[Shekil]

Yarınlarını Özgür Kılayım

Haydi oradan, seni gidi beni bilmez seni!
Özgürlük sevdası olmasa beni sana bağlayan,
Kim takar, kim ne yapar ki sendeki ölü bakışları?
Sen ölü şehrin kaypak yüzlü kindar nabzı,
Ben, seni özgürleştiren kızıl karanfil,
Damardaki kan kırmızı.
Beni benle yoğuran su verilmiş çelik yüreğe dayan,
Dayan ki, seni ve yarınlarını özgür kılayım.

Kimin, kimin içinde olduğunun ne önemi var?
Her bireyin iki gözü, iki kulağı, bir yüreği var.
Halkların kan bağı,
kutsal emeğin öz nuru var.
Kardeş kardeşin boynunda asılı yağlı bir ilmek iken,
Altımızdaki sandalyeyi tekmelemeye dost sırada iken,
Bu utanmaz yalan yaşamın kime ne yararı var?
Haydi sevdiceğim,
Zaman geçmeden dayan bu yüreğe.
Dayan ki... seni ve yarınlarını özgür kılayım.

Resul Üstün