son yolculuk...
Son yolculuk
Zamanın demirden tekerleri
Sonbirkez gıcırdadı
Başladığım yerden şimdiye kadar
Ne yaşadımsa sonkez gördüm
Bir turpan yalamadan ensemi
Yalıyordum mazinin keskin hançerini
Belimi tutarak merdiven çıkmanın
Bilemezdim son yürüyüşümün olduğunu
İşte sonkez kokluyorum
Hayatımın yitik güllerini
Birkaç gürültü geliyor kulağıma
Bir ışık hayata ait gözümü alırken
Birden sönüveriyor
Bilmiyorum belki bu son gözümü kapayışım
Uyuyorum uyanmamak üzere
Turpanın keskin bekleyişinden s
|