KERVAN
Bana koyu bir yalnızlık kadar yakın duruyordunuz
Yüzünüzde unutamadığım şey gökyüzü gibiydi mesela
Adınızı söylesem iç savaş çıkartacaklardı
Bıraksam olmayacaktı biliyorum.
Şehla bakışlı bir mürai karşımda oturuyordu
Kelebeklerin korkusuzca uçuştuğu gelincik tarlasında
Kan gibi bir şeydi kurşunlardan sonra toprağa düşüyordu
Kervankıran bir yürüyüş müydü hüzzam mıydı ay doğuyordu.
Halbuki ben aşk olsun kaydını koyarak hayatıma
Vakti gül kurusu olarak da tutabilirim kalbimde
Bana koyu bir yalnızlık kadar yakın duruşunuzdan başka
Daha ne olsun. kıyametler kopacak. Ben yola çıkacağım.
|