Ben artık bundan sonra birini daha sever miyim seni sevdiğim gibi?
Bir başka tene daha senin gibi dokunabilir miyim?
Bakabilir miyim başka gözlere sana baktığım gibi?
Hayatımı mahvettin!
Ve beni terkedip gittiğin gün aşka dair olan bütün inancımı, umutlarımı ve hayallerimi de alıp götürdün!
Sanki bu tür duygular sana çok lazım olacakmış gibi...
Haketmemiştin aslında biliyorum!
Yeryüzünde sen dahil hiçkimse bir insan tarafından böylesi sevilmeyi haketmiyordu...
Ve belki de ben bu yüzden kaybettim seni; Sana layık olduğundan çok daha fazlasını verdiğim için yitirdim belki de...
Oysa Allah şahit nasıl da üzerine titrerdim, nasıl korkardım sen incinme, üzülme diye...
Bile bile beni incitirken bile...
Sana geleceğine bana gelsin derdim, sen yaşa ben ölürüm senin yerine!
Ne safmışım ya...
Peki ne oldu sonunda?
Birkaç saçma sapan veda cümlesi söyleyip sende terkedip gittin beni tıpkı tüm gidenler gibi...
Ama bu başkaydı!
Senin terkedişinin vediği acı bambaşkaydı diğerlerinden ve daha önce yaşadığım hiçbir acıya benzemiyordu...
İşte o zaman bir kez daha anladım hayatımda gerçekten ilk ve son kez seni sevdiğimi...
Ama artık neye yarar?
Sen beni böyle değersiz bir eşya gibi bir kenara atıp kendi yoluna gittikten sonra artık bu aşk dünyanın en büyük aşkı olsa da ne sana ne de bana yarar... Sadece içimde olduğu sürece her an böyle canımı yakar!
Senin ruhun bile duymaz benim çektiklerimi....
Gitt benden uzaklara git
Ne sana ne senden kalan hatıralara ihtiyacım var
Yüreğimi bile şurda söküp atasın geliyor..
alıntı