MAHMUR GÖZLERLE UYANAN EY SEVGİLİ...
Sessiz bir gecenin sabahında
Mahmur gözlerle uyanan ey sevgili!
Söyle bana, benim kadar mutlu musun?
Yüzündeki çizgiler hayat
Boş bakan gözlerin umut
Titreyen dudakların kor
Ve avuçlarında üç kuruşluk bir gecenin
Kabına sığmaz teri
Yeri değil belki yalnızlığın
Yeri değil belki yabancılığın
Mahmur gözlerle uyanan ey sevgili!
Söyle bana, benim kadar tutkulu musun?
Ne işi var şimdi güneşin camlarda
Daha yanarken kül tablasında mum
|