Sevda Tepesi
Bir musibet bin öğütten ileri
Ele çayır çimen, bana lığ düştü
Hasret durağının tarumar yeri
Rüzgâr esmez, dağlarıma çığ düştü
Dağın eteğinde dert yığın yığın
Arası saniye, var ile yoğun
Bir dil sürçmesiyle devrilen dağın
Tepesinden ak tolgayla, tuğ düştü
Sevda tepesinde eriyince kar
Gönül diyarından cenaze kalkar
Dünya dipsiz kuyu, boşluğu çalkar
Sevdalara acımasız tığ düştü
Kışlarımda akşam ve gönlümde sen
Son ışık da söndü karşı ki evden
Gözlerim bir anda düne giderken
Yüreğime beklenmedik zoğ düştü
Dalınca bir anda göz buğulanır
Boğaza dizilir söz buğulanır
Bir ateş alır ki yüz buğulanır
İki tepe arasına ağ düştü
İki dağ arası, yerin küresi
Binlerce yüzyılı saklar süresi
Erlik yaylasında yiğit töresi
Bozulmaya başlayınca çağ düştü
|