Martıların gözlerinden dinledim
İstanbul'un boğazı yanmış dün gece
Yıldızlar şahitlik etmiş
Güya suçlu benmişim
Oysa can yemin olsun yanağımdan süzülen denize
Ben bu şehre yüreğimi içirmedim
Göklerden hicran yağdı
İstanbullu bir geceydi
Yere düşen her damlanın yüreğinde sen vardın
İsmin dudaklarımda idamlık bilmeceydi
Yalansa kahrolayım
Sen İstanbul kokardın
Sevda dediğin gülüm bir busedir dudağımda
Bıçak gibi, yasak gibi, kan gibi
Utanır, intihar ederdi ölüm
Hayata rest çekip ağladığımda
Korkak gibi, tutsak gibi, yaşanmış an gibi
Bir lal olmuş bülbülüm
Sen deli gülsün bağımda
Toprak gibi, yaprak gibi, candan özgü can gibi
Kuş uçmaz, kervan geçmez dağımda
Kah aşk yağan kar tanesi
Kah leyla tüten rüzgardan
Zambak gibi, leylak gibi, cigaramda tüten duman gibi
Sevdiceğim: Sen İstanbul kokardın!
Dayadım ondörtlüğü İstabul'un şakağına
İstediğim gül içmekti gözlerinden bir yudum
Seni sordum gündüzlerce bu şehrin her sokağına
Söylemedi inat ettim
Gece seni uyudum
Ben bir sana bir bu şehre gül dedim
Ayla toprak şahittir, şahittir denizle gece
Sensizken İstabul'da bir kez olsun gülmedim
Yıllar kapımı çaldı
Yokluğun var, sen yoktun
Ölüm geldi, ölmedim
Ağladım, yüreğimde sen
Sende divane İstanbul
Aşkından bir hatıra dedim, gözyaşımı silmedim
Ben bir sana bir bu şehre gül dedim
Belki de can bunun için ben gülleri çok sevdim
Gözlerimden dökülen yaş denizi ıslatıyor
Sevda kilim, hasret nakış dokuyor
Çatlayası deli yürek "sen sen" diye atıyor
Oy gece gözlüm oy
İstanbul seni seni kokuyor
|