Güz Girer Kapıdan
Rüzgar elinde bir demet hüzünle
Çıkageldi gittiği yerden
Tomurcuksuz bir bahar
Geldi geçti ömrün kıyılarından
Bir yaz gecesiydi
Ve bir sabır imtihanının
Çetrefil sorusuydu yıldızlar
Gözbebeklerine
Dünyayı yüklemiş atlılar
Koşar durur damarlarımda
Evler, yaşarmış gözlere sığınak
Yüzler evlerin içinde
Yaz gecesi sesidir belki
Böylesine serin
Tırmalayıp durur duyularımızı
Zaman
Kirpiklerinden geçmiş gibidir
Bir Yusufcuğun
Öylesine mahsun ve kederli
Gelip geçti
Tomurcuksuz bir bahar
Ömrün kıyılarından...
2000
Şükrü Özmen
|