Bir Tren Garında Islandım Sana
1/:
Gürgen oturaklarla ısırılıp
Kurutup verimli vakitlerimi
Ardda kalanların önlerinden başlatıp
Demir paraleller sürerek dağ doruklarından
Nokta nokta teğet değip soğuk istasyonlara
Buharlı bir lokomatif gibi yorgun, aç, susuz
Ve nefes nefese ulaşıp diyarı sevdana
Bir tren garındaydım,
Islandım sana...
2/:
İleride bir yerlerdeydi güneşim sanki
Dağların yırtığında salt ipekten turaç ağları örüp
Düşüp upuzun izlerine Divriği develerinin
Ve ironik işaretlerine kalbimin çekimiyle
İçip çakıl taşlarını yağlı kesişmezlerin
Buharlara uzanıp inadına ve sırtüstü
Türküler ekerek paslı yollara
Bir tren garındaydım,
Islandım sana...
3/:
Çisentin konuştu penceremle evvela
Ardından katarlarla sözlendim
Belenip yarmalarda ak kürtüklere
Ve yaktığın ateşler ayasında dört nala
Apoleti bakırdan bir gar şefinin düdüğüyle silkinip
Üzgünüm, yorgun dudaklarım dayandı sona
Bir tren garındaydım,
Vuruldum sana...
Ahmet Yozgat
__________________
Bakire beyinlerde fahişe düşünceler (:
KeyF-i Keder ~ 57
|