MUHTEŞEM RİTİM
Yağmur; hüznün içimdeki seremonisi
Belalım benim. Öteki hayatım
Yaralı bir kuş gibi ürkek
Kalabalıkların içinde ulu orta
Sebepler buluyorum kendime
Yağmurda yürümek gibi mesela
Fikrederek uzun bir yoldan.
Yağmur böyle oluyor işte
İçimde kırık bir fanus gibi duruyor
Rüzgâr olmasa çınar ağaçları olmasa
Muhteşem ritim olmasa
Bakıştığımızda içime vuran ışıltı
O vazgeçilmez imge olmasa
Su ve toprak ve hava ve ateş
Söyledim sabahtır dolaşıyor çarşıları
Adım adım giriyor kanına şehrin; söyledim
Hüznün içimdeki seremonisi belalım benim.
|