sen terk ederken bu yüreği,
sebepsizce...
bir ses duyarım içimden;
yüreğimin en derin yerinden;
bir ses…
gitme der…
korkudan bembeyaz olmuş
dudaklarımı ısırırken…
sadece yüreğimin sesidir
yankılanan…
defalarca…
gitme der…
defalarca haykırır
sesi bir ölününki kadardır
ama benden başka
duyan olmaz…
sırılsıklam yüreğimle
saatlerce izlerim seni…
bir ölünün gözlerinin takıldığı gibi
takılır gözlerim…
attığın her adım
bir anımı alır götürür
her adımda haykırmak isterim
sen kayboldukça sensizlik…
sonra yalnızlık…
sonra karanlık…
sonra hayalin çalar kapımı
sensizliği de alır götürür
üç kişi kalırız her zamanki gibi
karanlık…
yalnızlık…
ve ben…
|