
(E) r-geç sabah olacak uzun sürmez bu kâbus
(V) aktaki güneş doğar ne sis kalır ne de pus...
(İ) şte AK GÜNLER için uçan AK GÜVERCİNSİN
(T) ANRI' dan dûam:rahmet...en güzel CENNET versin...

Alper Kürük

Akrostiş -4 - (Damadıma)

(T) ûfan birleşmesidir yer ve gök sularının
(U) lu efsanesidir Tanrı Kitaplarının.
(F) ırtınalar esse de senin ruhun sütliman
(A) dı 'Pınar' teknenin,limanına sığınan.
(N) ûh'un Gemisi'nde de yoksa sen miydin kaptan?

Alper Kürük

Akrostiş -6 (Yaşar Nuri Öztürk)

(Y) aptıkların din için,ALLAH rızası için
(A) LLAH ile kulunun bire-birliği için.
(Ş) EMS 'i oldun sen nice nice MEVLANA'ların
(A) lacaksın hakkını hem bu gün hem de yarın.
(R) AB 'bim sana en güzel ödülünü verecek
(N) URİ ismin nûrsuza nûr neymiş bildirecek...
(U) ğruna verdiğin bu uğraşın gerçek CİHAT
(R) uhun özgürlüğüne dinler ulvî nasihat.
(İ) badet özgürcedir,zorla ruh sürüklemez
(Ö) zgür olmayanlara din vecibe yüklemez.
(Z) ahmetin karşılığı muhakkak ki nimettir
(T) ANRI 'm cümleye versin en güzel ganimettir.
(Ü) lkeler ilkelerle yönetilir,yücelir
(R) AB 'bim ilkelerini din yoluyla gönderir
(K) UR'AN söyler, Hazretî MUHAMMED yol gösterir...

Alper Kürük

Akrostişim -1-

(A) dım gibi gönlüm de hem yiğittir hem de er
(L) âkin şimdi çok insan yiğide vermez değer.
(P) araya önem verir çok şeyi onla ölçer
(E) line fırsat geçse hem hor görür, hem ezer
(R) âbbime şükrolsun ki mert sever,nâmert üzer...

Akşamda Baykuşlarla

Bir idi bin oldu şimdi gam
Gün görmez oldu gözüm,
Neden tez yandı ışıklar?
Ne çabuk oldu akşam?
Baykuşları mı dinleyeceğim hep
Viranelerde virane gönülle?
Gözüm karanlıktan başka şey
Görmeyecek mi gayri?
Düşüncelerim hep böyle kara mı olacak?
Böyle mi geçecek ne olacağı bilinmez hayat
Sen ayrı,ben ayrı?
Sönsün,istemem uzak ışıklar
Gerçekleşmeyen son arzular misâli,
Kopun,bırakın beni hayata bağlayan bağlar
Gömülüp gideyim karanlığa
Bakmayın gidince arkamdan benim
Baksanız da göremezsiniz ya...
Ama baykuş seslerini siz de duyarsınız
Sizin de arzularınızı besler uzak ışıklar,
Duyunuz,duyunuz ey âşıklar
Korkmayınız baykuş seslerinden,
Seviniz karanlığı
Ki karanlık her şeyi paklar.
Gelsin akşam,gelsin yine akşam
Ben karanlığa alıştım alışalı
Zevk olur oldu bana şimdi tasam.

Alper Kürük

Alfabenin Her Harfinde Onu Bulursun...

Kim bunca sayılan,sevilen
Onlardan birisin lâkin
Değilsin yalnızca sen...

K' dan N' ye kadar kadın...

Alfabenin her harfinde o var
O yüzden
Harfler burcu burcu sevgi kokar...

Anadır A' sında
Z harfinde son bulmaz
YUSUF'un ZÜLEYHA'sında...

Daha ne isimler...ne isimler?
Kendinden geçmişcesine harfler
Onları muhabbetle söyler...

B' de Bânû,
C' de Canan,
Ç' de Çiçek
D' de DİLEK...
E' de Ece,
F' de herkesin 'FAHRİYE ABLA'sı...
G' de Gönül ve yarası...
H' de Hâyâl,
I ' da Işılay,
İ ' de İclâl,
J' de Jale,
K' da Keriman,
L' de Lâle,
M' de DA VİNCİ' den ' MONA LİSA'...
N' de Nisâ,
O' da Oya,
Ö' de Ömür,
P' de PINAR...
R' de Ruhsar,
S' de Sevda,
Ş'de Şeyda,
T' de Türkân,
U' da Umman,
Ü' de Ümran,
V' de Vicdan,
Y' de Yelda...

İsimler giysiler gibi yakışır ona
Güzellikleri yarıştırarak yaşar...

Yönelip geçmişe uzanırsan
İlk kaynağında karşına
İlk kadın çıkar...

İlk yaratılan,
İlk sevieln,ilk sayılan...
İşte o 'HAVVA ANA' n...