SÜLEYMAN
Atlar dört nala giderdi aşkla giderdi
Dağlardan dağlara haber
Ulaşınca nasıl da
Mavzerini dedem
Ateşlerken elaziz sokaklarında
Erişte keserdi kadınlar güzün, analarımız
Oturarak ve başlarını kapatarak gibi kurşun
Kaynardı köpük inerdi aşağı dağ suyu.
Atlar dört nala giderdi öç almaya giderdi
Gözyaşı olurdu uğru gözlü dev bilinen
Kemiren meşe ağaçlarını,aklımızı
Öylece duran kökle, görülmeyen
Keklik ötüşleri kayalıklardan
Karşı köylere ulaşırdı sabahları
Dağılırdı ses ve uzardı ve çağırırdı
Ki iyi bilinen ezanıyla hafız babam
İyi bilinen toprak ve çiçek kokularıyla
Yani dedemiz oluyordunuz dağ başıdır muhterem.
|