[F.S.Mehmet1453]

Çavreş
çavreş!
karlı dağlar kış boran
illeti ihanetin
ölüm pusuda
derindir bilirim yaran
vurup sayfaları çıkarken
kutsal kitaplardan
ant içtik
asi gelincik kızıllığında

çavreş!
çatışmada kıyasıya bilinenle bilinmeyen
bilim ve bilgisizlik
akışı önde gider tarihin
kuru dalda yaprak
bastığımız toprak
damarlarımızdan verdik suyunu
tohum toprağı yarar
yaprak yeşerir
gün geceye döner
sonu kıpkızıl şafak gecenin

çavreş!
omuzuma yasla başını
biliriz biz bu dağların kurdunu kuşunu
matem yasak!
unutup ekmeğini aşını
bir anamız döker ardımızdan göz yaşını
seçme kitaplardan
seçme sözler arasından çekip aldım
bir kucak karanfil taktım saçlarına
kan kırmızı rengi

çavreş!
varoşlar tekin değil
kanımız gül tadında
dağlara doğru yolumuz
bilinir!
nerden gelir
nereye gider soyumuz
isyanın çocukarıdır adımız
direnişin kızı
direnişin oğluyuz
el açmadık namerde
boyun eğmedik
onur taşıdık omuzlarımızda
yüzyıllardan ayak izlerini yiğitligin

çavreş!
sol göğsümüzde sevdamız
alnımızda yara izleri
bizden öncekilerin
yarınlara selam ettik
bu dağlar bizim
bu halay
bu zeybek
bu horon bizim
emek bizim
söz bizim
baştan başa bu memleket bizim

çavreş!
bu namus bizim...



çavreş, Kürtçe karagözlü
Meral Vurgun