Bembeyaz Zambak Vakti
Yüreğimin duygu coğrafyasında ürkmüş bir impala var
Sevgi damlasından arta kalan ıslak dudakta ateşin var.
Korkun birikirken gönül nehrimde hayalin uzayıp gider.
Boğulurken hatıralar yaprak yaprak sulara aksin düşer.
Çıplak ayakların sulara değerken yakamozlar karışır
Billur sular çağlayanlar halinde çoşkun nehirlere akışır
Kuğu göle aşık olur nergis kendine bakmaktan usanır
Bembeyaz zambak vakti impalalar ceylanlarla oynaşır
Yüreğimin duygu coğrafyasında çimenler aşksız büyür
Gönül nehrim kurur impalalar sevgiye hasret aç ölür
Ansızın umut yeşerir ceylan gözünde ağlamalar durur
Gönül gözü cennet bahçelerinde dünyayı görmez olur.
Osman Demircan
|