filozofum'a
Bu gece bir kadeh şarapla akıyorsun içime .....Şarabı değil seni yudumluyorum. Bir de şarabı anlatışını hatırlıyorum.Kelimeler döküldükçe ağızından ben şişelerce içmiş gibi sarhoş oluyorum....Konuştukça başka dünyalara götürüyorsun beni ... Ve ben bu sarhoşluğun hiç geçmemesini istiyorum.Sen konuştukça geceye mavi bir ışık hakim oluyor.
Elimi uzatıp tutuyorum o ışığı, elimde büyüyor , gözlerim kamaşıyor. Yinede alamıyorum gözlerimi senden. Haydi beni geçelim, kim seni görünce başını çevirebilir ki ? Kim
gözlerini seni görmekten mahrum edebilir ki ? Nasıl da farkındasın güzelliğinin... Nasıl da belli ediyorsun bunu.herşeyin yakıştığı bir başka insan olabilir mi dünyada ? Bir büyü
var sende biliyorum, adını koyamıyorum.böylesine sevimli hale getiren bu büyü olmalı.
Damla damla akıyorsun içime. Dışarıda kutup soğuğu varmış ne gam! Seni
düşünmek yeterince ıstıyor beni. Her kelimeden bir alev haline geliyor.
Kelimeler çoğalınca yagına dönüşüyor varlığın . Yüreğinden başlayıp bütün
bedenimi sarıyor alevler. Kendimi anlatırken, yüzünde sadece sonsuz özgüveni
olan insanlarda görülebin o gülüşü görebiliyorum. Ben aslında sadece hayatı
görebiliyorum.
Senin sözcüklerin unutturuyor bana günün tüm yorgunluğunu. Sen oluyorsun,
başka hiçbirşey umrumda olmuyor.Seni hissetmek, varlığını bilmek yüzündeki
gülümsemeyi bütün eve yayıyor. Duvarlarda kare kare sen görünüyorsun.
eşyalar canlanıyor. Zaten nereye girsen nerede olsan etrafındaki canlı
cansız her şeyin bu büyüden etkilenmemesi mümkün değil.
Herkes hayran sana ama benimki başka . Çünkü yüreğine talibim
ben.Bikiyorum ki sen oraya sadece kendi isteklerinin girmesine izin
verirsin. Biliyorum ki, bir kez girildi mi o yüreğe bir daha çıkılması
mümkün değil. Öyleyse uzat elini, aç yüreğini. İçindeki tüm güzelikleri sun
bana. Ben çoktan hazırım içimdeki tüm mavilikleri sana vermeye .....
Haydi...
|