Karanlık Geceme
ağlıyor yine gözlerim uzakların kıyısında
demir atmış gibi yüreğim yine kederlere
görünmezdi benim yüzüm aynada
susmazdı asla gözyaşlarım
umursamazdım hiçbirşeyi nefesinin sıcaklığında
kor alev gibi kagıda son noktayı,
dilime son heceyi, elime son yaşı koyar gider ölüm..
bu ıssız yalnızlığımda.
ruhuma öfkeyi öğrettim
bakışlarıma seni ezberlettim
bir deli rüzgar gibi yine ağlamalarım
çığlıklarla şekilli, umutlarıyla yıkılmış
yine bir gece bugün düşlerimde
artık dua etmeyide unuttum ben
düşlerde görmüyorum rüyalarımda
bu özlemeler bir isyansa
isyanların en büyüğünü haykırıyorum..
karanlık geceye ve arkasından gelen sessizliğe
işte şimdi hıçkırarak ağlıyorum...
dönülmez yoldayım belkide
yaa gel kurtar beni bu yalnızlığımdan
yada sende gel ıssız karanlık geceme..
__________________
Eskidendi O .
|