Yine kana bulanır gecem,
Ölüm yine yanıbaşımdadır nöbette
Doldurup miadımı alıp götürmek ister ahmakça
Onsekiz yaş son yıllarım
Kötü geçer hep acı soğuk,
Sonra azrail sarar bedenini
Hep karayla bağdaştırır kendini
Düşünemez hiç iyimser olamaz o
Ta ki beyni bitene, kalbi durana
Ve acıları son bulana dek
Kara bir kardelendir kaldırım kenarlarında
Kanla sular çiçeklerini kırmızımsı
Kötü geçer, siyah geçer,
Ölüm geçer hep o sadık mısralarında.
Çalıp çocukluğunu, alıp tertemiz ,
Dereden berrak akan bir su gibi saflığını
Küstürdülerse dünyaya onun suçu değilki bu.
Böyle bir dünyada dizelerden tabiki kara, elbette kan
Ve kötü isyan belaya dönüşüp akıp gidecektir.
Sona ermeden bu asi hayat,
Bitmeden bu sonsuz hasret
Ve dinmeden bu hain zulüm
Böyle olacak şiirlerim:
İnadına karamsar, inadına ölüm!..
|