TAŞLARIN EĞRİ YÜZÜ
Caddeleri korkuluklarla donatılmış bu şehrin
Kalbini kanatmalı diyorum
Açıkça yüz yüze ağlamaklı ve korkak
Ortalıkta görünmeli diyorum.
Kalabalık bir enkazdır bakılmaz sağnak
Aynalara yansıyan suratlarımız astarlı
Avuçlarımızda beylik maceralar
Mümkündür parçalanacaktır taşların eğri yüzü
Düşecektir düşlerimizin ilkin manidar kanatları
Puslu bakışlarında derbeder olarak bu şehrin
Çünkü kaygılandım ellerim üşüyor
Sokaklara gölgemi saldım dolaşıyor.
Caddeleri korkuluklarla donatılmış bu şehrin
Bir yerinde mutlaka ben varım
Ben ki: Esirgeyen bağışlayan kahhar adıyla
Ay yüzlü çocuklarla yollara düşüp
Çığlıkları çoğaltmalı diyorum
Öyle ki bakışlarımızdan uzak duruyor
Öyle ki dudaklarımız çatlamak üzredir
Çatlamak üzredir diyorum.
|