bilmediğim bir sensizliğe yürüyordum adım, adım. Aklımda gidişinden geri kalan hüzünlü hava, gözlerim bulutlu dilim lal. Aklımda bir tek sen, hece hece sayıkladım ismini. Sayıkladıkça arttı hasretim, arttıkça susadım sana , susadıkça gittin benden, sen gittikçe yavaşladı adımlarım senden, gitmekten korkar oldum , aklımda bir tek sen. İliklerime kadar işledi sensizlik. Soğuktanda soğuktu ayazdan daha ayaz, adımlarımı seyrettim, bir sağa bir sola yalpalıyordu. Ya sen nerelerdesin! Adımı anıyormusun? bütünüyle söylemesende olur, tek harfini söylesen yeter. Yormasan kendini bana gelmekle beni düşünsen. O da bana yeter, aklımda bir tek sen varsın, yeşil gözlüm. Tüm mevsimleri geçirdim sensiz, kuşlar göçtü tekrar geldi, ama ben seni hiç terk etmedim, hiç geçmedim sevdamdam, aklımda bir tek sen, dilimde sen , kalbimde sen.
Biliyorum yine hiç sebepsiz çıkamıyorum işin içinden. Söylemek istemediğin sözler dilinin ucunda sanma ki fark etmiyorum. Hani biraz tutmayıp bıraksan kendini hepsini vuracaksın. Zor duruyorsun. Ya da doğru kelimeleri arıyorsun halâ. Yok, boşuna arama. Sevginin arkasında bıraktığın her hece kaybolmuş. Derin bir kuyuda onlar şimdi; ulaşılmaz , karanlık , dipsiz. Bırak orda kalsınlar. Onlar çirkin. Dokunsan; elini, dilini yakarlar. Canını acıtırlar, benim gibi. Yüzünden, gözlerinden, dudaklarının titremesinden anlıyorum ne kadar zorlandığını, Senin olmayanları bırak, kendi kelimelerinle ulaş. Haydi söyle! Bağır,çağır,haykır ama kızgınlığını yüreğinde saklama ne olur. Gözlerini kaçırma gözlerimden. Büyütme her şeyi hemen şimdi söyle şimdi. Aklımda bir tek sen yüreğimde özlem.
Doğru değil bu kadar uzak olman. Kendini uzaklara vurman. Zaman yetmezmiş gibi, bir de araya mesafeler koyman. Yollar, sınırsız değil bilmelisin. Boşuna bu kaçısın. Alıp kendini başka yerlere götürmen yeterli değil. Doğru değil parçalaman. Kabul et bunu. İçin böyle istemiyor, fark et,anla. Aklımda bir tek sen kalbimde hüzün.
Ben bekleyebilirim haftaları, ayları, mevsinleri, hatta bulduğun yeni limanından geri dönüşünü ilk değil ki zaten. Papatyaların, ıslak çimenler arasından boy atmasını. Evet, ben önce şiirler söyleyebilirim. Doğru kelimelerin peşinde, ben küçük adımlarla dolaşabilirim. Evet ben de bulduğum ilk aydınlık günde, ilk serin geceyi bekleyebilirim sevdiğimi anlatmak için. Ben yüreğimi nadasa bırakıp bir süre, bir başıma labirentlerinde dolaşabilirim hayatın.
Ama bunu yapmıyorum.Yaşam, bunun ardından geliyor. Adımlarım böyle daha sağlam. Buna inanıyorum, bunu yaşıyorum. Seviceksen zamana inat şimdi sev.
Aklımda bir tek sen......