dokun(ma)...
'dokun bana!' dedin aniden. sasirdim ilk basta anlik istegine. gecmise
donup hatirladim, 'dokunma bana!' dedigin ani, bilinc altimda
besledigim kinli ve kirli duygularla. nasil dokunabilirdim ki simdi
sana? kirmistin ellerimi daha once bana soyledigin sozlerle. uzun sure
gecti uzerinden bu olayin uzerinden. halen yerde kiriklari, aniden
cekip giderken carpip, düsürdügün kücük akvaryumun. yillardir ozenle
baktigim beni, ve yillardir hergun suyunu degistirip yemini verdigim
baligimi öldürmüstün o
|