A$k..incitir (sebebi(m) sensin..)
Yok yok, sen değiLsin acıtan, bizzat benim. Kendi haLim, birba$ımaLığım we ben, yaLnızca ben..
(Sewmem zamansızdı. Acımak, tam da zamanını buLdu..)
GüLü$Lerim öksüz, yetim.. kimsesiz i$te. (her$eyim(miy)din)
Oysa kendime yeterdim ben eskiden.
Tek ba$ıma yapardım kahwaLtımı, çıkardım dı$arı, gez-doLa$..
YaLnız uyurdum *******i, yatak dar biLe geLirdi.. Hep tektim, hep bendim. Ya $imdi..?
(tammı$ım gibi..eksikmi$im, nerden biLeyim..)
BiLetsiz yoLcuydun içimdeki seferde, we ben sewmezdim eksiği oLanLarı, eksiği bi biLet dahi oLsa..
İ$te her$ey a$k kitabına uyuyordu..
Zamansızdı, bir andaydı, eksiği-fazLası önemsizdi, tek gereken sewgiydi..
Bir kadın we bir adam..
Kadın mağrurdu, adam güveniLir (mi?)
Kadın korkaktı, adam aLabildiğine cesur
We kadın kan(a)dı, adam kadının gözya$ına takıLı kaLdı..iLeLebet!
Acı diLe geLdi,sustu(m)
Yetmedi,kan kustu(m)
Oysa kadın yemin etmi$ti, bir daha sewmeyecekti
Sırf a$k kitabı doğruLansın diye, yoLcu biLetsiz oLsa biLe, eksik bir sewdayı yaLnızlığa tercih etti(m)..
We a$k incitti..(pi$man değiLim)
alıntı
|