KALBİMİ KIRMAYA GELİYORSUN
Bu kış ortalarından kalma
Bir ihanettir aklımda
Mızrakların kargıların
Ne varsa şimdi karşılığında
Kuşkum yok artık
Savaş çıkartabilir üşütebilir rüzgâr
Tanıdık bir insanın karabasanlı ölümünden.
Uzun karlı kış *******inde
Toprak damlarda
Kapıların eşiğinde
Uluyorken aç kurtlar
Anam kimbilir hangi dualarla
Kurtları savar
İsli idare lambasıyla
Sabaha kavuştururdu beni.
Ben ki ilk gençlik yıllarım
Şehremini’de Kadırga’da
Sokakların ve sahillerin
Çoğunlukla geceleyin
Bir denizci değil
Bir dağ adamı gibi
Kaba nefesler doldurarak içime
Hayatı isyanlardan kopartarak
Taşımak için gençliğimi İstanbul.
Benim bir zaman aklımda kamçılar
Tutayım boğazından hergelenin
O zaman solingen usturalar
Makbul ve pahalı
Üstelik sessiz usturalardı
Konuşmak tehlikeli ve yasak
Benim aklımda kamçılar
Münafık kollardı.
Damarlarımda dolaşan kan
Bir türlü ulaşamadığım şiir
Mağarada içtiğim su
Güneşin ağır ağır denizi
Yutuyorken akşama doğru
Tebdili kıyafet eylemiş öfkem.
Halbuki şimdi
Kalabalık caddelerde hüzün taşıyan yüzüm
Denizi her gün gördüğüm halde
Çiçekleri çok çok sevdiğim halde
Aykırı gelmiştir
Çünkü savaş çıkartabilir üşütebilir rüzgâr
Tanıdık bir insanın karabasanlı ölümünden.
|