Zamanın birinde güpegündüz bir rüya adı sevda
 

Zamanın birinde güpegündüz bir rüya adı sevda
Hepimiz tatmışız
Bir kenarından bir tutam almışız
Acıtmış aldırmamışız
Tadına doyamamışız
Abartmışız, kendimizi kandırmışız
Bir türlü uyanmak gelmemiş içimizden

Denemişiz;
Suya atmışız yüreğimizi yangını sönsün diye
Vapurun saatini kaçırmışız bilerek
Zamanı asmışız darağacına affetsin diye
Kınından çıkarmamışız kılıcımızı kesmesin diye

Denemişiz;
Fırtına gülle gelmiş ayaklarımıza
Yağmur yağmış gözlerimizi yıkamak ister gibi
Seller geçememiş adını sevda koyduğumuz duvarı
Deprem sallamış ninni sanmışız

Denemişiz;
Son baharda çiçekler açmış yüreğimizde
Adını sevda koyduğumuz rüyayı pusula yapmışız
Gemiyle dağa tırmanmışız
Nede olsa pusulamız sevdamız

Başaramamışız;
Gerçekten güpegündüz bir rüyaymış sevdamız
Yüreğimiz suda kalmış
Zaman darağacında
Kılıcı sert çekmişiz kınından
Uyanmışız rüyadan
Başaramamışız;
Yarası kalmış, yıllar kapatamamış bu yarayı
Tam bulduk sandığımızda aramaya korktuğumuz sevdayı
Gurur çıkmış yolumuza

Umutlanmışız;
Yıllar sonra bir bahar sabahında
Uzun bir aradan sonra
Sonbahar çiçekle gelmiş ayaklarımıza

Umutlanmışız;
Yeniden doğmak için
Gülmeyi özlemişiz, özlemeyi
En çokta sevmeyi
Kapanır sanmışız yüreğimizdeki yara
Umut bağlamışız zamana

Başaramamışız; yanılmışız.