Mehmet Nacar
 

Ah Ettim Sana

Yangına atarak, çıkarsın yola,
Seni bu ateşe atan olmasın.
Hasret pazarına zincirli köle,
Yaparak beleşe satan olmasın.

Çilekeş ömrünü, yaşa derbeder,
Sevdasız bıraksın, gönlünü kader.
Zalim *******de, sabaha kadar,
Saçını okşayıp, yatan olmasın.

Kalbinin yerinde bekleyen taşa,
Bir damla sevgiyi dökmeden yaşa,
Çılgınca özlem duy, sevgiye eşe,
Kıskanıp kaşını çatan olmasın.

Hasret sigarası, iç paket paket,
Güzelliğin yeter, gönlünü yok et.
Buzlu yüreğinden sevgiyi tüket,
Yanılıp yanarak tüten olmasın.

Artık unut beni, serseri yaşa,
Sabahsız gecene, dost olsun şişe.
Bülbülü bırak da, kargaya kuşa,
Yalvarsan gönlüne öten olmasın.

Sen de vurul beni, vurduğun yerden,
Sen de medet bekle, yüreği körden,
Tüket umudunun, hepsini birden,
Ömrün bir sevdaya vatan olmasın.

Ahımla Günahımsın

Sürgünde yaşadım, yıllar boyunca,
Eski sürgünlüğün, günahı bana.
Kalbimin özünde, seni duyunca,
Yeni sürgünlüğün, günahı sana.

Yüzümü güldürmez, yediğim vurgun,
Vefasız kaderim, yıllara dargın.
Sevdama acımaz, vurursun her gün,
Bunca vurgunluğun, günahı sana.

Kırıklar içinde, ne yollar aştım.
Ferhat'la arkadaş, Kerem'le eştim,
Kırılmış kanatla, kapına düştüm,
Bunca kırgınlığın, günahı sana.

Zekâsız bahtımdan, beklerken yardım,
Bahtsızlar yurdunda, bir tek ben vardım.
Ne zaman sevdimse, dertlere sardım,
Bunca sargınlığın, günahı sana.

Vefasız yüzünden, bozuldu bağım,
Hasret bulutunun, çöktüğü dağım.
Bahta dargınlıkla, tükendi çağım,
Bunca dargınlığın, günahı sana.

Âleme bedeldir, kınalı saçın,
Sevmeyi bilmemek, en ağır suçun.
Yoruldum aşkımı, anlatmak için,
Bunca yorgunluğun, günahı sana.

Ölürüm yoluna, bırakma dersin,
Kurbanı olmuşum, verdiğin dersin.
Hüzün tuzağını, kurar gidersin,
Bunca kurgunluğun, günahı sana.

Yokmuş sevgilinin, senden yamanı,
Duyma imdadımı, duyma amanı,
Yaktığın ateşin, bitmez dumanı,
Artık son sürgünün, geldi zamanı,
Candan sürgünlüğün, günahı sana.

Anadolu'da Bahar

Cemre düştü sırayla hava, su ve toprağa,
Cümbüş şevki içinde uyanmakta şen doğa.

Dünyaya boya çalar, yeşil yeşil fırçalar,
Sevda türküsü söyler, ağaçlarda serçeler.

Ucu ile itince, toprak saygıyla patlar,
Her biri bir başka sır, saklayan yeşil otlar.

Sarı, mavi, pembe, mor açan kır çiçekleri,
Sever kelebekleri, hoş görür böcekleri.

Yemyeşil bir kalemle, yazıldıkça yazılar,
Kırlarda zevkle oynar, kar beyazı kuzular.

Ak bulut kümeleri, mavi gökte uçmakta,
Billur sulu dereler, üzerinden geçmekte.

Kara giymiş bir bulut, karşı dağda ağlıyor,
Yedi renkli kuşağı, mavi göğe bağlıyor.

Rüzgarla dans ederek, nazlı nazlı baş sallar,
Koklamadan geçme der, kırlarda gonca güller.

Şarkılarla süslerim, bu cennette yolumu,
Cennet dedikleri yer, kutsal Anadolu mu?

Belki yine görürürüm, üç, beş, ya da on bahar,
Belki de bu gördüğüm, ömrümdeki son bahar.

24 Kasım

Ulu Atatürk'tür benim rehberim,
İzinden gitmedi, eğittiklerim.
Kahve köşeleri tek saygın yerim,
24 Kasımı sizlere verdim.

Kulak ver ey bakan, benim sesime,
Mesajlar gönderip, kutlarım deme,
Senin yaptığını çekmem sineme,
24 Kasımı sizlere verdim.

Yurt dışından gelen dörtbin ton darı,
Sevinçten coşturdu, vurguncuları,
Sabahlara çok var, ******* yarı,
24 Kasımı sizlere verdim.

Öğretmen neslini artık, yok sayın,
Kölesi eyleyin, simitle çayın,
Senede bir gün de hatırlamayın,
24 Kasımı sizlere verdim.

Yazı tahtasının önüydü, yerim,
Tebeşir tozuna karıştı, terim.
Boş çıktı, umutla beklediklerim,
24 Kasımı sizlere verdim

Meydanda sırıtır, ülkenin hali,
Vurguncu, soyguncu, alçağın eli,
Devletin cebine girdi gireli,
24 Kasımı sizlere verdim.

Artık emekliyim sizlere göre,
Ölene dek savaş, bizdeki töre,
Sağır kulaklara, görmez gözlere,
24 Kasımı sizlere verdim.

Atatürk yolundan saptıranlara,
Ülküyü ellere kaptıranlara,
Eğilip el etek öptürenlere,
24 kasımı sizlere verdim

24.Kasım.2004

Mehmet Nacar

Adalarda Gezinti

Saygım kalmamıştı sana, ey İstanbul.
Asaletini yitirmiş,
Gönül servetini bitirmiş,
Zavallı bir kenttin, gözümde.
Ahın gitmiş, vahın kalmış,
Sevabın bitmiş, günahın kalmıştı..

Nerde diyordum...
Nerede o eski,
İstanbul hanfendileri?
Oysa ki, varmış.
Saygımı yeniden kazandın,
Ayla'yı tanıdığımdan beri,
.

Yüreği kuştüyü onun.
Gönlü engin bir deniz.
Şiirleri ada...
Hergün gezinirim ben,
O adalarda...

Mehmet Nacar

Adam Ol

Yıllarımı çalıyorsun, arkadaş.
Sana hizmet için doğmadım, ben.
Benden çaldığın yıllar kadar,
Yıl alacağım, ömründen.
Çaldığın ucuz bir şey değil ki,..
Ne mal, ne para, ne pul.
Her biri üçyüzaltmışbeş günlük,
Uzun, koca yıl...

Dokunulmazlık kurtaramaz, seni.
Bırakırsın, bütün kimliklerini.
Ne eskortlar kalır, ne makam kalır.
Damdan düşmüşten beter olur,
Bir düşüşe geçersin ki, o biçim...
Yıllarımı çalıyorsun, arkadaş.
Kendini padişah görme,
Beni de kul...
Biliyor musun, kaç oldu,
Senin çaldığın yıl? ..

Sana gerçeklerden söz ediyorum.
Birgün Mercedes'ten inecek,
İmamın kaptanlık ettiği,
Dört direkli ''Sessiz Gemi''ye binecek,
''Dönülmez akşamın ufku''ndaki,
Zamansız limana demir atacaksın.
Yıllarını çaldığın herkesin,
Öfkeli kucağında yatacaksın.
Orada senin gibisi bol.
Sen en iyisi o günü bekleme,
Adam olmaya çalış.
Adam ol...

Mehmet Nacar

Adını Dağlara Yazdım

O ağacın gövdesine senin adını kazımıştım ya?
İşte, ondan sonra her yerde görür oldum, adını.
Bütün ağaçların yapraklarında, bütün çiçeklerin dudaklarında adın yazılı.
Caddelerde, kaldırımlarda, parklarda, bu kentin bütün sokaklarında adın yazılı.
Gurbet treninin sesinde, rüzgarın ılık nefesinde, uçakların kanadında, kuşların renkli göğüslerinde adın yazılı.
Gördüğüm her güzelin gözlerinde, duyduğum her şarkının sözlerinde, mevsimlerin yazında, baharında, kışında, güzlerinde adın yazılı...
Dağların yamaçlarında, tepelerin uçlarında, ormanların içlerinde adın yazılı.
Başımı nereye çevirsem, gözlerim nereye baksa, senin adını görmekteyim.
Babil'in asma bahçelerinde, İskenderiye Feneri'nde, Çin Seddi'nin duvarlarında, Özgürlük Anıtı'nın meşalesinde, dünyanın bütün harikalarının tepesinde adın yazılı.
Çünkü sen bütün harikalardan daha harikasın, sevda çiçeğim...
Elimde olsa, dünyanın yaşayan ve ölmüş bütün prenseslerini gönül sarayımda toplar, senin hizmetine verir, sana köle yapardım.
''Gündüzüm seninle, gecem seninle...''
Ne kadar kaçsan, ne kadar uzakta olsan benden kurtulamazsın.
Günün, ayın, yılın her anında seninle yaşamayı sürdüreceğim.
Bazan bu tatlı rüyadan uyanıyorum. Çevreme göz atıyor, seni bulamıyorum. Hüzünler toplu saldırı başlatıyorlar, o zaman...
''Şimdi çok uzaklardasın, gönül hicranla doldu,
Hiç ayrılamam derken, kavuşmak hayal oldu...'' diyorum.
Sonra da yeniden aramaya başlıyorum, seni.
Seni suçlayamam.
Vefasızmış, diyemem.
Sensiz de yaşayamam, inan...
Yorulmadan, usanmadan seni seviyorum.
Adının yazılı olduğu dünyam yetmiyor, bana artık.
Seni arıyorum.
Söyle.
Neredesin sen..?

(Neredesin Sen'den...)

Mehmet Nacar

Adsız Sevdalar

Ne adsız sevdalar gördü asırlar,
Nice sevgililer intihar etti.
Toprağın altında saklanır sırlar,
Felek pek azını bahtiyar etti.

Adsız sevdalardan biri de benim.
Sevgi pınarıdır, damarda kanım.
Bir krallık verdi, virane hanım,
Felek özlem denen tahtı yar etti.

Beni de öğüttü, zamanın çarkı.
Hasretin zirvesi sevgimin farkı.
Asırlar boyunca söylenen türkü,
Elemi, çilemi, kahrı var etti.

Mehmet Nacar

Ağaç

Ağzından çıkacak, bir kelamnı,
Bekleye bekleye, ağaca döndüm.
Günler geçip gitti, bir selamını,
Bekleye bekleye, ağaca döndüm.

Karanlık yollarda, bıraktın yaya,
Sevgi takvimiyle, gün saya saya,
Kendimce başladım, umutlanmaya,
Bekleye bekleye, ağaca döndüm.

Gönlümü saçına, sarar beklerken,
Gönül makamından, karar beklerken,
Hüzün tutsağına, firar beklerken,
Bekleye bekleye, ağaca döndüm.

Yüreğim tutuldu, melek haline,
Bir yaralı kuştum, düştüm eline,
Ne kadar zor geldi, selam diline,
Bekleye bekleye, ağaca döndüm.

Mehmet Nacar

Ağlamak Zamanı

Geçen mutlu günler geride kaldı.
Ayrılık dinlemez amanı güzel.
Bil ki, bundan sonra sevgilin öldü,
Artık ağlamanın zamanı güzel.

Söylemez şarkılar, artık çalmaz saz.
Bizim sevdamıza sen bir mezar kaz,
Baş taşına 'Leyla ile Mecnun' yaz,
Artık ağlamanın zamanı güzel.

Ah ve fer

Ağlayacaktım

Onun,
İlk kez karşımdaydı, resmi.
Baktım...
Gözlerim parladı.
Sonra bir daha...
Bir daha baktım.
Becerebilseydim, eğer,
Ağlayacaktım...

Sevda yorgunu kalbim,
Çırpınmaya başladı.
Sonra bir albüm,
Binlerce sayfasını çevirdi,
hayalimde birer birer.
Kim demiş ki, sevgililer,
Bir kez gider,
Geri gelmez? ..
Daha olgun, daha tatlı.
Sevda atlı,
Özlem kanatlı,
Bir melek vardı, karşımda.
Gönül çarşımda,
Şenlikler başlattı, hemen...

Resmi ilk kez karşımdaydı.
Kendisi doğdum doğalı bende...
Seneler geçip gidende,
Bir mucize gerçekleşti.
Islak gözlerim onunla birleşti.

Baktım.
Bir daha, bir daha baktım...
Utanmasam,
Ağlacaktım...

Mehmet Nacar

Ağlayamıyorum

Boğazımı sıkan bu yumru niçin?
Birazcık ağlasam boşalmak için...
Ağlamak istiyorum ama,
Ağlayamıyorum...

Sitemlerim, kahrım tüm insanlara,
İnsanlar yüzünden bendeki yara,
Şöyle sessiz sessiz ve ara ara,
Ağlamak istiyorum ya,
Ağlayamıyorum...

Sevgiler defolu, sevdalar sakat,
Sevda yolcusunda kalmadı takat,
Erkekler ağlamaz diyorlar, fakat,
Ben erkeğim ama ey yalancılar,
Ağlamak istiyorum,
Ağlayamıyorum.

Benden selam olsun terkedenlere,
Zaman tünelinde yol gidenlere,
Çekilsem de şöyle ıssız bir yere,
Çileli ömrümde yalnız bir kere,
Ağlamak istiyorum,
Ağlayamıyorum....

Mehmet Nacar

Ağlayan Duygular

Geçtiğim yerlerden özlem topladım,
Sevdalar bıraktım, hayat yolunda.
Sevgi sanatına hüzün kapladım,
Acemi çıraktım, hayat yolunda.

Avcı bakışların vurgun eseri,
Yaralar içimde, sarhoş serseri...
Kalanlar çağırır, dönemem geri,
Gemileri yaktım, hayat yolunda.

Gama nikâh kıydım, sevinç boşadım,
Sevgi bahçesine gönül taşıdım.
Hasretle yan yana attığım adım,
Vuslata ıraktım, hayat yolunda.

Yılların gecesi ermedi tan'a,
Duygularım ağlar, gelmeyen güne.
Talihim bitekti, sevgiden yana,
Umuda kuraktım, hayat yolunda.

Eşkıya gözlere yıllarım talan,
Gönlümün şarkısı yarıda kalan,
Mecnun'un elinden çölleri alan,
Ağlayan yürektim, hayat yolunda

Mehmet Nacar

Ağlayan Kalem

Bir gönül hırsızı gönlümü çaldı.
Gönlümün yerinde sızılar kaldı.
Sevgim gerçek bana, hayat masaldı,
Bir ömürlük elem, sevgiden kalan.

Güzel gözlerine beste yazdığım,
Neşeye, umuda mezar kazdığım,
Boynumu bikerek, mahzun gezdiğim,
Yasla dolu alem, sevgiden kalan.

Umudu peşinden sürüdü, gitti,
Yüreğim özlemle eridi, bitti.
Mutluluk ardından yürüdü, gitti,
Bir ömürlük çilem, sevgiden kalan.

Elim ermez oldu, o sevgiliye,
Özendim Mecnun'a, döndüm deliye,
Nerdesin sevgili, nerdesin diye,
Ağlayan bir kalem, sevgiden kalan

Mehmet Nacar

Ağlayan Şarkılar

Baharın en güzel çiçeklerini,
Bana göndermişsin, bil ki,alamam.
Gönül saksısına dikmişim seni,
Senden daha güzel çiçek bilemem.

Bahardan söz etme, sensin baharım
Sensin gönlümdeki tükenmez varım.
Cennete de gitsem, yakar, yıkarım,
İçinde sen yoksan, orda kalamam.

Bahtıma hesabı, sevdamız sorsun.
Görmediğin sevdam, gönlümde dursun.
Sevda şarkılarım ağlasın varsın,
Gülen şarkıları sensiz çalamam.

Gözlerin üretti, bendeki derdi,
Gözlerin ki, bana sevdamı verdi.
Dönülmez gurbeti yoluma serdi,
Artık gel desen de, dönüp gelemem...

Mehmet Nacar

Ağzımı Açma

Bahar açtı, diyorsun, gonca hani, gül nerde?
Kriz bitti diyorsun, para hani, pul nerde?
Ankara'ya uzanan liman var mı, yol nerde?
Bizimle dalga geçme, Derviş ağam, n'olursun?

Zam nakaratı dolu yazdığın her bir beste.
Faturalar birikti, evlerde deste deste.
Sana maaş ödeyen vatandaş son nefeste,
Bizimle dalga geçme, Derviş ağam, n'olursun?

Sana pek hoş gelmekte IMF'nin sözleri,
Vatandaşa yan bakar, hükümetin gözleri.
Hergün yalan söylerken, utanmıyor yüzleri,
Bizimle dalga geçme, Derviş ağam, n'olursun?

Clinton'un adamı geçenlerde söyledi.
O koca ''Türkiye'yi biz satın aldık'' dedi.
Milletin suçu ne ki, böyle bedel ödedi?
Bizimle dalga geçme, Derviş ağam, n'olursun?

Sen bir ithal Derviş'sin, halkımız da sana kul.
Senin umurunda mı, ülke kalmış aç, yoksul.
Atatürk'ün resmiyle dağıttığın para, pul,
Bizimla dalga geçme, Derviş ağam, n'olursun?

Krizsiz yaşayan sen, krizle boğuşan ben.
Zam, fatura, verginin, bir de senin elinden,
Halkımız ne çekmekte? Anla artık halinden,
Benim ağzımı açma, Derviş ağam, n'olursun?

Mehmet Nacar

Ak Güvercinim

Bilmem çölde miyim, vahada mıyım?
Çiçekli bahçeler veremem sana.
Yüreği yaralı çöl adamıyım,
Mutluluk sarayı kuramam sana.

Feleğin maçında futbol topuyum,
Gönlümün boynunda idam ipiyim.
Bahtımın selinde saman çöpüyüm,
Sevdamı hayıra yoramam sana.

Dünyaya geldiğim günlerden beri,
Eksilmez başımdan şeytanın şeri.
Hasret gemisinde ömrümün turu,
Okyanus aşarım, eremem sana.

Özlemin yoldaşım, meyhane dostum,
Sevda yollarında çürüdü postum.
Vefasız bahtımla hesabı kestim,
Seven yüreğimi yeremem sana.

İçine sığmadım, gök ile yerin,
Kralı olmuşum, serserilerin.
Izdırap kuyusu Gayya'dan derin,
Düşelim mi diye soramam sana.

Halime acır da, seversen beni.
Korkarım ararsın, ağlanan günü.
Gönlümün gizemli ak güvercini,
Gel diye çağırsan varamam sana,
Yaralı halimle yaramam sana.

Mehmet Nacar

Akın

Uzak, mesafeli durursun ama,
Ben sana yakınım, biliyor musun?
Buğulu gözlerle vurursun ama,
Ben sana yakınım, biliyor musun?

Benim sevgilerim haddini bilir,
Bir adım gelirsen, on adım gelir,
Aramaz, sormazsan içimde kalır,
Ben sana yakınım, biliyor musun?

Kalbimin o ritmik vuruşlarında,
Gönlümün hazırol duruşlarında,
Sevgimin yanına varışlarında,
Ben sana yakınım, biliyor musun?

Yüreğim sevdayı bir daha içti.
Umut çiçeklerim yeniden açtı.
Sevgi askerlerim hücuma geçti,
Sanadır akınım, biliyor musun?

Mehmet Nacar

Aklım Ermiyor

Eşsiz bir sevdanın bilmecesini,
Önüne sererek sevmişim seni.
Görür de, görmezden gelirken beni,
Aşka inanmana aklım ermiyor.

Işığı anlatmak ne zormuş köre.
Ferhat'ın ardından bendedir sıra.
Gülşeni bırakıp çorak kırlara,
Yönünü dönmene aklım ermiyor.

Sendeki aymazlık bendeki çile.
Mahzun bakışların gönlüme sıla.
Aynada gördüğün güzellik ile,
Şeytana kanmana aklım ermiyor.

Kader döndüremez ettiğim ahttan,
Bir sevgi sözünü beklerim bahttan.
Sevda töreniyle çıktığın tahttan,
Çamura inmene aklım ermiyor.

Yangına körükle gitmek mi gerek?
Seni de yakacak, yaktığın yürek.
Başka sevdalara yol göstererek,
Saygıyla anmana aklım ermiyor.

Toprağa gömülen kutsal esere,
Vedayla çıkılır, sonsuz sefere...
Sen de geleceksin, gidilen yere,
Kalırım sanmana aklım ermiyor.

Mehmet Nacar

Al Beni, Götür.

Beni sevdalarda sal da, derine,
Gözlerine bağla, köle yerine.
Gönlünün gizemli bahçelerine,
Bahçevan istersen, al, beni götür.

Zavallı gönlümde sevda sesim ol.
Sevda yatağımda son nefesim ol.
Gönül sarayımda prensesim ol,
Kapında durmaya, kul, beni götür.

Gönül mabedimde gözlerin çini.
Sevda ülkesinin sevgidir, dini.
Darağacım için idam ipini,
Saçlarıından ör de, al, beni götür.

Mehmet Nacar

Aldırma

Büyülü mü, nedir, denizden sen,
Meltemin gönlüme çizdiği desen?
Radyoda şarkımız, sağ yanımda sen,
Sevdayı gönlüme taşımaktasın.

Bil ki, yok dünyada, bu sırra eren,
Gözlerindir, bana sevgini veren,
Yıllardır içimde sızlayıp duran,
Gönül yarasını kaşımaktasın.

Kanayan ufukta hüznümün gizi,
Sevdalı gönlümde gözünün izi.
Aldırma, kıskanan olsa da bizi.
Her zaman gönlümde yaşamaktasın.

Mehmet Nacar

Alemde Ben

Bu alem bana dargın, ben aleme dargınım,
Felekle kılıç kalkan oynamakta, her günüm.

Bahtım kaçar önümde, yarım yüzyıldan beri,
Ben ardından koşarım. Sanmayın ki, yorgunum.

Bir mahzun sevdam var ya, garip gönülhanemde,
Alemde bir tek onun yaptığına kırgınım.

Yalan, yanlış, sahtekâr dostlarımın yüzünden,
Hayaller aleminde, yalnızlığa vurgunum.

Yalancı ve düzenbaz siyasinin tümünün,
Gelmiş ve geçmişine rahmet okur, zor günüm.

En diplere inerim, yücelere çıkarım,
Çağlar çağlar akarım, sanmayın ki, durgunum.

Sevda denen yiğidin, kör gitmişim üstüne,
Gönlümde göz yarası, aşk çölünde sürgünüm.

Mehmet Nacar

Âlemsin

Özleme uzanan gönül yolunda,
Sevgi çiçekleri döküşün âlem.
Yanıma sekerek geldiğin anda,
Gülen gözlerinle bakışın âlem.

Kerem'lik sazının tuttum ucunu.
Ömrümü uzattım, aç avucunu.
Gönül madeninden sevda tacını,
Çileli başıma takışın âlem.

Gamzâde bulutlar gezer başımda,
Bahardan köşesin, karlı kışımda.
Gamzenden öpmeye uzanışımda,
Utanıp geriye sekişin âlem.

Tatlıdır içimde, derinden yanış,
Bahtıma ödüldür, hasrete banış.
Ne düz yol isterim, ne de bir iniş,
Tahtına tırmanan yokuşun âlem.

Gözlerin öğretti, gönül dilini,
Ellerim unutmaz, sıcak elini.
Candan kopardığım sevgi gülünü,
Zülfünün ucuna takışın âlem.

Hasretin bahtımı bağladığında,
Hüzünler canımı dağladığında,
Yaralı yüreğim ağladığında,
Ah edip içini çekişin âlem.

Mehmet Nacar

Alev Irmakları

Her akşam gönlüme dolar, sızılar.
Özlem yollarında bitmez geziler.
Bahtıma yazılan kara yazılar,
Ah çekip gezdiğim, onun yüzünden.

Derdimi bilen yok, adım serseri.
Bütün acılarım aşkın eseri.
Gurbet yollarında yıllardan beri,
Ah çekip gezdiğim, onun yüzünden.

Çilemi anlamaz, halimi bilmez.
Bir tatlı söz demez, yüzüme gülmez.
Yalvarsam, yakarsam yanıma gelmez,
Ah çekip gezdiğim, onun yüzünden.

Düşmüşüm, böyle bir çaresiz derde.
Gönlüm Mecnun ile gezer, çöllerde.
Ararım yıllardır, onu her yerde,
Ah çekip gezdiğim, onun yüzünden.

Sevdası sinemi kavurur, yakar,
Arayan gözlerim yollara bakar.
Gönlümden alevli ırmaklar akar,
Ah çekip gezdiğim, onun yüzünden.

Mehmet Nacar

Alışamadım

Bir damla gözyaşı tsunamiydi,
Gönlüm bir damlada batan gemiydi.
Ayrılık tufanı ruhuma deydi,
Onsuz yaşamaya alışamadım.

Gönlümün içinde Taç Mahal gibi,
Bir anıt yaptım ki, odur sahibi.
Özlem denizinin bulunmaz dibi,
Onsuz yaşamaya alışamadım...

Özleme, hüzüne, çileye kanan,
Ayrılık yüzünden deliye dönen,
Bir benim yıllardır alevsiz yanan,
Onsuz yaşamaya alışamadım.

Yürekte yangın var,sevda var serde,
Her kime sordumsa, o dilber nerde?
Çare bulunmadı, düştüğüm derde,
Onsuz yaşamaya alışamadım.

Ben bir serseriyim, ben bir derbeder,
Özlemi bahtımı perişan eder,
Uzakta yaşamak gücüme gider,
Onsuz yaşamaya alışamadım...

Mehmet Nacar

Ana

Ellerin ilacım olurdu, benim,
Sözlerin en doğru yolu gösterir.
Rengini teninden almıştır, tenim,
Bakışın sevgiyi dolu gösterir.

Senin canın acır, acırsa canım,
Sence yaramazlık en kötü yanım.
Ne zaman zehir yönelse yönüm,
İşaret parmağın balı gösterir.

Bir dikene bassam, çok uzaklarda,
Anlar ve sezersin, kalmışım darda.
Sararıp dökülen en son baharda,
O çilekeş yüzün gülü gösterir.

Yılları peş peşe aşıp, giderken,
Hala bir çocuğum, senin için ben.
Sözlerin düştüğüm gurbet elinden,
Sılaya uzanan yolu gösterir.

Herkes akıl küpü, dese de bana,
Sen yine deli der, kızarsın ana.
Zamanı gelince melekler sana,
Cennetin yolunda halı gösterir.

Mehmet Nacar

Anadan Doğma

Beni düşünerek, üzme kendini,
Dünyada hiçbir şey güldürmez beni,
Ne kadar derinden sevsem de seni,
Benim hüzünlerim senden değildir.

Bu çağda, bu dünya değildir, yerim,
Hem külhan, hem berduş, hem derbederim,
Yıllardır kendimle kavga ederim,
Benim hüzünlerim senden değildir.

Gönlümün ufkundan bulutlar ağar,
En güneşli günde dolular yağar,
Umutlarım batar, gamlarım doğar,
Benim hüzünlerim senden değildir.

Ben böyle dedikçe, alınmaktasın,
Gönlüm salıncağın, salınmaktasın,
Biricik sevgili bilinmektesin,
Benim hüzünlerim senden değildir.

Sanma ki, sonradan böyle olmuşum,
Ben anadan doğma hüzün dolmuşum.
Sevgiyi, özlemi sende bulmuşum,
Benim hüzünlerim senden değildir.

Mehmet Nacar

Anadolu'da Bahar

Cemre düştü sırayla hava, su ve toprağa,
Cümbüş şevki içinde uyanmakta şen doğa.

Dünyaya boya çalar, yeşil yeşil fırçalar,
Sevda türküsü söyler, ağaçlarda serçeler.

Ucu ile itince, toprak saygıyla patlar,
Her biri bir başka sır, saklayan yeşil otlar.

Sarı, mavi, pembe, mor açan kır çiçekleri,
Sever kelebekleri, hoş görür böcekleri.

Yemyeşil bir kalemle, yazıldıkça yazılar,
Kırlarda zevkle oynar, kar beyazı kuzular.

Ak bulut kümeleri, mavi gökte uçmakta,
Billur sulu dereler, üzerinden geçmekte.

Kara giymiş bir bulut, karşı dağda ağlıyor,
Yedi renkli kuşağı, mavi göğe bağlıyor.

Rüzgarla dans ederek, nazlı nazlı baş sallar,
Koklamadan geçme der, kırlarda gonca güller.

Şarkılarla süslerim, bu cennette yolumu,
Cennet dedikleri yer, kutsal Anadolu mu?

Belki yine görürüm, üç, beş, ya da on bahar,
Belki de bu gördüğüm, ömrümdeki son bahar.

Mehmet Nacar

Anahtar

Hüzün yılanları sarmışken teni,
Gönlüme sokarken tüm dişlerini,
Panzehirim olmuş, sarmışken beni,
Azgın yılanlara terkedip, gittin.

En yakın gezegen sen idin bana.
Yalnız göktaşıydım, yaklaştım sana.
Atmosferden girdim, senin dünyana,
Alevler içinde, yok edip, gittin.

Mavi gözlerinle hipnoza girdim.
Gönül kilimimi yoluna serdim.
Sandım ki, seninle bitecek derdim.
Milyona katladın, Çok edip, gittin.

Saçıma sevdanın yağan karıyla,
Ferman dinlemeyen gönül zoruyla,
Mavi gözlerinin anahtarıyla,
Çaldığın gönlümü hakedip, gittin.

Mehmet Nacar

Anla Beni

Başka güne sakla sitemlerini,
Bugün taşıyacak halde değilim.
Hüzün deryasının bende derini,
Bir dibi görünen gölde değilim.

Akıllanmam artık, ben bundan geri,
Bir benim dünyada mahzun, serseri,
Baharsız yaşarım yıllardan beri,
Sararmış yaprağım, dalda değilim.

Gönlüm gözlerini özlemle anar,
Kabuk bağlamayan yaralar kanar.
Hüzün cehennemi içimde yanar,
Mecnun'un gezdiği çölde değilim.

Sevda denizinin dibinde vurgun,
Yemiş yaşıyorum, yüreğim yorgun,
Yaşama kırgınım, bahtıma dargın,
Bir dertli bülbülüm, gülde değilim.

Hüzün bıçakları işledi cana,
Özlemin zehiri karıştı kana,
Ne sitem, ne kahır eyleme bana,
Bugün taşıyacak halde değilim.

Mehmet Nacar

Anlaşılmayan.

Acar bir savaşçıydı, gönlüm.
İlk sevdiği Hitler'di.
Bir türlü ulaşamadı, ona.
Nazi subaylarına yakalandı...
Gaz odalarında yaktı,
Çarmıha gerdiler...

Azimli bir savaşçıydı, gönlüm.
İkinci aşkı Anadolu oldu.
Sevdayı savunmaya yetmedi, gücü...
Aşkına işgal güçleri doldu.
Yenik düştü savaşında.
Nice yaralar aldı.
Gazi oldu...

Artık,
Yorgun bir savaşçı, gönlüm.
Yara bere içinde, sakat...
Son bir kez daha sevdi, fakat.
Sakata çıkmıştı, adı.
Sevgisini anlatamadı...

Mehmet Nacar

Anlayamadın

Sana bu sevgiyi anlatmak zordu,
Aylarca anlattım, anlayamadın.
Hüzün batağında kaybolmak vardı,
Elimi uzattım, anlayamadın.

Eski dertlerini taktın kafaya,
Sandın ki, düşkünüm, zevke sefaya.
Seni görmek için gün saya saya,
Cehennemde yattım, anlayamadın.

Ruhuna kafes yap, narin bedeni,
Gönlün benim olsun, istemem teni.
Sevilmiş olmanın asaletini,
Gözlerinde tattım, anlayamadın.

Sen anıp durdukça, unuttum dünü,
Çöllere yayıldı, sevdamın ünü.
Hergün çiçek yaptım, seven gönlümü,
Yollarına attım, anlayamadın.

Ben senden çılgınım, sen benden deli,
Vuslata beş kala, ayırdın yolu.
Gönül sarayından, kovduğun kulu,
Meyhaneye sattım, anlayamadın.

Farkı farketmemek, en büyük suçun,
Yok geri dönüşü, hasrete göçün.
Seninle bir ömür yaşamak için,
Bin yeminler ettim, anlayamadın.

Mehmet Nacar

Anlayamazsın

Bahar gülü olur, hergün açarken,
Ben peşinden koşar. sen de kaçarken,
Bir an hayal gibi gelir, geçerken,
Bendeki sevdayı anlayamazsın.

Anlasan döner de, bakardın bana,
Güzel gözlerini takardın bana.
Bir pınar olurdun, akardın bana,
Bendeki sevdayı anlayamazsın.

Sevda okulunda okumamışsın,
Özlem halısını dokumamışsın.
Bülbül olmuş, güle şakımamışsın,
Bendeki sevdayı anlayamazsın.

Bir kere küstürdüm, düşmanım oldun.
Kötü talihime isyanım oldun.
Sevda kitabımda ilhamım oldun,
Bendeki sevdayı anlayamazsın.

Gözlerinde büyü, ağzında bal var.
Güzel vücudunda her türlü gül var.
Sende ne yürek var, ne de gönül var,
Bendeki sevdayı anlayamazsın.

Mehmet Nacar

Antep Elinde

Yaşarım Antep'in mahzun halini,
Gezerim yıllardır, Barak elini.
Gözlerini silen Ezo Gelin'i,
Islak mendilini sıkarken gördüm.

Eski Antep evli, taştan camili,
Şu uzun caddenin konuşsa dili,
Kaldırımda yatan Şehitkâmil'i,
Fransıza kinle bakarken gördüm.

Uzaktan görünür Almalı Köyü.
Köprünün üstünde koç Şahinbey'i,
'Söz verdim, Antep'e geçirmem' deyi,
Fransıza kurşun sıkarken gördüm.

Döküldü binlerce Antepli kanı,
Sonsuza dek sustu, Ermeni çanı.
Kilis yollarında Karayılan'ı,
Antep'e sevgiyle bakarken gördüm.

Mehmet Nacar

Aptal

Sevdanın gizemli bahçelerinde,
Seninle gezmeyen, geri zekâlı.
Sevda denizinin en derininde,
Seninle yüzmeyen, geri zekâlı.

Kapılıp giderek, sevgi seline,
Özlem fırçasını alıp eline,
Zavallı gönlünün boş tuvaline,
Resmini çizmeyen, geri zekâlı.

Melekler kıskanır, tatlı dilini.
Bilmem mi, sevdalı, mahzun halini?
İpek saçlarının her bir telini,
Okşayıp gezmeyen, geri zekâlı.

Seni sevmiş olmak bitmeyen düş ki,
Yolunu bekliyor, gönlümün köşkü.
Mecnun'un Leyla'ya duyduğu aşkı,
Gönlüne yazmayan, geri zekâlı.

Gözlerinden ayrı kaldığı zaman,
Göklere yükselir, bir kara duman.
Sevda güneşinin battığı ilk an,
Aklını bozmayan geri zekâlı

Mehmet Nacar

Arabesk Yaşam

''Sen hep beni mazideki halimle tanırsın...''
Aradan onlarca yıl geçti. Belki, değiştiğimi düşünüyor olabilirsin.
Bir de gelsen, görsen. Bir de arasan,sorsan. Ne halde olduğumu anlayamazsın.
Eskisinden bin beterim. Ayrıldığımız o günden beri daha çok serseri, daha çok derbederim.
Sensiz arabeskin kıralını yaşıyorum.
Meskenim meyhaneler, köprü altları, sur dipleri... Şarkıları meze niyetine yiyor, şiirleri alkol niyetine içiyorum.
Hala eskisi gibiyim, ben.
''Ne senden geçerim, ne meyhaneden,
Gönlümün farkı yok bir viraneden...''
Yolumu aydınlatan gözlerin, beni büyüleyen sözlerinle, hayal dünyamda hülyalara dalarak, sonsuz bir yolculuğa çıktım.
Dönemem geri.
Sevda yollarının silahsız neferi, sevgi savaşını yitirmiş bir gönül eriyim.
Yakındığımı, pişman olduğumu sanma.
Senin sevdandan doğan hüzünler benim gönlümün bitmeyen baharı olur.
O sevgi, o hüzünler olmasa yaşayabilir miyim?
Sevdan gönlümü bağımlı kılan büyülü bir içkidir. Sarhoş gönlümü iyileştirecek, senden başka bir ilacım yok.
''Ömrüm seni sevmekle nihayet bulacaktır...''
Bunu böyle bil.
Mazideki halimden bin beterim.
Arabesk bir dünyaya dalmışım. Gönlüme jilet atar, kalbime özlem bıçağı saplar, dertleri meze yaparak, şarkılar içerim, bu alemde...
Sensiz çıldırırım demiştim, umuttun mu?
Özleminle çıldırdım. Ağır çekimde intiharı yaşıyorum. Yıllar var ki, seni arıyorum.
Niçin gelmiyorsun?
Söyle.
Neredesin sen?

''Neredesin Sen'den''

Mehmet Nacar

Aradığım Yok

Yaşamayı yıllar önce unutmuştum, ben.
Yıllar var ki, sızlatmakta, gönlümü bir ok.
Bir sızı ki, öyle acı, öyle derinden...
Benim o sızıdan başka düşündüğüm yok.

Gözlerime baka baka gülümseyenim,
İpek saçlarını hergün taradığım yok.
Yıllar var ki, umutlarım bitmiştir, benim.
Ne yaşamak, ne de ölmek, aradığım yok...

Mehmet Nacar

Aranan

Alnına dökülen saçların ile,
Bağlayıp sarıyor, bu sevdan beni.
Gözlerinle, kirpik uçların ile,
Dağıtıp deriyor, bu sevdan beni.

Sevgi sınırından öteye aşmış,
Dev bir deniz olmuş, evrene taşmış,
Aklını yitirmiş, çöllere düşmüş,
Mecnun'a soruyor, bu sevdan beni.

Gönlümün gizemli bahçelerine,
Seni götürmüşüm, sultan yerine.
Çekerek göklerin ötelerine,
Yerlere vuruyor, bu sevdan beni.

Sevda mabedinin ustalarında,
Umutsuz yalnızlık listelerinde,
Sevda şarkıları bestelerinde,
Durmadan arıyor, bu sevdan beni.

Sanma ki, gönlümün mevsimi kurak.
Sevdasından dönmek ona çok ırak.
Her an gözlerine hedef yaparak,
Namludan görüyor, bu sevdan beni.

Mehmet Nacar

Ararım

Saçını omzunun üstüne dökmüş,
O kuğu boynunu bir yana bükmüş,
Yüksek bir tepenin üstüne çıkmış,
Bana el salarken görürüm, seni.

Melek olur,beyaz kanat takarsın,
Yoğun sisler arasından çıkarsın,
Gözlerime tatlı tatlı bakarsın,
Her gece düşümde sararım, seni.

Çileli ömrümün sonbaharında,
Gönlümün sevdalı umutlarında,
Akşamın kızaran bulutlarında,
Bir hayal olarak ararım, seni.

Mehmet Nacar

Arkadaş

Otuz yıl dolaştım, gurbet ellerde,
Beni sen de garip görme, arkadaş.
Çoktan unutmuşum, sılamız nerde?
Nerelisin diye sorma, arkadaş..

Sen beni dinlersen, söyleyim sözü,
Ağlamaklı bakar, gönlümün gözü.
Kendi destanımla çaldığım sazı,
Elimden alarak, kırma arkadaş.

Gurbette yitirdim, bütün varımı.
Fırtına dağıtmaz, bulutlarımı.
Bağışla, verdiğin umutlarımı,
Geri alacaksan, verme arkadaş.

Çok yıllar önceydi, sevdim derinden,
Binbir yaram kanar, onun yerinden.
Gönlümün yıkılmış bahçelerinden,
Son sevgi gülümü derme, arkadaş.

Halbuki, yürekten sevmiştim, onu.
Hala hazmedemem, unuttuğunu.
Sen de bahtım gibi aşk yumruğunu,
Felekle bir olup, vurma arkadaş.

İşte ben böyleyim, yıllardan beri.
Benim bu dünyanın en derbederi.
Şimdiki halimden daha serseri,
Külhan yapacaksan, durma arkadaş..

30.07.2004

Bu şiir gurbetçi Handan Koral hanfendiye ithaf edilmiştir

Mehmet Nacar