KİRALIK KEDER
dicle kadar kurudum
ne sustum ne konuştum
çöplükte bir gül gibi
böyledir savruluşlar
ben yaktım yangınımı
ben inledim, ben izledim
ölüm, seni gözledim
ömrümde çırpınışlar
şimdi kim anlar beni
soğuk hayat, soğuk duvar
sıcak birşey özledim
kalmadı başlangıçlar
kalmadı başlangıçlar…
|