Kör uçsuz yollarda yürüdüm seni aradım.
Yıldızlara sordum ,umrundamı sanki kime parladığınıda bilmezki.
Gece demedim gündüzü sevmedim,çaresiz bir uykuya dalmış ararım.
Hıçkırıklar nehir olmuş ,dağlar bend ,engeller hep engeller.
Yırtıcı bir kuşun gagasından düşen leş parçası gibi düştüm hayattan.
Umutlar rüyam ,sen kaderimsin.
Bir resamın tablosunda izlerim seni.
Yüreğim fırçası, gözyaşlarım boyası.
Bir koca şehir avuclamış bedenimi, bir rüzgar gibi savurur.
Ben seni ararım.
Belkide bir karış ötemde gülümsüyor ruhun.
Umutlar rüyam .
Ben seni ararken düşümde buldum.
İşte yeniden ağlıyorum ,yüreğimde bi heyecan garip bir tebessüm.
avuçladım ellerini kokladım saclarını sen benimsin.
Bir Fırtına kopar ,kalpler çarpar bir aşkın anatomisi.
Dudaklar çıldırmış yılların verdiği hasret.
Belkide erişemediğim realist bir yaşamın hediyesi.
Alacakaranlığın kıskandığı mavi bulutların ,kızıllaşmış sonu.
Umutlar ruyam ve ben hüzün deryalarına kamçı vurmuş mutluydum.
Şafak acımasız çökmeye durmuş,veda edişim umrumdamı.
Kara topraklar almaya dursun bedenimi,nemrut yamaçlarına yağmur olurum.
Hayal perdeme çizdiğim bir gecelik düş yaşamım,
Geride bıraktığım acılı anılarıma bir gökuşağı süslerim.
Kaf dağlarına emanet ettiğim ruhum,benedim toprağın ,kalbim senin.
Hoşcakal umut bahçemin kokladığı karanfilim.
Umutlar rüyam .
ismail Akman
|